Tibetan
རེ། རང་མཚན་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། བུམ་པ་འོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ན་ཆུ་སྐྱོར་བའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལེན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་མཚན་ཆོས་ཅན། རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྡའི་དངོས་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་གང་ལ་བརྡར་བརྟགས་པའི་དོན་དེ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ནི་རང་མཚན་དེ་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱར་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་བརྡ་དུས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། བརྡ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་དོན་གོ་བའི་ཆེད་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པ་ན་རེ། རིམ་པ་ལྟར། གསལ་བ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པ་དང་གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་པའི་སྤྱི་འཁྲུལ་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བརྡའི་དངོས་ཡུལ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུའང་ཡོད་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། རིགས་རྐྱང་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་དེ་ལ་བ་ལང་གི་རིགས་དེ་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བ་ལང་ཞེས་པའི་བརྡའི་དངོས་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བ་ལང་གི་དོན་བྱེད་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་སྟེ། བརྡ་བྱེད་པར་རྩོམ་པ་ན་ཅི་ནས་ཀྱང་བ་ལང་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུ་དེ་བ་ལང་གི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་དེ་ཤེས་ནས་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། དོན་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་ནས་དོན་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་བརྡ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་དེ་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་བརྡ་སྦྱོར་བས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རིགས་ལྡན་གསལ་རྐྱང་རྣམས་དང་མཚུངས། །སྤྱི་གཞན་བརྟགས་པ་དགོས་པ་མེད། །སྤྱི་གཞན་མེད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བརྡ་དེ་ཡང་ནི་དངོས་སུ་སྟེ་སྤྱིས་བར་མཆོད་པར་གསལ་བ་ཉིད་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པས་གལ་ཏེ། དེ་ལ་བརྡ་སྦྱར་མི་ནུས་ཏེ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ལྡན་གྱི་གསལ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྡ་སྦྱོར་མི་ནུས་པར་ཐལ། མཐའ་ཡས་པ་འདི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིགས་ཀྱིས་གསལ་བ་ཉུང་དུ་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བཞོ་རྨོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དེ་བྱེད་པའི་དོན་རྣམས་དོན་དེ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པར་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་དོན་དུ་
Chinese
如果说，自相作为声音的直接表达对象是不合理的，因为说“装水的瓶子”时，是为了取能装水的作用，那么，自相作为有法，不是言说声音的直接表达对象，因为不是名称的直接对象。周遍，因为言说的声音都是为了显示自己所命名的意义。理由是，自相不能被直接赋予名称，因为在命名时，没有名称在命名时的自性，所以。周遍，因为名称是为了在命名时理解意义而设定的。第二种观点是胜论派和数论派认为，按照次第，从显现中产生的与实体不同的事物，以及显现和实体相同的普遍概念，都不依赖于错觉，是名称的直接对象，并且在命名时也存在，所以没有像前面所说的那样的问题。如果有人这样认为，那么，仅仅将种类作为表达对象的那种观点，牛的种类作为有法，不依赖于错觉，不应该是被称为“牛”的名称的直接对象。因为不能作为牛的作用，周遍，因为在开始命名时，无论如何，寻求牛的意义的人，必须知道牛的作用，才能去实现它。因为认为会涉及到作用的事物，所以为了表达事物而进行命名。第三部分分为两点：陈述观点和驳斥该观点。第一点是，与该种类相关的显现具有作用，因此命名没有像前面所说的那样的问题。第二部分分为三点：与种类相关的显现与仅仅显现相同；不需要考察其他普遍概念；即使没有其他普遍概念，也能合理地认识。第一点是，为什么不直接将名称赋予普遍概念所尊崇的显现呢？如果有人问，因为不能对它进行命名，因为它无限，那么，与种类相关的显现作为有法，你不能对它进行命名，因为这与无限相同，因为种类并没有减少显现的数量。第二点是，挤奶、耕地等作用，与所有不进行这些作用的事物相比，在外部事物中
English
If it is said that it is unreasonable for the self-character to be the direct object of expression of sound, because when saying "a water-holding pot," it is to take the ability to perform the function of holding water, then, the self-character as the subject, is not the direct object of expression of speech, because it is not the direct object of designation. Pervasive, because the sounds of speech are all to show the meaning that is designated. The reason is that the self-character cannot be directly given a designation, because at the time of naming, there is no self-nature of the designation at the time of naming, therefore. Pervasive, because the designation is made for the purpose of understanding the meaning at the time of naming. The