Tibetan
གས་སོ། །དེ་ལ་དེ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི། རྒྱུ་མེད་ཕྱིར་ན་འཇིག་པ་ནི། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེས་ན་འབྲེལ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབང་གིས་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་སུ་ངེས་སོ་ཞེས་པ་ནི། དེས་ན་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་གྱི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ །སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་ལ་འབྲེལ་པ་གཉིས་གྲུབ་པའི་དབང་གིས་དགག་རྟགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་ཡང་འགྲུབ་བོ་ཞེས་པ་ནི། འཇུག་པ་བློ་སྔོན་ཅན་ཉིད་ཕྱིར་ནས་རིགས་པ་སྨྲ་བས་གསུངས་པ་ཡིན། ཅེས་པའི་བར་རོ། །བློ་གཟུ་བོར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་མཛོད་ཅིག གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ལ་བཞི་སྟེ། མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་འཁྲུལ་པར་བསྟན། །མི་འཁྲུལ་བ་ལ་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་དགོས། །ངེས་པ་དེ་ཡང་ངེས་བྱེད་གཉིས་ལ་ལྟོས། །ངེས་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འབྲས་བུའི་སྤྱི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལ་མི་འཁྲུལ་ཏེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཅན། རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པར་དོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པར་དོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཚོས་པའི་འབྲས་དང་ཕྲུ་བ་གཅིག་གི་ནང་དུ་ཚུད་པར་མཚུངས་པའི་རྟགས་ལས་འབྲས་ལྷག་མ་ནི་ཚོས་པར་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་མཐོང་ཙམ་གྲུབ་ཀྱང་ལྷག་ལྡན་ཡིན་ན་ལྷག་ལྡན་གྱི་དོན་གང་ཞེས་རིགས་པ་ཅན་པ་འདྲི་ན། རིགས་པ་ཅན་པས་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་སྔ་མ་དང་ལྡན་པ། འབྲས་བུ་ལས་རྒྱུ་གྲུབ་པ་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ། སྤྱིའི་ཆོས་སྲོག་ཆགས་ཙམ་ལས་མགྲིན་པ་དང་ལྡན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་སྤྱིར་མཐོང་བ་ཞེས་གསུམ་དུ་འདོད་པའི་ལྷག་ལྡན་མ་ཡིན་གྱི། འདིར་ནི་ངག་སྨྲའི་སྐྱེས་བུ་ཕ་རོལ་པོ་ཆོས་ཅན། ཀུན་མཁྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། ངག་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རྟགས་གང་ཞིག མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དེ་ལ་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པར་དོགས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སློབ་དཔོན་རྟགས་ལ་འབྲེལ་བ་ངེས་པ་བཞེད། །འབྲེལ་མེད་ལྡོག་པ་གྲུབ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །འབྲེལ་པའི་དབང་གིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་ཆོས་ཅན། རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་རང་བཞིན་འབྲེ
Chinese
好的。那么，确定它的量是：因为没有原因所以会毁灭，等等。因此，凭借两种关系确定为两种成立的理由，就是：因此具有事物之境，等等，一个偈颂。凭借两种成立的理由成立的两种关系，反驳的理由的周遍也成立，就是：进入者因为具有先前的智慧，所以是理智者所说。到此为止。愿使心怀公正者喜悦。第二，正文的意义有四点：仅仅是不见就显示了反驳是错误的。不错误需要确定关系。那个确定也依赖于两种确定者。详细阐述两种确定者的自性。第一点是：如果对于果的共同原因的差别不迷惑，因为在不相似的一方没有见到，那么，仅仅是理由在不相似的一方没有见到，作为有法，就不是确定没有理由在不相似的一方存在的疑惑的错误，因为理由在不相似的一方存在的疑惑的错误是可能存在的。例如，就像从颜色之果和包含在一个容器中的李子的相似的理由，来成立剩余的李子是有颜色的。如果仅仅是不见就成立，但如果是具有剩余，那么具有剩余的意义是什么呢？如果理智者问。理智者认为从原因成立果是具有先前的，从果成立原因是具有剩余的，仅仅从一般的法，比如仅仅是生物，来成立具有喉咙，就像一般所见到的，不是这三种所认为的具有剩余，而这里是说，能言说的异方之人，作为有法，不是全知者，因为是能言说的，像这样的理由，仅仅是不见在不相似的一方就极力显示反驳，也就是成立的理由，作为有法，就被称为具有剩余，因为已经成立了法相，并且是不相似的一方存在的疑惑的怀疑的原因。第二部分有三点：论师认为理由需要确定关系。没有关系而成立反驳，则过于极端。显示了凭借关系而成立周遍。第一点是：论师陈那，作为有法，成为正确的理由需要自性关
English
Okay. So, the valid means of ascertaining it is: Because there is no cause, it will perish, etc. Therefore, it is determined as two proofs by virtue of two relations, which is: Therefore, possessing the realm of objects, etc., one verse. By virtue of establishing two relations for two proofs, the pervasion of refutation is also established, which is: Those who enter, because they possess prior wisdom, are spoken of by reasoners. Up to this point. May you delight those who remain impartial. Secondly, there are four points to the meaning of the text: Merely not seeing shows that refutation is