Tibetan
་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པའི་ཆ་གཉིས་སོ་སོར་ཡོད་པར་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ཆོས་ཅན། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་མེད་པ་མི་འགལ་ཏེ། སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་གནས་སྐབས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཆུ་ལུད་ཆོས་ཅན། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། གཏན་ཚིགས་སྔ་མ་དེའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་གཙོ་བོ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རིམ་གྱིས་ཞུགས་ནས་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་རིམ་བཞིན་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་དེ་ཅི། གཙོ་བོ་དངོས་པོ་བ་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་པའམ་གཞན་གྱིས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། རྟག་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་ན་ཅིག་ཅར་སྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་དོན་མེད་དོ། །གསུམ་པ་རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་གཅིག་པ་དགག་པ་ནི། བྱེ་བྲག་དེ་དང་ལྡན་པའི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཆོས་ཅན། ཤིན་ཏུ་ནི་ཐ་དད་པ་དུ་མར་འགྱུར་བར་ཐལ། དུ་མ་དང་དོན་ལ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་བྱེ་བྲག་དུ་མ་ཆོས་ཅན། ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། སྤྱི་གཅིག་དང་དོན་ལ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འམ་ནི་ཕྱི་མ་འདྲེན་པ་སྟེ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཆོས་ཅན། ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར་ནུས་པ་དང་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གཉིས་པོ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། གསལ་བ་དང་ནུས་པའི་བདག་ཉིད་གང་གིས་རིམ་པ་ལྟར་འདི་ནི་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་རོ། །འདི་ནི་དེ་དག་གི་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འཇོག་ཅིང་གལ་ཏེ་ནུས་པ་དང་གསལ་བ་དེས་ཁྱེད་དེ་དག་ཐ་དད་ན་སྟེ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་དེ་ལྟ་ནའང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་པ་གཉིས་པོ་དེའང་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་སྤྱི་ཅན་དང་སྤྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕན་ཚུན་མ་ལྟོས་པའི་དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་སོགས་ཕན་ཚུན་མི་ལྡན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་བ་ལང་དེའི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། བ་ལང་གི་དོན་བྱེད་པ་དེའི་རྟེན་རང་མཚན་ཐ་དད་དང་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས་རང་གི་བདག་ཉིད
Chinese
有作用和无作用的两个部分各自存在，这会产生矛盾，因为它们是同一个实体。如果说，大麦的种子，作为例子，不产生稻子的苗芽并不矛盾，因为它是与稻子的种子在状态上不同的。那么，作为共同作用的因素，水和肥料，作为例子，不产生稻子的苗芽，因为之前的理由。如果说，唯一的主体本身以各种原因的方式逐渐介入，从而逐渐产生各种结果，那么，逐渐产生是什么？是由唯一的主体物质本身，还是由其他？如果是前者，那是不合理的，因为如果是常恒的，产生结果就必须同时产生。如果是后者，那么主体就没有意义了。第三，驳斥自性转变相同：具有该个别特征的总体物质，作为例子，必然会变成非常多的不同，因为它与众多在意义上是相同的。同样，众多个别特征，作为例子，必然会变成无有差别的单一，因为它与单一总体在意义上是相同的。或者，这是后一种情况的推论，即总体和差别的范畴，作为例子，必然会变成相互自性不同，因为它们是相似和不相似的本体。如果说，总体和差别两者也依次是能力和显现的本体，因此会变得不同，那么，总体和差别两者，作为例子，必然会变成自性不同，凭借显现和能力，哪个依次是这些的差别呢？这个是这些的总体，这样安立，如果凭借能力和显现，你们说这些是不同的，因为它们是不同的。如果这样认为，那么被认为是总体和差别的两者，作为例子，必然不会变成具有差别总体和总体差别的关联，因为它们是互不依赖的其他事物，例如瓶子和布匹等互不相干一样。第二，指出所入之处仅为自相：想要成办牛的果实的人，作为例子，对牛起作用的所依是自相，是相同还是不同，这是需要考察的，而不是自己的本体。
English
The two aspects of being effective and ineffective exist separately, which would be contradictory, because they are the same entity. If it is said that the barley seed, as an example, not producing the sprout of rice is not contradictory, because it is different in state from the rice seed. Then, as a co-operative factor, water and fertilizer, as an example, do not produce the sprout of rice, because of the previous reason. If it is said that the one principal itself gradually intervenes in the manner of various causes, thereby gradually producing various results, then, what is gradually producing? Is it by the one principal substance itself, or by others? If it is the former, that is unreasonable, because if it is permanent, producing results must occur