Tibetan
་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གོ་རིམ་ལོག་པས་སྟེར་བར་ཐལ། །འབྲས་བུ་རྟག་ཏུ་སྟེར་བར་ཐལ། །ཀུན་ལ་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཅི་སྟེ་བརྡ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་རྟག་པའི་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ན། གཞན་འདོན་པའི་གོ་རིམ་ལོག་པ་ཡི་གེའི་གྲངས་ཚང་བ་ལའང་ཆོས་ཅན། སྔགས་འབྲས་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། གོ་རིམ་མ་ལོག་པའི་སྔགས་དང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་དང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཁྱད་མེད་རྟག་པ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པས་རྟགས་ཁས་བླངས་སོ། །གལ་ཏེ་གོ་རིམ་ལོག་པས་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཡི་གེའི་བཀོད་པ་སྔགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་བཀོད་པ་ཁོ་ན་ལས་སྔགས་འབྲས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡི་ཁྱོད་ཀྱི་བཀོད་པའང་སྔར་ནི་གལ་ཏེ་ཡི་གེ་རིམ་པ་དག་ཅེས་སོགས་སུ་བསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་བཀོད་པས་སྔགས་འབྲས་འགྲུབ་པ་ལ་ནི་སྔར་གྱི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་གནས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྔགས་དེ་ཆོས་ཅན། འདོད་པའི་དོན་རྟག་ཏུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟག་ཏུ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ཏེ་ཆོ་ག་ལ་ལྟོས་ནས་འདོད་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཆོ་ག་སོགས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གནོད་བྱེད་ཐལ་བ་དངོས་སུ་བརྗོད། །བྱེད་པོའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དགག །བྱེད་པོ་འདོད་ན་ཁས་བླངས་འགལ། །རང་ལ་མཚུངས་པའི་ཉེས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྔགས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པ་སོགས་ཀུན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་རྟག་པའི་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་སྒྲུབ་པ་དེ་འདྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། དངོས་པོའི་ནུས་པ་ལ་ནི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱོན་མེད་དེ། བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པ་རིགས་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྔགས་འབྲས་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་དེ་བྱེད་པ་པོ་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པའི་རིགས་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་ཡང་ལྟོས་པ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་
Chinese
是故。第二，有三：以次第颠倒而生果则过；以果恒常而生则过；以对一切众生生果则过。第一，若不依赖于表诠，咒语之声由常有事物之能力而成就果，则其他念诵的次第颠倒、字数圆满者，亦应生起殊胜咒果，以与次第未颠倒之咒及咒声之自性无有差别之故，彼等与咒字无别，许为常一，故立宗已许。若谓次第颠倒则不成就，以文字之排列为咒语之故。文字，应非唯由你之排列而成就咒果，以你之排列已成为异于你之事物，且你之排列先前已于“若文字次第”等中破除之故，且以非异于你之排列而成就咒果者，则先前之过失仍存故。第二，咒语，应恒常成就所欲之义，以是成就所欲义之常法之故。若谓非恒常成就，以依赖于仪轨而成就所欲之义之故。咒语，则你应无有为仪轨等饶益之能力，以是常法之故。第三，有四：真实宣说能害之太过；遮破有作者之差别；若许作者则与所许相违；遣除与自相同之过失。第一，咒语，应成为婆罗门与旃陀罗等一切众生之义成办者，若不依赖于士夫，咒语之声由常有事物之能力而成就义，如是之故。遍也，以事物之能力对士夫无有亲疏之故。第二，若谓无过失，以婆罗门与旃陀罗种姓好坏之差别自性成立，故有咒果成不成之差别之故。咒语，则你之成就果，亦不应依赖于作者婆罗门与旃陀罗种姓好坏之差别。
English
Therefore. Secondly, there are three: it follows that the order is reversed and the fruit is given; it follows that the fruit is always given; it follows that the fruit is given to all. First, if the fruit is accomplished by the power of the sound of the mantra, which is a constant thing, without relying on the expression, then even if the order of recitation is reversed and the number of letters is complete, it should also produce a special mantra result, because there is no difference between the mantra whose order is not reversed and the nature of the mantra sound, and they are no different from the mantra letters, and it is admitted to be constant and one, so the sign has been accepted. If it is said that it will not be accomplished if the order is reversed, because the arrangement of letters is the