Tibetan
སྒྲུབ་པ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་ནི་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ནུས་པ་རྣམས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ་འགྱུར་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། བར་འདིར་གེགས་བྱེད་པ་དག་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མ་གྱུར་པའི་རོའི་རྟགས་ལས་གཟུགས་སོགས་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྟགས་གསུམ་དུ་ཇི་ལྟར་འདུས་ཞེ་ན། བུ་རམ་གྱི་རོ་ད་ལྟར་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་དངོས་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་གཟུགས་དང་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་གཞི་འགར་ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ལས་རྟོགས་པ་དེ་འབྲས་རྟགས་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཁྱོད་གཞི་འགར་རང་གི་རྒྱུ་རོ་སྔ་མ་དེའི་ཆོས་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དངོས་སུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་གཟུགས་ཤུགས་ལས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་དུ་བ་དྲག་ཕྱུར་བས་རང་གི་རྒྱུ་མེས་བུད་ཤིང་གི་ཚ་བ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དངོས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་རང་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་བུད་ཤིང་གི་འགྱུར་བ་སྟེ་ཚ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བུ་རམ་གྱི་རོ་ད་ལྟར་བ་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་འདས་པ་བུ་རམ་གྱི་རོ་སྔ་མས་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་དུས་གཅིག་པ་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་རྣམས་རྟོགས་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། བུ་རམ་གྱི་རོ་སྔ་མའི་ནུས་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་ནི། ཁྱོད་མེད་ཅིང་རོ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་རོ་ལས་གཞན་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རོའི་རྟགས་ལས་གཟུགས་སོགས་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་ཏེ། རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་ཕན་གདགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་དཔག་མི་ནུས། འབྲས་སྤྱིས་རྒྱུ་ཡི་ཁྱད་པར་དཔག་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ཚོགས་པ་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་སྒྲུབ་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཁ་ཡར་བས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག་ཡིན་ཅེ་ན། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་མ་ཚོགས་པ་ཁ་ཡར་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་གཞི་གང་གི་སྟེང་དུ་ཡང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་ནི་འབྱུང་བར་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་ཡང་ལྷག་མ་ད
Chinese
对于能立（指因明推理），周遍不确定性即是自身，因为你（种子）产生果实（苗芽），与你成为果实的能力越来越卓越有关联，即依赖于变化。存在周遍性，因为此处存在阻碍因素的可能性。第二，那么，从非因果关系的味觉之相来推断色法等的理由，如何归纳为三相呢？现在的蔗糖味觉，是所立宗，与你和实际原因集合相关的色法和触觉等，在某个基础上从你的相来认识，是依赖于果相。你在某个基础上，实际推测出自己的原因，即先前味觉的法，现在的色法产生的能力，即通过能立的方式，是与自己同时的色法力量所成立的正确之相，例如，浓烟实际推测出自己的原因，即火燃烧木柴的热量产生的能力，与自己一同产生的木柴变化，即不混淆于热量一样。因此，现在的蔗糖味觉，是所立宗，在某个基础上，过去的蔗糖味觉产生现在的蔗糖色法的能力，与同时的现在的蔗糖色法等同，即变为成立的正确之相。因为没有先前蔗糖味觉的能力介入，你就不存在，并且先前味觉本身是味觉之外的色法的原因，即是共同作用的条件，就是这样，因此。因此，从味觉之相来认识色法等的意识，是所立宗，从成为自己原因的果相中产生，因为是成为自己原因的果相的帮助对象。第二部分分为两点：原因不集合就无法推断结果，仅凭结果无法推断原因的差别。第一点是：原因集合，结果能够产生，如果是成立的自性之相，那么原因不完整，结果成立是什么理由呢？苗芽的原因不集合，不完整，是所立宗，从你那里，无论在哪个基础上，果实苗芽的产生，作为推测的相，即使仅仅是在不相符的一方没有见到，但剩余的
English
For the establishment (referring to Hetu-vidya reasoning), pervasive uncertainty is itself, because you (the seed) produce the fruit (sprout), which is related to the increasing excellence of your ability to become a fruit, that is, dependent on change. There is pervasiveness, because there is a possibility of obstructing factors here. Second, then, how can the reason for inferring form, etc., from the sign of taste, which is not a cause-and-effect relationship, be summarized into three aspects? The current taste of sugarcane is the subject to be proven, and the form and tactile sensations, etc., related to you and the collection