Tibetan
་གཟུང་བ་དགག་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ལུང་དོན་བསྒྲུབ་བྱར་གཟུང་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །ལུང་དོན་ཁས་བླངས་མེད་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ། །ལུང་དོན་མེད་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་ཅན་མིན། །ལུང་དོན་མེད་ཀྱང་རྒོལ་བ་སྐྱོན་ཅན་མིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་མཐུན་དཔེ་ལ་བསྟན་བཅོས་ནས་བཤད་པའི་ལུང་དོན་ཀུན་གྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་གཅིག་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདས་ལུགས་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་རྟགས་ཡང་དག་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ལུང་དོན་ཀུན་གྱིས་ཁྱབ་པར་ངེས་པའི་རྟགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ནི་མ་གྲུབ་པས་ཆོས་མི་རྟག་པ་མ་གྲུབ་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་ཐལ། མི་རྟག་པ་དེ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པ་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་བརྗོད་པའི་རྟགས་བྱས་པ་ཆོས་ཅན། འབྲེལ་མེད་ཀྱི་ལུང་དོན་ལ་གནོད་པས་གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་ལྡན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པ་ན་ཆོས་ཅན། ལུང་ལས་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་མ་ལུས་པས་རྟགས་ལ་ཁྱབ་པ་དཔེའི་སྟེང་དུ་བསྟན་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཆོས་ཅན་སྐྱེས་བུ་ཕ་རོལ་པོ་དང་ལའི་ཆོས་ནི་མ་ལུས་པས་རྟགས་ལ་ཁྱབ་པ་མཐུན་དཔེར་ཁས་བླངས་པ་མེད་པར་ཁོ་ནར་ནི་སྐྱེ་བོས་ཚིག་དང་དུ་སོགས་ལས་སྐྱེས་བུ་ཕ་རོལ་པོ་སེམས་ལྡན་དང་། ལ་ལ་མེ་སོགས་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་བཞིན་ཤིང་ཙམ་དང་། རྒྱུ་མེད་དག་གཞི་འགར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན། ཤ་བ་དང་དུ་བ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། རྒོལ་བ་འགའི་སྨྲ་བ་ལ་གནོད་པས་རང་གིས་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པས་ནའོ། །ལུང་དོན་མི་ཤེས་པའི་རྒོལ་བའི་ངོར་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་ལུང་དོན་ཤེས་པའི་རྒོལ་བའི་ངོར་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེས་ལུང་དོན་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུང་དོན་མི་ཤེས་པའི་རྒོལ་བ་གཞན་དག་ཆོས་ཅན། གཏན་ཚིགས་ཤ་པ་དང་དུ་བ་དེས་ཇི་ལྟར་ན་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། ཤ་པ་དང་དུ་བ་དེ་ནི་རང་གི་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་རྟོགས་པ་ཡི
Chinese
对于所执的破斥有四点：若将经义执为所立，则太过分。即使不承认经义，所立也能成立。即使没有经义，理证也不是有缺陷的。即使没有经义，反驳者也不是有缺陷的。第一点是：如果认为在同品中，只有显示经论中所说的所有经义遍及一个能成立的宗法，才能成为能立，否则就不是。这是一种超世间的说法，因为世间上不可能存在正确的理证。因为不可能存在经义完全遍及的宗法。另外，声是所立，法是虚空的功德，因为未成立，所以法无常未成立，怎么会成立呢？不会成立，因为无常与虚空的功德没有关联。因此，为了成立声无常，所说的因——所作性是所立，因为损害了无关的经义，怎么会是有缺陷的理证呢？不会是有缺陷的，因为从你那里自己的所立已经成立了。第二点是：当因成立所立时，所立，不必在同品上显示经中所说的所立法的所有法都遍及于因。因为所立法，其他人和拉的所有法，因遍及于同品，即使没有承认，也能通过语言和烟等，推断出其他人有心识，拉有火等。第三点是：自性只是树木，以及无因等成立某些事物。像肉和烟一样，所立，因为损害了一些反驳者的说法，所以并不是从自己成立所立的自性中退转，因为是与自己的所立之法不相违背的同品理证。如果对于不了解经义的反驳者来说是这样，但对于了解经义的反驳者来说，那不会成为正确的理证，因为那会损害经义。如果不了解经义的其他反驳者，所立，理证肉和烟怎么会不理解自己的所立呢？会理解的，因为肉和烟与自己想要成立的法的意义，以及没有它就不会产生的道理是理解的。
English
There are four points to refute what is grasped: If the meaning of the scriptures is taken as the thesis, it is too extreme. Even if the meaning of the scriptures is not accepted, the thesis can be established. Even without the meaning of the scriptures, the reasoning is not flawed. Even without the meaning of the scriptures, the opponent is not flawed. The first point is: If it is thought that in the similar example, only showing that all the meanings of the scriptures spoken from the treatises pervade one sign that establishes, will become the establisher, otherwise it is not. This is a transcendental way of the world, because in the world, a correct sign cannot exist. Because there cannot exist a sign that is definitely pervaded by all the meanings of the scriptures. Furthermore, sound is the subject, the quality of space is not established, so how can