Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། འོ་ན་བརྡ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ཁྱེད་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་ཡིད་བཟླས་དོན་མེད་མིན་ཅེ་ན། ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་ཆོས་ཅན། སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མི་འགལ་ཏེ། སྔགས་སྦྱོར་བ་པོའི་བསམ་པ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་སྤྱི་ལ་རང་མཚན་དུ་ཞེན་ནས་བཟླས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྔགས་རང་མཚན་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱི་ཡི་རང་བཞིན་པ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་སྟེ་ཞེན་ནས་བརྡ་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་ཡིད་བཟླས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་བཟླས་ལ་སྔགས་སྒྲ་རང་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དེ་ཡི་གནས་སྐབས་ཆ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཡི་གེའི་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡི་གེའི་གོ་རིམ་མེད་ན་ནི་རོ་དང་མཚོ་སྟེ་ར་སཿདང་ས་རཿཞེས་པའི་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཐོས་པ་ལས་རིམ་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་རོ་དང་མཚོ་ཐ་དད་དུ་གོ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་གོ་རིམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་གང་ཞིག ཡི་གེ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་སྔ་མ་ཁས་བླངས་ཤིང་ཕྱི་མ་ཡི་གེ་རྟག་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པས་གྲུབ་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡི་གེའི་རྒྱུ་འབྲས་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས། །དེས་ན་གོ་རིམ་གཞན་ལ་འབྲས་ཁྱད་ཡོད། །ཡི་གེའི་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ར་སཿདང་ས་རཿཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་གོ་རིམ་ཐ་དད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་གོ་རིམ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཐ་དད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ཀུན་སློང་དང་། ཉན་ཤེས་དང་། དྲན་ཤེས་ཀྱི་གོ་རིམ་གསུམ་ལས། རྒྱུ་ཀུན་སློང་གི་གོ་རིམ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། ར་སཿལ་ར་ཀུན་སློང་གི་ཤེས་པ་ལས་ཡི་གེ་ར་དང་ས་ཀུན་སློང་གི་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ། ས་ཀུན་སློང་གི་ཤེས་པ་ལས་སྒྲ་ས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། ས་རཿལ་དེ་ལས་ཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཉན་ཤེས་ཀྱི་གོ་རིམ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། ར་སཿལ་ར་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་ཐོས་པའི་རྗེས་སུ་ར་དེ་ཡི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ས་དེ་ནི་རྣ་བས་ངེས་པ་སྟེ་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཅིང་། ས་རཿལ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དྲན་ཤེས་ཀྱི་གོ་རིམ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། ར་སཿལ་ར་ཐོས་པའི་ཤེས་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་རང་འཛིན་བྱེད་དུ་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་ས་དེ་ཐོས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བ་མིན་པ་སྔ་ཕྱི་སོ་སོར་ངེས་རུང་དུ་ཐོས་པ་ཅན་གྱི་ཚེ་སྔ་མ་ར་དེ་དྲན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཕྱིས་ནི་ས་བདག་ཉིད་ལ་དྲན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་། ས་རཿལ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ར་སཿདང་ས་རའི་ཡི་གེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྒྱུ་ཀུན་སློང་དང་། འཛིན་པ་ཉན་ཤེས་དང་། དྲན་པའི་སེམས་ཀྱི་གོ་རིམ་གསུམ་པོ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་གོ་རིམ་དག་ནི་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། དེ་དག་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡི་གེ་རྣམས་ཀུན་སློང་ལས་ཐ་དད་དུ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་ར་སཿཞེས་པའི་ཚིག་དང་ས་རཿཞེས་པའི་ཚིག་ལ་ཡི་གེའི་ངོ་བོ་དེ་ཆོས་ཅན། རྫས་གཞན་ཉིད་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོའི་འདུ་བྱེད་དེ་ཀུན་སློང་ཐ་དད་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཡི་གེ་དེ་གཉིས་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་རོ་མཚོ་གོ་བའི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་དུ་བྱེད་དེ་ར་སཿལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱར་བ་དང་། ས་རཿལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱར་བའི་གོ་རིམ་གྱིས་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུས་སྤེལ་བར་བྱེད་པ་ལས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་དང་མི་འགལ་བ་སྟེ་འདོད་པའི་དབང་གིས་གྲུབ་པ་ཅན་གྱི་གོ་རིམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་གོ་རིམ་དོན་ལ་གནས་པ་ཡོད་ན་འདོད་པས་འགྱུར་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེའི་རིམ་པ་ཀུན་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ལས་བྱུང་སྟེ། ཡི་གེའི་རིམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་དང་ནི་ཡི་གེ་རྣམས། རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མེ་དང་ཤིང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གྲུབ་པས་མེའི་ཁྱད་པར་ཅན་དོན་གྱི་མེ་ཡང་རང་རྒྱུ་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་རིགས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་དེས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྔགས་བྱེད་གྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་མཐུས་སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་ནུས། །ཁྱད་པར་ཅན་མེད་སྒྲུབ་བྱེད་བསལ་བར་ནུས། །ཁྱད་པར་ཅན་མེད་གྲུབ་ན་ཁས་བླངས་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྔགས་ཞེས་པའི་ཡི་གེའི་གོ་རིམ་རང་དབང་དུ་བྱེད་ནུས་པའི་ཚུལ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཡི་གེའི་སྡེབས་དང་ཆོ་ག་སོགས་ཤེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་རློབ་ནུས་པའི་མཐུ་དག་གིས་
Chinese
因此之故。第四，如果像您一样，认为依靠表诠可以成就咒语的果，那么为什么默念就不是无意义的呢？小声念诵和默念，具有咒语的果不相违，因为是通过成办念诵者的意乐来赞叹，因为执著咒语的总体为自相而念诵之故。周遍，因为凡是执著咒语自相和咒语总体的自性为一体而想要说，即执著而表诠者们念诵咒语之故。如果认为从咒语声音自相的实物本身就能成就果，那么默念产生果就不相违，因为默念没有咒语声音的自相之故。第三，对于那样的状态部分，遣除诤论分二：诤论和回答。第一，如果字母的作用各异，没有字母的次第，那么“罗（ར་）萨（སཿ）”和“萨（ས་）罗（རཿ）”，即“罗（ར）सः”和“स（萨）र（罗）”这两个词，您从听闻中就不能按照次第理解为果，即味道和海洋是不同的，因为您对次第没有差别，字母也没有差别之故。如果说前一个理由已经承认，后一个理由是因为字母是常一的而成立，那么回答分三：字母的因果次第是人造的，因此次第不同，果也不同。要论证字母的次第是人造的。第一，罗（ར་）萨（སཿ）和萨（ས་）罗（རཿ），因为您没有次第的差别，所以不是没有果的差别，因为您的次第是具有人所依赖的差别之故。如此，从意乐、听觉和记忆的次第这三种中，因意乐的次第是有差别的，因为对于罗（ར་）萨（སཿ）来说，从罗（ར་）意乐的意识产生字母罗（ར་）和萨（ས་）意乐的意识，并且从萨（ས་）意乐的意识产生声音萨（ས་）之故，而对于萨（ས་）罗（རཿ）来说，则是与此相反之故。果听觉的次第是有差别的，因为对于罗（ར་）萨（སཿ）来说，罗（ར་）听觉听到之后，罗（ར་）的那个具有差别的萨（ས་）就被耳朵确定，即被听到，而对于萨（ས་）罗（རཿ）来说，则是与此相反之故。果记忆的次第是有差别的，因为对于罗（ར་）萨（སཿ）来说，罗（ར་）听觉的意识所产生的识
English
Therefore. Fourth, if, like you, one believes that relying on expression can accomplish the fruit of mantra, then why is silent recitation not meaningless? Whispering and silent recitation are not contradictory to having the fruit of mantra, because they are praised through accomplishing the intention of the reciter, because they recite while clinging to the generality of the mantra as its own characteristic. It is pervasive, because those who cling to the self-characteristic of the mantra and the nature of the generality of the mantra as one entity and want to say it, that is, those who cling and express, recite the mantra. If one believes that the fruit is accomplished from the very object of the mantra sound's self-characteristic, then it is not contradictory that the fruit arises from silent recitation, because silent recitation does not have the self-characteristic of the mantra sound. Third, regarding the aspect of that state, refuting the debate is twofold: debate and answer. First, if the functions of letters are different and there is no order of letters, then the words "ro（ར་） saḥ（སཿ）" and "sa（ས་） raḥ（རཿ）", that is, "ra（र）सः" and "स（萨）र（罗）", you would not be able to understand from hearing that the fruits, namely taste and ocean, are different according to the order, because you have no difference in order, and there is also no difference in letters. If it is said that the former reason is admitted and the latter reason is established because the letter is permanent and one, then the answer is threefold: the causal order of letters is man-made, therefore different orders have different fruits. To prove that the order of letters is man-made. First, ro（ར་） saḥ（སཿ） and sa（ས་） raḥ（རཿ）, because you have no difference in order, it is not that there is no difference in fruit, because your order has the difference of being dependent