Tibetan
་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བརྗོད་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག འབྲེལ་བ་ལ་བརྟགས་ནས་དགག རྗོད་བྱེད་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་བྱེད་དེ་དོན་དང་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་ན་དོན་གཅིག་ཁོ་ནའམ་དུ་མ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ། དང་པོ་ལྟར་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་དུ་མ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་དོན་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་རྗོད་བྱེད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། མཐོ་རིས་འདོད་པས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། འདོད་པའི་དོན་དང་འགལ་བ་ཁྱི་ཤ་ཟ་བའང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དོན་དུ་མ་སྟེ་ཐམས་ཅད་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མངོན་པར་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །འདོད་ན། རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། འདོད་པའི་དོན་ཁོ་ན་ལ་མི་འཁྲུལ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པའི་དོན་དང་འགལ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྒྲ་དོན་ཐ་དད་རྣམས་ལ་འབྲེལ་པ་ཡང་ཡོད་ན་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་བརྗོད་རིགས་པ་ལས་སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན། འབྲེལ་པ་མེད་དེ། བདག་གཅིག་དང་དེ་བྱུང་གང་རུང་དུ་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་ཅིང་སྒྲ་རྟག་པར་འདོད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དོན་གོ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་བུས་ལེགས་པར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུས་ལེགས་པར་བྱས་པར་ཁས་ལེན་པས་དོན་གོ་བར་ནུས་སོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། དངོས་སུ་གླང་ཆེན་གྱི་ཁྲུས་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པར་འདོད་པ་ལ་དོན་མི་སྟོན་པའི་རླན་གྱིས་གོས། དོན་མི་སྟོན་པའི་རླན་བསལ་བའི་ཕྱིར་བྱས་པར་འདོད་པ་ལ་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མས་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་དང་མི་རྟག་བརྟགས་ནས་དགག །གཅིག་དང་ཐ་དད་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་པ་འགོག་བྱེད་རིགས་པ་བཤད། །མ་ངེས་པ་ཡི་དཔེ་དོན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་དེ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནམ་རྟག་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང་འགལ་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འབྲེལ་པ་ཅན་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་བུམ་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་རིག་བྱེད་སྒྲའི་འབྲེལ་བ་ལ་རྟག་པའི་རྫས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རྣམས་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་།
Chinese
有三种：从所说之义考察而遮破，从关系考察而遮破，从能说考察而遮破。第一种是：吠陀如果与意义和自性相关联，那么是与一个意义还是多个意义和自性相关联？如果是第一种情况，那么吠陀的词句是法，你们不可能不从你那里领悟到其他的意义，因为你必定是表达一个意义的能说之故。如果是第二种情况，就像“想要升天就向火作供养”这样，吠陀的声音是法，与欲望的意义相违背的吃狗肉也应该能够清楚地表达出来，因为与多个意义即一切意义和自性明显相关联之故。如果承认，那么吠陀是法，为了毫不错乱地证明仅仅是欲望的意义，即使是人没有造作本身，也都会变成毫无意义的遍计，因为显示了与欲望的意义相违背的缘故。此外，如果不同的声音和意义之间也有关系，那么为了对它们进行区分，从推理的角度来说，声音和意义是法，没有关系，因为与唯一的我和从它产生的事物都不相关联的缘故。理由成立，因为这两者是不同的实体，并且认为声音是常恒的缘故。此外，吠陀是法，从你那里不可能以任何方式理解意义，因为不是人很好地造作的缘故。如果有人认为，因为承认是人很好地造作的，所以能够理解意义，那么，你的这种想法是法，实际上就像大象的洗澡一样，因为为了消除错乱的污垢而认为没有造作，却被不显示意义的湿气所沾染；为了消除不显示意义的湿气而认为造作，却被错乱的污垢所沾染的缘故。第二种分为两种：从常与无常考察而遮破，从一与多考察而遮破。第一种又分为两种：宣说遮破常恒的理路，遮破不定之譬喻意义。第一种是：声音和意义的关系是无常的还是常恒的？如果是第一种情况，那么与自性成立相违背。如果是第二种情况，那么与关系相关的吠陀声音的所说之义瓶等是法，你和吠陀声音的关系中没有常恒的实有存在，因为你们是无常的缘故。因此，所说之义和
English
There are three: refuting by examining the expressed meaning, refuting by examining the relationship, and refuting by examining the expression. The first is: If the Vedas are related to meaning and nature, are they related to one meaning alone or to multiple meanings and nature? If it is the first case, then the words of the Vedas are the subject, it is impossible not to understand other meanings from you, because you are necessarily the expression of one meaning. If it is the second case, like "Desiring heaven, offer sacrifices to fire," the sound of the Vedas is the subject, eating dog meat, which contradicts the meaning of desire, should also be clearly expressed, because it is manifestly related to multiple meanings, that is, all meanings and nature. If