mistaken. Non-mistakenness requires a definite relationship. That certainty also depends on two ascertainers. The nature of the two ascertainers is explained in detail. The first point is: If one is not mistaken about the difference in the general cause of the effect, because one has not seen it in the dissimilar side, then, merely not seeing the sign on the dissimilar side, as the subject, is not certain that there is no mistake of doubting that the sign exists on the dissimilar side, because the mistake of doubting that the sign exists on the dissimilar side is indeed possible. For example, just as from the similar sign of a colored fruit and a plum contained in one container, one establishes that the remaining plums are colored. If merely not seeing is established, but if it is possessing a remainder, then what is the meaning of possessing a remainder? If a logician asks. Logicians consider that establishing the effect from the cause is possessing the prior, establishing the cause from the effect is possessing the remainder, and establishing possessing a throat from a general dharma, such as merely a living being, is like a general observation, not the possessing a remainder considered by these three. But here it is said that the speaker, the other person, as the subject, is not omniscient, because he is a speaker, like this sign, merely not seeing on the dissimilar side greatly shows refutation, that is, the reason for establishing, as the subject, is called possessing a remainder, because the property of the subject has been established, and it is the cause of doubt of doubting the existence of the dissimilar side. The second part has three points: The teacher believes that the sign needs to determine the relationship. If refutation is established without a relationship, then it is too extreme. It shows that pervasion is established by virtue of the relationship. The first point is: The teacher Dignāga, as the subject, becoming a correct sign requires a nature relatio
Tibetan
ལ་པ་ངེས་པ་དགོས་པར་བཞེད་དེ། འབྲེལ་པ་མེད་ན་གོ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡིས་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་དང་། བཟློག་དོན་ཏེ་འགལ་བ་དང་། དེ་དང་ཕྱོགས་མཐུན་པ་འགལ་བ་ལྷག་ལྡན་དང་། འཁྲུལ་པ་ཅན་ཏེ་ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པ་དང་། དེ་དང་མཐུན་པ་ཡང་དག་ལྷག་ལྡན་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མ་ངེས་པའི་གཉེན་པོར་རིམ་བཞིན་ཕྱོགས་ཆོས། རྗེས་འགྲོ། ལྡོག་ཁྱབ་སྟེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནི་ཚུལ་གསུམ་ག་ལའང་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་དགོས་པར་བརྗོད་པར་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། གང་ཞིག་གཉིས་ཀ་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གཉིས་ཀ་ནི་རྩོད་གཞི་དང་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ནི་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་གླང་དེ་ཡིས་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་སྡེ་ལུང་དང་འགལ་བས་དགག ཐུན་མོང་དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་དགག གཞན་སྡེ་ཁས་བླངས་འགལ་བས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག་སྟེ། ལྡོག་ཁྱབ་བརྗོད་བྱ་མིན་པར་ཐལ། །ལྷག་ལྡན་འཁྲུལ་པ་མིན་པར་ཐལ། །སྲོག་ལྡན་གོ་བྱེད་ཡིན་པར་ཐལ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་རྟགས་སུ་ཐལ། །མཉན་བྱས་གཉིས་ཀ་ཁེགས་པར་ཐལ། །རེག་པ་འགོག་པ་རིགས་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་གྲུབ་ཅིང་། དེ་ཉིད་སློབ་དཔོན་ཀྱང་བཞེད་པར་འདོད་དོ། །འོ་ན་རིགས་སྒོར་འཁྲུལ་པ་ཅན་མ་ངེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ལ་ལྡོག་ཁྱབ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་བརྗོད་དགོས་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དོན་མེད་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུའམ་དགོས་པ་ཅན་ཡིན་པ་ནི་གང་ཞིག