Tibetan
དོན་དུ་གཞན་སེལ་གྱི་རྣམ་གཞག་སྟོན་པའི་གཞུང་རྣམས་འཆད་པར་བཞེད་དེ། ཡང་བཟླས་པ་བྱས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་སྟེ། རྟགས་རང་ཉིད་ཡོད་པ་ཙམ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་རང་ཆས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་བྱས་པ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པ་དེ་མེད་ན་ནི་ཁྱོད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པར་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་བྱས་པ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའི་ཕྱོགས་ཅིག་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོའི་གཞན་སེལ་སྒྲ་རྟོག་སྒོ་ནས་བཤད། དངོས་མེད་གཞན་སེལ་སྒྲ་ཡི་སྒོ་ནས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་སྟེ། ཡུལ་ཅན་སེལ་བས་འཇུག་པར་བསྒྲུབ། དངོས་ཡུལ་སེལ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲ་རྟོག་གཉིས་ཀ་སེལ་བས་འཇུག ཁྱད་པར་སྒྲ་ཡི་འཇུག་ཚུལ་བཤད། གཉིས་ཀ་སྤྱི་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་སྟེ། སོ་སོར་བཤད། ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ལ་ཐ་དད་འབྱེད་པའི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག ཐ་དད་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེལ་བའི་ཡུལ་ལ་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་འཐད། སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཤད། ལོག་ལྡོག་བརྟགས་ནས་བརྗོད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་དམ་བཅའི་ཕྱོགས་ཅིག་རྟགས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རང་མཚན་ཀུན་ཆོས་ཅན། རང་དང་རིས་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་དང་གཞན་རིགས་མི་མཐུན་གྱི་དངོས་པོ་དག་ལས་ལྡོག་པའི་ལྡོག་པ་དུ་མ་ལ་ནི་བརྟེན་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སྒྲོ་མ་བཏགས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་འདིས་ལྡོག་པ་དུ་མ་དེ་ཡང་གཞན་སེལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློས་འབྱེད་པར་བསྟན་ལ། དངོས་ཀུན་ཞེས་པས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྡོག་པ་དུ་མ་དབྱེར་རུང་བར་བསྟན་པས་དེའི་ཕྱིར་དོན་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རིས་མཐུན་པ་སྒྲ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་གང་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་མ་བྱས་རྟག་པ་གང་ལས་ལྡོག་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱིས་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་པའི་རིགས་ཏེ་ལྡོག་པ་དུ་མ་དབྱེར་རུང་སྟེ། སྒྲའི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར། འདིས་རིགས་དང་ལོག་པ་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ནོ། །སྒྲ་ལ་ལྡོག་པ་དུ་མ་དབྱེར་རུང་བ་དེ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཆོས་ཅན། བྱས་རྟགས་ལས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དག་རབ་ཏུ་བྱེད་དེ། སྒྲ་གཅིག་ཉིད་ལ་སེལ་ངོར་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་དུ་རུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་དུ་སོང་ཚོད་ཀྱི་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་པ་གསུམ་པོ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་གནས་ཏེ་སྒྲའི་སྟེང་གི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་གང་ཞིག་ཆོས་མི་རྟག་པ་ཅེས་པའི་མིང་གང་གིས་གོ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དེ་ལས་གཞན་བྱས་པའི་མིང་གིས་གོ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །འདིར་གནས་མ་བུ་བ་སོགས་མི་རྟག་པ་བྱས་པ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པ་བཀག་ནས་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་དེ་ལྟར་ན་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་ལན་དུ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་རུང་བའི་གཞན་སེལ་གྱི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་བྱས་མི་རྟག་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཕན་ཚུན་ལྟོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས། ཁ་ཅིག བདག་གཅིག་འབྲེལ་བའི་དོན་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡིན་པས་ཚིགས་བཅད་དང་པོས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་བསྒྲུབ། གང་ཕྱིར་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་བསྒྲུབ་ཅེས་པ་ནི་ལེགས་ལེགས་འདྲ་ཡང་གཞུང་གི་བབས་མ་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་སེལ་བས་འཇུག རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་སེལ་བས་འཇུག སེལ་བས་འཇུག་ལ་སྒྲ་གཞན་འཐད། སྒྲུབ་པས་འཇུག་ལ་དེ་མི་འཐད། སྒྲུབ་པས་འཇུག་ཀྱང་འཐད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེལ་བས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། སྒྲུབ་པས་འཇུག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། གཉིས་ཀའི་གྲུབ་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་མཚན་མཐོང་ཕྱིར་འཇུག་པ་མིན། སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག གཉིས་ཀ་བསྡུ་བའི་ཚིགས་བཅད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་དང་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་སེལ་བས་འཇུག་ན་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་ཞེ་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཟིན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལས་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཟིན་པ་ནི་སྒྲ་ལྟ་བུའི་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ
Chinese
实际上，他们想要解释展示遣除他者的论著。又如通过重复造作来论证声音是无常的例子，对于自性因来说，也有法。如果不存在，就不会产生，这种关系是成立的。因为仅仅是因本身存在，并且与所要证明的法具有内在的联系。因此，以无常的自性而存在的造作是法。如果不存在无常，那么你也会不存在，因为无常和自性没有差别，而是一体的缘故。第二种情况是：那么，凡是造作的，就一定是无常的，因为这两者自性没有差别。如果承认，那么造作就成了证明声音是无常的誓言的一部分，被用作因了吗？对于这个问题，有两种回答：从声音和概念的角度来解释事物的遣除他者；从声音的角度来解释非事物的遣除他者。第一种情况有两种：通过遣除有境来建立；事物本身成立为遣除。第一种情况有三种：声音和概念都通过遣除来应用；特别解释声音的应用方式；展示两者都应用于一般。第一种情况有两种：分别解释；共同解释。第一种情况有两种：通过遣除在一个事物上区分不同的声音和概念来应用；通过遣除将不同事物归纳为一个的声音和概念来应用。第一种情况有三种：在遣除的对象上，因和有法是合理的；解释通过遣除声音和概念来应用的论证；通过考察正反来避免辩论。第一种情况是，自性因的因法虽然自性没有差别，但不会成为誓言的一部分作为因，因为因、法、义三者的反体是不同的缘故。如果问：如何不同呢？声音等一切自相的事物都是法。依赖于从自身和同类的事物以及异类不同的事物中分离出来的多种反体。因为不加虚构，自性上不与他者混杂，安住于各自的体性之中。这个理由表明，多种反体也是通过不颠倒的遣除他者的智慧来区分的。而“一切事物”则表明一切事物都可以区分多种反体，因此，义、声音是法。同类，即不是声音的事物，以及种类不
English
In essence, they intend to explain the treatises that demonstrate the exclusion of others. Furthermore, as in the example of proving sound to be impermanent through repeated creation, there is also a subject in the case of a nature sign. If it does not exist, it will not arise, and this relationship is established. This is because the sign itself merely exists and has an inherent connection with the dharma to be proven. Therefore, the created, which exists as the nature of impermanence, is the subject. If impermanence does not exist, then you will not exist, because impermanence and nature are not different but are one. The second case is: then, whatever is created must be impermanent, because the two are not different in nature. If you accept this, then the created becomes a part of the pledge to prove that sound is impermanent, and is used as a sign? There are two answers to this question: explaining the exclusion of objects from the perspective of sound and concept; explaining the exclusion of non-objects from the perspective of sound. The first case has two aspects: establishing through the exclusion of the subject-possessor; the object itself is established as exclusion. The first case has three aspects: both sound and concept apply through exclusion; specifically explaining the way sound applies; showing that both apply to the general. The first case has two aspects: explaining separately; explaining jointly. The first case has two aspects: applying by excluding sound and concept that differentiate one thing; applying by excluding sound and concept that gather different things into one. The first case has three aspects: the sign and the subject are reasonable for the object of exclusion; explaining the proof that applies by excluding sound and concept; avoiding debate by examining affirmation and negation. The first case is that although the sign-dharma of the nature sign does not differ in nature, it will not become a part of the pledge as a sign, because the three aspects of sign, dharma, and meaning are different in their negations. If asked: How are they different? All self-characterized things, such as sound, are the subject. It depends on many negations that separate from itself and similar things, and from dissimilar things of different kinds. Because without fabrication, it naturally does not mix with others, but abides in its own essence. This reason shows that the many negations are also distinguished by the non-inverted wisdom of excluding others. And "all things" shows that all things can be distinguished by many negations, therefore, meaning and sound are the subject. Similar, that is, things that are not sound, and kinds that are not