on a person. Thus, among the three orders of intention, hearing, and memory, the order of the cause, intention, is different, because for ro（ར་） saḥ（སཿ）, the consciousness of the letter ra（ར་） and the consciousness of the intention of sa（ས་） arise from the consciousness of the intention of ra（ར་）, and the sound sa（ས་） arises from the consciousness of the intention of sa（ས་）, while for sa（ས་） raḥ（རཿ）, it is the opposite. The order of the fruit, hearing, is different, because for ro（ར་） saḥ（སཿ）, after the hearing of ra（ར་） by hearing, the sa（ས་） with the difference of that ra（ར་） is ascertained by the ear, that is, it is heard, while for sa（ས་） raḥ（རཿ）, it is the opposite. The order of the fruit, memory, is different, because for ro（ར་） saḥ（སཿ）, the consciousness produced by the hearing of ra（ར་）
Chinese
具有能使了知自身之地的那个地，听闻不是非常迅速，前后各自能够确定地听闻者，当先前的“ra”依赖于忆念时，后来则使地自身生起忆念。sa raḥ（ས་རཿ）与此相反。因此，“ra saḥ（ར་སཿ）”和“sa raḥ（ས་རཿ）”的字母等有法，你们的因果顺序是人所造作的。如前所说的因——意乐，以及执持、听闻、忆念之心的这三个顺序，就是你们的因和果的顺序，这样说，是因为这些是人所造作的缘故。第二，字母从意乐中产生差别，因此，词语“ra saḥ（ར་སཿ）”和词语“sa raḥ（ས་རཿ）”中的字母的体性有法，是不同的事物，而不是同一自性，因为作者的造作是从不同的意乐中产生不同的事物的缘故。因此，这两个字母有法，使果——味道、颜色、理解的差别各不相同，因为“ra saḥ（ར་སཿ）”一起组合和“sa raḥ（ས་རཿ）”一起组合的顺序有差别的缘故。第三，字母的顺序也有法，是从人所增益而进入的，因为与人的意愿不相违背，即是凭借意愿而成立的顺序的缘故。周遍：如果不是人所造作，顺序存在于意义上，那么与意愿的改变相违背的缘故。因此，明咒的字母顺序一切有法，是从人产生的，因为是字母顺序的缘故。周遍：因为人和字母等，以量成立为因果的缘故。例如，火和木以因果成立，因此具有火的差别，意义上的火也是自身之因——木的果的道理一样。第四，因此，具有差别的明咒作者成立有三：以智慧力能够成就具有差别之人；能够遣除没有差别之人的成立者；如果成立没有差别之人，则与承诺相违背。第一，能够自在运用明咒的字母顺序方式的人有法，凭借了知字母的组合和仪轨等，以及如所希望般能够加持的能力等。
English
That ground which has the ability to make awareness self-apprehending, the hearer who is not very quick to hear, when one hears distinctly at different times, the former 'ra' depends on memory, and later it causes memory to arise in the ground itself. sa raḥ (ས་རཿ) is the opposite of this. Therefore, the letters ra saḥ (ར་སཿ) and sa raḥ, etc., have the property that the order of your cause and effect is made by a person. As previously stated, the cause—intention, as well as the order of grasping, hearing, and remembering mind, these three are indeed the order of your cause and effect, it is said, because these are made by a person. Secondly, the letters arise differently from intention, therefore, the nature of the letters in the word ra saḥ (ར་སཿ) and the word sa raḥ has the property that it is a different substance, not the same nature, because the agent's action arises as a different substance from different intentions. Therefore, these two letters have the property that they make the differences in the fruit—taste, color, and understanding—different, because the order of combining ra saḥ (ར་སཿ) together and sa raḥ together is different. Thirdly, the order of the letters also has the property that it enters from being propagated by a person, because it does not contradict the wishes of the person, that is, it is an order established by the power of wishes. It is pervasive: if the order exists in meaning without being made by a person, then it contradicts the change of wishes. Therefore, all the order of the letters of the science of mantra has the property that it arises from a person, because it is the order of letters. It is pervasive: because the person and the letters, etc., are established as cause and effect by valid cognition. For example, fire and wood are established as cause and effect, therefore, the fire in the sense of having the distinction of fire is also the fruit of its own cause—wood, in the same way. Fourthly, therefore, there are three establishments of the mantra maker with distinctions: one can accomplish a person with distinctions through the power of knowledge; one can eliminate the establisher of a person without distinctions; if one establishes a person without distinctions, then it contradicts the commitment. Firstly, the person who has the ability to freely use the order of letters of the mantra has the property that by knowing the combination of letters and rituals, etc., and the power to bless as one wishes.