དགོས་པ་དེ་ཁྱོད་དེ་མ་སྨོས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། རིགས་སྒོར་རེ་ཞིག་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པའི་གཉེན་པོར་གཉིས་ཀ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །མ་མཐོང་ཙམ་རྟོགས་ཀྱང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པར་ངེས་པའི་དོན་དུ་སྨོས་དགོས་སོ་ཞེ་ན། མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་མེད་པ་མ་རྟོགས་ན་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ལ་ལྡོག་ཁྱབ་བསྒྲུབ་པའི་ཚིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རྟགས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ངེས་ཁོ་ནར་གྲུབ་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་དེ་ཉིད་བརྗོད
Chinese
认为必须确定，因为如果没有关联，以不能理解为理由，则宗法不成，以及相反的意义即相违，以及与此相同方面的相违过遍，以及迷惑者即共同的未确定，以及与此相同方面的正确过遍，以及不共同的未确定的对治，依次是宗法、随行、反遍，因此论式的这三种方式都必须以量之力量来确定，因为《摄类学》中说：“凡是对二者都完全成立的，就是能立。”二者是争论处和顺同品，完全成立是确定的缘故。有些人也说是由陈那所说。第二有三：以自宗经论相违而遮破，以共同的事势理相违而遮破，以他宗承诺相违而遮破。第一有六：反遍不是所说，过遍不是迷惑，有生命是能理解，怀疑是因，听闻二者都破除，遮止触是理。第一是：教师自在军等认为仅仅在不相似品上没有见到就成立反遍，教师本人也这样认为。如果这样，那么在理门中，对于迷惑的未确定等的对治，对于反驳者，必须说在法不相似的例子上成立反遍的道理，这有法，成为无意义，因为如果因在不相似品上仅仅没有见到就是理解的果或必要，那么不需要说也能理解。如果承认，那么理门中暂时对于相违和未确定的对治，凡是说二者都应说的，这与说是理相违。如果说仅仅没有见到也理解，但为了确定在不相似品上没有才需要说，那么如果仅仅没有见到没有理解，那么说因在不相似品上没有，在法不相似的例子上成立反遍的语句，这有法，从你那里，因在那不相似品上不是仅仅确定没有成立，因为你说因在不相似品上仅仅没有见到。
English
It is considered necessary to be certain, because if there is no connection, the reason for not being understandable is that the subject property is not established, and the opposite meaning is contradiction, and the contradiction that is the same aspect as this is over-pervasive, and the deluded one is the common uncertain, and the correct over-pervasive that is the same aspect as this, and the antidote to the uncommon uncertain, in order are the subject property, subsequent occurrence, and reverse pervasion, so all three modes of reasoning must be determined by the power of valid cognition, because it is said in the Compendium: "Whatever is fully established for both is the proof." Both are the subject of dispute and the similar side, and fully established is certain. Some also say that it was said by Dignāga. The second has three: refuting by contradicting one's own scriptures, refuting by contradicting the common factual reasoning, and refuting by contradicting the commitments of other schools. The first has six: reverse pervasion is not what is said, over-pervasion is not delusion, having life is understandable, doubt is the reason, hearing both are refuted, and preventing touch is reasonable. The first is: Teachers such as Īśvarasena believe that reverse pervasion is established by merely not seeing it on the dissimilar side, and the teacher himself also thinks so. If so, then in the Gate of Reasoning, for the antidote to the deluded uncertain etc., for the opponent, it is necessary to say the reason for establishing reverse pervasion in the example of the dissimilar dharma, this subject, becomes meaningless, because if the reason is that merely not seeing it on the dissimilar side is the fruit or necessity of understanding, then it can be understood without saying it. If you admit it, then in the Gate of Reasoning, for the antidote to contradiction and uncertainty for the time being, whatever is said that both should be said, this contradicts saying that it is reasonable. If you say that even if you only don't see it, you understand, but you need to say it in order to determine that it is not on the dissimilar side, then if you don't understand even if you only don't see it, then saying that the reason is not on the dissimilar side, in the statement of establishing reverse pervasion in the example of the dissimilar dharma, this subject, from you, the reason is not only certainly not established on that dissimilar side, because you say that the reason is only not seen on the dissimilar side.