admitted, then the Vedas are the subject, in order to prove without error that it is only the meaning of desire, even the non-creation by humans would become a meaningless imputation, because it shows the contradiction with the meaning of desire. Furthermore, if there is also a relationship between different sounds and meanings, then in order to distinguish them, from the perspective of reasoning, sound and meaning are the subject, there is no relationship, because they are not related to the single self and the things that arise from it. The reason is established, because these two are different entities, and it is believed that sound is permanent. Furthermore, the Vedas are the subject, it is impossible to understand the meaning from you in any way, because it is not well-created by humans. If someone thinks that because it is admitted that it is well-created by humans, it is possible to understand the meaning, then your idea is the subject, in reality it is like an elephant's bath, because in order to remove the dirt of confusion, it is considered not created, but it is stained by the moisture that does not show meaning; in order to remove the moisture that does not show meaning, it is considered created, but it is stained by the dirt of confusion. The second is divided into two: refuting by examining permanence and impermanence, and refuting by examining one and many. The first is further divided into two: explaining the reasoning that refutes permanence, and refuting the meaning of uncertain metaphors. The first is: Is the relationship between sound and meaning impermanent or permanent? If it is the first case, then it contradicts the establishment of self-nature. If it is the second case, then the expressed meaning of the Vedic sound related to the relationship, such as a pot, is the subject, there is no permanent real existence in the relationship between you and the Vedic sound, because you are impermanent. Therefore, the expressed meaning and
Tibetan
རྗོད་བྱེད་སྒྲ་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་འབྲེལ་པ་དེ་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུའི་བློ་ཡིས་ལེགས་པར་བྱས་པ་སྟེ་བཏགས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཅིང་རྟག་མི་རྟག་གང་དུ་ཡང་དོན་ལ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དོན་གསར་བྱུང་མི་རྟོགས་པར་ཐལ། ཁྱོད་དོན་གསར་བྱུང་རྣམས་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། དོན་གསར་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། སྔར་དོན་ཕྱི་མ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་དག་ཕྱིས་རྣམ་པར་ལྡོག་ནས་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་མི་རིགས་པར་ཐལ། རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱོད་ལ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྒྲ་དོན་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཙམ་འདོད་པ་ལ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པའི་འབྲེལ་བ་ལ་བཀོད་པའི་ཉེས་པ་འདི་མེད་དེ། འབྲེལ་པ་རྟོག་བཏགས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟེན་བརྗོད་བྱ་མི་རྟག་ན་བརྟེན་པ་འབྲེལ་པའང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་འབྲེལ་པ་ཆོས་ཅན། རྟེན་བརྗོད་བྱ་ནི་འཇིག་ན་ཡང་ཁྱོད་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རྟག་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་ཞིག་ཀྱང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རིགས་མི་འཇིག་པ་དང་འདྲའོ་ཞེ་ན། དཔེ་དོན་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་པར་སྟོན་པ་ནི་གསལ་བ་དང་བརྗོད་བྱ་ཆོས་ཅན། གང་གིས་ན་དོན་གཞན་རིགས་དང་འབྲེལ་བ་དེ་ཁྱོད་ལ་བརྟེན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། མི་འཐད་པར་ཐལ། རིགས་དང་འབྲེལ་བ་རྟག་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་གང་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟེན་གྱི་དོན་སྔར་མེད་གསར་དུ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་གྲུབ་ཟིན་གསལ་བར་བྱེད་པས་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་ལ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། བུམ་འཛིན་མིག་གི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྒྱུ་གསལ་བྱེད་ཉི་མའི་འོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཚོགས་ན་བུམ་པ་བུམ་འཛིན་དེ་བསྐྱེད་པ་རུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་རིགས་པ་ཤེས་པས་བུམ་སོགས་ཀྱང་རང་གིས་གསལ་བྱེད་ཉི་མའི་འོད་ལྟ་བུ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་སྟེ་སྐྱེ་བའི་སྒོ་ནས་གསལ་བྱ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་རིགས་སོགས་ལ་མ་གྲུབ་པ་ནི་རིགས་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གསལ་བྱ་དང་བརྗོད་བྱ་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པར་ཐལ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་གསལ་བྱ་དང་བརྗོད་བྱ་དེས་ཆོས་ཅན། རིགས་དང་འབྲེལ་པ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པར་འ
