Tibetan
་སྣང་བ་ནི་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉིད་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མིང་དོན་དུ་ཞེན་ནས་མིང་དང་མིང་ཅན་དུ་འབྲེལ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ནའོ། །སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། བརྡ་འབྲེལ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡི་དོན་སྣང་བ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ཡིས་ནི་དོན་རྣམས་ཁྱད་པར་དུ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདས་མ་འོངས་དང་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་ཐག་རིང་བ་སོགས་ལ་བརྡ་བྱེད་པའི་ཚེ་རང་མཚན་དངོས་སུ་མི་སྣང་བས་དེ་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་མི་བྱེད་ཀྱང་མིག་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་གཟུགས་བསྟན་ནས་འདི་གཟུགས་སོ་ཞེས་བརྡ་བྱེད་པའི་ཚེ་རང་མཚན་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱོར་རོ་ཞེ་ན། མིག་ཤེས་ལ་དོན་གཟུགས་སྣང་བཞིན་པ་ན་ཡང་གཟུགས་འདིའོ་ཞེས་ཉན་པ་པོ་ལ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་བརྡའི་དངོས་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེན་པ་དེ་ཉིད་སྒྲ་ཡིས་དངོས་སུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཀྱི་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་རང་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡིན་ན། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་གཞན་གྱི་གཟུགས་ཞེས་པའི་ངག་ཙམ་གྱིས་གཟུགས་གསལ་བར་སྣང་དགོས་པ་ལས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། མིང་ཆོས་ཅན། མིང་ཅན་དང་འབྲེལ་པ་བརྡ་མ་བྱས་པ་རང་གི་བརྗོད་བྱ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཅན་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡིན་ན་བརྡ་མ་མཐོང་ཡང་། རང་ཉིད་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དེའི་དོན་ཤེས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཁྲུལ་རྒྱུ་བསྟན། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རིགས་པ་ཅན་དབང་པོའི་སྒོར་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཡིད་རྟོག་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་འཁྲུལ་ནས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་རྟོག་པར་འདོད་ན་དེའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་དང་། རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡིད་དབང་ཤེས་དེ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། བླུན་པོ་རིགས་པ་ཅན་པ་དག་གཅིག་ཏུ་ཞེན་ཅིང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཡོད་དེ་ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཅིག་ཆར་དུ་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རམ། རིམ་གྱིས་འཇུག་ཀྱང་འཇུག་པར་མྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་སྟེ། དེས་འཁྲུལ་རྒྱུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་རྒྱུ་དང་པོ་ནི་རང་གི་འདོད་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་གཞན་གྱི་འདོད་པ་དང་བསྟུན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་མཐོང་བ་རྟོག་མེད་ཡིན་ན་བློ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་མི་སྐྱེ་བས་རྟོག་པ་དང་སྤེལ་ནས་སྐྱེ་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་བར་མ་ཆད་དུ་མི་སྣང་བར་ཐལ། རང་གི་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་རྣམ་རྟོག་གིས་བཅད་པས་སོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐོང་བ་རྒྱུན་ཆད་གཞན་ལ་མཚུངས། །མི་མཚུངས་པ་ཡི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་པ་ཅན་པ་གཞན་གྱི་དབང་ཤེས་རྟོག་པ་ཡིན་པ་ལྟར་ནའང་ད་ལྟར་གྱི་རྟོག་པ་ལས་རིགས་ནི་ཐ་དད་པའི་འདས་པའི་སྒྲ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚེ་ད་ལྟར་གྱི་གཟུགས་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་ཆོས་ཅན། རྒྱུན་ཆད་པ་ཇི་ལྟར་མིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་གི་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་འདས་པའི་སྒྲ་འཛིན་པའི་རྟོག་པས་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་ལན་བརྗོད། དཔེ་དོན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དངོས་པོ་མཐོང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། བར་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཀྱང་བར་མ་ཆད་པར་སྣང་སྟེ། སྟོབས་དང་ལྡན་པས་འཇུག་པ་མྱུར་བའི་ཕྱིར། མགལ་མེ་དེ་མྱུར་དུ་བསྐོར་བའི་ཚེ་འཇུག་པ་མྱུར་བས་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པར་མཐོང་བ་བཞིན་ཞེས་འདོད་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་དགག དཔེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། འཇུག་པ་མྱུར་བ་གཞན་ལ་མཚུངས། །དབང་པོ་ཅིག་ཆར་འཇུག་པར་ཐལ། །ཡིད་བློ་ཅིག་ཆར་འཇུག་པར་ཐལ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྟོག་པ་རྟོག་མེད་སྤེལ་ནས་སྐྱེ་ན་ཡང་གཞན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། བར་མ་ཆད་དུ་སྣང་བར་ཐལ། འཇུག་པ་མྱུར་བ་དེ་ནི་ཁྱོད་ལའང་མཚུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཡི་གེ་ས་ར་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་གྱི་ཡི་གེའང་ཅིག་ཆར་ཐོས་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་ཡུལ་གྱི་ཡི་གེ་ལ་འཇུག་པར་མྱུར་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་དག་འཇུག་པར་མྱུར་ཡང་བར་མ་ཆད་དུ་མི་ཐོས་སོ་ཞེ་ན། བློ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ལུགས་འདིར་ཡིད་བྱེད་སྔ་མ་ཡུལ་དྲུག་ཆར་ལ་མཉམ་དུ་འཇུག་ཅིང་། གཟུགས་སོགས་དོན་དྲུག་པོ་ཀུན་དང་ཅིག་ཆར་དུ་འདུས་པ་ཅན་མིག་སོགས་དབང་པོ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཅིག་ཆར་དུ་ཡོད་པ་ན་ཆོས་ཅན། འཇུག་ཤེས་དྲུག་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་ཐལ། འཇུག་ཤེས་དྲུག་སྐྱེ་བ་གང་ཞིག འཇུག་ཤེས་དྲུག་ཅིག་ཆར་དུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས། འདོད་ན། དེའི་ཚེ་གཟུགས་འཛིན་མིག་ཤེས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་འཇུག་ཤེས་གཞན་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོད་ན་ཡང་འཇུག་པ་མྱུར་བ་ཆོད་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་བློ་ཡང་ཡིན། ས་ར་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་གང་དེ་མིང་གི་མཐར་ཐུག་པའི་ཡི་གེ་ས་ར་ཐོས་པའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་སྔ་མ
Chinese
显现的那些事物本身，执着于外境的名义，从而在名和名之间建立联系。前一个论证成立，因为建立符号联系时，清晰显现的事物显现是不存在的。周遍成立，因为在认知中，通过不同的显现来区分事物。第二种情况是，如果在对过去、未来和遥远的地方等进行符号表示时，由于自相无法真实显现，因此不会直接对它进行符号表示，但是当指着眼识所显现的色法，并说“这是色法”时，是否会对自相进行直接的符号连接呢？即使眼识中显现了色法的形象，当别人指着“这是色法”时，听者所听到的符号的真实对象，那个法，作为有法者，对外境执着于在分别念中显现的形象，这才是声音直接连接的对象，而不是成为感官意识所认知对象的自相。如果那样的话，在感官意识没有进入对象的状态下，仅仅通过别人说“色法”这个词语，就应该清晰地显现出色法，但事实上并没有那样显现。名称，作为有法者，如果未经符号表示就与名相关联，就无法理解其自身的含义。如果那样的话，即使没有见过符号，仅仅通过听到它，也会导致理解其含义的过失。第三部分分为两点：指出错乱的原因，驳斥争论。第一点是，如果理智者认为，跟随感官之门的意识分别念本身，以显现的方式错乱，从而成为感官显现的分别念，那么其错乱的原因是什么呢？具有分别念的意识和没有分别念的意识感官识，这些作为有法者，愚笨的理智者们会执着并错乱地认为它们是相同的，这是有原因的，因为它们同时进入同一个对象，比如色法和声音，或者即使是依次进入，但进入得非常迅速。因此，它们造成了错乱的原因。第一个错乱的原因是自己的观点，第二个是顺应他人的观点。第二部分分为两点：争论和回答。第一点是，如果所见是无分别念的，那么多个意识不会同时产生，因此必须与分别念结合才能产生。如果那样的话，
English
Those very appearances are adhered to as external names, thereby establishing a connection between name and named. The former reasoning is established because the appearance of what clearly appears is absent at the time of establishing symbolic connection. The pervasion is established because in cognition, things are distinguished by different appearances. The second case is, if when symbolizing the past, future, and very distant places, etc., the self-character does not actually appear, so it is not directly symbolized, but when pointing to the form appearing to the eye consciousness and saying, "This is form," is the self-character directly connected to the symbol? Even though the image of form appears in the eye consciousness, when someone points and says, "This is form" to the listener, the actual object of the symbol pointed out by others, that dharma, as the subject, adheres to the appearance appearing in the conceptual thought, and that is what the sound directly connects to, not the self-character that becomes the object of cognition of the sense consciousness. If that were the case, in the state where the sense consciousness does not enter the object, merely by someone saying the word "form," the form should clearly appear, but in fact it does not appear that way. Name, as the subject, if it is not symbolized and connected with the named, it cannot understand its own meaning. If that were the case, even if the symbol has not been seen, merely by hearing it, it would lead to the fault of understanding its meaning. The third part is divided into two points: pointing out the cause of confusion, and refuting the argument. The first point is, if the rational person thinks that the mental conceptual thought that follows the sense organ itself is confused in the manner of appearance, thereby becoming the conceptual thought of sense appearance, then what is the cause of its confusion? The consciousness with conceptual thought and the sense consciousness without conceptual thought, these as the subject, foolish rational people