Tibetan
རྟོག་པ་དོན་མཐུན་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཡིན་ཏེ། ཤིང་གི་དོན་དེ་བྱེད་པ་མིན་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཤིང་གི་དོན་དེ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཅན་དང་། ཤིང་གི་དངོས་པོ་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་གྱི་ས་བོན་ཏེ་རྒྱུ་ཅན་དང་། རང་ལ་སྣང་བ་ཤིང་གི་དོན་དུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཤིང་གི་དོན་དེ་བྱེད་པ་ལ་བརྒྱུད་ནས་བརྟེན་པའི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཕྱི་རོལ་ཤིང་དུ་ཞེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེ་ལ་གཞན་སྡེའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་ཐལ་བ་སྤང་། །བཅད་བྱ་མེད་ལ་སེལ་འཇུག་མེད་པ་སྤང་། །ལྡོག་པ་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་བརྟགས་པ་སྤང་། །གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་འགྱུར་བའི་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཐལ་བ་བརྗོད། །དེ་ཉིད་མགོ་མཚུངས་རིགས་པས་དགག །དངོས་པོའི་ལན་གྱིས་ངེས་པ་བསྐྱེད། །སྒྲ་ཀུན་ངེས་བཟུང་ཅན་དུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟོག་པས་ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གང་ཡང་བསྒྲུབ་པས་མི་འཛིན་པར་སེལ་བ་ཁོ་ནས་འཛིན་ན། རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་གཉིས་པོ་དག་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་སྟེ་ཕན་ཚུན་གཅིག་འཛིན་པ་ལ་ངེས་པར་གཞན་དེ་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ་ཤིང་མ་ཡིན་བསལ་བ་ཡིས་ཤིང་གི་དོན་འཛིན་དགོས་ཤིང་། ཤིང་མིན་ཡང་ཤིང་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་ངེས་དགོས་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་མ་བཟུང་བར་དེ་དག་སེལ་མི་ནུས་པས་སོ། །འདོད་ན་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གཅིག་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་མེད་ན་ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གཉིས་ཀ་མི་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་ཤིང་མིན་བསལ་བའི་སེལ་བ་ལ་སྒྲ་བརྡར་བཏགས་པ་མི་སྲིད་ཀྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་བརྡ་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཞན་སེལ་བས་བརྡ་སྦྱར་བ་ལ་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་སྐྱོན་འགོད་པ་དེ་དག་གི་ནི་ལྟར་ན་ཡང་ཤིང་གི་བརྡར་འདོགས་པ་ལ་ཤིང་མིན་རྣམ་པར་གཅོད་དམ་འོན་ཏེ་མིན། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་གཅོད་དོ་ཞེ་ན་ཤིང་བརྡ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་བརྡའི་དུས་ན་ཤིང་མིན་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཏེ་མི་ཤེས་པར་ཐལ། ཤི
Chinese
符合意义的分别念，具有三种特点：对于不是树的作用的形态，显现为与树的作用相似的体性；具有树的实体与非树不同的仅仅是实体的种子，即因；以及显现于自己的不是树的意义。为什么呢？因为“树”这个声音，具有排除树以外事物的对象，因为它是通过依赖于树的作用而产生的，具有执着于外在树的分别念的体性的对象。第三，对于此，驳斥其他宗派的辩论有四种：驳斥认识互相依赖的过失，驳斥没有可断除的事物就没有排除和包含，驳斥考察反体在事物中存在与否，驳斥基础相同不可能转变的辩论。第一种有四点：陈述他人所说的过失，用相同的理由反驳，用实体的回答产生定解，成立一切声音都具有确定执着。第一点是：如果分别念不通过树和非树任何一方的成立来执着，而是仅仅通过排除来执着，那么，分别念，作为法，你执着树和非树两者，必然是认识互相依赖，即互相执着，必须先执着另一方。因为你必须通过从非树中排除，即排除非树来执着树的意义，而非树也必须通过排除树来确定。这是有遍的，因为在没有执着树和非树的情况下，无法排除它们。如果承认，那么分别念，作为法，如果没有先执着树和非树，那么树和非树两者都将无法执着。因为存在树和非树的认识互相依赖的过失，因此，将声音施加于排除非树的排除是不可能的，只能以成立的方式将名称施加于共同的实体上，这就是年轻女子等一些人的观点。第二点是，对于通过排除他者来施加名称，指出认识互相依赖的过失的那些人来说，在施加树的名称时，是否完全排除非树？如果完全排除，那么施加树的名称的人，作为法，在施加树的名称时，如何知道非树？必然是不知道的。
English
A conceptual thought that agrees with meaning has three characteristics: for a form that is not the function of a tree, it appears as a nature similar to the function of a tree; it has the seed, i.e., the cause, of the mere entity that is different from the entity of a tree and non-tree; and what appears to itself is devoid of the meaning of a tree. Why is that? Because the sound "tree" has the object of excluding things other than a tree, because it arises through dependence on the function of a tree, and has the object of the nature of a conceptual thought that clings to an external tree. Third, there are four ways to refute the arguments of other schools on this: refuting the fallacy of mutually dependent cognitions; refuting that without something to be cut off, there is no exclusion or inclusion; refuting the examination of whether the opposite exists in reality; refuting the argument that a common basis cannot change. The first has four points: stating the fallacy stated by others; refuting it with the same reason; generating certainty with