Tibetan
་སྒྲ་དོན་གྱི་ཆོས་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། ཡོད་པ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། མེད་པ་དངོས་མེད་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གཉིས་ཀ་ཤེས་བྱ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་པ་དང་། ཆོས་ཅན་མེད་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། སྒྲ་དོན་གསུམ་ལས་དངོས་མེད་གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་དེ་གཙོ་བོ་དངོས་པོ་བའི་ཉེར་ལེན་མེད་པ་ཅན་སྒྲུབ་པ་ལ་དེ་གཙོ་བོ་དངོས་པོ་བའི་ཉེར་ལེན་ཅན་དུ་མི་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པ་གང་ཞིག གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་དེ་ཉིད་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཙོ་བོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་ཡོད་ན་གཙོ་བོ་རང་མཚན་མེད་པར་འགལ་ཏེ། སྒྲ་ཐམས་ཅན་དོན་དམ་སྟེ། རང་མཚན་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་སྒྲ་དོན་དང་རང་མཚན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟ་བ་པོ་ཐ་དད་ཀྱིས་རྟག་མི་རྟག་ཏུ་མཐོང་བའི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པའི་དོན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། རྟག་ཅེས་པ་དང་མི་རྟག་ཅེས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ནི་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་དེ་གཉིས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། འདས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། ད་ལྟ་ཚིག་མི་འཇུག་པར་ཐལ། ད་ལྟ་རང་མཚན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚིག་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཆོས་ཅན། རྫུན་པ་ཡི་དོན་ཅན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་མཚན་ལ་རྗོད་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐྱོན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་སྒྲ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། རྟོག་པའི་བློ་ལས་སྣང་བའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་འདོད་དེ། རྗོད་བྱེད་གང་ཞིག་རང་མཚན་ལ་དངོས་སུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པའི་རྟགས་དེས་གཙོ་བོ་རང་མཚན་འགོག་པ་མ་ཡིན་གྱི་གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཅེས་འགོག་པ་ཡིན་ཅེ་ན། གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་ལ་བསྙོན་ནས་མེད་པ་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་སྟེ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དེ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཅན་གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་དང་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚོགས་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཆོས་ཀྱི་རྟེན་གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བསལ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འདོད་དེ། ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་རྐྱང་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡན་གར་བའི་ཆོས་གཙོ་བོས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྐྱང་པ་ནི་ཆོས་ཅན། གཙོ་བོ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་དེའི་ངོར་རྟགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་ཐལ། ཕྱིར་རྒོལ་དེས་གྲུབ་བཞིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་མེད་ཅེས་མི་བསྙོན་ལ་དེ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཞེས་པའི་སྒྲའི་འཇུག་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཙོ་བོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཉིད་སྒྲ་དོན་བསྙོན་པ་མེད་པར་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཁྱོད་ལ་བརྟགས་པ་ན་ཁྱོད་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་རང་མཚན་འདི་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། གཙོ་བོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ལ་དོན་གཉེར་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་དོན་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་དེ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མ་ནིང་གཟུགས་བཟང་ངམ་མི་བཟང་ཞེས་འདོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པས་ཅི་ཕན་ཏེ་མི་ཕན་པ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན་དུ་བྱེད་ན། མདོ་ལས་གང་ཡང་བརྟགས་པའི་ཆོས་མི་དམིགས་པ་ཞེས་གཙོ་བོ་རང་མཚན་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་དེ་མ་དམིགས་པས་རྟགས་སུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། གཙོ་བོའི་སྒྲ་ཡི་དོན