Tibetan
དོད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་གསལ་བྱེད་རང་གིས་དོན་རིགས་དང་འབྲེལ་བ་རང་འཛིན་པ་སྐྱེད་ནུས་ཅི་བྱས་ཏེ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་དུ་ཆུག་མོད་དེ་སྒྲ་དོན་གཉིས་ལས་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་ཆོས་ཅན། བློ་མ་འཁྲུལ་བས་སྒྲ་དོན་གཉིས་དང་རྫས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་དོན་གཉིས་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་སྣང་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དོན་དེ་ཉིད་དུ་ཐལ། རྫས་སུ་གྲུབ་སྒྲ་དོན་དེ་ལས་ཐ་དད་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྒྲ་དོན་འབྲེལ་བྱེད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མིན་པར་ཐལ། སྒྲ་དོན་ལས་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་ཐ་དད་གང་རུང་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྫས་ཐ་དད་དང་རྫས་གཅིག་འདི་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་གཉིས་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་འབྲེལ་པ་རྟོག་པས་བྱས་པ་སྟེ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་གཉིས་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་འབྲེལ་པ་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་པ་གང་ཞིག ཁྱེད་གཉིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཆོས་ཅན། གཞན་སྒྲ་དོན་ལ་རག་ལུས་པའམ་གཞན་སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རིམ་པ་ལྟར་རང་བྱུང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདི་རྫས་གཞན་འགོག་པའི་གཞུང་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་ནི་གཞུང་གི་སྡོད་ཚུལ་དང་། ཡོད་རྫས་ཀྱི་ནུས་པ་མ་རྟོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་དོན་ལ་ཡོད་ན་ཡི་གེ་དང་དོན་ལ་ཡོད་དམ་ཚིག་སོགས་དང་དོན་ལ་ཡོད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དངོས་པོ་བ་མེད་པར་ཐལ། རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་སྟོན་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཚིག་དང་ངག་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་དངོས་པོ་ཡི་ནི་འབྲེལ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ན་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟོག་པས་ཀུན་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཉན་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་སྒྲའི་སྐད་ཅིག་རང་མཚན་རྣམས་རེ་རེས་དོན་མི་སྟོན་ཅིང་ཚོགས་པ་མི་སྲིད་པས་ན་དངོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་མ་ཡིན་ལ་རྟོག་པས་སྒྲ
Chinese
立宗不合理，因为能立自性本身如何能产生与意义种类相关的自持呢？没有产生啊。第二，声音和意义的关系即使可以变成实物，那么声音和意义两者是实体不同还是不是？如果是前者，声音和意义的关系，有法，由于不被错乱的智慧所迷惑，应该变成声音和意义两者以及多种实体显现，因为声音和意义两者可以显现为实体不同。如果是后者，声音和意义的关系，有法，应该就是声音和意义本身，因为成立为实体的声音和意义与它不是他体。如果承认，则不能成为声音和意义的联系者。如果说既不是一也不是异，那么声音和意义的关系，有法，应该不是实物，因为不是声音和意义的实体一和实体异中的任何一个。周遍，因为没有实体异和实体一之外的实物。因此，声音和意义，有法，你们两者混合显现的关系是分别念所作，也就是增益，因为你们两者混合显现的关系在名言中成立，因为你们两者的实物自性是他体。另外，声音和意义的关系，有法，其他依赖于声音和意义，或者其他如何变成声音和意义的关系呢？不会变成，因为依次是自生存在的缘故和作为实物存在的缘故。这个也适用于遮止他体的论典，这是不了解论典的安住方式和实有物的能力。第三，声明的所说与能说之间的关系如果存在于意义上，那么是字母和意义上存在，还是词等和意义上存在？如果是前者，字母，有法，与自己的所说意义和能说的关系不应该是实物，因为会变成没有显示自己的所说意义者。如果是后者，词和语等，有法，您和自己的所说意义在实物上的这种关系如何能适用呢？不会适用，因为是分别念所遍计的，在意义上没有实物。而且，显现在听觉意识中的声音的刹那自相，每一个都不显示意义，而且集合不可能，因此不是真实的能说，而是分别念的声
English
The proposition is unreasonable, because how can the establisher itself produce the self-holding that is related to the meaning category? It has not produced it. Second, even if the relationship between sound and meaning can become a real entity, are sound and meaning two different entities or not? If it is the former, the relationship between sound and meaning, the subject, because it is not confused by deluded wisdom, should become the appearance of both sound and meaning and various entities, because sound and meaning can appear as different entities. If it is the latter, the relationship between sound and meaning, the subject, should be sound and meaning themselves, because the sound and meaning established as entities are not different from it. If you admit it, then it cannot be the connector of sound and meaning. If you say it is neither one nor different, then the relationship between sound and meaning, the subject, should not be a real thing, because it is neither the entity one nor the entity different of sound and meaning. It is pervasive, because there is no real thing other than entity different and entity one. Therefore, sound and meaning, the subject, the relationship in which you two appear mixed is made by conceptual thought, that is, superimposition, because the relationship in which you two appear mixed is established in name, because the nature of your two real things is otherness. In addition, the relationship between sound and meaning, the subject, how can others depend on sound and meaning, or how can others become the relationship of sound and meaning? It will not become, because it is naturally existing in order and because it exists as a real thing. This also applies to the treatises that prevent other entities, which is not understanding the way the treatises reside and the power of real things. Third, if the relationship between what is said and what can be said of the sound of the Vedas exists in meaning, then does it exist in letters and meaning, or does it exist in words and so on and meaning? If it is the former, the letter, the subject, the relationship with its own meaning and what can be said should not be a real thing, because it will become one that does not show its own meaning. If it is the latter, words and speech, etc., the subject, how can this relationship between you and your own meaning in real things apply? It will not apply, because it is conceptually constructed by conceptual thought, and there is no real thing in meaning. Moreover, the momentary self-characteristics of the sound appearing in auditory consciousness, each one does not show meaning, and the collection is impossible, so it is not a real speaker, but the sound of conceptual thought.