will cling to and mistakenly think they are the same, and there is a reason for this, because they enter the same object simultaneously, such as form and sound, or even if they enter sequentially, they enter very quickly. Therefore, they cause the cause of confusion. The first cause of confusion is one's own view, and the second is conforming to the views of others. The second part is divided into two points: argument and answer. The first point is, if what is seen is non-conceptual, then multiple consciousnesses will not arise simultaneously, so it must arise in conjunction with conceptual thought. If that is the case,
Chinese
现量所见法，应成间断，即不显现为无间断。若谓：因其前后之间被分别念所隔断。分二：一、见者间断与他相同；二、驳斥不相同之他人答辩。初者：如理则论者他宗之根识为分别念般，然于以异类之过去声为分别念之时，今取色之眼识法，如何不成间断，应成间断。因其前后之间被取过去声之分别念所隔断之故。分二：一、说他人答辩；二、驳斥比喻与意义。初者：设若所取义事物为见之方之分别念法，虽有间断，然显现为无间断，以具力故，趣入迅速之故。如火把速疾旋转之时，以趣入迅速故，见为轮之相般，若如是认为。分二：一、驳斥意义；二、驳斥比喻。初者分四：一、趣入迅速与他相同；二、应成诸根同时趣入；三、应成意识同时趣入；四、遣除二者皆有之诤论。初者：虽分别念与无分别念交替而生，然他宗根现量法，应成显现为无间断。以趣入迅速，于汝亦相同之故。二者：听闻字母萨惹之耳识法，亦应成同时听闻自境之字母，以于自境之字母趣入迅速之故。若谓：彼等虽趣入迅速，然不听闻为无间断。于此不许诸多识同时生起之宗派，前念之作意同时趣入六境，且与色等六境一切同时聚集之眼等六根同时存在之时，法，应成六识次第生起。何为六识生起？以六识不俱时生起之故。立宗已许。若许，尔时取色眼识刹那前后之间，虽被趣入之其他五识所隔断，然亦为趣入迅速如无隔断般显现之识。听闻萨惹之耳识，即听闻名称最后之字母萨惹之识刹那之前
English
The directly perceived object is a phenomenon. It should become discontinuous, that is, it should not appear as uninterrupted. If it is said that it is because it is interrupted by conceptual thoughts between its past and future. There are two parts: First, the discontinuity of seeing is the same for others. Second, refuting the answers of others who are not the same. The first is: Even if the root consciousness of the logicians of other schools is conceptual thought, when conceptualizing the past sound of different types from the present conceptual thought, the present eye consciousness that grasps form is a phenomenon. How can it not be discontinuous, it should become discontinuous. Because it is interrupted by the conceptual thought that grasps the past sound between its past and future. There are two parts: First, state the answers of others. Second, refute the analogy and meaning. The first is: If the object to be grasped is a conceptual thought of the seeing side, although there is interruption, it appears as uninterrupted, because it has power, and because it enters quickly. Like when a torch is quickly rotated, because it enters quickly, it is seen as the appearance of a wheel, if it is thought like that. There are two parts: First, refute the meaning. Second, refute the analogy. The first has four parts: First, quick entry is the same for others. Second, it should be that the senses enter simultaneously. Third, it should be that consciousness enters simultaneously. Fourth, dispel the controversy that both have. The first is: Although conceptual thoughts and non-conceptual thoughts arise alternately, the root direct perception phenomenon of other schools should appear as uninterrupted. Because quick entry is the same for you too. The second is: The ear consciousness that hears the letter sa ra should also hear the letters of its own object simultaneously, because it enters the letters of its own object quickly. If it is said that although they enter quickly, they are not heard as uninterrupted. In this tenet that does not allow many consciousnesses to arise simultaneously, the previous moment's attention simultaneously enters the six objects, and when the six senses such as the eye, which are all gathered simultaneously with the six objects such as form, exist simultaneously, the phenomenon should be that the six consciousnesses arise in sequence. What is the arising of the six consciousnesses? Because the six consciousnesses do not arise simultaneously. The thesis is accepted. If it is accepted, then at that time, although the eye consciousness that grasps form is interrupted by the other five consciousnesses that enter between the previous and subsequent moments, it is also a consciousness that appears as if it enters quickly without interruption. The ear consciousness that hears sa ra, that is, the consciousness that hears the last letter sa ra of the name, the previous moment.