Tibetan
་ཀྱང་རང་གི་འདོད་པས་བསྟན་བཅོས་གཞན་འཛིན་པ་ནི་ཅིས་མི་འཐོབ་སྟེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རྒྱས་བཤད་གྲུབ་པའི་མཇུག་སྡུད་པ་ནི། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདིར་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཕྱོགས་གླང་གིས་མཛད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་པའི་ལུང་དོན་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་པ་མཐོང་བས་དེ་བསལ་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒོལ་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འདོད་པའི་ལུང་དོན་ལ་གནོད་ཀྱང་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་དང་། ལུང་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་དང་། ལུང་དོན་བཀག་པས་གཏན་ཚིགས་འགལ་ན་འགལ་རྟགས་ཐུག་པ་མེད་པར་བསྟན་པས་ནའོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་འདོད་འཇུག་མན་ཆད་གཞན་ལུགས་ཀྱི་རང་སྒྲའི་དགོས་པ་དགག་པ་ལ་སྦྱར་བ་དང་། གཞན་དག་གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་བྱས་ཁྱད་པར་དག །ཅེས་སོགས། རང་ཉིད་སྒྲ་ཡང་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་དོགས་གཅོད་ལ་སྦྱར་བ་ནི་ཚིགས་བཅད་འདིས་རང་ལུགས་ཀྱི་མཇུག་སྡུད་བསྟན་པ་དང་། གཞུང་སྔ་མའི་མཇུག་གིས་ཕྱི་མའི་མགོ་འདྲེན་པའི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འཆད་ལུགས་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །གཉིས་པ་གཞན་གྱི་རང་སྒྲའི་དགོས་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲགས་པ་རྟེན་དུ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་སྨོས་པ་དགག །ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་ཤེས་ཕྱིར་སྨོས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞུང་ལུགས་མཁན་གྱིས་བྱས་པའི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དག་སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་སྟེ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་དག་ནི་སྐབས་དེའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་མདོའི་འགྲེལ་བྱེད་གཞན་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྒྲ་རྟག་མི་རྟག་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་པའི་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཉིས་ཀ་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུ་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་དོན་དུ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་མེད་དུ་ཐལ། རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་མེད་ཀྱང་སྒྲའི་སྟེང་དུ་རྟག་མི་རྟག་སོགས་དཔྱད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་ནི་ཁྱོད་གཉིས་ཀ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་སྟེ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུ་སྐབས་ཀྱི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་ནི་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་མཁན་རང་རང་གི་འདོད་པས་བཏགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལ་རྩོད་པ་མེད་ཅིང་སྒྲ་ཙམ་གྱི་སྟེང་དུ་རྟག་མི་རྟག་རྩོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲུབ་ཟིན་དོན་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་དགོས་པ་ཡིན་པ་དགག །གཞི་མེད་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་དགོས་པ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅི་སྟེ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཡིས་གྲུབ་ཟིན་གྱི་ཆོས་ཅན་དེ་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཅན། གྲུབ་ཟིན་གྱི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་ཤེས་པའི་དོན་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཟུར་དུ་རང་ཉིད་སྨོས་མི་དགོས་པར་ཐལ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ཟུར་དུ་སྨོས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚད་མས་གྲུབ་བཞིན་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་པའི་ངོ་བོ་དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་དག་ནི་བསྒྲུབ་བྱར་བསྟན་པའམ། དོགས་པ་དག་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ཟུར་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་དགོས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་གཞན་གྱིས་བསལ། །ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་ན་ཕྱོགས་སྐྱོན་མིན། །ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་བསལ་བྱར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་གྲགས་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གྲུབ་ཟིན་གྱི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་སེལ་བ་མིན་གྱི། གཙོ་བོ་སོགས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་སེལ་ཞེ་ན། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདིར་ནི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་སེལ་བའི་དོན་དུ་རང་ཉིད་ཅེས་དེ་སྐད་མ་བསྟན་ཀྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལའང་འགལ་བ་སྟེ་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱི་ཡི་ནི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་སྟེ་དཔེར་དང་ཐུན་མོང་གི་རྩོད་གཞིའི་ཆོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་པ་དེས་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་ན་དེ་ལས་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་པས། དེ་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེ་ཆོས་ཅན་དུ་གཟུང་ན་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པས་རྟགས་ཕྱོགས་ཆོས་མེད་ཅིང་། ཆོས་སུ་གཟུང་ན་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན་གཙོ་བོ་ལྟ་བུ་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཆོས་མེད་པ་དང་། ཆོས་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པ་འདི་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ལ་མ་ལྟོས་པ་རྟགས་དཔེ་དེ་དག་གི་སྐྱོན་མིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་རྟགས་དཔེ་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱོན་ཕྱོགས་སྐྱོན་དུ་འདོད་པ་རིགས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཕྱོགས་འགྲུབ་པ་ལ་གནོད་