Tibetan
འཇིག་པ་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འཇིག་པའི་གནས་སྐབས་དེ་རྒྱུ་དོན་གཞན་མེད་པ་ཅན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་ཞིག་ཟིན་རྒྱུ་མེད་དུ་བཤད་པ་ནི་རྒྱུ་གཏན་མེད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཤིང་དེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཞིག་པ་དེ་རང་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཤིང་རང་ཉིད་གྲུབ་ཙམ་ལས་ཡོད་ན་ཡང་འཇིག་པ་དེ་ཤིང་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེས་པའི་རྣམ་རྟོག་འདི་ནི་མཚུངས་ཏེ། གཞན་ཡིན་ན་ཤིང་མི་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཅིག་ཡིན་ན་ཤིང་སྐྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཤིང་ཞིག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་དེའི་དངོས་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགྱུར་བ་མེད་དེ། ཤིང་ཞིག་ཟིན་ནས་མེད་པར་གྱུར་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་འདི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤིང་ཞིག་ཟིན་དེ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུང་བ་སྟེ་བརྗོད་པ་དེ་ནི། དངོས་པོ་མིན་ཞེས་བྱ་བའང་དགག་པ་ཙམ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་གཞན་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤིང་ཞིག་ཟིན་གྱི་མེད་དགག་དེ་ཆོས་ཅན། ཅི་སྟེ་ཤིང་གི་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་འགའ་ཞིག་གི་ལྟོས་པ་པོར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་གང་གིས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་ལས་སུ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་གྱི་མེད་ན་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཞིག་པ་དངོས་མེད་དུ་བསྟན་པ་དེས་ནི་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། ཞིག་པ་རྒྱུ་མེད་ལ་སྐྱོན་འགོད་པའི་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་བསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཅིག་འཇིག་པ་སྟེ་ཞིག་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ལས་སྟེ་མ་སྐྱེས་པའི་དང་པོ་ནས་ཡོད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རྒྱུ་མེད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །འདོད་ན་ཞིག་པ་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུ་སོགས་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། འཇིག་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ། དང་པོ་ནས་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་བསལ་ཅེ་ན། ཞིག་པ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་དང་པོ་ནས་ཡོད་པ་སོགས་གསུམ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར། འདིར་འཇིག་པ་ཅེས་པའི་སྒྲ་ནི་རིགས་པ་ཅན་པས་ཤིང་ཞིག་ཟིན་ནས་ཤིང་གི་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་ཞིག་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་ལ། སངས་རྒྱས་པས་ནི་ཤིང་ཉིད་རང་རྒྱུ་ལས་སྐད་ཅིག་མར་སྐྱེས་པ་ལ་འདོད་པས་སྦྱོར་ཚུལ་མ་འདྲེས་པར་ཤེས་དགོས་ལ་རྒྱུ་མེད་དུ་བཤད་པ་ནི་དང་པོ་ནི་རྒྱུ་གཏན་མེད་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཤིང་གི་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །གཉིས་པ་རྩ་བའི་རྟགས་ལ་མ་ངེས་སྤང་བ་ནི། ཡོད་པ་ལ་འཇིག་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་སྐྱེ་ལྡན་གྱི་ཡོད་པར་འདྲ་ཡང་བུམ་པ་སོགས་འགའ་ཞིག་ཉིད་ཐོགས་བཅས་ཉིད་དུ་འདོད་ལ། རིག་པ་སོགས་འགའ་ཞིག་ཐོགས་པ་མེད་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། སྐྱེ་ལྡན་གྱི་ཡོད་པ་རྣམས་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་ལྡན་མིན་པའི་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་འཇིག་པ་མིན་པས་སོ་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་བུམ་པ་དང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཅན། ཐོགས་བཅས་ཐོགས་མེད་དུ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོགས་བཅས་ཐོགས་མེད་དུ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་སོ་སོར་ངེས་པ་ལས་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་ཆོས་ཅན། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་འབྱུང་བ་མེད་དེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཐ་དད་པར་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེས་ན་སྔར་བཤད་རིགས་པ་གྲུབ་པ་ནི། ཡོད་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དོན་དེ་རྣམས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དངོས་པོ་ཡང་རྟག་པ་ཉིད་ནི་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡིན་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པར་