Tibetan
གསུམ་མཚུངས་པར་བསྒྲུབ། །རྐྱེན་གསུམ་མཚུངས་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཁོར་གྱི་བདེ་སོགས་དེ་ཆོས་ཅན། ཅིས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། དབང་པོའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་གཞན་མིན་པ་དེའི་རྐྱེན་གསུམ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུ་འདྲ་བ་དེ་དང་འདྲ་བ་དེ་མིན་པ་མི་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཐམས་ཅད་རིམ་པ་ལྟར་འདྲ་བ་དེ་དང་འདྲ་བ་དེ་མིན་པའི་དངོས་རྒྱུས་བསྐྱེད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྐྱེན་གསུམ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཁོར་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་ཆོས་ཅན། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དང་རྐྱེན་གསུམ་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དོན་ཡུལ་དང་བཅས་པ་དང་། དབང་པོ་མ་ཉམས་ཤིང་རུང་བ་དང་། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་རྣམས་ཡོད་ན་དེ་ལས་ཁྱོད་སྐྱེ་བར་མཐོང་ལ། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་དེ་དང་རྐྱེན་གསུམ་དེ་ལས་སྐྱེ་བར་མཚུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་རྐྱེན་གསུམ་ལས་སྐྱེས་ཡང་རྒྱུ་མཚུངས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་མི་འགྲུབ་སྟེ། བདེ་སྡུག་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གྱི་ལས་ལས་བེམ་པོར་སྐྱེ་ལ། རྣམ་ཤེས་ནི་འདུ་བྱེད་ལས་ཤེས་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དབང་པོའི་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་གསུམ་དེ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེ་ཡི། གཞན་འདུ་བྱེད་དང་ལས་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་མིན་པར་ཐལ། རྐྱེན་གསུམ་དེ་དག་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་ན་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུ་དེ་ལ་ཁྱོད་དངོས་སུ་མི་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བར་མཐོང་གི འདུ་བྱེད་དང་ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་མེད་པར་ཐལ། རྒྱུ་རྐྱེན་གསུམ་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཁོར་གྱི་བདེ་སྡུག་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་རྐྱེན་གསུམ་དུ་མཚུངས་ཡང་བདེ་སྡུག་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མི་འགལ་ཏེ། རྐྱེན་གསུམ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ནང་གི་ཁྱད་པར་ཡུལ་སྡུག་མི་སྡུག་སོགས་ལས་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་ཐ་དད་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ཡུལ་དབང་མཚུངས་པ་ལ་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེས་པའི་ཡིད་ཀྱི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནི་ནང་གི་ཁྱད་པར་ལས་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་ཐ་དད་དུ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བློ་གཉིས་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་གཞན་མྱོང་མེད། བློ་གཉིས་ཅིག་ཆར་འབྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་གཞན་མྱོང་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། དུས་མཉམ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་དགག །ཕྱིས་བྱུང་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་དགག །གཅིག་གིས་གཉིས་ཀ་འཛིན་པ་དགག །བདེ་སོགས་འབའ་ཞིག་འཛིན་པ་དགག །གཟུང་བ་འབའ་ཞིག་འཛིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདེ་སོགས་དེ་རང་གིས་མི་རིག་པར་རང་དང་དོན་གཅིག་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་ཤེས་གཞན་གྱིས་རིག་ན་རང་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་རིག་གམ། ཕྱིས་སྐྱེས་པའི་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་རིག དང་པོ་ལྟར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་གང་ཉེ་བས་བློ་དབང་ཤེས་དང་ནི་བདེ་སོགས་དེ་དག་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་དབང་ཤེས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དེ་བོར་ནས་ནི་བདེ་སོགས་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཉིད་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཐོག་མར་དབང་ཤེས་ཀྱིས་དོན་འཛིན་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་བདེ་སོགས་འཛིན་པས་ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དང་བདེ་སོགས་རིམ་གྱིས་སྤེལ་ནས་འཛིན་ཞེ་ན། བདེ་སོགས་མྱོང་བའི་བློ་ཆོས་ཅན། བདེ་སོགས་དེ་མྱོང་བ་པར་རྣམ་པར་ཆད་པ་མེད་པར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བདེ་སོགས་མྱོང་བ་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་གཟུགས་སོགས་འཛིན་པས་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སོགས་འཛིན་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་བདེ་སོགས་མྱོང་བ་བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་འཇུག་པ་མགྱོགས་པའི་ཕྱིར་བར་ཆད་མེད་པར་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། འོ་ན་གཟུགས་སོགས་འཛིན་པའི་བློའང་ཆོས་ཅན། བདེ་སོགས་མྱོང་བ་མེད་པར་གཟུགས་སོགས་བར་མ་ཆད་དུ་སྣང་བ་ཅིས་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། འཇུག་པ་མགྱོགས་པ་དེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དང་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་བདེ་སོགས་ཅིག་ཆར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དབང་པོའི་སེམས་མ་འཁྲུལ་བ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་གིས་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དང་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་བདེ་སོགས་གཉིས་ཀ་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་ཅིག་ཆར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་དོན་ཡིན་ན་གཟུགས་སོགས་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་བསྐྱེད་པ་ལ་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་བདེ་སོགས་དེ་ལྟ་བུའི་ནུས་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་བདེ་སོགས་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུར་མེད་ཀྱང་ཁྱོད་དོན་གཟུགས་སོགས་དག་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔོ་སོགས་ཚོགས་པས་མིག་ཤེས་བསྐྱེད་ནུས་ཀྱང་སྔོ་སོགས་རེ་རེ་བ་ལ
Chinese
建立三者相同。对于三缘相同而避免争论。第一，根识的眷属的乐等，是法，为什么不是所知，而是所知，因为从根识的因之外不是它的三缘所生。周遍，因为果相同，与此相同，与此不相同，具有不相同自性的一切，次第地由与此相同，与此不相同的实因所生是周遍的。第二，如果说从一缘所生的理由不成立，那么根识的眷属的乐等是法，与根识相同具有三缘的因，因为如果存在具有义境，根完好且堪能，以及如其自性的作意之心，则见你由此而生，并且意根识也与此相同，从该三缘所生是相同的。第三，如果说彼二者虽然从三缘所生，但不能成立从相同因所生，因为乐苦是从法与非法之业而异体地产生，而识是从行而知性地产生，那么根识的眷属乐等以及根识之智是法，从该三缘真实地产生，不是从其他行与业真实地产生，因为当该三缘不存在和存在时，见你在某些因上不真实地产生和产生，因此不随行与业。那么乐苦等差别也应不存在，因为因缘三者相同，如果这样说，根识的眷属的乐苦是法，虽然因缘三者相同，但存在乐苦等差别并不相违，因为该三缘自身的内部差别，从境可爱不可爱等产生乐苦等不同，例如在境根相同的情况下，通过传递所生的意之智，也如其自身的内部差别，产生清晰与不清晰以及犹豫等不同。第二分为二：两种智慧次第产生的方面，其他无体验。
English
Establishing the sameness of three. Avoiding disputes regarding the sameness of three conditions. First, the happiness and so on of the retinue of sense consciousness are the subject of debate. Why is it not knowable? It is knowable because it arises from the three conditions that are not other than the cause of sense consciousness. This is pervasive because all effects that are similar, similar to that, and dissimilar, possessing dissimilar natures, are pervasively produced by real causes that are similar to that and dissimilar to that, in sequence. Second, if it is said that the reason that arises from one condition is not established, then the happiness and so on of the retinue of sense consciousness are the subject of debate. It has a cause that is the same as the three conditions of sense consciousness because if there is an object together with its meaning, a sense faculty that is unimpaired and capable, and a mind that attends to it as it is, then you are seen to arise from that. And the mental sense consciousness is also the same as that and arises from those three conditions. Third, if it is said that although those two arise from three conditions, it is not established that they arise from the same cause because happiness and suffering arise corporeally from actions of dharma and non-dharma, and consciousness arises knowingly from formations, then the happiness and so on of the retinue of sense consciousness and the sense consciousness are the subject of debate. They arise directly from those three conditions. They do not arise directly from other formations and actions because when those three conditions are absent and present, you are seen to not arise and to arise directly from some cause, and therefore you do not follow formations and actions. Then there should be no difference in happiness and suffering, etc., because the three causes and conditions are the same. If that is said, the happiness and suffering of the retinue of sense consciousness are the subject of debate. Although the three causes and conditions are the same, it is not contradictory that there are differences in happiness and suffering, etc., because the differences within those three conditions themselves cause different happiness and suffering, etc., from objects that are attractive and unattractive, etc. For example, in the case where the object and sense faculty are the same, the mental consciousness that arises through transmission also gives rise to different clarity, non-clarity, doubt, and so on, due to its own internal differences. The second has two parts: In the aspect of two consciousnesses arising successively, there is no other experience.
