Tibetan
ན་པོའི་སྤྱི་འཛིན་པ་ཡི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་ཐལ། མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔར་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་ཤེས་པའི་སྤྱི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སྔོན་པོའི་སྤྱི་གསར་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཀྱང་མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་མེད་གང་རུང་སྔར་མི་ཤེས་པ་གསར་དུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དེའི་དགོངས་པ་སྟེ་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཡོད་མེད་གང་རུང་དུ་ཤེས་པ་དགོས་ཏེ། དེས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་དེས་ཁྱོད་ཡོད་མེད་གང་རུང་ལ་དཔྱད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་དེ་ངོ་བོར་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བོད་ཕལ་ཆེར་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀ་ལྡན་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི་གཞུང་སྔ་མས་མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚད་མའི་དོན་ངོས་བཟུང་ནས་གཞུང་ཕྱི་མས་གཞུང་གཞན་དང་འགལ་བ་སྤོང་བའི་དོན་མ་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་གྱུར་པ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བྱུང་དགག་ཕྱིར་གྱུར་པ་སྨོས། །ཚད་མ་ཐབས་ལ་ལྟོས་པ་གྲུབ། །རང་བྱུང་དགག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟོད་པས་ཆོག་མོད་ཅིའི་ཕྱིར་གྱུར་པ་སྨོས་ཤེ་ན། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་གསུངས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། རང་རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་པ་རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་ཡོད་པ་ནི་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་ནན་ཏན་མཛད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཚད་མ་ཡིན་པར་རིགས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་གང་ཞིག རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་བཀག་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟག་པ་རང་བྱུང་ཚད་མ་དགག །མི་རྟག་རང་བྱུང་ཚད་མ་དགག །རང་བྱུང་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །རང་བྱུང་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་ལས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚད་མ་རྟག་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་གྱུར་པ་སྨོས་པ་མི་རིགས་ཏེ། དབང་ཕྱུག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རྟག་པ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ནི་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་མི་རྟག་ནའང་ཚད་མ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་རྟག་ལ་དེ་ལས་ཚད་མ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དུས་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་ལས་སྐྱེས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་དེ་ཁྱོད་བསྐྱེད་པ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པ་དེ་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་འགས་ཕན་གདགས་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་། དབང་ཕྱུག་དེ་འདྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་མི་རུང་སྟེ། ཁྱོད་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་དབང་ཕྱུག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། སྡོད་ཅིང་འཇུག་པའི་ཕྱིར། སྟེའུ་བཞིན། དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཞལ་ཡས་ཁང་བཞིན། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགྲ་སཏྭ་བཞིན། ལ་སོགས་པ་གྲངས་དང་ཚད་དང་ལྡན་པ་དག་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ནི་དབང་ཕྱུག་ལས་འོས་མེད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡོད་འཇུག་སོགས་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་སྔོན་དུ་སོང་བར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་རྣམས་ལ་སྐྱེས་བུའི་བློ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཙམ་དུ་བསྒྲུབས་ན་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་པའི་འདོད་པ་གྲུབ་པའི་སྟེ་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པར་བསྒྲུབས་ན་དཔེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་སྤྱི་ཙམ་འཁྲུལ་པར་བསྟན། །བྱེ་བྲག་དབྱིབས་ལྡན་བརྟགས་ནས་དགག །ཚུལ་དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་ཁེགས། །དེ་ཡིས་གྲུབ་པའི་འཕྲོས་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་ན་སྡོད་འཇུག་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པར་སྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དབྱིབས་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །དབྱིབས་ཀྱི་མིང་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་དབྱིབས་མ་གྲུབ་ལྟར་སྣང་ཡིན། །དབྱིབས་ཙམ་མཚུངས་པ་མ་ངེས་ལྟར་སྣང་ཡིན། །ཚུལ་དེ་གཞན་ལ་སྦྱར་ན་འབྲས་མཚུངས་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་དོན་སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་དབྱིབས་ཡིན་ན་ནི། བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་སྟེ་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་མཆོད་རྟེན་གྱི་དབྱིབས་སོགས་ཅི་འདྲ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་གནས་ལུས་སོགས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ། གནས་ལུས་སོགས་ལ་ཁྱོད་ཕྱོགས་ཆོས་སུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། རྟགས་དེ་ལས་གནས་ལུས་སོགས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་། གནས་ལུས་སོགས་ལ་ཁྱོད་ཕྱོགས་ཆོས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་དེ་དང་དབྱིབས་ཙམ་དུ་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་མཆོད་རྟེན་སོགས་ལ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་དབྱིབས་དེ་དང་། དབྱིབས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པར་མཚུངས་པས་དབྱིབས་ལྡན་དུ་ཐ་དད་མེད་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་གནས་ལུས་སོགས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་རི་བོ་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྐྱེ་བོའི་རྫས་ལས་མེ་བསྒྲུབས་ན་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་དབྱིབས་དང་དབྱིབས་ཙམ་དུ་མཚུངས་པས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་མི་འགྲུབ་པ་དེ་ལྟ་མིན་པར་གྲུབ་ན་གྲོག་མཁར་ཡང་ཆོས་ཅན། རྫ་མཁན་དེས་བྱས་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། རྫ་མཁན་གྱིས་བུམ་པ་ལ་སོགས་འཇིམ་པ་ཡི་རྣམ་འགྱུར་འགའ་ཞིག་བྱེད་པ་སྟེ། བྱས་པ་དེ་དང་འཇིམ་པའི་རྣམ་འགྱུར་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་དབྱིབས་ཙམ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་བརྟགས་ནས་སྐྱོན་བརྗོད་པ་འདི་འབྲས་བུ་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དུ་ཐལ། སྤྱི་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་ནས་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟག་ཆོད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དབྱིབས་ཀྱི་སྤྱི་རྟགས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱི་རྟགས་སུ་རུང་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་སྐྱོན་བརྗོད་ན་འབྲས་མཚུངས་ཀྱི་ལྟག་ཆོད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་བྱས་པའི་འབྲེལ་པ་ཅན་སྒྲ་དང་། བུམ་པ་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར་ཏེ་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་བུམ་པའི་བྱས
Chinese
蓝色总相的识，是法。应是量，因为是未识之义的显现者，即因为是先前未由现量所识的总相之识。如果这样说，那么，此法，即使是新识的蓝色总相，也不会成为未识之义的显现者，因为凡是新识的，其自性存在与否先前不识者，即是量的自性，此乃该自性的意旨，即是其意义。为什么呢？因为，自性，是法。如果是世俗名言的量，则必须识知汝存在与否，因为由此所生的定解，会对汝存在与否进行考察。第三，世尊，是法。实是士夫量，因为是不欺惑所化众生之义，且具有此体性的士夫。大多数藏人解释为具备两种自性之义，这是因为前代论师确定了经部赞颂中的量之意义，而后代论师未领会遮破与其他论典相违之义。第二，宣说“成”之必要，有三：为遮遣自生而说“成”，成立量依赖方便，广说遮遣自生。第一，既然赞颂为“量”即可，为何要说“成”呢？经部赞颂中说“成”者，是法。有必要，因为是为了遣除不由自因所生的自生之量。第二，世尊，是法。理应依赖于对能立因不错乱而精勤，成为量，因为任何士夫量，都已遮止了自生之量。第三，有四：遮遣常法自生之量，遮遣无常法自生之量，遮遣存在自生之能立，遮遣自生本身的作业。第一，为了遮遣常法之量而说“成”是不合理的，因为自在天是自性成就的常法之量。如果这样说，自在天，是法。并非是常法之量，因为唯有了知存在之事物才是量，并且由于所知之事物是无常的，所以有境之识也是不稳定的。
English
The cognition of the general image of blue, is the subject. It should be a valid cognition, because it is a manifestor of an object not previously known, that is, because it is a general cognition not previously known by direct perception. If you say that, then, this subject, even if it is a newly cognized general image of blue, it will not become a manifestor of an object not previously known, because whatever is newly cognized, whose own nature, whether existent or nonexistent, was not previously known, that is the nature of a valid cognition, this is the intention of that nature, that is its meaning. Why? Because, the own nature, is the subject. If it is a conventional valid cognition, then it is necessary to know whether you exist or not, because the ascertainment that arises from it will examine whether you exist or not. Third, the Bhagavan, is the subject. Is indeed a person who is a valid cognition, because he is a person who possesses in his essence that which does not deceive the purpose of those to be tamed. Most Tibetans explain it as having both natures, which is because the earlier scholars determined the meaning of valid cognition in the homage of the sutra, and the later scholars did not understand the meaning of refuting contradictions with other treatises. Second, there are three reasons for explaining the necessity of mentioning "become": "Become" is mentioned to refute self-origination, it is established that valid cognition depends on means, and self-origination is refuted extensively. First, since it is sufficient to praise as "valid cognition," why is "become" mentioned? Saying "become" in the homage of the sutra, is the subject. There is a need, because it is for the purpose of reversing the existence of a self-originated valid cognition that does not arise from its own cause. Second, the Bhagavan, is the subject. It is reasonable to be a valid cognition depending on diligently not being mistaken about the means of proof, because any person who is a valid cognition has already refuted self-originated valid cognition. Third, there are four: refuting permanent self-originated valid cognition, refuting impermanent self-originated valid cognition, refuting the proof of the existence of self-origination, and refuting the activity of self-origination itself. First, it is unreasonable to mention "become" for the purpose of refuting permanent valid cognition, because Ishvara is a permanent valid cognition that is established by its own nature. If you say that, Ishvara, is the subject. It is not the case that it is a permanent valid cognition, because only the realization of an existent object is a valid cognition, and because the object of knowledge is impermanent, the cognition that has an object is also unstable.
