Tibetan
ན་དུ་མ་མི་སྐྱེ་བར་རེ་རེ་སྐྱེ་བར་ངེས་པར་ཡིན་གྱི། བློ་སྔ་མའི་ནུས་པ་ལས་རེ་རེ་སྐྱེ་བ་མིན་ཞེ་ན། དོན་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཡིད་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བློ་རེ་རེ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། སྐབས་ལ་ལར་གཟུགས་འཛིན་སོགས་བློ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་ལྔ་དང་དབང་པོ་ལྔ་ཚང་ཞིང་ཡིད་ཤེས་སྔ་མ་ཡུལ་ལྔ་ཆར་ལ་འཇུག་པ་མཚུངས་པ་སྟེ་གང་རུང་གཅིག་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གཞན་དང་གཞན་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་ཡིད་གཅིག་ལས་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བློ་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་དང་ཡིད་རྟག་པ་ལྡན་པ་ཙམ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་ཡིད་གཅིག་ལས་མེད་པས་བྱ་བ་འབྲས་བུ་ཤེས་པའང་གཅིག་ཉིད་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་མི་སྐྱེ་ཞེ་ནའང་མར་མེ་གཅིག་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དུ་མས་མཐོང་སྟེ་རང་འཛིན་ཤེས་པ་དུ་མ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡིད་རྟག་པས་ཤེས་པ་དུ་མ་བསྐྱེད་ན་ཅིག་ཆར་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། མིན་ན་ཡིད་དེ་ཆོས་ཅན། རིམ་གྱིས་ཀྱང་བློ་དུ་མ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ་ཏེ། ཕྱིས་ཀྱང་བློ་དུ་མ་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་ལས་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་རྟག་པས་བློ་དུ་མ་བསྐྱེད་པ་བཀག་པའི་རིགས་པ་འདིས་ཆོས་ཅན། ལུས་རྟག་པ་གཅིག་གིས་བློ་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་རྒྱང་འཕེན་པའི་འདོད་པ་དང་། ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་གཅིག་གིས་ཡུལ་ལ་རིམ་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པ་གྲངས་ཅན་པའི་འདོད་པ་ལ་ཡང་སྐྱོན་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་བློ་དུ་མ་དང་ལས་དུ་མའི་བྱེད་པོ་ཡིན་ན་ཅིག་ཆར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། མིན་ན་རིམ་གྱིས་ཀྱང་མི་འགྱུར་བར་མཚོན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་འདུ་བྱེད་ལས་བློ་རེ་རེ་སྐྱེ་བར་ངེས་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་རྟག་པར་དང་པོ་ནས་ཡོད་ན་བློ་རྣམས་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ་མེད་ན་དེ་ཕྱིས་གང་ལས་སྐྱེ། བློ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་མོད། སངས་རྒྱས་པ་ཆོས་ཅན། རང་གི་འདོད་པ་བློ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། བློ་ཕྱི་མ་འདུ་བྱེད་ལས་སྐྱེ། དེ་བློ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བློ་སྔ་མ་དེ་རང་འཛིན་པའི་བློ་ཕྱི་མའི་ཉེར་ལེན་ཡིན་ཡང་གཟུང་ཡུལ་མིན་པས་བློ་ཕྱི་མ་དེ་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་ཞེ་ན། བློ་སྔ་མ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཚང་སྟེ། ཁྱོད་རང་འཛིན་པའི་བློ་ཕྱི་མ་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྤྱིར་གཟུང་ཡུལ་གྱི་དོན་རྣམས་ལ་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆ་དེ་རང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ལས་གཞན་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་འཛིན་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་མིན་ཏེ། སྣང་བ་རང་འཛིན་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཡང་གཟུང་ཡུལ་མིན་པས་སོ་ཞེ་ན། སྣང་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་འཛིན་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཆ་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་མེད་དེ་ཁྱོད་རང་འཛིན་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཆ་དེ་གཟུང་ཡུལ་དེ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ལྕགས་གོང་དམར་འབར་བར་སོང་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྣང་བ་ནི་ཆ་དང་བཅས་པས་ཤེས་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཡང་དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཆ་སོགས་གཟུང་བ་མིན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་སྔ་མའང་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཡིན་ཀྱང་དེའི་ཆ་ཤས་འགའ་ཞིག་གཟུང་བ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། བློ་སྔ་མ་ཆོས་ཅན། ཆ་ཤས་འགའ་ཞིག་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བློ་ཕྱི་མའི་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཀྱང་གཟུང་བ་མིན་པ་མེད་པར་ཐལ། ཆ་མེད་པ་ལ་སྟེ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགག་པ་དངོས། རྩོད་པ་སྤོང་། མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་པ་དང་པོ་ལ་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པ་དང་། ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་ངོ་བོ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། ཤེས་པ་སྔ་མ་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་གཟུང་བའི་ཡུལ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་གྱི། ཤེས་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་གཞན་ནི་ཉམས་པ་མིན་པའི་ཚེ་ན་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གཟུང་བའི་ནུས་པ་ཉམས་ཀྱང་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མ་ཉམས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་རང་འཛིན་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པའི་ཆ་ལས་རང་འཛིན་དངོས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཆ་རྫས་གཞན་དུ་མེད་པར་རྫས་གཅིག་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་གཟུང་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་རང་འཛིན་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་མིན་པར་ན་རང་འཛིན་གྱི་བློ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་མེད་པས་ན། གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་གཟུགས་སོགས་འདི་ཡིཾད་རང་འཛིན་ཤེས་པ་དེ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོར་ངེས་པ་གཞ
Chinese
不是不生多個，而是必定一個個產生。如果不是從前一個意識的能力中一個個產生，那麼，有見地的人，因為確定只有一個意的理由，所以不一定只產生一個個意識，因為有時候會同時產生多個意識，例如取色等。另外，五境和五根具足，並且前一個意識對五境都同樣作用，也就是說，在所有對任何一個都沒有特別執著的時候，不應該產生對其他境的認識。因為你只有一個意。另外，所有前後的意識，都應該同時產生，因為僅僅是與我和意恆常存在有關。如果說因為作者只有一個意，所以行為的結果，認識也只會產生一個，而不是全部同時產生，那麼，一盞燈，如何被許多人看到，而不產生多個自證的認識呢？因為它是一個。另外，如果恆常的意不產生多個認識，就會同時產生，如果不是，那麼這個意，漸次也沒有產生多個意識的能力，因為之後不產生多個意識也沒有差別。以恆常的意阻礙產生多個意識的這種道理，對於恆常的一個身體漸次產生意識的順世外道的觀點，以及具有智慧的恆常的一個人漸次享受對境的數論派的觀點，也同樣是破斥，因為如果恆常的身體和人是多個意識和多種行為的作者，就會同時做，如果不是，也無法漸次做。如果說我的功德，從造作產生一個個意識，那麼，如果造作恆常，從一開始就存在，那麼所有的意識就會同時產生，如果不存在，那麼它之後從哪裡產生？如果說從前一個意識產生，那麼，雖然是這樣，佛教徒，你們自己的觀點，前一個意識產生後一個意識就成立了，因為後一個意識從造作產生，而它從前一個意識產生。第二，如果前一個意識是自證的後一個意識的近取因，那麼
English
It is not that multiple [consciousnesses] do not arise, but rather that they definitely arise one by one. If they do not arise one by one from the power of the previous consciousness, then, an individual who sees the meaning, because of the reason that there is definitely only one mind, it is not necessarily the case that only one consciousness arises at a time, because sometimes multiple consciousnesses, such as apprehending form, arise simultaneously. Furthermore, when the five objects and five faculties are complete, and the previous mental consciousness engages with all five objects equally, that is, when there is no particular attachment to any one of them, it should not be the case that the cognition of other objects does not arise. Because you only have one mind. Furthermore, all previous and subsequent consciousnesses should arise simultaneously, because they arise merely from being associated with a permanent self and mind. If you say that because the agent is only one mind, the result of the action, cognition, also arises only as one, and not all simultaneously, then, how is it that one lamp is seen by many people, and does not produce multiple self-cognizing cognitions? Because it is one. Furthermore, if the permanent mind does not produce multiple cognitions, they will arise simultaneously, and if not, then that mind will not have the ability to produce multiple consciousnesses even gradually, because there is no difference from not producing multiple consciousnesses later. This reasoning that prevents the permanent mind from producing multiple consciousnesses also refutes the view of the Lokayata that a permanent body gradually produces consciousnesses, and the view of the Samkhya that a permanent intelligent person gradually enjoys objects, because if the permanent body and person are the agents of multiple consciousnesses and multiple actions, they will do them simultaneously, and if not, they cannot do them gradually. If you say that each consciousness arises from the qualities of the self, from compositional factors, then, if the compositional factors are permanent and exist from the beginning, then all consciousnesses will arise simultaneously, and if they do not exist, then from where do they arise later? If you say that they arise from the previous consciousness, then, although that is the case, Buddhists, your own view that the subsequent consciousness arises from the previous consciousness is established, because the subsequent consciousness arises from compositional factors, and it arises from the previous consciousness. Second, if the previous consciousness is the immediate cause of the subsequent self-cognizing consciousness, then