of actual causes, are recognized from your sign on a certain basis, which relies on the sign of the effect. On a certain basis, you actually infer the ability of your own cause, that is, the dharma of the previous taste, to produce the current form, that is, through the method of establishment, it is the correct sign established by the power of form that is simultaneous with oneself, for example, thick smoke actually infers the ability of its own cause, that is, the heat of fire burning firewood, to produce, and the change of firewood that occurs together with oneself, that is, not confusing it with heat. Therefore, the current taste of sugarcane is the subject to be proven, and on a certain basis, the ability of the previous taste of sugarcane to produce the current form of sugarcane is the same as the current form of sugarcane, that is, it becomes the correct sign of establishment. Because without the intervention of the ability of the previous taste of sugarcane, you would not exist, and the previous taste itself is the cause of the form other than taste, that is, it is the condition of co-operation, that is how it is, therefore. Therefore, the consciousness of recognizing form, etc., from the sign of taste is the subject to be proven, and it arises from the sign of the effect that has become its own cause, because it is the object of help of the sign of the effect that has become its own cause. The second part is divided into two points: if the causes are not assembled, the result cannot be inferred, and the difference of the cause cannot be inferred only by the result. The first point is: if the causes are assembled, the result can be produced, and if it is the correct sign of self-nature that is established, then what is the reason for the establishment of the result if the cause is incomplete? The causes of the sprout are not assembled, incomplete, is the subject to be proven, from you, no matter on which basis, the production of the fruit sprout, as a sign of inference, even if it is only not seen on the inconsistent side, but the remaining
Tibetan
ང་ལྡན་པ་སྟེ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་ཅིང་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྒྱལ་དཔོག་པས་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཚོགས་པ་ལུས་དང་། དབང་པོ་དང་། བློ་ལ་སོགས་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་སྐྱེས་བུ་ལ་འབྲས་བུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རོ་ལས་གཟུགས་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་འབྲས་རྟགས་ཡིན་ན་འབྲས་བུའི་སྤྱིས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྟགས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱལ་དཔོག་པ་ལ་སོགས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་ཤེས་པ་སྟེ་བཟུང་བའི་འབྲས་བུའི་སྤྱི་དུ་ཙམ་མཐོང་བ་སྟེ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་གཞི་འགར་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་རྩྭ་སོགས་མེ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་དེ་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་སུ་གཟུང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མི་ཁེགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བརྗོད་འདོད་སྤྱིའི་འབྲས་བུ་ཚིག་ལས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཆགས་པ་ཅན་དང་ལ་སོགས་པ་ཞེ་སྡང་ཅན་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། ། མེད་ན་མི་འབྱུང་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིའི་འབྲེལ་དང་། གཞུང་གི་དོན་ཏོ། །དང་པོ་ལ། རྣམ་ངེས་ལས་བསྟན་ཚུལ་དང་། གཞུང་འདིར་བསྟན་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་དོན་ལེའུར། ཐོག་མར་རང་དོན་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་ཡང་འཇུག་ཡུལ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམས་བསྟན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རྟེན་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ངོས་གཟུང་བ་བསྟན་ནོ། །དེ་ནས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ་ལས། མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཐོག་མར་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་ནས་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་འཕྲོས་དོན་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། ཁྱབ་འབྲེལ་ངེས་བྱེད། རྒྱུ་མེད་ཕྱིར་ན་འཇིག་པ་ཡང་། །ཞེས་སོགས་རྣམས་བསྟན། དེ་ནས་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། ཁྱབ་འབྲེལ་ངེས་བྱེད། དེ་མེད་པར་ནི་དེ་ཡོད་ན། །ཞེས་སོགས་བསྟན། དེ་ནས་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱབ་འབྲེལ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་ངེས་བྱེད་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ངེས་བྱེད་ཀྱིས་ངེས་དགོས་སོ། །ཞེས་པ་ལ། རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་པ་
Chinese
我具有，即是不确定的理由，因为你没有产生果实幼苗的能力，并且那是成立一方的法，例如，国王可以通过聚集贪欲等原因的身体、感官和智慧等作为标志，来推断人有贪欲等果实。第二，从味道推断形状的理由是果相，那么通过果实的共性来推断原因的差异的理由是什么呢？国王等仅仅因为在不相似的一方没有看到的原因，就认为是正确的理由，即仅仅看到被抓住的果实的共性，就将其作为标志，从而在某些基础上推断原因的差异，如从草等推断火等。那个标志是有法，是相似的量，即是不确定的，因为作为标志所抓住的事物是不相似的一方所不排除的理由。例如，从语言这个表达意愿的共同果实，来证明原因是具有贪欲等和具有嗔恨等。 若无则不生广说。 第三，若无则不生广说分为二：总的关系和论的意义。第一，从《释量论》中所示的方式和本论中所示的方式两个方面来说，第一，在自义品中，首先说明了自义比量的定义，以及虽然它在显现境上是错觉，但在作用境上是量之成立者，然后在它的下面说明了具有第三种依存方式的理由的确定。然后，在理由的分类中，从三种理由中，首先说明了不可得理由中，具有可见不可得理由的分类，然后说明了不可见不可得理由的后续意义。然后是自性之相的定义和分类，以及周遍关系的决定者。“无因故亦坏灭。”等都已说明。然后是果相的定义和周遍关系的决定者。“彼无则此有。”等都已说明。然后，两种成立相的周遍关系也必须由自性决定者和因果决定者来决定。对于这一点，随行和遣返
English
I possess it, which is an uncertain reason, because you do not have the ability to produce the fruit seedling, and that is the reason for the side of establishment. For example, the king can infer that a person has fruits such as desire by using the body, senses, and wisdom, etc., which are the causes of greed, etc., as signs. Second, if the reason for inferring shape from taste is the fruit sign, then what is the reason for inferring the difference of cause from the generality of fruit? Kings, etc., only because they do not see the reason in the dissimilar side, regard it as a correct reason, that is, they only see the generality of the fruit that is grasped, and use it as a sign, thereby inferring the difference of cause on some basis, such as inferring fire, etc., from grass, etc. That sign is the dharma, which is a similar measure, that is, it is uncertain, because the thing grasped as a sign is the reason that is not excluded by the dissimilar side. For example, from language, the common fruit of expressing intention, to prove that the cause is having greed, etc., and having hatred, etc. If there is no, then there is no arising, explained extensively. Third, if there is no, then there is no arising, explained extensively, divided into two: the general relationship and the meaning of the treatise. First, from the way shown in the Pramāṇavārttika and the way shown in this treatise, first, in the chapter on self-benefit, first explain the definition of self-benefit inference, and that although it is an illusion in the appearing object, it is an establisher of measure in the acting object, and then below it, explain the determination of the reason with the third mode of dependence. Then, in the classification of reasons, from the three reasons, first explain the classification of the invisible reason with the visible invisible reason, and then explain the subsequent meaning of the invisible invisible reason. Then there is the definition and classification of the nature of the sign, and the determinant of pervasive relationship. "Because there is no cause, it is also destroyed." etc. have been explained. Then there is the definition of the fruit sign and the determinant of pervasive relationship. "If that is not, then this is." etc. have been explained. Then, the pervasive relationship of the two establishing signs must also be determined by the nature determinant and the cause-effect determinant. For this, following and returning