simultaneously. If it is the latter, then the principal is meaningless. Third, refuting the sameness of self-nature transformation: The general substance possessing that particular characteristic, as an example, will necessarily become very many different things, because it is the same in meaning as the many. Similarly, the many individual characteristics, as an example, will necessarily become a single undifferentiated entity, because it is the same in meaning as the single general. Or, this is a deduction of the latter case, that is, the categories of general and particular, as examples, will necessarily become mutually different in nature, because they are entities of similarity and dissimilarity. If it is said that the two, general and particular, are also in order the entities of ability and manifestation, therefore they will become different, then, the two, general and particular, as examples, will necessarily become different in nature, by means of manifestation and ability, which in order is the difference of these? This is the general of these, thus establishing, if by means of ability and manifestation, you say these are different, because they are different. If it is thought in this way, then the two that are considered general and particular, as examples, will necessarily not become related with particular general and general particular, because they are other things that are independent of each other, just as a pot and cloth etc. are unrelated to each other. Second, pointing out that the place of entry is only the self-character: The person who desires the fruit of accomplishing a cow, as an example, the basis on which the cow acts is the self-character, whether it is the same or different, this is what needs to be examined, not one's own entity.
Tibetan
་ཐ་དད་པའི་རང་མཚན་ལ་འཇུག་རིགས་ཏེ། བ་ལང་རང་མཚན་པ་གང་གི་བདག་ཉིད་འདུན་ཏེ་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ཁྱོད་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་འཇུག་ཚུལ་སྤྱི་གཉིས་ཡོད་མེད་བཤད་པ་ནི། བ་ལང་རང་མཚན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་ན་ཡང་གཞན་སེལ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་རིགས་ཀྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་མི་རིགས་ཏེ། སེལ་ངོར་ལྡོག་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་དག་ནི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གསལ་བའི་དངོས་པོ་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོད་ན་བ་ལང་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུ་བུམ་སྣམ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཆར་དུ་བྱེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་ཡིས་འཛེམ་མེད་པ་ཡང་ཁེགས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིགས་པ་སྔ་མས་ཁེགས་པར་བསྟན། འགོག་བྱེད་རིགས་པ་གཞན་ཡང་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་བདག་ཐ་དད་རིགས་པས་ཁེགས། འཇུག་པ་འཆོལ་བའི་རིགས་པས་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། གྲངས་ཅན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་བཀག་པའི་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ལོག་རྟོག་གཞན་ཡང་ཁེགས་ཏེ། འཛེམ་མེད་པ་སྟེ་གཅེར་བུ་པ་དག་མུན་པ་གཏི་མུག་གིས་སྤྲུལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞོ་རྔ་གཉིས་པོ་རང་བཞིན་གཅིག་དང་གནས་སྐབས་ཐ་དད་དུ་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ནི་བསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཞོ་རྔ་གཉིས་པོ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་གཅིག་པ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་ནི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཞོ་རྔ་ཐམས་ཅད་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། ཞོ་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཞོ་འཐུང་ཞེས་ནི་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་བ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྔ་མོ་འཐུང་བ་ལ་མི་རྒྱུག་སྟེ་རྒྱུག་རིགས་པར་ཐལ། ཞོ་འཐུང་བ་ལ་རྒྱུག་རིགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་ཏེ། ཞོ་རྔ་དེའི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