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེ་ཡིས་ནུས་པ་རྟག་པ་ཁེགས་པ་ནི། སྒྲའི་ནུས་པ་རྟག་པའང་སྔར། །འབྲེལ་པ་ཅན་རྣམས་མི་རྟག་ཕྱིར། །ཞེས་བཤད་པའི་འབྲེལ་པ་རྟག་པའི་སྐྱོན་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་ཅན་རྣམས་མི་རྟག་ཕྱིར། །ནུས་པ་ལ་རྟག་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་འདོན་པ་བསྒྱུར་བས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་བཅས་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་བྱས་གཏན་ཚིགས་འཁྲུལ་པར་བསྟན། །གཏན་ཚིགས་འགལ་བའི་སྐྱོན་ཡང་བསྟན། །མི་འཁྲུལ་བ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེས་བུས་ཆགས་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རིག་བྱེད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་ཤེས་པ་ཁོ་ན་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་ཤེས་པ་ཁོ་ན་བསྐྱེད་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། སྐྱེས་བུའི་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་བྱས་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་
Chinese
即使没有不同的毁灭，也虚构为不同，并说毁灭的状态是没有其他原因的，说毁灭是无因，与说完全没有原因是有区别的。第三，如果那棵树的无实体的毁灭，不依赖于自身的原因和其他原因，仅仅是树自身成立就存在，那么毁灭与树是一还是异的这种分别念是相同的。如果是异，树就不会毁灭；如果是一，树就不会有丝毫的产生。如果这样说，那么树的毁灭，作为法，与那棵树的实体相比，不会有丝毫的相同或相异的改变，因为仅仅是树毁灭后变成不存在而已。实体与一或异的分别念只适用于存在于实体中的事物，因为一和异的成立，也就是作用，只与实体相关。因此，说“树毁灭了，不存在了”的说法，也仅仅是否定“不是实体”，而不是成立其他法，因此与实体既非一也非异。因此，树毁灭的无遮，作为法，为什么会变成依赖于树因之外的其他因，或者不会变成依赖呢？因为你没有任何原因的实体不做任何作用。这是周遍的。如果某个原因有丝毫的作用，就会依赖于其他原因，如果没有，就不会依赖。第四，显示毁灭为无实体，作为法，还有其他的必要，那就是为了消除对毁灭无因的过分指责。什么样的指责呢？一种是毁灭，也就是毁灭，作为法，会从没有产生的事物中，也就是从没有产生的最初就存在，因为是无因的缘故。如果承认，那么毁灭，作为法，会与嫩芽等不同而存在，并且是毁灭，因为是从最初就存在的缘故。如何消除呢？毁灭，作为法，如果是无因，就不会变成最初就存在等三种情况，因为不是实体的缘故。这里，“毁灭”这个词是正理派所说的“树毁灭后，树的实体”
English
Even if there is no different destruction, it is fabricated as different, and it is said that the state of destruction has no other cause. Saying that destruction is without cause is different from saying that there is absolutely no cause. Third, if the destruction of that tree, which is without entity, does not depend on its own cause and other causes, but exists only when the tree itself is established, then the distinction between whether destruction and the tree are one or different is the same. If it is different, the tree will not be destroyed; if it is one, the tree will not have the slightest production. If you say so, then the destruction of the tree, as a dharma, will not have the slightest change of being the same or different compared to the entity of that tree, because it is only that the tree is destroyed and becomes non-existent. The distinction between entity and one or different only applies to things that exist in the entity, because the establishment of one and different, that is, the action, is only related to the entity. Therefore, the statement that "the tree is destroyed and does not exist" is only to negate "not being an entity", but not to establish other dharmas, so it is neither one nor different from the entity. Therefore, the non-affirming negation of the destruction of the tree, as a dharma, why would it become dependent on other causes besides the cause of the tree, or would it not become dependent? Because you have no entity of cause that does not do any action. This is pervasive. If a certain cause has the slightest action, it will depend on other causes, and if it does not, it will not depend. Fourth, showing destruction as non-entity, as a dharma, also has other necessities, that is, to eliminate the excessive accusations against destruction without cause. What kind of accusation is it? One is destruction, that is, destruction, as a dharma, will exist from the things that have not been produced, that is, from the beginning of not being produced, because it is without cause. If admitted, then destruction, as a dharma, will exist differently from sprouts, etc., and is destruction, because it exists from the beginning. How to eliminate it? Destruction, as a dharma, if it is without cause, will not become the three situations such as existing from the beginning, because it is not an entity. Here, the word "destruction" is the entity of the tree after the tree is destroyed, as said by the logicians.
