Tibetan
་ཀྱི། མེད་པའི་རིགས་པ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱོད་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ལ་ལྡོག་ཁྱབ་གྲུབ་པའི་ངག་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་རྟོགས་ཏེ། རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པའི་རིགས་པ་རྟགས་ཆོས་རང་བཞིན་འབྲེལ་པ་དེ་བརྗོད་ན་སྟེ་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་ངག་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་ཆོས་བརྗོད་ཅེས་པའི་དོན་ཆོས་མི་མཐུན་སྦྱོར་གྱི་སྒྲུབ་ངག་ལ་འཆད་པ་ནི་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་ལས་རྟགས་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཁས་ལེན་དགོས་པས་ཚིག་ལས་དོན་གྲུབ་པ་བཀག་པའི་གོང་འོག་གི་གཞུང་རྣམས་དང་འགལ་ཞིང་། འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་གཉེན་པོར་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ངག་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་སྟེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ངེས་སུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ན་ཞེས་པ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིའང་ཕྱོགས་སྔའོ། །སྨིན་པའི་ཤིང་ཐོག་དང་གཟུགས་མཚུངས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཤིང་ཐོག་ལྷག་མ་སྨིན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའི་ལྷག་ལྡན་ཆོས་ཅན། ཅི་སྟེ་ན་ལྡོག་ཁྱབ་འཁྲུལ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཚུངས་པས་རོ་ལ་སོགས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་མཚུངས་པ་ནི་རིགས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། རིགས་པ་ཅན་པས་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་ཅན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྟགས་སྲོག་སོགས་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། གསོན་ལུས་བདག་བཅས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་མཉན་བྱ་དང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དུ་མཚུངས་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྟགས་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ནས་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་དང་སྦྱར་ནས་ལྡོག་ཁྱབ་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་པར་གཟུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ
Chinese
的缘故。如果对你也是这样，那么，如果像在不相似的例子中，说出周遍成立的言论时，有法，你被理解为在不相似方没有的宗法，如果说出在不相似方没有的道理，即体性关系，那么，说出的能立论式就是没有过失的缘故。所谓说不相似法，解释为不相似结合的能立论式，因为必须承认从“在不相似方没有”这句话中，可以理解为在相似方没有，所以与遮止从词句中成立意义的前后论典相违，而且不能成为颠倒之对治，应从言语中理解此理。第二，如果仅仅因为在不相似方没有见到，就成为周遍，即成为必定在不相似方没有成立，那么，以下也是前陈。例如，以与成熟的果实相似的因，来成立剩余的果实未成熟，这样的有余法，如果这样，那么周遍颠倒是存在的，为什么不成立呢？因为因在不相似方仅仅没有见到就成立了。如果承认，那么就与论师所说，因为形状等相似，味道等不一定相似的道理相违。第三，理路家认为仅仅在双方没有见到就妄加周遍的因，如命等，也是有法，成为成立活着的身体具有自我的正确理由，因为那成立的宗法成立，并且在不相似方仅仅没有见到。如果承认，那么就与论师所说，那与应知和似因相同相违。第四，对于在不相似方有无犹豫的因，有法，与对于宗法犹豫而没有成立的因结合，说成具有周遍不成立的过失是不合理的，因为仅仅是在不相似方没有见到。如果承认，那么就与论师所说，宗法必须由正方和反方都确定。同样，对于在相似方有无等也应各自适当地说。
English
Therefore. If it is the same for you, then, if, as in dissimilar examples, the statement of pervasion being established is made, then, the subject, you are understood to be without the sign in the dissimilar side, and if the reason for the absence of the sign in the dissimilar side, that is, the nature of the relationship, is stated, then the statement of proof is without fault. The meaning of saying dissimilar dharma, explaining it as the statement of proof of dissimilar combination, because it must be admitted that from the words "absence of sign in the dissimilar side," it can be understood that there is no sign in the similar side, so it contradicts the previous and subsequent scriptures that prevent the establishment of meaning from the words, and it cannot become the antidote to reversal, and this reason should be understood from the words. Second, if merely not seeing the sign on the dissimilar side becomes pervasive, that is, it becomes certain that it is not established on the dissimilar side, then the following is also the previous statement. For example, using the sign that is similar to the ripe fruit to establish that the remaining fruit is not ripe, such a remaining dharma, if so, then pervasive inversion exists, why is it not established? Because the sign is established by merely not seeing it on the dissimilar side. If admitted, then it contradicts what the teacher said, because shapes and the like are similar, tastes and the like are not necessarily similar. Third, the reasoner thinks that merely not seeing in both directions is a pervasive sign, such as life, etc., which is also a dharma, and becomes the correct reason for establishing that the living body has self, because that established dharma is established, and it is merely not seen on the dissimilar side. If admitted, then it contradicts what the teacher said, that it is the same as what should be known and the seeming reason. Fourth, for the sign that doubts the existence or non-existence on the dissimilar side, the dharma, combined with the sign that is doubted and not established for the dharma of the subject, it is unreasonable to say that it has the fault of pervasive non-establishment, because it is merely not seen on the dissimilar side. If admitted, then it contradicts what the teacher said, the dharma of the subject must be determined by both the proponent and the opponent. Similarly, one should also speak appropriately about the existence or non-existence on the similar side, etc.