the answer of reality; establishing that all sounds have definite grasping. The first point is: if conceptual thought does not grasp by establishing either tree or non-tree, but only grasps by exclusion, then, conceptual thought, as a dharma, you grasp both tree and non-tree, it must be that cognition is mutually dependent, that is, mutually grasping, and it is necessary to grasp the other first. Because you must grasp the meaning of a tree by excluding from non-tree, that is, excluding non-tree, and non-tree must also be determined by excluding tree. This is pervasive, because without grasping tree and non-tree, it is impossible to exclude them. If you admit it, then conceptual thought, as a dharma, if there is no prior grasping of tree and non-tree, then both tree and non-tree will not be grasped. Because there is the fault of mutually dependent cognition of tree and non-tree, therefore, it is impossible to apply sound to the exclusion of excluding non-tree, and names can only be applied to the common entity in the way of establishment, which is the view of some people such as young women. The second point is that for those who apply names by excluding others and point out the fault of mutually dependent cognition, when applying the name of a tree, is non-tree completely excluded or not? If it is completely excluded, then the person who applies the name of a tree, as a dharma, how does he know non-tree at the time of applying the name of a tree? He must not know.
Tibetan
ང་གི་བརྡའི་དུས་ན་ཤིང་གི་དོན་འཛིན་པ་མེད་ན་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། རྟགས་ནི་ད་གཟོད་ཤིང་དེ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤིང་གི་བརྡ་དོན་དུ་གཉེར་ཤིང་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་དེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་བརྡ་ལས་ཤིང་མིན་དེ་དག་བརྗོད་བྱར་མི་སེལ་བར་ཐལ། ཤིང་གི་བརྡའི་དུས་ན་ཤིང་མ་ཡིན་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། འདོཾད་ནཾ། ཤིང་མིན་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་སྒྲ་ལས་ཕྱིས་ཤིང་ལ་ཐ་སྙད་འདོག་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འཇུག་པ་རྣམས་ཁྱོད་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་འཇུག་པར་ནི་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་ཁྱོད་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤིང་གི་ཁྱད་པར་ཤ་བ་སོགས་ཤིང་གི་བརྡའི་ཡུལ་དུ་མ་བསལ་བས་བརྡ་ལས་དེ་སྤངས་ནས་མི་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བརྡ་བྱེད་པ་ན་སྔར་གཞན་ཤིང་མིན་བཀག་ནས་མི་བསྒྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་རྐྱང་པའི་ཚུལ་དུ་མདུན་ན་གནས་པའི་ཤ་བ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཡོད་པའི་སྤྱི་དོན་གཞན་གཅིག་རབ་ཏུ་བསྟན་ནས་འདི་ཤིང་ཡིན་ཞེས་སྤྱི་ལ་བརྡ་བྱེད་པ་དེས་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བརྡ་བྱས་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྒྲ་དེ་ལས་ཕྱིས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་སྟེ་འཇུག་པའི་ཚེ་ན་ཡང་སྤྱི་དེའམ་དེ་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ་དེའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའམ་ཤིང་མིན་ལ་འཇུག་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དོ་སྙམ་ན་དེ་ལའང་ཡལ་འདབ་ཅན་འདིའང་ཤིང་ཡིན་ཞེས་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དམ་འདི་ཁོ་ན་ཤིང་ཡིན་ཞེས་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བརྡ་སྦྱོར་དང་པོ་ལྟར་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚེ་ཤིང་གི་སྒྲ་ལས་ཤིང་མིན་སྤངས་ནས་མི་འཇུག་པར་ཐལ། བརྡ་དུས་ན་ཤིང་བརྡས་ཤིང་མིན་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཤིང་མིན་བསལ་ནས་ཤིང་བརྡ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་ན་ཤིང་མིན་མི་བསལ་བར་ཐལ། ཤིང་མིན་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིང་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་བ་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གྱི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ཤིང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་མེད་སོ་སོར་མཐོང་བས་བརྡའི་དུས་འདི་ཁོ་ན་ཤིང་ཡིན་ཞེས་བརྡ་སྦྱོར་བས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་ཤིང་མིན་ལ་འཇུག་པའི་སྐྱོན་མེད་ལ་སྤྱི་ལ་བརྡ་བྱས་པས་བསལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྡ་བྱས་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་སོ། །སེལ་བ་སྨྲ་བ་ལ་དེ་དང་མི་མཚུངས་ཏེ། སྤྱི་དངོས་པོར་མེད་ཅིང་བརྡ་དུས་ཀྱི་དོན་འགགས་པས་ཐ་སྙད་དུས་ཀྱི་དོན་མི་ཤེས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ངེད་ལྟར་ན་ཡང་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ག