Chinese
雖然無有，但也想將壞滅本身視為實有。而佛教徒則認為樹木本身是從自己的因中剎那產生的，因此必須了解結合的方式並不相同。所謂的無因，第一種是指完全沒有因，後者是指樹木的因不依賴其他因。第二，捨棄根本因的不確定性：有不遍及壞滅。例如，雖然與有生者的有相似，但有些如瓶子等被認為是有障礙的，而有些如智慧等則被認為是無障礙而產生的。同樣，在有之中也有兩種：有生者的有是壞滅的自性，而非有生者的有則不是壞滅的。如果有人說：果，瓶子和智慧的自性，是有法，確定地分別是有障礙和無障礙的。因為產生有障礙和無障礙的因的自性是分別確定的，所以才會如此產生。有，是有法，恆常和無常的本質不會不同地產生，因為產生恆常和無常的因本身並不存在。第二，因此先前所說的道理成立：證明了有即遍及無常的道理，是有法，聲音意義等事物的關係，也是排除了恆常本身，因為證明了事物即遍及無常。第三，由此否定了能力恆常：聲音的能力恆常也是，先前「具有關係者皆無常故」所說的關係恆常的過失本身就已排除了，因為具有能力者皆無常。對於能力來說，沒有恆常存在。因為翻譯「能力上沒有恆常」就足夠了。第二，破斥包含能立的周遍，有三點：顯示了非作因的錯謬，也顯示了因相違的過失，破斥了不謬誤的能立。第一點是：由人以貪等發起而未作，這件事本身，是有法，你因為是唯有了解如理之義的產生者，所以不是能立，因為如果你是，則不遍及唯有了解如理之義才能產生。如果沒有成立，則沒有由人以貪等發起而作的過失，是人未作的。
English
Although non-existent, it is desired to consider destruction itself as existing. Buddhists, however, believe that the tree itself arises instantaneously from its own cause, so it is necessary to understand that the methods of combination are not the same. The so-called causelessness, the first refers to the complete absence of a cause, the latter refers to the cause of the tree not depending on other causes. Second, abandoning the uncertainty of the root sign: existence does not pervade destruction. For example, although similar to the existence of living beings, some, such as vases, are considered to be obstructive, while some, such as wisdom, are considered to arise without obstruction. Similarly, among existence, there are two types: the existence of living beings is the nature of destruction, while the existence of non-living beings is not destruction. If someone says: the nature of the result, vase, and wisdom, is the subject of debate, it is definitely determined to be obstructive and non-obstructive separately. Because the nature of the cause that produces obstructive and non-obstructive is definitely determined separately, it arises in this way. Existence, is the subject of debate, the essence of permanence and impermanence does not arise differently, because the causes that produce permanence and impermanence do not exist themselves. Second, therefore, the previously stated reasoning is established: the reasoning that existence pervades impermanence is proven, is the subject of debate, the relationship between sound, meaning, and other things, also excludes permanence itself, because it is proven that things pervade impermanence. Third, thereby negating the permanence of ability: the permanence of the ability of sound is also, the fault of the permanence of relationship mentioned earlier in "those with relationships are all impermanent" is itself excluded, because those with ability are all impermanent. For ability, there is no permanent existence. Because translating "there is no permanence in ability" is sufficient. Second, refuting the pervasion that includes the means of proof, there are three points: showing the fallacy of the unmade cause, also showing the fault of contradictory cause, refuting the non-erroneous means of proof. The first point is: what is not made by a person aroused by attachment etc., this itself, is the subject of debate, you are not a means of proof because you are the sole producer of understanding the meaning as it is, because if you are, then it does not pervade that only understanding the meaning as it is can produce. If it is not established, then there is no fault of being made by a person aroused by attachment etc., is what a person has not made.