impermanence of the dharma be established? It will not be established, because impermanence has no connection with the quality of space. Therefore, for the sake of establishing that sound is impermanent, the reason stated, being made, is the subject. How can it be a flawed reason, since it harms irrelevant scriptural meanings? It is not flawed, because from you, your own thesis is established. The second point is: When the sign establishes the thesis, the subject, it is not necessary to show on the similar example that all the dharmas of the subject spoken from the scriptures pervade the sign. Because the subject, all the dharmas of other people and la, the sign pervades the similar example, even if it is not accepted, one can infer that other people have minds, and la has fire, etc., from words and smoke, etc. The third point is: Nature is just a tree, and the meaning of establishing some things such as without cause. Like flesh and smoke, the subject, because it harms the speech of some opponents, it is not a reversal from the nature of establishing one's own thesis, because it is a reason of the subject that is not contrary to one's own dharma of the thesis. If it is so for an opponent who does not understand the meaning of the scriptures, but for an opponent who understands the meaning of the scriptures, it will not become a correct reason, because it harms the meaning of the scriptures. If other opponents who do not understand the meaning of the scriptures, the subject, how can the reason flesh and smoke not understand their own thesis? They will understand, because flesh and smoke understand the meaning of the dharma of their own desired thesis, and the reason why it does not arise without it.
Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ལ་བྱས་པ་རྟགས་སུ་འགོད་མཁན་གྱི་རྒོལ་བ་དེ་རྒོལ་བ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། ལུང་དོན་ལ་གནོད་པའི་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒོལ་བས་བྱས་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་དམ་མ་བརྗོད་ཀྱང་ལུང་དོན་དང་འགལ་བ་སྟེ་གནོད་བྱེད་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་བརྗོད་པས་གནོད་བྱེད་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་བྱས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན། བྱས་པས་ལུང་དོན་བཀག་པའི་ཆ་ནས་རྒོལ་བས་ཉེས་པ་ཅི་བྱས་ཏེ་ཅི་ཡང་མ་བྱས་པར་ཐལ། རྒོལ་བ་དེས་བྱས་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་པའི་ཉེས་པས་བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་ནི་བྱས་པ་དེ་སྐྱེས་པ་མིན་གྱི་བྱས་པ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་དོན་ལ་གནོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྔར་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱིས་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། བྱས་པ་རྟགས་སུ་བརྗོད་པའི་ཆ་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རིགས་པ་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་པ་རྟགས་སུ་མ་བརྗོད་ན་བྱས་པ་དེ་ཅི་ལུང་དོན་ལ་གནོད་པ་མིན་ནམ་སྟེ་དང་པོ་ནས་གནོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མཚན་ཅིས་ན་རྒོལ་བ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། རྒོལ་བ་སྐྱོན་ཅན་དུ་འཇོག་པའི་བྱ་བ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟགས་ལྟར་སྣང་བརྗོད་པའང་རྒོལ་བའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྒོལ་བས་བརྗོད་པས་རྟགས་ལྟར་སྣང་དུ་གྱུར་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དུ་བརྗོད་པའི་རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། རྒོལ་བ་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་སྐྱོན་མེད་འགོད་པ་སྐབས་སུ་བབ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་དོན་མེད་པའི་རྟགས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་ཕྱིར་རྒོལ་དག་ལ་རྒོལ་བ་རང་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་རྟགས་བརྗོད་པའི་རྒོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་རྒོལ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། རྒོལ་བ་སྐྱོན་ཅན་མིན་ཏེ། རང་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ལ་ལར་སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུ་འགའ་རིགས་པ་མིན་པ་བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་འགོག་པས་ན་རིགས་པར་སྨྲ་བའི་དོན་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་གཞན་པ་དག་ཀྱང་འགོག་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་གྲུབ་མཐའ་འདི་ཆོས་ཅན། རྒྱལ་རིགས་ངན་པའི་ལུགས་དང་ཆོས་མཚུངས་
