Tibetan
ན་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བློ་སྔ་མ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། དེའང་བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པར་ཐལ། དེ་ལའང་བློ་ཕྱི་མ་རང་འཛིན་ནུས་སུ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་དེ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་འཛིན་པ་ཡི་བློ་ཕྱི་མའི་ནི་དངོས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་བྱེད་པ་དང་བློ་ཕྱི་མའི་མྱང་བྱར་གྱུར་པ་ཡིན་ན། སེམས་ཀྱི་སྟེ་བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཚང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཟུགས་ཕྲ་བ་སོགས་དང་ཉེར་ལེན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་རིམ་པ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་བ་དང་སེམས་ཀྱི་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ཕྲ་བ་སོགས་དང་། ཉེར་ལེན་མིན་པའི་གཞན་གྱི་སེམས་སོགས་གཟུང་བར་འགྱུར་བ་དང་འགལ་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་གཟུང་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་རགས་པར་སྣང་བ་དང་། བར་མ་ཆོད་པ་དང་། ཐག་ཉེ་བ་སོགས་དགོས་ཞེས་པ་དང་ནི། སེམས་གཟུང་ཡུལ་དུ་འཇོག་ན་རང་འཛིན་པའི་ཤེས་པའི་ཉེར་ལེན་ཡིན་པ་དགོས་ཞེས་དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དཔྱོད་པ་འདི་ཆོས་ཅན། མ་དག་བློ་ཅན་ཚུར་མཐོང་ལ་ཡིན་གྱི། རྣམ་འབྱོར་པ་འཕགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འཕགས་པས་ཡུལ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་དེ་ལ་སྔར་ཉེ་བ་དང་། བར་མ་ཆོད་པ་དང་། རགས་པར་སྣང་བ་ཕྱིས་རིང་བ་དང་། ཆོད་པ་དང་། ཕྲ་བ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིས་སྔར་གཟུང་བ་ཕྱིས་གཟུང་བ་མིན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན། གཟུགས་སོགས་འཛིན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རགས་པ་ཕྲ་བར་སོང་བ་སོགས་སྔར་མེད་གང་ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྔར་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པ་ཕྱིས་གཟུང་ཡུལ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ལུས་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། བློ་ཕྲ་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། བློ་ཕྱི་མས་རང་བློ་སྔ་མ་ཉིད་འཛིན་པར་འགྱུར་ན། ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཆོས་ཅན། དོན་གཞན་གཟུགས་སོགས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་གི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སེམས་སྔ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། སྤྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ནུས་པ་རྫས་གཞན་དུ་མ་ཡོད་པས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་བློ་སྔ་མ་ལ་བློ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པས་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གཅིག་ལ་ནུས་པ་རྫས་གཞན་དུ་མ་ཡོད་པ་དང་། དུ་མ་ལ་ནུས་པ་རྫས་གཅིག་ཡོད་པས་རིམ་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་དུ་མ་དང་གཅིག་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། གཅིག་ལ་ནུས་པ་རྫས་གཞན་དུ་མ་དག་དུ་མ་ལ་ནུས་པ་རྫས་གཅིག་མེད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་གཅིག་དང་དུ་མ་བྱེད་ཅེས་སྔར་བརྗོད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་སྡེ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དུ་མ་ནི་རྒྱུ་དུ་མ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་པར་ཁས་མ་བླངས་ཏེ། འདི་ལྟར། རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེ་བའང་མིན་ཏེ། འབྲས་བུ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་རྒྱུ་ཚོགས་པ་དག་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྒྱུ་གཅིག་ལ་འབྲས་བུ་དུ་མ་འབྱུང་བར་འདོད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་པུ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་ཅེས་བརྗོད་པ་མི་འགལ་ཏེ། ཁྱོད་གཅིག་ཀྱང་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མར་མེ་གཅིག་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དུ་མའི་རྐྱེན་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་ཚུད་པས་མིག་ཤེས་དུ་མ་བསྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་གཅིག་གིས་དོན་ཤེས་གཉིས་ཀ་འཛིན་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་བློ་གཞན་ཕྱི་མ་དོན་གཟུགས་སོགས་དང་ནི། རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་གཉིས་གཅིག་ཆར་འཛིན་པར་འགྱུར་བས་ཡུལ་གཞན་ལ་མི་འཕོ་བའི་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། ཨ་ཨི་ལྟ་བུའི་ཡི་གེ་གཉིས་བར་མ་ཆོད