second view is that the Vaisheshika and Samkhya schools say that, according to the order, the things that are different from the substance from the manifestation, and the universal concepts that are the same as the manifestation and the substance, do not depend on illusion, are the direct objects of designation, and exist at the time of naming, so there is no problem as mentioned earlier. If someone thinks this way, then, that view that only takes the genus as the object of expression, the genus of the cow as the subject, should not be the direct object of the designation called "cow" without relying on illusion. Because it cannot act as the function of a cow, pervasive, because when starting to designate, in any case, the person seeking the meaning of the cow must know the function of the cow in order to achieve it. Because it is thought that it will involve the things that act, so naming is done in order to express things. The third part is divided into two points: stating the view and refuting the view. The first point is that the manifestation related to that genus has a function, so naming does not have the problem as mentioned earlier. The second part is divided into three points: the manifestation related to the genus is the same as the mere manifestation; there is no need to examine other universal concepts; even without other universal concepts, it is reasonable to recognize. The first point is, why not directly give the designation to the manifestation that is revered by the universal concept? If someone asks, because it cannot be named because it is infinite, then, the manifestations related to the genus as the subject, you cannot name it, because this is the same as infinite, because the genus does not reduce the number of manifestations. The second point is that the functions of milking, plowing, etc., compared to all things that do not perform these functions, in external things
Tibetan
འཁྲུལ་པའི་གཞན་སེལ་དེ་ལ་སྒྲ་ཅིས་མ་བྱས་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་རིགས་དེ་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་པ་ལ་ཕྱོགས་གླང་གིས་དེ་ལྡན་རང་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བཀོད་པ་འདི་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། ངེད་ཀྱི་རིགས་ལྡན་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་ལྡོག་ལྡན་གཉིས་མིང་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་འདི་མེད་པར་འོག་ནས་འཆད་ལ། ཉེས་པ་འདི་འགྱུར་ཡང་བླ་སྟེ་གསལ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པ་ལ་རིགས་གཞན་དངོས་པོ་བ་མི་དགོས་པར་ཐལ། རིགས་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་དེ་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པར་མཚུངས་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་དེ་མིན་རྣམ་པར་མི་གཅོད་དམ་གཅོད། དང་པོ་ལྟར་ན། བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་སྦྱར་བ་དོན་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་ཡིས་མི་འདོད་པའི་དོན་དེ་དག་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་དོན་དེ་མི་གཅོད་ན་ནི་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། འཆད་པ་པོས་འདོད་པའི་དོན་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་འདོད་པའི་དོན་ལ་ཉན་པ་པོ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཀྱང་བསམས་ནས་སྒྲ་བརྗོད་དེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱང་ནི་དེ་མིན་སྤོང་བར་མ་ཟད་དེར་འཇུག་པའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅེས་པའམ། འགྲེལ་བཤད་ལས་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་པ་ལྟར་སྒྲ་འདི་ལ་རྣམ་གཅོད་མེད་པ་མིན་ཏེ་ཡོད་པས་སྒྲ་དགོས་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲའི་འཇུག་ཡུལ་རིགས་དོན་གཞན་ཡིན་པ་དེ་མི་རིགས་པར་ཐལ། སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་དགོས་པ་ནི་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་འདོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པས་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་འདོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཁྱོད་ལ་བར་དེར་སྤྱི་དོན་གཞན་གྱིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་བཤད། །ངོ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གཞན་དགག །ངོ་ཤེས་རྒྱུ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་གཅིག་མེད་ན་གསལ་བ་དུ་མ་ལ་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བུམ་པའི་གསལ་བ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། སྤྱི་གཅིག་མེད་པའི་རྫས་ཐ་དད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བ་འཐད་དེ། བྱ་བ་ཆུ་སྐྱོར་བ་དེ་དང་དེ་བྱེད་པར་མཚུངས་པའི་དོན་རྫ་བུམ་ལྟ་བུ་རྣམས་སྔར་མཐོང་ནས་ཕྱིས་གསེར་བུམ་སོགས་གཞན་མཐོང་ཡང་ཆུ་སྐྱོར་བ་དང་བུམ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་དེ་ལས་གཞན་འབྲས་བུ་དེ་དག་མི་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་སེལ་བའི་ཡུ