པས་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ནའང་གཏན་ཚིགས་དང་། ལ་སོགས་པ་དཔེའི་ཉེས་པ་ཀུན་ཡང་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱོགས་འགྲུབ་པ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན་ཕྱོགས་སྐྱོན་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན། གཞན་རྟགས་དཔེའི་སྐྱོན་ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱོན་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་ན་དམ་བཅའ་བ་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བའི་སྐྱོན་དུ་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དམ་བཅས་ཙམ་ཉིད་ན་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་ཕྱོགས་སྐྱོན་དུ་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆས་བསལ་བྱར་བསྟན། །རང་གཞུང་གཞན་དང་འགལ་བ་སྤང་། །ངེས་གཟུང་དོན་མེད་འགྱུར་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསལ་བྱ་མ་ཡིན་དགོས་ཏེ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྟགས་དཔེ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསལ་བྱ་སེལ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཕྱོགས་ཡིན་པ་ལ་མ་ཁྱབ་པ་དང་ལྡོག་པ་ཁྱབ་ཆེས་པ་དག་ནི་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀུན་བཏུས་སུ་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་གང་དང་གང་གིས་བསལ་བྱ་གཉིས་པོ་བསལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་ཉིད་དང་། ཚིག་ཕྲད་ཁོ་ན་དང་། ངོ་བོའི་སྒྲ་དང་། མ་བསལ་བ་དང་བཅས་པ་བཞི་པོ་དག་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ཡང་དག་ལ་ལྡོག་པ་ཁྱབ་ཆེས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་བཞིན་ལུང་དོན་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པ་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་པ་དང་། ཚད་མས་བསལ་བ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཕྱོགས་ཡང་དག་ཡིན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ལ་མ་ཁྱབ་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངག་ཏུ་མ་སྨྲས་ཀྱང་ཞེ་བས་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཕྱོགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་དགོས་ན་རིགས་སྒོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པར་གྱུར་པ་འགལ་བའི་དོན་གྱིས་མ་བསལ་བ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཚན་ཉི
Chinese
然而，以自己的意愿接受其他的论著，怎么会得不到呢？因为是能得到的缘故。第三，总结已完成的广说：关于宗的体性，此处自宗的“声”，是法称论师所造，有必要。因为见到对方辩论者错误地认为所有承诺的经文内容都是所立，为了消除这种错误。即使损害了辩论者自己不认为是所立的经文内容，也不会损害其认为是所立的，并且经文内容不是所立，以及因为遮止经文内容而使理由相违时，也不会出现相违的标志。此处有些人将“论著意乐入门”等以下的内容，与驳斥其他宗派自宗声音的必要性相联系。另一些人则说：“由论典所作的差别殊胜。”等等。“自宗声音也变得无意义。”等等，与断除疑惑相联系，这是因为这个偈颂表明了自宗的总结，并且是不理解以先前论著的总结引导后续论著开头的《释量论》的讲解方式的过失。第二，驳斥其他宗派自宗声音的必要性，分为两种：驳斥为了了解名声作为依据而宣说；驳斥为了了解法不是所立而宣说。第一种是：论典作者所作的虚空的功德等差别，完全舍弃了如“声是无常”的所立之法，为了抓住对于辩论双方都非常著名，即在共同显现中成立的法，如声音等，是当时的所立之法，经部的解释者说，宣说自宗的声音。对于争论声音是常还是无常的辩论双方，你们双方在共同显现中成立的声音等，为了了解是当时的所立之法，自宗的声音成为无意义，是理所当然的。即使没有自宗的声音，仅仅是对声音进行常无常等分析，通过当时的场合，你们双方都非常著名，即在共同显现中成立的声音等，也会成立是当时的依据之法。因为论著作者各自意愿所设定的具有差别的虚空的功德等事物，对于差别的法没有争论，仅仅是声音。
English
However, how could one not obtain accepting other treatises by one's own intention? Because it is obtainable. Third, summarizing the completed extensive explanation: Regarding the nature of the subject, here, the self-sound of Dignāga, is the subject, it is necessary. Because it is seen that the opponent debater mistakenly believes that all the promised scriptural contents are to be established, in order to eliminate this error. Even if it harms the scriptural content that the debater himself does not consider to be established, it will not harm what he considers to be established, and the scriptural content is not to be established, and when the reason contradicts by preventing the scriptural content, there will be no contradictory sign. Here, some people connect "Introduction to the Treatise's Intention" and below to refuting the necessity of other schools' self-sound. Others say, "The difference is made by the treatise." etc. "The self-sound also becomes meaningless." etc., connected to resolving doubts, this is because this verse shows the summary of one's own school, and it is the fault of not understanding the way of explaining the Commentary on Pramāṇasamuccaya, which guides the beginning of the subsequent treatise with the summary of the previous treatise. Second, refuting the necessity of other schools' self-sound, divided into two: refuting the statement for the sake of knowing fame as the basis; refuting the statement for the sake of knowing that the subject is not to be established. The first is: the qualities of space, etc., made by the treatise authors, completely abandoning the subject of proof such as "sound is impermanent," in order to grasp the subject that is very famous to both the proponent and the opponent, that is, the dharma established in common appearance, such as sound, etc., is the subject of that time, the commentators of the sutras say that they are expressing their own sound. For the debaters who argue whether sound is permanent or impermanent, the sound etc. established in common appearance to both of you, in order to know that it is the subject of the time, it is reasonable that your own sound becomes meaningless. Even without one's own sound, merely analyzing permanence and impermanence etc. on sound, through the occasion of the time, the sound etc. that is very famous to both of you, that is, established in common appearance, will be established as the basis of the time. Because the qualities of space etc. with differences set by the treatise authors' own intentions, there is no dispute over the dharma of difference, only sound.