mantra. Letters, it should not be that the mantra fruit is accomplished only by your arrangement, because your arrangement has become something different from you, and your arrangement has been refuted in the previous "if the order of letters" etc., and the mantra fruit is accomplished by the arrangement that is not different from you, then the previous fault still exists. Secondly, the mantra should always accomplish the desired meaning, because it is the constant dharma that accomplishes the desired meaning. If it is said that it is not always accomplished, because it depends on the ritual to accomplish the desired meaning. Mantra, then you should not have the ability to benefit from rituals, etc., because it is a constant dharma. Thirdly, there are four: the harmful consequences are directly stated; the difference of the author is denied; if the author is allowed, it contradicts the promise; the fault similar to oneself is eliminated. First, the mantra should become the meaning accomplisher of all beings such as Brahmins and Chandalas, if it does not depend on the person, the sound of the mantra accomplishes the meaning by the power of the constant thing, so it is. It is pervasive, because the power of things has no closeness or distance to people. Secondly, if it is said that there is no fault, because the difference between the good and bad castes of Brahmins and Chandalas is established by nature, so there is a difference between whether the mantra fruit is accomplished or not. Mantra, then your accomplishment of the fruit should not depend on the difference between the good and bad castes of the author Brahmin and Chandala.
Tibetan
རྐྱེན་གྱིས་ལེགས་པར་བྱས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། དངོས་པོ་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་ཐ་དད་པ་དེ་རྒྱུ་ཐ་དད་པས་བྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་པོ་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པའི་རིགས་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྡ་ཙམ་ལ་ལྟོས་ནས་འགྱུར་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔགས་ཆོས་ཅན། བྲམ་ཟེས་ཁྱོད་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེས་སྔགས་ལ་ཁྱད་པར་གསར་དུ་མི་བྱེད་ཀྱང་སྔགས་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བྱ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྟག་པ་གང་ཞིག རྟག་པ་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བྱ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གོང་དུ་བསལ་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེ་གང་ལས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་སྔགས་གསལ་བའི་དོན་ཡིན་ལ་བློ་དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཡང་སྦྱོར་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔགས་ཟློས་པ་པོ་ལས་གཞན་པའི་ཉན་པ་པོའང་ཆོས་ཅན། སྔགས་བཟླས་པའི་འབྲས་བུ་འབྲེལ་བ་སྟེ་ཐོབ་པར་ཐལ། སྔགས་སྒྲ་ཐོས་པའི་ཉན་བློ་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག སྨྲ་བ་པོ་ལས་སྔགས་གསལ་བ་སྟེ་ཐོས་པ་ཉིད་སྔགས་བཟླས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པར་འདོད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་ཐོས་སུ་མི་རུང་བར་སྒྲ་ངག་གི་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་རྣམས་ཀྱི་ཅུང་ཟད་ཕྲད་པའི་སྦྱོར་བ་ཤུབ་བུས་བཟླས་པའམ་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པ་ཆོས་ཅན། སྔགས་བཟླས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྔགས་སྒྲ་མངོན་པར་གསལ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། མངོན་གསལ་གྱི་སྒྲ་ནི་རྣ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་རྟོག་བློ་དེའང་ཆོས་ཅན། སྔགས་སྒྲ་གསལ་པ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱུད་པས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེས་ན་ཡིད་བཟླས་དོན་མེད་མིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་སྒྲའི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། གལ་ཏེ་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་གཟུང་དོན་ཅན་ཡིན་པ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། རྟོག་པ་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི
Chinese
因为不是由因缘善加促成的缘故。周遍，事物虽然是由因缘聚合而成，但果的事物差别是由因的差别所造成的，而不是其他的缘故。作者婆罗门和旃陀罗的种姓好坏的差别，有法。你不是自性成立，而是咒语的能力各自决定的，应成。你依赖于世间的名言而改变，不是自性成立的缘故。第三是，咒语，有法。婆罗门对你做了什么差别，婆罗门就变成你的作者，而不改变，应成。你是因缘不能加以差别的缘故。如果说，婆罗门没有对咒语新做差别，但使咒语明显显现的是咒语的修行者，那么，咒语，有法。你不是由因缘所能显现的，应成。你是常法，哪有常法是由因缘所能显现的，那在前面已经破除了。如果说，从婆罗门那里生起听到咒语的声音的听觉之识，那就是咒语显现的意义，而且这个识也是咒语的果，也是修行者，那么，咒语的念诵者之外的听者也是有法。获得念诵咒语的果，应成。凡是生起听到咒语声音的听觉之识，说话者那里咒语显现，听到本身就是获得念诵咒语的果的真实因，因为你们这样认为。另外，听觉之识所不能听到的声音，口语的行为，舌和颚稍微接触的修行，小声念诵或者心里念诵，有法。没有成办念诵咒语的意义的能力，应成。因为咒语的声音不明显显现的缘故。理由成立，因为明显显现的声音是耳的行境所周遍的缘故。如果说，小声和心里念诵的时候，咒语的形象显现的分别念，也是有法。咒语的声音是显现的，因为通过传承，咒语的声音是从那里产生的缘故。因此心里念诵不是没有意义的，如果这样说，小声和心里念诵的时候，声音的形象显现的分别，有法。如果声音是自相的执著境，则不成立，应成。因为是随行于先前分别念的分别念的缘故。
English
Because it is not well done by conditions. It is pervasive, although things are assembled by conditions, the difference of the fruit's thing is caused by the difference of the cause, and not for other reasons. The difference between the good and bad of the Brahmin and Chandalas castes, has the property. You are not established by nature, but the power of mantras is determined separately, it should be. You change depending only on worldly conventions, and are not established by nature. The third is, mantra, has the property. What difference did the Brahmin make to you, so that the Brahmin becomes your author and does not change, it should be. You are such that you cannot be differentiated by conditions. If it is said that the Brahmin does not make new differences to the mantra, but the one who makes the mantra manifest is the practitioner of the mantra, then, mantra, has the property. You should not be manifested by conditions, it should be. You are a permanent thing, how can a permanent thing be manifested by conditions, that has already been refuted above. If it is said that the auditory consciousness that arises from hearing the sound of the mantra from the Brahmin is the meaning of the mantra's manifestation, and that consciousness is also the fruit of the mantra, and is also the practitioner, then, the listener other than the reciter of the mantra also has the property. Obtaining the fruit of reciting the mantra, it should be. Whatever auditory consciousness arises from hearing the sound of the mantra, the mantra manifests from the speaker, and hearing itself is considered to be the real cause of obtaining the fruit of reciting the mantra, because you think so. In addition, the sound that cannot be heard by auditory consciousness, the action of speech, the practice of the tongue and palate slightly touching, whispering or reciting in the mind, has the property. It becomes impossible to accomplish the meaning of reciting the mantra, it should be. Because the sound of the mantra is not clearly manifest. The reason is established, because the clearly manifest sound is pervasive in the realm of the ear. If it is said that the conceptual mind that appears as the form of the mantra during whispering and mental recitation is also has the property. The sound of the mantra is manifest, because through transmission, the sound of the mantra arises from it. Therefore, mental recitation is not meaningless, if you say so, the conceptualization of the appearance of sound during whispering and mental recitation, has the property. If the sound is the object of grasping of its own character, then it is not established, it should be. Because it is a conceptualization that follows the previous conceptualization.