Chinese
如果有人问，为什么不把遣除错觉的他者排除作为声音（指词语的意义）？回答说，对于陈述具有该种属性的事物，陈那和法称论师也安立了“因为具有该属性的事物不具有自主性”等等的过失，这与此相同。如果有人问：我们的“具有种属”和你们的“具有遮遣”除了名称之外是相似的，该怎么办？答：这些过失将在下文解释为不存在。即使这些过失成立，也是可以接受的。例如，显现的诸法，是所立。对于你来说，仅仅通过声音就能使心识理解，不需要其他的实在论的种属。因为即使没有其他的种属意义，也能通过与非它的事物相同的方式，使心识理解声音。其原因是，“牛”这个声音难道不区分或区分非牛的事物吗？如果像第一种情况那样，那么“牛”这个声音，是所立。如果像那样，那么所施加的（名称）怎么会有意义呢？它应该是没有意义的。因为如果你不区分那些你不希望的事物和你希望的事物，那么就是因为这个原因。这是周遍的。因为讲述者认为，在完全排除了他希望的事物之外的其他事物之后，听者才会专注于他希望的事物，所以才说出声音。或者说，不仅要排除非它的事物，而且有必要专注于它。解释中说，这是唯一的意义。如果像第二种情况那样，这个声音并非没有区分，而是有区分，那么声音就不会变得没有必要。胜论师，是所立。声音的施用处是其他的种属意义，这不合理。声音的必要性不就是区分其他事物并专注于所希望的事物吗？既然如此，那么对于你来说，其他的共同意义又有什么用呢？一点也不需要。第三部分有三个方面：解释产生认识的原因；遣除其他产生认识的原因；消除对于认识原因的争论。第一点是：如果不存在一个共同的“共相”，那么对于许多显现的事物就不会产生认识的心识。如果有人这样问，那么瓶子的显现，是所立。即使没有一个共同的“共相”，不同的事物也能产生认识的心识，这是合理的。例如，像陶瓶那样，做着相同的事情——取水，先前看到陶瓶，后来即使看到金瓶等其他事物，也能取水，并且具有瓶子的作用，除此之外，不会产生其他的作用，并且远离了（其他作用）的排除之境
English
If someone asks, why isn't the exclusion of the other, which dispels illusion, taken as sound (referring to the meaning of words)? The answer is that, for stating things that possess that kind of attribute, Dignāga and Dharmakīrti also established faults such as "because things that possess that attribute do not have autonomy," and this is the same. If someone asks: What if our "possessing genus" and your "possessing exclusion" are similar except for the name? Answer: These faults will be explained as non-existent below. Even if these faults are established, they are acceptable. For example, the manifested dharmas are the subject. For you, the mind can understand through sound alone, without the need for other realistic genera. Because even without other generic meanings, the mind can understand sound in the same way as things that are not it. The reason is, does the sound "cow" not distinguish or distinguish non-cow things? If it is like the first case, then the sound "cow" is the subject. If it is like that, then how can the applied (name) have meaning? It should be meaningless. Because if you do not distinguish those things you do not want from those you want, then it is for this reason. This is pervasive. Because the speaker believes that after completely excluding things other than what he wants, the listener will focus on what he wants, so he utters the sound. Or, it is said that it is necessary not only to exclude non-it things, but also to focus on it. The explanation says that this is the only meaning. If it is like the second case, this sound is not without distinction, but has distinction, then the sound will not become unnecessary. Vaiśeṣika, is the subject. It is unreasonable that the application of sound is other generic meanings. Isn't the necessity of sound just distinguishing other things and focusing on what is desired? If so, then what is the use of other common meanings for you? There is no need at all. The third part has three aspects: explaining the cause of generating recognition; dispelling other causes of generating recognition; eliminating disputes about the cause of recognition. The first point is: If there is no common "universal," then the mind of recognition will not arise for many manifested things. If someone asks this, then the manifestation of the vase is the subject. Even without a common "universal," different things can generate the mind of recognition, which is reasonable. For example, like a clay pot, doing the same thing—fetching water, having seen the clay pot before, even if later seeing gold pots and other things, can fetch water, and has the function of a pot, in addition, it will not produce other functions, and is far from (other functions) the realm of exclusion.