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚེ་ཕྱི་མ་ཨི་ལ་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་དོན་སེམས་གཅིག་ལ་ཆོས་ཅན། རྟག་ཏུ་སྟེ་ངེས་པར་རིམ་གྱིས་མཐོང་བ་ཡི་བརྗོད་པ་ཨ་ཨི་གཉིས་རིམ་མིན་ཅིག་ཆར་ཉིད་དུ་སྣང་བ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡི་གེ་སྔ་མ་ཨ་དེ་ཤེས་པ་སྔ་མའི་གཟུང་ཡུལ་དུ་ཡོད་པར་སྣང་ཞིང་། དེ་དང་ཅིག་ཆར་ཡི་གེ་ཕྱི་མ་ཨི་དེ་རང་གི་གཟུང་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། དོན་གཅིག་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ལན་གཉིས་གཉིས་སུ་སྣང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་རིག་པའི་བློ་དང་བློ་དེ་རིག་པའི་བློ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་འཕོ་ཚེ་ཕྱི་མ་མྱོང་བྱེད་མེད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས་གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ལན་དུ་རང་རིག་མེད་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མས་སྔ་མ་སྔ་མ་མྱོང་ན་མྱོང་བྱེད་ཐུག་མེད་དང་།
Chinese
那么就如同没有一样。因此，所有先前的意识都是有法。而且，后来的意识的所取境就那样如实存在，因为对于那个，后来的意识真实地产生了自执的能力。遍：如果是自执者的后来的意识的真实的近取，并且是后来的意识的体验对象，那么，心的，也就是后来的意识的所取的定义必须完备。第二，如果微细色等和非近取的心的次第，不像外境的所取和心的所取，那么瑜伽士们将取微细色等和非近取的他心等，这有相违之处。如果说色等成为所取境，需要显现为粗大、没有间隔、距离近等，并且如果心被安立为所取境，需要是自执的意识的近取，这样对所取的定义的范畴进行辨析，这仅仅是对不清净的意识的片面见解而言的，而不是就瑜伽士圣者而言的，因为瑜伽士圣者证悟对境的方式是不可思议的。第三，色等对于它，先前是近的、没有间隔的、显现为粗大的，后来变成远的、有间隔的、微细等的体性，因此先前所取后来变成非所取，那么，执持色等的意识是有法，对于你，粗大变为微细等，先前没有的后来产生的，是什么原因导致先前是所取境后来变成非所取境呢？不应该变，因为不是有身。如果承认，因为意识没有变成微细等，如果后来的意识执持自己的先前意识，那么，后来的意识是有法，不应该证悟其他的对境色等，因为将执持作为自己的直接因的先前的心，因此。第四，通常事物具有多种能力，不是异体，因此产生多种结果，特别是先前的意识具有作为后来的意识的因的能力和作为所取境的能力，因为体性各异，仅仅作为因并不意味着就是所取境。
English
Then it is as if it does not exist. Therefore, all previous consciousnesses are subjects. Moreover, the object of apprehension of the subsequent consciousness exists in that very way, because for that, the subsequent consciousness actually generates the ability to self-grasp. Pervasion: If it is the actual proximate cause of the subsequent consciousness of the self-grasper and is the object of experience of the subsequent consciousness, then the definition of the object of apprehension of the mind, that is, the subsequent consciousness, must be complete. Second, if subtle forms and the sequence of non-proximate minds are not like external objects of apprehension and mental objects of apprehension, then there is a contradiction that yogis will apprehend subtle forms and other minds that are not proximate. If it is said that for forms etc. to become objects of apprehension, it is necessary to appear gross, without interruption, close, etc., and if mind is established as an object of apprehension, it is necessary to be the proximate cause of self-grasping consciousness, then this analysis of the definition of the object of apprehension is only for the partial view of impure minds, and not for noble yogis, because the way noble yogis realize objects is inconceivable. Third, for forms etc., it was previously near, without interruption, and appeared gross, and later became distant, interrupted, and subtle, etc., so that what was previously apprehended becomes non-apprehended, then, the consciousness that grasps forms etc. is a subject. For you, what is the reason that what was previously an object of apprehension becomes a non-object of apprehension because what was previously non-existent, such as gross becoming subtle, etc., has arisen later? It should not change, because it is not corporeal. If you accept, because consciousness does not change into subtle etc., if the subsequent consciousness grasps its own previous consciousness, then the subsequent consciousness is a subject, and it should not realize other objects such as forms, because it will grasp the previous mind that is its immediate cause, therefore. Fourth, in general, things have various powers, not different substances, so they produce various results, especially the previous consciousness has the power to be the cause of the subsequent consciousness and the power to be the object of apprehension, because the natures are different, merely being a cause does not mean that it is an object of apprehension.