Chinese
如果量不是常存的，但具有量的补特伽罗是常存的，并且从那产生量，那么，具有次第生起之量的法，从常存的补特伽罗产生是不合理的，因为不合理。因为那个常存的补特伽罗，您产生不需要依赖于因缘，因为常存的那个，不是因缘的形态能利益的。第二，如果自在天不是常存的，自性成立，恒时存在是量，那么，那样的自在天，法，您存在确定的名称不应理符合意义，因为您存在的成立之量是不存在的。第三有二，说主张，彼遮破。第一，自在天的成立之量不存在不成立，因为世间的处所受用等，法，是殊胜慧者的补特伽罗先行的，因为安住和进入，如帐篷。具有形状差别的缘故，如宫殿。是成办义的缘故，如军队。等等具有数量和尺度，那些是彼成立的因，殊胜慧者的补特伽罗不是自在天没有其他的，如果这样说。第二有二，从所成立的义观察而遮破，从成立者观察而遮破。第一，安住进入等，法，世间的处所，是殊胜慧者的补特伽罗先行的成立之因不是正确的，因为如果世间的处所等，仅仅成立了补特伽罗的慧先行，那么以世间各种从业产生的方式，成立了佛陀的意愿，即成了已成立而成立，如果成立自在天所作，那么例子不成立。第二有四，显示成立者总的错乱，从别相具有形状观察而遮破，以彼方式其他的有境也遮破，以彼成立的剩余意义解说。第一，或者安住进入等，法，您以世间的处所自在天所作成立的周遍有怀疑，因为彼不是仅仅自在天决定的。第二有二，形
English
If the measure is not permanent, but the person who has the measure is permanent, and the measure arises from that, then, the measure that arises in sequence is the subject. It is not reasonable to arise from a permanent person, because it is unreasonable. Because that permanent person, you do not need to rely on causes and conditions to produce, because that permanent one cannot be benefited by the form of causes and conditions. Second, if the impermanent Isvara, established by nature, existing at all times, is a measure, then, such an Isvara, the subject, your existence is certainly not reasonable to match the meaning of the name, because the measure of establishing your existence does not exist. Third, there are two: stating the claim and refuting it. First, the measure of establishing Isvara does not exist is not established, because the places and enjoyments of the world, etc., are the subject. It is preceded by a person with excellent wisdom, because of dwelling and entering, like a tent. Because it has a special shape, like a palace. Because it is capable of accomplishing meaning, like an army. And so on, those with number and measure are the reason for establishing it, and there is no other person with excellent wisdom than Isvara, if you say so. Second, there are two: refuting by examining the meaning to be established, and refuting by examining the establisher. First, dwelling, entering, etc., the subject, the places of the world, are not a valid reason for establishing that they are preceded by a person with excellent wisdom, because if the places of the world, etc., only establish that the wisdom of a person precedes them, then the wish of the Buddha is established by the way the various worlds arise from karma, that is, it becomes establishing what has already been established, and if it is established that it is made by Isvara, then the example is not established. Second, there are four: showing the general confusion of the establisher, refuting by examining the specific shape, refuting other objects in that way, and explaining the remaining meaning established by it. First, or dwelling, entering, etc., the subject, you doubt the pervasiveness of establishing that the places of the world are made by Isvara, because it is not determined by Isvara alone. Second, there are two: shape