Chinese
此理不合，原因将在下文分别阐述。第二部分分为两点：遮破以依赖的方式存在，遮破以显明的方式存在。第一点：如前文所考察的第一种情况，显明者皆为有法，不应是与自身不同的常法总体的所依，因为对常法总体没有助益。如果说不遍，如木碗对乔木没有助益，但却是乔木的所依。那么，所依于木碗的乔木和水等也应是，即使木碗没有助益，也不应依赖于木碗，因为如果木碗不存在，则有何种事物会堕落到其他地方？木碗等能够生起自身的近取因，并且由于与处所相同，而使近取因安住于该处所。如果认为显明者和总体也相同，那么，该总体应是，显明者生起安住于自身的近取因和处所相同的情况也不可能，因为是常法。如果说显明者的总体不是新产生，而是作为使已成立者安住的所依，那么，总体应是，不应是被显明者所安住，因为即使没有显明者也存在。此外，总体应是，显明者使之安住也是不合理的，因为如果考察显明者所作的安住与自身是他体还是非他体，则显明者使之安住本身就是不合理的。如果是他体，那么显明者应是，没有使总体安住，因为做了与总体不同的事物的安住。如果是非他体，那么总体的安住应是，不是显明者所作，因为与显明者未作的总体是同一事物。第二部分分为两点：所显与能显的例子不成立，即使成立也不具备理则而不成立。第一点：如前文所考察的第二种情况，一般来说，如果所显与能显是，则必须是因果，因为所显是能够真实生起缘于自我的识，为了其他能显的缘故，观待而生起自执的是所显，而能够生起自执识的作者能显，也被认为是该所显的因。理由成立，因为所显如瓶等是能显
English
This is unreasonable, and the reasons will be explained separately below. The second part is divided into two points: refuting existence by way of dependence, and refuting existence by way of manifestation. The first point: As in the first case examined above, all manifestors are subjects, and should not be the support of the permanent generalities that are different from themselves, because there is no benefit to the permanent generalities. If it is said that it is not pervasive, such as a wooden bowl does not benefit a tall tree, but it is the support of the tall tree. Then, the tall tree and water, etc., that depend on the wooden bowl should also be, even if the wooden bowl does not benefit, it should not depend on the wooden bowl, because if the wooden bowl does not exist, what kind of thing will fall to other places? The wooden bowl, etc., can generate its own proximate cause, and because it is in the same place, it causes the proximate cause to abide in that place. If it is thought that the manifestor and the generality are also the same, then, that generality should be, it is also impossible for the manifestor to generate the situation where the proximate cause and place that abide in itself are the same, because it is permanent. If it is said that the generality of the manifestor is not newly generated, but is the support that causes the established to abide, then, the generality should be, it should not be caused to abide by the manifestor, because it exists even without the manifestor. Furthermore, the generality should be, it is also unreasonable for the manifestor to cause it to abide, because if one examines whether the abiding made by the manifestor is other than itself or not other than itself, then the manifestor's causing it to abide is itself unreasonable. If it is other, then the manifestor should be, it has not caused the generality to abide, because it has made the abiding of things different from the generality. If it is not other, then the abiding of the generality should be, it is not made by the manifestor, because it is the same thing as the generality not made by the manifestor. The second part is divided into two points: the example of the object of manifestation and the means of manifestation is not established, and even if it is established, it is not established because it does not possess reason. The first point: As in the second case examined above, in general, if the object of manifestation and the means of manifestation are, then there must be cause and effect, because the object of manifestation is the consciousness that can truly generate dependence on oneself, and for the sake of other means of manifestation, that which generates self-grasping by relying on it is the object of manifestation, and the agent of the means of manifestation that can generate self-grasping consciousness is also considered to be the cause of that object of manifestation. The reason is established, because the object of manifestation, such as a vase, is the means of manifestation.