་ཁ་དོག་དཀར་བ་དང་འོ་མའི་རྣམ་འགྱུར་ལ་སོགས་པ་རྔ་མོ་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་གང་གིས་ཁྱད་པར་ཞོ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཞོ་ཆོས་ཅན། ཞོ་རྔ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་རྔ་མོ་ལས་གཞན་ཡིན་པར་ཐལ། ཁ་དོག་དཀར་བ་དང་འོ་མའི་རྣམ་འགྱུར་དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཡིན་ཅིང་དེ་གཞན་རྔ་མོ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཞོ་རྔ་ཐམས་ཅད་རང་གཞན་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ཞོ་རྔ་གཉིས་པོ་ཆོས་ཅན། བློ་སྒྲ་ཐ་དད་པ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་
Chinese
可以进入到各不相同的自相中，因为你将以牛的自相的任何体性作为意愿和目标而进入。第三，关于进入方式，讲述有无两种共相：在进入牛的自相时，可以通过遣除他者的途径进入种类共相，但不能通过实物的方式进入，因为在遣除方面，凡是反体相同的共相，都存在于显现的事物中，而显现的事物相互随顺的实物共相则不存在，如果存在，那么寻求牛奶的人就会进入瓶子和毡子等，并且会导致生灭同时发生。第二，通过它来遮破无所顾忌也分为两种：先前的理路已经显示了遮破，以及显示了其他的遮破理路。第一种分为两种：通过自性他异的理路来遮破，以及通过进入混乱的理路来遮破。第一种是：通过遮破数论师认为一切事物自性为一的理路，也可以遮破其他的邪分别念，即遮破无所顾忌者，也就是裸体外道，无论他们由黑暗愚痴所幻化的宗派是什么，凡是声称酸奶和鼓两者自性相同而状态不同的那些观点，也都被驳斥了。如何驳斥呢？酸奶和鼓两者，是所立宗，不是自性相同，因为存在唯一性，即存在极其不同的情况。第二种是：如果一切酸奶和鼓都是自他两者的体性，那么寻求酸奶的人，是所立宗，当被他人劝说喝酸奶时，为什么不跑去喝鼓呢？应该跑去喝鼓，因为应该跑去喝酸奶。遍是承认的，因为酸奶和鼓的差别已经被排除。然而，如果存在一些比鼓更优越的白色和牛奶的形态等，那么是什么差别导致进入酸奶呢？酸奶，是所立宗，不是酸奶和鼓两者，而是有别于鼓的其他事物，因为白色和牛奶的形态就是你，而鼓没有这些。第二种是：如果一切酸奶和鼓都是自他一切的体性，那么酸奶和鼓两者，是所立宗，不会进入不同的心识和声音，因为自性是相同的。遍是承认的。
English
It is possible to enter into the distinct self-characteristics, because you will enter with the intention and aim of the nature of whatever self-characteristic of a cow. Third, regarding the manner of entry, explaining the presence or absence of two universals: When entering the self-characteristic of a cow, it is possible to enter the universal of the kind through the gateway of eliminating others, but it is not possible to enter through the way of substance, because in terms of elimination, the universals that have the same counter-property are present in the manifest things, but there is no single substance universal in which the manifest things follow each other, because if there were, then a person seeking milk would enter into a vase and felt, and so on, and it would follow that birth and destruction would occur simultaneously. Second, there are two ways in which it is refuted that it is uninhibited: The previous reasoning has shown the refutation, and other refuting reasonings have also been shown. The first has two parts: refutation by the reasoning of self-nature difference, and refutation by the reasoning of confused entry. The first is: The very reasoning that refutes the Samkhyas' assertion that all things are of one nature also refutes other wrong conceptions, that is, it refutes the uninhibited ones, that is, the naked ascetics, whatever their tenets may be, which are emanations of darkness and ignorance, those who say that yogurt and drums are of the same nature but different states are also refuted. How so? Yogurt and drums, the subject, are not of the same nature, because there is singularity, that is, there is extreme difference. The second is: If all yogurt and drums are the nature of both self and other, then a person seeking yogurt, the subject, when urged by others to drink yogurt, why does he not run to drink the drum? He should run to drink the drum, because he should run to drink yogurt. The pervasion is admitted, because the difference between yogurt and drum has been eliminated. However, if there are some superior qualities to the drum, such as the white color and the appearance of milk, what difference causes entry into yogurt? Yogurt, the subject, is not both yogurt and drum, but is other than the drum, because the white color and the appearance of milk are you, and the drum does not have these. The second is: If all yogurt and drums are the nature of all self and other, then yogurt and drums, the subject, should not enter into different minds and sounds, because the nature is the same. The pervasion is admitted.