Chinese
作为表达方式，混合声音的关联，是所立宗。因为它是被士夫的智慧所完善，即是假立的，所以是合理的。因为它存在于名言中，并且无论常与无常，在意义上都不存在。另外，吠陀的声音，是所立宗。你不理解从中产生的新事物，这是合理的。因为你与所有新事物都没有关联。如果这不成立，如果与所有新事物一起产生关联，那么对于吠陀的声音来说，是所立宗。先前与后来的意义没有关联的自性，后来完全颠倒而变成有关联，这是不合理的。因为是常法。如果对你来说也会变成那样吗？对于仅仅想要辨别声音意义的关联来说，是所立宗。没有安置在究竟意义上的关联的过失，因为关联被认为是分别假立的。第二点是，如果所依的表达是无常的，那么所依的关联也会变成无常，对于这样说，关联是所立宗。即使所依的表达毁灭了，你也不会毁灭，因为你是常法。如果说一个清晰的事物也像依赖于它的种类一样不会毁灭，那么显示例子和意义两者都不合理，即清晰的事物和表达，是所立宗。因为你认为其他意义的种类和关联依赖于你，所以是不合理的。因为种类和关联这些常法，没有任何通过依赖的方式来利益的能力。如果说所依的意义不是先前没有而新产生的，而是使已经成立的变得清晰，所以是所依，那么一般来说，能被清晰的和能清晰的是能产生的和能产生的是周遍的。比如瓶子的执持，眼识等是能产生的，同时，能清晰的太阳光等聚集在一起，瓶子和瓶子的执持就能被产生，因为有变成可能性的缘故，所以通过理性能知道瓶子等也是从自己能清晰的太阳光等产生，即因为想要通过产生的角度来成为能被清晰的。这一点在种类等上不成立，即种类和关联等，是所立宗。不能被能被清晰的和表达等所区分，这是合理的。因为没有变化。如果承认，那么能被清晰的和表达，是所立宗。使种类和关联变得清晰
English
The connection that appears to be a mixture of expressive sounds is the subject. It is reasonable because it is perfected by the wisdom of a person, that is, it is imputed. Because it exists in name only and does not exist in meaning, whether permanent or impermanent. Furthermore, the sound of the Vedas is the subject. It is reasonable that you do not understand the new things that arise from it. Because you have no connection with all new things. If this is not established, if a connection arises together with all new things, then for the sounds of the Vedas, it is the subject. The nature of not being connected with the previous and subsequent meanings, later completely reverses and becomes connected, which is unreasonable. Because it is permanent. If it also becomes like that for you? For those who only want to distinguish the connection of sound and meaning, it is the subject. There is no fault of placing it on the ultimate meaning, because the connection is considered to be conceptually imputed. The second point is, if the dependent expression is impermanent, then the dependent connection will also become impermanent, for saying that, the connection is the subject. Even if the dependent expression is destroyed, you will not be destroyed, because you are permanent. If it is said that a clear thing also does not perish like the kind that depends on it, then showing that both the example and the meaning are unreasonable, that is, the clear thing and the expression, are the subject. Because you think that the kind and connection of other meanings depend on you, it is unreasonable. Because the permanent kinds and connections have no ability to benefit through dependence. If it is said that the meaning of the dependent is not newly produced from what was not there before, but makes what has already been established clear, so it is the dependent, then in general, what can be clarified and what can clarify are pervasive as what can be produced and what can produce. For example, the holding of a vase, eye consciousness, etc. are what can be produced, and at the same time, the sunlight, etc. that can clarify gather together, the vase and the holding of the vase can be produced, because there is a possibility of becoming, so through reason it can be known that the vase, etc. are also produced from their own clarifying sunlight, etc., that is, because they want to become what can be clarified through the angle of production. This is not established on kinds, etc., that is, kinds and connections, etc., are the subject. It is reasonable that it cannot be distinguished by what can be clarified and expression, etc. Because there is no change. If you admit it, then what can be clarified and expression are the subject. Making the kind and connection clear.