Chinese
之上，为了常与无常的争论。第二，分为二：驳斥已成立之义本身不是所立宗，是必要的；驳斥无基之有法不是所立宗，是必要的。第一：如果以自之声有法，为了敌对双方，以量成立而显示为共同显现，因此说已成立的有法仅仅不是所立宗，那么，就宗之自性有法而言，为了知晓已成立的有法不是所立宗之义，你不必在旁边说自己，因为仅仅显示自己之体性，即体性本身，你所说的旁边，就因为这已经了知以量成立的有法不是所立宗之故。如果以量正在成立，以及安立为能立的体性，例如因不成等，是显示为所立宗，或者疑惑等是存在的，那么，你在旁边说显示为所立宗，这就会成为果，即具有必要。第二，分为三：有法是所立宗，被他者遮破；有法作为所立宗，不是宗之过失；如果是宗之过失，则是显示为宗之遮破。第一：如果以自己之声所知，以显示为有法的方式，不是为了遣除已成立的有法是所立宗，而是为了遣除主要等在意义上未成立的有法是所立宗，那么，就宗之自性而言，在此为了遣除有法未成立的有法是所立宗之义，即使不显示自己等语，对于宗之自性也没有相违，即没有任何过失。因为一切比量都是以总相为境，例如导师所说，以与共同的争论处之法作为境，因此了知未成立的有法不是所立宗。第二：如果未成立的有法作为所立宗，那么从那会变成什么样的宗之过失呢？如果这样问，那会变成以因不能成立的过失。为什么呢？如果它被认为是法，则因为有法未成立，因则无有宗法；如果认为是法，则在喻上没有后随，那么，有法主要等因为未成立，则宗
English
Above, for the sake of arguing about permanence and impermanence. Second, divided into two: refuting that what is already established is not the proposition itself is necessary; refuting that a property without a basis is not the proposition is necessary. First: If the sound of oneself is the subject, for the sake of both opponents, it is shown to be established by valid cognition as a common appearance, so it is said that the subject that is already established is not the proposition, then, as far as the nature of the subject is concerned, in order to know that the subject that is already established is not the proposition, you do not need to say "oneself" on the side, because it only shows one's own nature, that is, the nature itself, what you say on the side, because this has already understood that the subject established by valid cognition is not the proposition. If it is being established by valid cognition, and the nature established as the proof, such as the unestablished cause, is shown as the proposition, or doubts, etc. exist, then, you say on the side that it is shown as the proposition, this will become the result, that is, it has the necessity. Second, divided into three: the property is the proposition, which is refuted by others; if the property is taken as the proposition, it is not a fault of the proposition; if it is a fault of the proposition, then it is shown as the refutation of the proposition. First: If the sound known by oneself is shown as the subject, it is not to eliminate that the established property is the proposition, but to eliminate that the property that is not established in meaning, such as the main one, is the proposition, then, as far as the nature of the proposition is concerned, here, in order to eliminate that the property that is not established is the proposition, even if you do not show words such as "oneself", there is no contradiction to the nature of the proposition, that is, there is no fault at all. Because all inferences are objects of the general, for example, the teacher said, taking the dharma of the common dispute as the object, therefore knowing that the unestablished property is not the proposition. Second: If the unestablished property is taken as the proposition, then what kind of fault of the proposition will it become? If you ask this, it will become the fault that the cause cannot establish it. Why? If it is considered as a dharma, then because the property is not established, the cause has no property of the proposition; if it is considered as a dharma, then there is no subsequent following on the example, then, the property, such as the main one, is not established, then the proposition