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན། བཏགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་དངོས་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྒྲ་དོན་དེ་གཙོ་བོ་དངོས་པོ་བ་ལ་བརྟེན་པར་མ་གྲུབ་པ་སྟེ་མ་དམིགས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་གཙོ་བོ་དངོས་པོ་བ་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་རིགས་པ་སྨྲ་བ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་དམིགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་རྒྱས་པར་བཤད་པ། བཞི་པ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐའ་དཔྱད་པ་དང་། དོན་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། གཞུང་འདི་མན་ཆད་འུ་ཡུག་བས། །བསྟན་བཅོས་སྐབས་དང་འབྲེལ་མེད་དང་། །ཞེས་པའི་འཕྲོས་དོན་ཁོ་ནར་བྱས་ནས་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་རྒྱས་བཤད་ལ་མ་སྦྱར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བོད་ཕྱི་མ་ཕལ་ཆེར་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱེད་དོ། །གཞུང་དེའི་འཕྲོས་དོན་ཡིན་པས་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་རྒྱས་བཤད་ཡིན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གནོད་པ་མེད་དེ། རྒྱས་བཤད་བཞི་པོ་སྔ་མ་སྔ་མའི་མཇུག་ལ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འཕྲོས་པ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཅིང་། གཞུང་འདི་མན་ཆད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་དང་། སྡོད་པའི་གནས་ལ་བརྟགས་ན་ཡང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་མན་ཆད་ཀྱི་གཞུང་ཚོགས་ཆེས་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས
Chinese
声义之法，是为有法。有三种，即：有是依于实有，无是依于实无，二者皆依于所知。因此，对于导师所说的理由，施加“无”这个词是不合理的，而且没有有法不存在的过失。因为在三种声义中，以无实为主的声义，在论证其不具有主要实有的近取时，不观察到其具有主要实有的近取，这如何能成为论证它的理由呢？因为主要声义本身不是没有，因为有“主要”这个词的施用。第二，如果主要声义存在，则与主要自相矛盾，因为一切声音都是究竟的，是唯一指向自相的，因此声义与自相是一体的。如果这样说，那么对于由不同观察者视为常与无常的不同事物，如瓶子等，作为有法，施加“常”和“无常”的声音是不合理的，因为这两个声音施用的原因是不存在常与无常二者。并且，对于过去和未生，作为有法，现在这个词是不合理的，因为现在不存在自相。某些词语，作为有法，也不应成为虚假之义，因为它们指向自相。因为会出现这些过失，所以这些声音，作为有法，应被认为是心识中显现的意义之境，因为任何表达都不会直接指向自相。第三，如果导师所说的理由不是为了遮止主要自相，而是为了遮止主要声义本身不存在，那么，对于否认主要声义并想用理由来论证不存在的情况，按照他们的观点，论证主要不存在的理由，作为有法，有法主要声义和法不存在的集合，不应成为你的所立，因为你已经排除了法的所依，即主要声义。如果承认，认为仅仅法不存在是所立，那么，未加主要差别的单纯不存在之
English
The dharma of sound and meaning is the subject. There are three aspects: existence relies on the existent, non-existence relies on the non-existent, and both rely on the knowable. Therefore, it is unreasonable to apply the word "non-existent" to the reason stated by the teacher, and there is no fault of the subject being non-existent. Because among the three sound-meanings, the sound-meaning that is primarily non-existent, when proving that it does not have the primary existent's proximate cause, not observing that it has the primary existent's proximate cause, how can that be the reason for proving it? Because the primary sound-meaning itself is not non-existent, because there is the application of the word "primary." Second, if the primary sound-meaning exists, then it contradicts the primary self-characteristic, because all sounds are ultimate, being solely directed towards the self-characteristic, therefore the sound-meaning and the self-characteristic are one. If you say so, then for the different things seen as permanent and impermanent by different observers, such as vases, etc., as the subject, the sounds of "permanent" and "impermanent" should not be applied, because the cause for the application of these two sounds is the non-existence of both permanent and impermanent. And, for the past and the unborn, as the subject, the word "present" should not be applied, because the present does not exist as a self-characteristic. Some words, as the subject, should also not become the meaning of falsehood, because they point to the self-characteristic. Because these faults will occur, therefore these sounds, as the subject, should be considered as the object of meaning appearing from conceptual mind, because any expression does not directly point to the self-characteristic. Third, if the reason stated by the teacher is not to negate the primary self-characteristic, but to negate that the primary sound-meaning itself does not exist, then, for those who deny the primary sound-meaning and want to prove non-existence with reason, according to their view, the reason for proving the primary non-existence, as the subject, the subject, the primary sound-meaning and the collection of the dharma being non-existent, should not become your thesis, because you have eliminated the basis of the dharma, which is the primary sound-meaning. If you admit, thinking that merely the dharma being non-existent is the thesis, then, the mere non-existence without the distinction of the primary dharma
Chinese
瓶子，是所立宗。因为不承认主，所以成为反驳者面前的能立因的所立，不应理。因为反驳者正在成立它。第四个是，如果不否认主的声音有意义，而它本身就是主这个声音的适用对象，那么，主，是所立宗。你们这些承认声音有意义而不否认的人，用能起作用和不能起作用的方面的差别来考察你时，你自相的实物本身就是应该考察的，因为一般来说，从这个自相产生结果是取决于它的。主，是所立宗。对你的声音的意义进行探究考察有什么用呢？成为无意义，不应理。因为你的声音的意义不是能起作用的。例如，如同有欲望的人们考察太监是美还是不美有什么用，没有用一样。 第五个是，如果声音的意义作为所立宗，那么，经部中“无论考察什么法都不可得”这句话，就是把主自相作为所立宗，因为不可得而作为能立因，这与经部相违，如果这样说，那么，主的音声的意义本身，是所立宗。被称为假立，因为是分别念的识的对境的缘故。声音的意义没有成立为依赖于主实物，也就是不可得，这个，是所立宗。主的音声的意义不依赖于主实物而成立，作为能成立的理性的法，是理智论者陈那所说的，因为是不可得的意义的缘故。 广说似是能立因。 第四，广说似是能立因，分为二：边际考察和实际意义。 第一个是，从本文以下，乌玉巴（1050-1121）认为，论典与章节无关，只是作为剩余意义，因此没有与广说似是能立因相结合，因此大多数后来的藏人都遵循它。因为是该论的剩余意义，所以对广说似是能立因没有任何损害，因为四种广说都是前一个的结尾连接着后一个，这已经说过。如果考察本文以下所要表达的主要内容和所处的位置，也非常清楚，因为从本文以下的大部分论著都是能立因
English
The jar is the subject. Since the proponent does not accept the principal, it follows that it is not the probandum of the sign in the face of that opponent, which is unreasonable. Because the opponent is establishing it. The fourth is, if one does not deny that the sound of the principal has meaning, and that it itself is the object of application of the sound "principal," then, the principal is the subject. When you, those who admit that the sound has meaning and do not deny it, examine you with the distinction of aspects that can function and cannot function, then the object of your own self-character is what should be examined, because in general, the production of results from this self-character depends on it. The principal is the subject. What is the use of investigating and examining the meaning of your sound? It follows that it is meaningless. Because the meaning of your sound is not something that can function. For example, just as it is useless for those with desire to examine whether a eunuch is beautiful or not beautiful, it is useless. Fifth, if the meaning of sound is made the subject, then the statement in the Sutra, "Whatever dharma is examined, it is not found," which makes the self-character of the principal the subject, and because it is not found, it is stated as the sign, contradicts the Sutra. If it is said like that, then the meaning of the sound of the principal itself is the subject. It is said to be imputed, because it is the object of the consciousness of conceptual thought. The fact that the meaning of sound is not established as relying on the principal entity, that is, it is not found, this is the subject. The meaning of the sound of the principal is not dependent on the principal entity for its establishment, as the dharma of the reason for establishment, it is said by Dignāga, the proponent of reason, because it is the meaning of "not found." Extensive Explanation of Fallacious Reasons. Fourth, the extensive explanation of fallacious reasons is divided into two: marginal examination and actual meaning. The first is that, from this text onwards, U Yukpa (1050-1121) considered that the treatise was unrelated to the chapter, and only as a remaining meaning, and therefore did not combine it with the extensive explanation of fallacious reasons, and therefore most later Tibetans followed it. Because it is the remaining meaning of that treatise, it does not harm the extensive explanation of fallacious reasons in the slightest, because the four extensive explanations are all connected to the latter at the end of the former, which has already been said. If one examines the main content to be expressed from this text onwards and the place where it is located, it is also very clear, because most of the treatises from this text onwards are reasons.