Tibetan
འི་ཆ་ཤས་སྔ་ཕྱི་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བཟུང་ཞིང་སྣང་བ་ངག་ཚིག་དང་རྗོད་བྱེད་སོགས་སུ་འཇོག་པས་ན་དེ་དག་དོན་ལ་མེད་དོ། །ཡི་གེ་ཡང་སྒྲའི་ཆ་ཤས་རང་མཚན་ལ་ཡི་གེའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་དང་། དེ་དག་དུ་མ་ཚོགས་པ་རྟོག་པས་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བ་མིག་འཛུམ་པའི་ཡུན་ཚད་ཡན་ཆོད་ལ་ཡི་གེ་མཚན་ཉིད་པར་བཞག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོས་བརྗོད་བྱའི་དོན་མི་སྟོན་པར་བཤད་ཟིན་ཅིང་། ཕྱི་མ་ནི་དངོས་མེད་ཡིན་པ་ངག་ཚིག་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་བྱེད་བཅས་པ་དགག །ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་བཅས་པ་དགག །ཕྱོགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་ལ་བརྟགས་ནས་དགག མཚན་གཞི་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱེད་པོ་མི་དྲན་གཏན་ཚིགས་དགག །འདོན་པ་ཐོག་མེད་གཏན་ཚིགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱལ་དཔོག་པ་ན་རེ། རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་ཞེས་ཀྱང་འདོད་དེ། བྱེད་པ་པོ་རྣམས་མི་དྲན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ་ལོ། །འདི་ལའང་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་དེས་ན་འཇིག་རྟེན་ངན་པའི་མུན་པས་ཁྱབ་སྟེ། རྟགས་དེ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་དང་། ཁྱབ་པ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་པས་བརྒྱད་པ་དང་། མིའུ་ཐུང་ལྷ་དང་། སྣ་ཚོགས་བཤེས་གཉེན་བྱེད་པ་པོར་དྲན་ལ། ཁྲོན་པ་རྙིང་པ་སོགས་ལ་རྟགས་ཞུགས་པས་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་རིག་བྱེད་འདོན་པ་པོ་ལས་གཞན། བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་དབྱིག་གི་སྙིང་པོ་སོགས་ལའང་ཆོས་ཅན། འདོན་པ་པོ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། འདོན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་ད་ལྟ་རིག་བྱེད་འདོན་པའི་ཐ་མ་སྐྱེས་བུ་འདི། སྔ་མ་གཞན་ལས་མ་ཐོས་པར་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་། ཚིག་གི་བཀོད་པ་དག་ནི་བརྗོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་འདོན་པ་པོ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་སོང་པ་དེ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་རིག་བྱེད་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཐོག་མེད་དུ་གྲུབ་པས་མ་བྱས་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་དཔྱོད་པ་བ་འགའ་ཞིག་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བརྟགས་ན་བྱེད་པོ་ཐོག་མེད་དུ་མི་འགྲུབ། །ཐོག་མེད་གྲུབ་ཀྱང་མ་བྱས་པར་མི་འགྲུབ། །མ་བྱས་གྲུབ་ཀྱང་བདེན་དོན་ཅན་མི་འགྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡེབ་སྦྱོར་མཁན་པོས་སྤེལ་བ་ཡི་ནི་གཞུང་གཞོན་ནུ་འབྱུང་བ་ཅན་ལྟ་བུ་ཡང་ཆོས་ཅན། གང་གིས་ན་དེ་ཡང་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་མི་དཔོག་སྟེ་དཔག་རིགས་པར་ཐལ། སྔ་མའི་མན་ངག་ཡོད་པ་ལས་གཞན་པའི་སྐྱེས་བུ་གཞན་དག་གིས་འདོན་པ་གང་མཐོང་སྟེ་འདོན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་སྐྱེས་བུ་ལས་འབྱུང་བར་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་བ་ཅན་གྱི་རིག་བྱེད་གཞན་ཡང་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་དེ་ལས་འབྱུང་བར་ཡང་དག་པར་ཤེས་ཏེ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ངག་ཚིག་དང་ངག་ཚིག་ཏུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུའི་རིགས་གང་རྒྱུའི་རིགས་གང་ལས་སྐྱེ་བར་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ན་འབྲས་བུ་དེའི་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་རྒྱུ་དེ་ལས་སྐྱེ་བར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། མེའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཤིང་ལས་སྐྱེ་བས་དེ་དང་རིགས་མཚུངས་པའི་མེ་གཞན་ཡང་ཤིང་ལས་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དག་ནི་མ་བསྟན་པར་ཏེ་བསྟན་མི་ནུས་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ངག་ཚིག་དང་ངག་ཚིག་ཏུ་མཚུངས་པར་ཚད་མས་མཐོང་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཐོག་མེད་ཡིན་པ་སོགས་གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རིག་བྱེད་འདོན་པ་ལ་འདོན་པ་གཞན་སྔོན་དུ་སོང་བས་རིག་བྱེད་དེ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཐོག་མེད་གྲུབ་འགྱུར་མོད་དེ་ལྟར་གྲུབ་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་མིན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མེད་ཀྱི་དུས་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ན། རིག་བྱེད་ལས་གཞན་བྱིས་པས་ས་རྡུལ་ལ་རྩེ་བ་སོགས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། མི་ལ་མི་བརྟེན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐོག་མེད་ཀྱི་དུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་མ་བག་མར་ལེན་པ་ཀླ་ཀློའི་ཐ་སྙད་དང་། བུ་བཙས་སྟོན་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དང་། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་སྨྲ་བའི་རྒྱང་འཕེན་གྱི་ཚིག་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། རིག་བྱེད་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཐོག་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ་ཐོག་མེད་ནས་སྔོན་མ་སྔོན་མས་འདུས་བྱས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡང་འདོད་ན་རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ནའང་ཁྱོད་བདེན་དོན་ཅན་དུ་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཐ་སྙད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་གྲུབ་པ་དེ་དང་འདྲ་
Chinese
声音的先后部分被认为是一个整体，并且显现为言语和能表达等，因此它们在本质上是不存在的。文字也是，声音的部分被赋予了文字的名称，并且这些众多的部分被认为是由概念统一起来的，在眨眼的时间内，文字被定义为具有特征。在这两者中，第一个已经说明了不显示所表达的意义，而后者是无实体的，类似于言语。第二，考察根本的理由并进行驳斥，有三种：驳斥包含宗法和能立的理由；驳斥包含周遍的理由；驳斥宗法本身的差别。第一种有两种：通过考察能立来驳斥，通过考察所立来驳斥。第一种有两种：驳斥作者不记得的理由，驳斥念诵无始的理由。第一种是，胜论派说：吠陀，是所立，也被认为是人没有造的，因为作者们不被记得。他们这样说。如果也像这样随声附和，那么世界将被邪恶的黑暗所笼罩，因为那个标志既没有成立宗法，也没有成立周遍。像这样，佛教徒记得第八个，弥童天，以及各种善知识是作者，并且对于旧井等，由于标志的进入，周遍也不确定。第二种有两种：陈述理由，驳斥它。第一种是：像那样，吠陀的念诵者之外，也被认为是作者，如地精藏等，也是所立。念诵者先于先前的念诵者，因为是念诵者。例如，现在念诵吠陀的最后这个人，如果没有从先前的其他人那里听到，那么吠陀的文字和词语的排列就没有表达的能力，因此先前的念诵者先于他。因此，吠陀被认为是作者无始的，因此被认为是未造的，一些论者这样说。第二种有三种：如果考察，作者不会成立为无始；即使成立为无始，也不会成立为未造；即使成立为未造，也不会成立为具有真谛。第一种是，像由组合者传播的年轻出现的论典一样，也是所立。因为什么呢？因为它也是人没有造的，像那样随后
English
The earlier and later parts of sound are considered as a whole, and appear as speech and expressers, etc., therefore they are non-existent in essence. Letters are also, the parts of sound are given the name of letters, and these many parts are considered to be unified by concepts, and within the duration of a blink of an eye, letters are defined as having characteristics. Of these two, the first has already explained that it does not show the meaning to be expressed, and the latter is insubstantial, similar to speech. Second, examining the root reason and refuting it, there are three types: refuting the reason including the subject-property and the proof; refuting the reason including pervasion; refuting the difference of the subject-property itself. The first has two types: refuting by examining the proof, and refuting by examining the subject. The first has two types: refuting the reason of not remembering the author, and refuting the reason of beginningless recitation. The first is, the Vaisheshika says: The Vedas, are the subject, and are also considered not made by humans, because the authors are not remembered. They say so. If one echoes this, then the world will be covered by the darkness of evil, because that sign neither establishes the subject-property nor the pervasion. Like this, Buddhists remember the eighth, Mitung gods, and various spiritual friends as authors, and for old wells, etc., because of the entry of the sign, the pervasion is also uncertain. The second has two types: stating the reason, and refuting it. The first is: Like that, other than the reciter of the Vedas, it is also considered the author, such as Earth Essence, etc., are also the subject. The reciter precedes the previous reciter, because he is a reciter. For example, now this last