Chinese
在我立约之时，如果没有执持树之义，即因为没有的缘故。遍（周遍）许（承认）。因为现在才要了解那棵树，所以才要寻求树的表诠，树的成就。如果承认，彼（那）法（有法）。从树的表诠中，不排除那些非树的事物作为所说，应成（如果这样，就会变成）。因为在树的表诠之时，不了解非树。宗（立宗）、遍（周遍）许（承认）。如果承认，非树法（有法）。从树的语词之后，对树施设名称，即那些运用，你（你们）完全抛弃它之后，运用就不会改变，应成（如果这样，就会变成）。因为“树”这个语词没有排除你（你们）。例如，树的差别，如沙瓦等，因为没有在树的表诠境中排除，所以从表诠中抛弃它之后就不会运用。如果立约之时，先前没有遮止其他非树，不是以仅仅成就的方式，而是像面前存在的沙瓦一样，充分显示在一个事物上存在的其他一个共同意义，然后说“这是树”，以共同意义立约，这样也会对所有显现的事物立约。从那个语词之后，施设名称，即在运用之时，也会了解那个共同意义或与它相应的显现，因此，互相依赖或者可能运用到非树上的过失是没有的，如果这样想。那么，对于那个，也有“有树枝的这个也是树”这样，以不具足的决断，或者“只有这个是树”这样，以具足其他的决断的方式，像第一个立约一样，在施设名称之时，从树的语词中排除非树之后就不会运用，应成（如果这样，就会变成）。因为立约之时，树的表诠没有排除非树。以及，像第二种情况一样，排除非树之后，会立树的表诠，如果那样，就不会排除非树，应成（如果这样，就会变成）。因为不了解非树，因为不了解树，这样的应成（如果这样，就会变成）是没有倒转的。第三种情况是，对于树和非树的显现事物，因为分别看到树的共同体有无，所以在立约之时，以“只有这个是树”来立约，在施设名称之时，没有运用到非树上的过失，并且因为对共同意义立约，所以也会对所有排除的事物立约。因此，因为它周遍一切。对于说排除的人来说，这和他们不相似，因为共同意义不存在于事物中，并且立约之时的意义被阻断，所以施设名称之时的意义不会被了解，应成（如果这样，就会变成）。如果这样说，像我们一样，树等的果实
English
If, at the time of my agreement, there is no holding of the meaning of a tree, that is, because there is none. The pervasion is accepted. The reason is that now, in order to know that tree, one seeks the expression of a tree and accomplishes a tree. If it is asserted, that (subject) is a dharma. From the expression of a tree, those non-trees are not excluded as expressible, it follows. Because at the time of the expression of a tree, non-trees are not known. The sign (reason), pervasion is accepted. If it is asserted, non-tree (subject). After the word 'tree,' the application of names to trees, that is, those usages, you, having completely abandoned them, will not change in usage, it follows. Because the word 'tree' has not excluded you. For example, the distinctions of trees, such as shava, etc., because they are not excluded in the realm of the expression of a tree, after abandoning it from the expression, it will not be used. If, at the time of making an agreement, one does not first prevent other non-trees, but in the manner of merely accomplishing, one fully reveals another common meaning that exists in one thing, like the shava present in front, and then says, 'This is a tree,' by making an agreement on the common meaning, it will also become an agreement on all that is manifest. And after that word, at the time of applying names, one will also understand that common meaning or the manifest that possesses it, and therefore, there is no fault of mutual dependence or the possibility of applying to non-trees, if one thinks so. Then, for that too, 'This with branches is also a tree,' in the manner of cutting off the non-possessing, or 'Only this is a tree,' in the manner of cutting off the possessing of others, like the first agreement, at the time of naming, after excluding non-trees from the word 'tree,' it will not be used, it follows. Because at the time of agreement, the expression of a tree did not exclude non-trees. And, like the second case, after excluding non-trees, the expression of a tree will be established, and if so, non-trees will not be excluded, it follows. Because non-trees are not known, because trees are not known, such a consequence cannot be reversed. The third case is that, for the manifest things of trees and non-trees, because one sees separately the presence or absence of the common entity of a tree, at the time of agreement, by making an agreement that 'Only this is a tree,' there is no fault of applying to non-trees at the time of naming, and because one makes an agreement on the common meaning, it will also become an agreement on all that is excluded. Therefore, because it pervades all. For those who speak of exclusion, this is not similar to them, because the common meaning does not exist in things, and the meaning at the time of agreement is obstructed, so the meaning at the time of naming will not be understood, it follows. If one says so, like us, the fruits of trees, etc.