Chinese
因为如此的缘故。第四是，如果有人主张以“所作”作为理由来证明“声音是无常”的论敌是有过失的论敌，因为他说了有害于经文意义的理由。那么，论敌说或不说“所作”作为理由，都是与经文意义相违背，即是有害的吗？或者是因为说了才产生有害的作用？如果是前者，那么在以“所作”来证明“声音是无常”的这个场合，有法，从“所作”阻碍经文意义的方面来说，论敌做了什么过失呢？因为他什么也没有做。论敌以说“所作”作为理由的过失，并不是使经文受到损害，而是因为“所作”的自性本身就对经文意义有害。如果说，先前已经承认了经文，后来又说了损害它的理由，所以论敌是有过失的。那么，论敌，有法，从说“所作”作为理由的方面来说，你不是在做不合理的事情，如果说你没有说“所作”作为理由，那么“所作”难道不是对经文意义有害吗？因为从一开始就是有害的。如果承认，那么论敌，有法，因为什么原因论敌是有过失的呢？因为他没有做将论敌置于有过失地位的行为。如果说，说出相似的理由也不会变成论敌的过失，因为论敌说了之后，相似的理由并没有因此而产生。如果这样说，那么说了相似理由的论敌，有法，会变成有过失的论敌，因为在提出无过失的能立时，说了对于证明所要证明的事物没有意义的理由，因为对于其他的论敌来说，论敌说了自己想要证明的事物本身，是没有能力证明的理由的论敌。在这个以“所作”来证明“声音是无常”的场合，这个论敌，有法，不是有过失的论敌，因为他说了能够证明自己想要证明的事物的正确的理由。第三是，如果有些经文中说“声音是虚空的性质”之类的不合理之处，因为以“所作”的理由来遮止，所以说理之人的意义，像“声音是无常”之类的其他事物也会被遮止，这个宗派，有法，与恶劣种姓的规矩相同。
English
Because of that reason. Fourth, if someone argues that the opponent who presents "produced" as a reason to prove that "sound is impermanent" is a faulty opponent, because he states a reason that harms the meaning of the scriptures. Then, whether the opponent states "produced" as a reason or not, is it contradictory to the meaning of the scriptures, that is, harmful? Or is it that stating it gives rise to harm? If it is the former, then in this case of proving that "sound is impermanent" by "produced," the subject, from the aspect of "produced" obstructing the meaning of the scriptures, what fault has the opponent committed? Because he has done nothing at all. The opponent's fault of stating "produced" as a reason does not cause harm to the scriptures, but because the nature of "produced" itself is harmful to the meaning of the scriptures. If it is said that the opponent is at fault because he first accepted the scriptures and later stated a reason that harms them. Then, the opponent, the subject, from the aspect of stating "produced" as a reason, you are not doing something unreasonable, because if you did not state "produced" as a reason, wouldn't "produced" be harmful to the meaning of the scriptures? Because it is harmful from the beginning. If you admit it, then the opponent, the subject, for what reason is the opponent at fault? Because he has not done the act of placing the opponent in a faulty position. If it is said that stating a seemingly valid reason also does not become the opponent's fault, because the seemingly valid reason did not arise because the opponent stated it. If you say so, then the opponent who states a seemingly valid reason, the subject, will become a faulty opponent, because when presenting a faultless proof, he states a meaningless reason for proving what is to be proven, because for other opponents, the opponent states the reason that the thing he wants to prove itself is the opponent who states the reason that has no ability to prove it. In this case of proving that "sound is impermanent" by "produced," that opponent, the subject, is not a faulty opponent, because he states the correct reason that can prove what he wants to prove. The third is, if some scriptures say unreasonable things like "sound is a quality of space," because it is blocked by the reason of "produced," so the meaning of those who speak reasonably, other things like "sound is impermanent" will also be blocked, this tenet, the subject, is the same as the customs of bad lineages.