Chinese
总之，诸法，有法性。一个事物具有多种不同的能力和实体，或者多个事物具有一个能力和实体，因此不能按照次第产生多个果和单个果。即使一个事物不具有多种不同的能力和实体，或者多个事物不具有一个能力和实体，但由于自性或法性，也能产生一个果和多个果，这在之前已经说过了。自宗的一些人说：如果不是从一个因产生多个果，而是多个果从多个因产生。那么，我们并没有承认从一个因产生多个果。就像这样，不是从一个因产生多个果，也不是一些果从一个因产生一个果，因为无论是单个的果还是不同的果，都是从因的集合中产生的。如果这样，那么与你们认为一个因产生多个果的观点相矛盾吗？因，有法性。说你一个就能产生多个果，这并不矛盾，因为你一个也包含在两个因的集合之中。例如，一盏灯也包含在多个人的三种缘起之中，因此能产生多个眼识。第三，驳斥一个心识同时执持两种事物和知识。如果后一个心识同时执持事物形象等和前一个识，那么就不会有不转移到其他境的过失了吗？当不间断地说出“阿”、“伊”这样的两个字母时，对于后一个字母“伊”进行思考等，对于一个意义的心，有法性。总是，也就是必然地，次第显现的说法，会变成“阿”、“伊”两个字母不是次第而是同时显现。因为前一个字母“阿”显现为前一个识的所取境，并且与此同时，后一个字母“伊”显现为自己的所取境。因此会有这样的过失。并且，一个事物，有法性。会显现为两次，因为能觉知自我的心识和觉知那个心识的后一个心识也会显现。第四，驳斥转移时没有后一个体验者，分为两部分：提出推论，驳斥避过。第一部分是：作为对陈那论师所成立的观点的回答，如果没有自证，那么后一个识体验前一个识，就会有体验者无穷无尽的过失。
English
In short, all phenomena have the nature of dharma. One thing has many different abilities and entities, or many things have one ability and entity, so it is not possible to produce multiple fruits and single fruits in sequence. Even if one thing does not have many different abilities and entities, or many things do not have one ability and entity, due to its own nature or the nature of dharma, it can produce one fruit and multiple fruits, which has been said before. Some people in our own school say: If it is not that multiple fruits are produced from one cause, but multiple fruits are produced from multiple causes. Then, we have not admitted that multiple fruits are produced from one cause. Like this, it is not that multiple fruits are produced from one cause, nor is it that some fruits are produced from one cause, because whether it is a single fruit or different fruits, they are produced from a collection of causes. If so, does it contradict your view that one cause produces multiple fruits? Cause, has the nature of dharma. It is not contradictory to say that you alone can produce multiple fruits, because you alone are also included in the collection of two causes. For example, a lamp is also included in the three conditions of many people, so it can produce multiple eye consciousnesses. Third, refute that one consciousness holds both things and knowledge. If the later consciousness simultaneously holds the appearance of things, etc., and the previous consciousness, then wouldn't there be the fault of not transferring to other objects? When two letters such as "A" and "I" are spoken without interruption, considering the later letter "I", etc., for a single meaning mind, it has the nature of dharma. Always, that is, necessarily, the statement of sequential appearance will become that the two letters "A" and "I" appear not sequentially but simultaneously. Because the previous letter "A" appears as the object of the previous consciousness, and at the same time, the later letter "I" appears as its own object. Therefore, there will be such a fault. And, one thing, has the nature of dharma. It will appear twice, because the consciousness that knows itself and the later consciousness that knows that consciousness will also appear. Fourth, refute that there is no later experiencer at the time of transfer, divided into two parts: presenting the inference, refuting the avoidance of fault. The first part is: As an answer to the view established by Master Dignāga, if there is no self-awareness, then if the later consciousness experiences the previous consciousness, there will be the fault of endless experiencers.