Chinese
对于同时产生两个识的方面，没有其他经验。第一方面有五点：遮破同时被其他识体验；遮破后来产生的被其他识体验；遮破一个识执持两个；遮破仅仅执持乐等；遮破仅仅执持所取。第一点是：如果乐等不是自己觉知，而是依靠与自己同体的事物的其他识觉知，那么是与自己同时产生的根识觉知，还是后来产生的意识觉知？如果是前者，那么对于色等事物，由于什么更接近，根识和乐等产生，那个根识是法，舍弃了自己所缘的色等，如何能觉知乐等呢？不能觉知，因为自己的所缘是色等。第二点是：如果首先根识执持事物，然后意识执持乐等，那么这两个识的事物和乐等是依次交替执持的吗？体验乐等的识是法，体验乐等时，不会显现出没有间断，因为体验乐等前后被执持色等中断了。同样，对于执持色等也一样适用。如果体验乐等虽然中断，但由于运行迅速，所以显现出没有间断，那么，执持色等的识也是法，为什么没有体验乐等，色等却显现出没有间断呢？应该是这样，因为运行迅速是相同的。第三点是：如果根的识同时执持境色等和与自己同时的乐等，那么，根的不错乱的心是法，你一个识以境色等和与自己同时的乐等作为所取，不是同时了知的，因为如果是你的所取，那么一定是色等，而且你产生时，没有成立与自己同时的乐等那样的能力，因为与自己同时的乐等不是你的因，而是你从境色等产生的。如果青色等聚合能产生眼识，但是青色等一个个
English
Regarding the aspect of two consciousnesses arising simultaneously, there is no other experience. The first aspect has five points: refuting simultaneous experience by other consciousnesses; refuting later arising experience by other consciousnesses; refuting one consciousness holding two; refuting merely holding pleasure, etc.; refuting merely holding the apprehended. The first point is: if pleasure, etc., are not self-aware, but are known by another consciousness relying on the same entity as oneself, then is it known by the sense consciousness arising simultaneously with oneself, or by the later arising mental consciousness? If it is the former, then for objects such as form, etc., because of what is closer, the sense consciousness and pleasure, etc., arise, that sense consciousness is the subject. Having abandoned its own object, form, etc., how can it know pleasure, etc.? It cannot, because its own object is form, etc. The second point is: if initially the sense consciousness holds the object, and then the mental consciousness holds pleasure, etc., then are the objects and pleasure, etc., of these two consciousnesses held alternately? The consciousness experiencing pleasure, etc., is the subject. When experiencing pleasure, etc., it will not appear without interruption, because the experience of pleasure, etc., is interrupted by the holding of form, etc., before and after. Similarly, it also applies to holding form, etc. If the experience of pleasure, etc., is interrupted, but because of rapid operation, it appears without interruption, then the consciousness holding form, etc., is also the subject. Why is it that without experiencing pleasure, etc., form, etc., appear without interruption? It should be so, because the rapid operation is the same. The third point is: if the sense consciousness simultaneously holds the object, form, etc., and pleasure, etc., that are simultaneous with oneself, then the unerring mind of the sense is the subject. You, one consciousness, with the object, form, etc., and pleasure, etc., simultaneous with oneself, as the apprehended, are not simultaneously knowing, because if it is your apprehended, then it must be form, etc., and when you arise, there is no established ability for pleasure, etc., simultaneous with oneself, because pleasure, etc., simultaneous with oneself are not your cause, but you arise from the object, form, etc. If the aggregation of blue, etc., can generate eye consciousness, but each of the blue, etc.