Tibetan
ད་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྔ་ནས་རང་འཛིན་ཤེས་པ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན། དེས་རང་འཛིན་ཤེས་པ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་གསལ་བྱེད་དེ་ལ་དངོས་སུ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། སྤྱི་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་ལས་གསལ་བྱ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། གསལ་བས་ཕན་བཏགས་སྟོབས་ཀྱིས་རང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ནུས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་ཁྱབ་སྟེ། གསལ་བ་སྤྱིའི་གསལ་བྱེད་དུ་འཇོག་པ་དེ་སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ནུས་སུ་འདུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་དེ་སྤྱི་འཛིན་པར་འདུ་བྱེད་པས་སྤྱིའི་གསལ་བྱེད་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་ཆོས་ཅན། མིག་སྨན་སོགས་ཀྱིས་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ལས་དབང་པོ་དེ་སྤྱི་འཛིན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མིན་པར་ཐལ་ཏེ། ཁྱོད་དེ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དུས་དག་ལ། དབང་པོས་སྤྱི་རྟོགས་པ་གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གསལ་བ་དེ་རིགས་རྣམས་ཀྱི་ནི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་རིགས་དང་ལྡན་པའམ་གནས་བར་འདོད་ན་སྒྲོན་མ་དང་ལ་སོགས་པ་དབང་ཡིད་ནི་ཆོས་ཅན། བ་གླང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་དེ་དང་ལྡན་པའམ་གནས་པ་ཐོབ་པར་ཐལ། སྤྱི་དེ་དག་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གནས་པ་ཉིད་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་ལ་སྤྱི་བློ་མེད་པར་ཐལ། །ཐལ་བའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ལ་གྲུབ། །མ་གྲུབ་པ་ཡི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་གང་དག་རིགས་ནི་གསལ་བ་ལས་རྫས་གཞན་ནམ་གྲངས་ཅན་པ་གང་དག་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པར་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེའི་ལྟར་ན་སྔར་མེད་གསལ་བྱུང་གི་བ་ལང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། བ་སྤྱི་གནས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱི་ཡི་བློ་གྲོས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། གཅིག་པ་གསལ་སྔ་མ་ལ་ཡོད་པ་མཐོང་བའི་བ་སྤྱི་ནི་གཞན་ཁྱོད་ལ་མཐོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། གྲངས་ཅན་པ་ལྟར་ན་སྤྱི་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་དོན་དམ་པར་རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་ཐལ། གསལ་བ་སྔ་མ་ལས་གཞན་ཉིད་མིན་ན་སྟེ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེ་བྲག་པ་ལྟར་སྤྱི་གསལ་བ་ལས་རྫས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་སྤྱི་ཆོས་ཅན། དོན་གཞན་གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་མེད་པར་ཐལ། དོན་གཞན་གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་བརྟེན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱེད་གསལ་བ་སྔ་མ་ལ་ཡོད་པ་ནི་གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་མི་འགྲོ། གསལ་བ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ན་ཁྱོད་ཡོད་པ
Chinese
如果不用依赖于此，本来就能够真实产生自证识，那么，因此推论，它真实产生自证识，就不应该依赖于那个显现。总的来说，这个法，从具有总的显现中，所显现的事物怎么会不是从它而来呢？因为显现通过帮助的力量，不能够转变成能够产生自证的识。如果说不遍及，显现被安立为总的显现，那不是认为它能够产生总执识，而是认为根能够执持总，所以才安立为总的显现。显现，这个法，就像眼药等帮助眼睛的根一样，因此推论，你不能够让根执持总，因为你在存在和不存在的时候，根对总的认识没有清晰和不清晰的差别。第二，如果显现仅仅是这些种类的显现者，也认为它具有或者存在于种类中，那么灯等根和意，因此推论，应该获得具有或者存在于牛等总中，因为这些总对识来说是显现的因。第二，对于存在本身，显示损害，有三种：推论其他没有总的智慧，推论的理由在其他处成立，驳斥未成立的其他回答。第一，那些胜论派认为种类是从显现中产生的其他事物，或者数论派认为不是其他事物而是一个事物，按照他们的观点，对于先前没有显现而新出现的牛的显现来说，因此推论，怎么会从牛总存在的方式中产生总的智慧呢？因为在先前显现中存在的，所见的牛总，不可能在其他的你那里见到。第二，如果说理由不成立，按照数论派的观点，总，这个法，因此推论，在后来的显现中，实际上没有随行，因为如果不是从先前的显现中产生的其他事物，那就是一个事物。按照胜论派的观点，如果总从显现中产生的其他事物，那么总，这个法，因此推论，在其他的后来的显现中不存在，因为其他的后来的显现不依赖于它，因为你存在于先前的显现中，不会进入到后来的显现中，后来的显现产生的时候，你存在
English
If it is possible to actually generate self-cognizance without relying on this, then, it follows that it should not be necessary to actually rely on that which clarifies the actual generation of self-cognizance. The general, that is the subject. It follows that from the clarity that possesses the general, how could the object to be clarified not originate from it? Because the clarity, through the power of assistance, cannot be transformed into the ability to generate self-cognizance. If it is said that it is not pervasive, the establishment of clarity as the clarifier of the general is not considered to be able to generate general cognition, but rather the sense faculty is considered to apprehend the general, so it is established as the clarifier of the general. Clarity, that is the subject. Just as eye medicine and the like assist the eye sense faculty, it follows that you do not cause the sense faculty to apprehend the general, because at times when you exist and do not exist, there is no difference in the clarity or lack of clarity of the sense faculty's cognition of the general. Secondly, if it is assumed that clarity is merely the clarifier of these types, and that it possesses or exists in the type, then the lamp and other sense faculties and mental faculties, it follows that they should obtain possessing or existing in the general of cows and the like, because these generals are the cause of clarification for consciousness. Secondly, there are three ways to show the harm to existence itself: It follows that others do not have general intelligence. The reason for the inference is established in others. Refuting the other's response of non-establishment. First, those Vaibhashikas who consider the type to be a different substance from clarity, or the Samkhyas who consider it not to be a different substance but to exist as one, according to their view, for the clarity of a cow that has newly appeared without prior existence, it follows that how can general intelligence arise from the way the general of the cow exists? Because the general of the cow that exists and is seen in the previous clarity is impossible to see in the other you. Secondly, if it is said that the reason is not established, according to the Samkhyas, the general, that is the subject, it follows that in the later clarity, there is actually no following, because if it is not a different substance from the previous clarity, then it is one substance. According to the Vaibhashikas, even if the general is a different substance from clarity, the general, that is the subject, it follows that it does not exist in the other later clarity, because the other later clarity does not depend on it, because you, existing in the previous clarity, do not go to the later clarity. When the later clarity arises, you exist.