Chinese
未做不合，从常法中退出的，以其理由，声是所作无常之类，能区分多种退法，因为存在于声的自性中。这显示了类和退法意义相同。以声能区分多种退法的差别为有法，从所作之相，能了知声是无常，对此进行辨别，因为显示了仅在一个声上，就遣除而言，可以成为相、法、义三者，因此，在一个自性上可以有多种退法，因此，以所作之相成立声是无常，相、法、义三者成立的声、所作、无常三者，以退法而安住，声之上的刹那差别，以何名称理解为法无常，从那以外，不能以所作之名理解，因此，对于其他二者也应如此运用。此处，遮止了住、母、子等，认为是从无常所作之后产生的其他事物，而成立为一体，如果那样，相法的差别将不合理。作为对此的回应，说的是能有多种退法的异体遮遣之理，并非成立所作、无常本体相同，退法各异，互不观待。有些人说，一个本体关联之义，本体相同，退法各异，因此第一句成立本体相同，从“因为什么”以下成立退法各异，这虽然很好，但没有理解经文的意趣。第二有五：以遮遣相和比量而行，以遮遣后得之识而行，以遮遣而行，声是他物合理，以成立而行，则不合理，驳斥以成立而行也合理。第一有三：安立以遮遣而行的能立，如果以成立而行，则太过分，总摄显示二者的成立之义。第一有三：不是因为见到自相而行，为了遣除增益而行，显示总摄二者的偈颂。第一是：如果以遮遣依赖声和相的比量而行，那么它的能立是什么呢？因为是对于现量已经见到的，为了遣除增益而行，从“因为现量已经见到”来说，如声之类的事物的自
English
Not making disagreement, retreating from the permanent dharma, with that reason, sound is the category of impermanent things made, able to distinguish many retreats, because it exists in the nature of sound. This shows that category and retreat have the same meaning. With the difference that sound can distinguish many retreats as the subject, from the sign of being made, one can understand that sound is impermanent, distinguishing this, because it shows that on just one sound, in terms of elimination, it can become the three: sign, dharma, and meaning, therefore, on one nature there can be many retreats, therefore, with the sign of being made, establishing that sound is impermanent, the three of sign, dharma, and meaning being established, the three of sound, being made, and impermanence, abide as retreats, the momentary difference on sound, by what name is understood as the dharma of impermanence, other than that, it cannot be understood by the name of being made, therefore, for the other two also, it should be applied in this way. Here, it prevents dwelling, mother, child, etc., considering them as other things arising after being made impermanent, and establishes them as one entity, if that were the case, the difference between sign and dharma would be unreasonable. As a response to this, what is said is the reasoning of eliminating other entities that can have many retreats, it is not establishing that being made and impermanence have the same essence, and that retreats are different, independent of each other. Some say that the meaning of one entity being related, the essence is the same, and the retreats are different, therefore the first verse establishes the same essence, from "because of what" onwards establishes different retreats, although this is good, it does not understand the intention of the scripture. The second has five: proceeding by eliminating sign and inference, proceeding by eliminating subsequent cognition, proceeding by eliminating, sound is another thing reasonable, proceeding by establishing, then it is unreasonable, refuting that proceeding by establishing is also reasonable. The first has three: establishing the proof of proceeding by eliminating, if proceeding by establishing, then it is too much, summarizing and showing the established meaning of both. The first has three: not proceeding because of seeing the self-character, proceeding for the sake of eliminating superimposition, showing the verse summarizing both. The first is: if proceeding by eliminating the inference relying on sound and sign, then what is its proof? Because it is for what has already been seen by direct perception, proceeding for the sake of eliminating superimposition, from "because what has already been seen by direct perception" it speaks of the self of things like sound.