Tibetan
་མིག་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སོགས་དང་བདེ་སོགས་གཉིས་ཀས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་ནུས་ཀྱང་གཉིས་ཀྱིས་སོ་སོ་སོ་སོར་ཡང་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་ནུས་པ་མི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རེས་འགའ་བདེ་སོགས་འབའ་ཞིག་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། བདེ་སོགས་རྐྱང་པས་ཁྱོད་ཀྱི་གཟུང་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རེས་འགའ་སྔོ་སོགས་ཀྱི་ནང་ནས་སྔོན་པོ་རྐྱང་པ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། བདེ་སོགས་དེའི་རྒྱུའི་དོན་གཟུགས་སོགས་ནི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་མ་གཟུང་བར་བདེ་སོགས་དེ་མྱོང་བར་ནི་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་བདེ་སོགས་རྐྱང་པ་མི་འཛིན་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བདེ་སོགས་ཉིད་ཀྱང་འཛིན་ཞེ་ན། དབང་པོའི་བློ་ཆོས་ཅན། བདེ་སོགས་ཀྱིས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བདེ་སོགས་དེས་གཟུང་ཡུལ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་སྐྱེད་པར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་དོན་གཏན་ནས་མེད་པར་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོའི་བློ་རྣམས་ཀྱིས་མྱོང་ཞེ་ན་ནི། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཅན། བདེ་སོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་གཟུགས་སོགས་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནམ་ཡང་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བདེ་སོགས་འབའ་ཞིག་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ནང་གི་ཡན་ལག་བདེ་སོགས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་ནུས་པའི་དོན་དུ་ཡོད་ཅིང་དབང་ཤེས་ཀྱིས་དེ་འཛིན་ན་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། དབང་ཤེས་ཀྱིས་དོན་གཟུགས་སོགས་ཁོ་ན་འཛིན་ཞེ་ན་ནི། དབང་ཤེས་ཡོད་བཞིན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པས་དོན་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཤེས་པ་གཅིག་ལས་མེད་ཅིང་དེས་དོན་ཁོ་ན་འཛིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དེ་དང་ནི་བདེ་སོགས་དེ་ཡོད་པ་ལས་གཟུགས་སོགས་འཛིན་པའི་དབང་ཤེས་དང་། བདེ་སོགས་མྱོང་བའི་ཡིད་བློ་གཉིས་ཀ་ནི་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་ཞེ་ན་ནི། དུས་ཅིག་ཆར་དུ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་དོན་གཉིས་ནི་ཉེ་བར་ཡོད་པ་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཅན། བདེ་སྡུག་དག་ནི་ཅིག་ཆར་དུ་རིག་པའམ་མྱོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡུལ་འདོད་མི་འདོད་གཉིས་ཅིག་ཆར་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གལ་
Chinese
如果说，就像产生眼识的能力并非没有一样，色等和乐等二者都能产生根识，但二者各自单独也能产生根识，这并不矛盾。那么，根识，具有法性，应成有时只执持乐等，因为乐等单独能作为你的所取义。例如，有时从蓝色等之中，根识只执持蓝色一样。不能允许，因为在根识没有执持乐等之因的色等义时，感受乐等是不合理的。如果说，根识不执持单独的乐等，但也与色等义一起执持乐等本身。那么，根的智慧，具有法性，乐等对你来说有什么作为所缘境的能力呢？应成没有，因为你不希望乐等通过作为所缘境的方式产生你。第四，如果说，完全没有义，那么乐等由眼等根的智慧所感受。那么，眼识，具有法性，应成永远不会执持乐等的能立，色等，女人等的差别，因为只把乐等作为所取义来执持。周遍，因为内部的支分乐等，是为了根识能产生的义而存在，如果根识执持它，那么根识就不会见到外境，所以是周遍的。第五，如果说，根识只执持义，色等。那么，具有根识的补特伽罗，具有法性，你的相续的识不会感受从那个义所生的乐等，因为你的相续中只有一个识，并且它只执持义。第二，如果说，从境色等和乐等存在，而产生执持色等的根识，和感受乐等的意智二者同时产生。那么，在同时存在想要和不想要的二义时，在一个补特伽罗的相续中，应成同时认知或感受乐苦，因为想要和不想要二者同时存在。如果
English
If it is said that, just as the ability to generate eye consciousness is not absent, both form, etc., and pleasure, etc., can generate sense consciousness, but it is not contradictory that the two can also generate sense consciousness separately. Then, sense consciousness, having the nature of dharma, should become sometimes only grasping pleasure, etc., because pleasure, etc., alone can act as your object of apprehension. For example, sometimes from blue, etc., sense consciousness only grasps blue. It cannot be allowed, because it is unreasonable to experience pleasure, etc., when sense consciousness has not grasped the meaning of form, etc., which is the cause of pleasure, etc. If it is said that sense consciousness does not grasp pleasure, etc., alone, but also grasps pleasure, etc., itself together with the meaning of form, etc. Then, the wisdom of the senses, having the nature of dharma, what ability does pleasure, etc., have to be your object of perception? It should become non-existent, because you do not want pleasure, etc., to generate you through acting as an object of perception. Fourth, if it is said that there is completely no meaning, then pleasure, etc., are experienced by the wisdom of the senses, such as the eye, etc. Then, eye consciousness, having the nature of dharma, should never grasp the proof of pleasure, etc., the difference between form, etc., women, etc., because it only grasps pleasure, etc., as the object of apprehension. Pervasive, because the internal limb pleasure, etc., exists for the meaning that sense consciousness can generate, and if sense consciousness grasps it, then sense consciousness will not see the external environment, so it is pervasive. Fifth, if it is said that sense consciousness only grasps meaning, form, etc. Then, the person who has sense consciousness, having the nature of dharma, the consciousness of your continuum will not experience the pleasure, etc., born from that meaning, because there is only one consciousness in your continuum, and it only grasps meaning. Second, if it is said that from the existence of the object form, etc., and pleasure, etc., the sense consciousness that grasps form, etc., and the mind intelligence that experiences pleasure, etc., both arise simultaneously. Then, when the two meanings of wanting and not wanting exist simultaneously, in the continuum of one person, pleasure and pain should be known or experienced simultaneously, because the two of wanting and not wanting exist simultaneously. If