person reciting the Vedas, if he has not heard from the previous others, then the letters and arrangement of words of the Vedas have no ability to express, therefore the previous reciter precedes him. Therefore, the Vedas are considered to have a beginningless author, therefore they are considered unmade, some debaters say so. The second has three types: if examined, the author will not be established as beginningless; even if established as beginningless, it will not be established as unmade; even if established as unmade, it will not be established as having truth. The first is, like the scriptures of young emergence propagated by the composer, are also the subject. Because of what? Because it is also not made by humans, like that then following
Chinese
因此，不能推断出吠陀是不可估量的。因为看到其他人在拥有先前口诀的情况下念诵，但却不能念诵。此外，其他并非明显源于人的吠陀，也是有法。因为正确地知道它源于那个人，所以应被认为是人造的。因为它与人造的世俗言辞和言辞相似。这是周遍的，因为如果通过量成立了某种果的种类源于某种因的种类，那么该果的同类也必然源于该因，没有区别。正如某些种类的火源于木材，因此其他与该火同类的火也源于木材。因此，对于吠陀的声音，是有法。不能指出或无法指出其并非人造的特殊性。因为量已证实它与作为人果的言辞相似。因此，吠陀的言辞，是有法。为了证明你不是人造的，所提出的所有理由，例如作者是无始的，都是错误的周遍，因为已经如此证明了。第二点是，因为念诵吠陀之前已经有其他念诵，所以吠陀在所有方面都可能是无始的。但即使如此成立，也不能证明它是非人为的。如果仅凭具有无始的时间就证明了它不是人造的，那么儿童玩泥土等也应成为有法。因为它们不依赖于人，因为它们具有无始的时间。此外，娶母亲为妻的野蛮人习俗，以及生子节等世俗习俗，以及声称没有前世后世的外道之言，也是有法。应像吠陀一样被认为不是人造的，因为它们是无始的。理由已成立，因为它们从无始以来就是由先前的事物所组成的因。第三点是，即使你承认吠陀，是有法。被证明不是人造的，你又有什么真实的功德呢？没有，因为它与被证明不是人造的颠倒之说相同。
English
Therefore, it cannot be inferred that the Vedas are immeasurable. Because it is seen that others recite with the possession of previous mantras, but they cannot recite. Furthermore, other Vedas that are not manifestly originated from a person are also the subject. Because it is correctly known that it originated from that person, it should be considered man-made. Because it is similar to man-made worldly speech and speech. This is pervasive, because if it is established by valid cognition that a certain kind of effect originates from a certain kind of cause, then the same kind of effect must also originate from that cause, without distinction. Just as some kinds of fire originate from wood, so other fires of the same kind also originate from wood. Therefore, for the sound of the Vedas, it is the subject. The particularity of not being man-made cannot be pointed out or cannot be shown. Because valid cognition has confirmed that it is similar to speech that is the fruit of man. Therefore, the speech of the Vedas, is the subject. All the reasons put forward to prove that you are not man-made, such as the author being without beginning, are all erroneous pervasions, because it has already been proven so. The second point is that because there were other recitations before the recitation of the Vedas, the Vedas may be beginningless in all respects. But even if it is established in this way, it cannot be proven that it is non-human. If it is proven that it is not man-made merely by having beginningless time, then children playing with dirt, etc. should also become the subject. Because they do not depend on people, because they have beginningless time. Furthermore, the barbarian custom of taking one's mother as a wife, and worldly customs such as the birth festival, and the words of the non-Vedic schools that claim there is no past or future life, are also the subject. They should be considered not man-made like the Vedas, because they are beginningless. The reason has been established, because they have been caused by previous things from beginningless time. The third point is that even if you admit the Vedas, is the subject. Being proven not man-made, what real merit do you have? None, because it is the same as the inverted statement that has been proven not man-made.