Chinese
如果说，因为不是所取境，所以后来的心识会转移到其他境上吗？前一个心识，作为有法，你具有后来的心识的所取境的体性，因为你本身就是产生执持你的后来的心识的直接因。这是周遍的。一般来说，对于作为所取境的事物来说，作为所取境的那部分，不是其他，而是直接产生执持它的心识。如果说，直接产生执持的不是所取的体性，因为显现是直接产生执持的，但不是所取境。显现，作为有法，你没有不被执持的直接产生执持的部分，因为你直接产生执持的部分与那个所取境是同体。例如，就像烧红的铁块一样。如果说，显现是具有部分的，所以是产生心识的因，但它的另一部分等不是所取的，同样，前一个心识也是后一个心识的因，但它的一些部分不是所取的。前一个心识，作为有法，通过微细等方式成为后来的心识的产生者，但没有不被执持的情况，因为它是无分，即没有方位的组成部分。第三部分有三个方面：直接反驳、消除争论、总结。第一部分是：第一个心识具有作为后来的心识的所取境和产生后来的心识的自性的能力这两种能力。如果说，前一个心识所具有的作为后来的心识的所取境的能力会消失，但产生后来的心识的自性没有消失的时候，后来的心识会产生，并且它会转移到其他境上吗？一般来说，对于具有所取体性的事物来说，作为有法，即使你的所取能力消失，但产生的能力没有消失是不合理的。因为你作为执持心识的所取境的部分，与直接产生执持的部分不是异体，而是同体。例如，所取境的色等也是执持心识的所取境，如果不是这样，就不能直接利益执持的意识。因此，从作为所取境的体性来说，色等必定是直接利益执持心识的事物。
English
If it is said that because it is not an object of apprehension, the subsequent consciousness will shift to another object? The former consciousness, as the subject of debate, you possess the characteristic of being the object of apprehension of the subsequent consciousness, because you yourself are the direct cause of generating the subsequent consciousness that apprehends you. This is pervasive. Generally speaking, for things that are objects of apprehension, the aspect of being an object of apprehension is none other than directly generating the consciousness that apprehends it. If it is said that directly generating apprehension is not the characteristic of being apprehended, because appearance directly generates apprehension but is not an object of apprehension. Appearance, as the subject of debate, you do not lack the part of directly generating apprehension that is not apprehended, because the part of you that directly generates apprehension is of the same substance as that object of apprehension. For example, like a red-hot iron lump. If it is said that appearance is with parts, so it is the cause of generating consciousness, but its other parts etc. are not apprehended, similarly, the former consciousness is also the cause of the latter, but some of its parts are not apprehended. The former consciousness, as the subject of debate, through subtlety etc. becomes the generator of the subsequent consciousness, but there is no case of not being apprehended, because it is partless, i.e., without directional components. The third part has three aspects: direct refutation, eliminating disputes, and concluding. The first part is: the first consciousness has two abilities: to be the object of apprehension of the subsequent consciousness and to generate the nature of the subsequent consciousness. If it is said that the ability of the former consciousness to be the object of apprehension of the subsequent consciousness will disappear, but when the nature of generating the subsequent consciousness does not disappear, the subsequent consciousness will arise, and will it shift to another object? Generally speaking, for things that have the nature of being apprehended, as the subject of debate, even if your ability to apprehend disappears, it is unreasonable for the ability to generate not to disappear. Because the part of you that is the object of apprehension of the apprehending consciousness is not a different substance from the part that directly generates apprehension, but is of the same substance. For example, the form etc. of the object of apprehension is also the object of apprehension of the apprehending consciousness, if it is not like that, it cannot directly benefit the apprehending consciousness. Therefore, from the characteristic of being an object of apprehension, form etc. must be something that directly benefits the apprehending consciousness.