Tibetan
་འགའ་ཞིག་ཐོགས་པ་མེད་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། སྐྱེ་ལྡན་གྱི་ཡོད་པ་རྣམས་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་ལྡན་མིན་པའི་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་འཇིག་པ་མིན་པས་སོ་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་བུམ་པ་དང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཅན། ཐོགས་བཅས་ཐོགས་མེད་དུ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོགས་བཅས་ཐོགས་མེད་དུ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་སོ་སོར་ངེས་པ་ལས་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་ཆོས་ཅན། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་འབྱུང་བ་མེད་དེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཐ་དད་པར་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེས་ན་སྔར་བཤད་རིགས་པ་གྲུབ་པ་ནི། ཡོད་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དོན་དེ་རྣམས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དངོས་པོ་ཡང་རྟག་པ་ཉིད་ནི་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡིན་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པར་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེ་ཡིས་ནུས་པ་རྟག་པ་ཁེགས་པ་ནི། སྒྲའི་ནུས་པ་རྟག་པའང་སྔར། །འབྲེལ་པ་ཅན་རྣམས་མི་རྟག་ཕྱིར། །ཞེས་བཤད་པའི་འབྲེལ་པ་རྟག་པའི་སྐྱོན་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་ཅན་རྣམས་མི་རྟག་ཕྱིར། །ནུས་པ་ལ་རྟག་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་འདོན་པ་བསྒྱུར་བས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་བཅས་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་བྱས་གཏན་ཚིགས་འཁྲུལ་པར་བསྟན། །གཏན་ཚིགས་འགལ་བའི་སྐྱོན་ཡང་བསྟན། །མི་འཁྲུལ་བ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེས་བུས་ཆགས་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རིག་བྱེད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་ཤེས་པ་ཁོ་ན་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་ཤེས་པ་ཁོ་ན་བསྐྱེད་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། སྐྱེས་བུའི་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་བྱས་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིན་ན། མི་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡིན་པའི་མེ་འོད་དང་ཟླ་འོད་སོགས་མི་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཁྲུལ་རྒྱུ་བྱེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རིམ་པ་བཞིན། མཚན་མོ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོར་དམར་པོར་མཐོང་བ་དང་། སེར་པོ་ལ་དཀར་པོར་མཐོང་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་རིག་བྱེད་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། མ་བྱས་པའི་རྟག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ནའོ།
Chinese
有些无碍而生的事物也是如此，但在这两种事物中，有生之物具有毁灭的本性，而无生之物则不会毁灭。如果有人问为什么，那是因为果实、瓶子和知识的自性，有碍和无碍是各自确定的。因为产生有碍和无碍之物的因的自性是各自确定的，所以才会如此产生。事物，作为所立宗，恒常和无常的体性不会不同地出现，因为产生恒常和无常不同之物的因是不存在的。其次，因此，先前所说的推理成立，即证明如果存在就是无常的推理，作为所立宗，声音和意义等事物的关系，也排除了恒常的自性，因为证明了如果是事物就是无常的缘故。第三，因此，驳斥了能力是恒常的观点，即声音的能力是恒常的，以前说过：“关系者皆无常故”，以关系的恒常的过失而驳斥，因为有能力者皆是无常的缘故。“能力上无有恒常”，因为背诵这句话就足够了。第二，驳斥包含能遍和能立的观点有三点：揭示了非作性因的错误，也揭示了因相违的过失，驳斥了不错误的能立。第一点是：由人通过贪欲等引发而未造作的事物，作为所立宗，你仅仅是产生如实了知吠陀意义的因，因此不是能立。如果你是，那么仅仅产生如实了知意义的因并不周遍。如果不成立，那么没有由人的过失贪欲等引发而造作的过失，由人未造作的事物，作为所立宗，如果你是，那么仅仅产生不错误的知识的因并不周遍。因为你是火光和月光等产生不错误知识的因，但另一方面，你被看到会产生错误的因，即依次地，夜晚将蓝莲花看成红色，将黄色看成白色的因。第二点是：吠陀，作为所立宗，不会变成了知意义的因，因为你被认为是未造作的恒常的缘故。
English
Some things that arise without hindrance are also like that, but among these two kinds of things, things that have life have the nature of destruction, while things that do not have life will not be destroyed. If someone asks why, it is because the nature of fruits, bottles, and knowledge, with hindrance and without hindrance, are determined separately. Because the nature of the causes that produce things with hindrance and without hindrance are determined separately, that is why they arise in this way. Things, as the subject of the proposition, the nature of permanence and impermanence will not appear differently, because the causes that produce different things of permanence and impermanence do not exist. Secondly, therefore, the previously stated reasoning is established, that is, the reasoning that proves that if something exists, it is impermanent, as the subject of the proposition, the relationship of sounds and meanings, etc., also excludes the nature of permanence, because it proves that if it is a thing, it is impermanent. Thirdly, therefore, the view that ability is permanent is refuted, that is, the ability of sound is permanent, it was previously said: "Those with relationships are all impermanent," refuted by the fault of the permanence of relationships, because those with ability are all impermanent. "There is no permanence in ability," because reciting this sentence is enough. Secondly, there are three points to refute the view that includes the pervader and the proof: It reveals the error of the uncreated reason, it also reveals the fault of the contradictory reason, and it refutes the non-erroneous proof. The first point is: The thing that is not created by a person through greed, etc., as the subject of the proposition, you are only the cause of generating the knowledge of the meaning of the Vedas as it is, therefore you are not a proof. If you are, then it is not pervasive that you only generate the knowledge of the meaning as it is. If it is not established, then there is no fault of being created by a person through greed, etc., the thing that is not created by a person, as the subject of the proposition, if you are, then it is not pervasive that you only generate non-erroneous knowledge. Because you are the cause of generating non-erroneous knowledge such as firelight and moonlight, but on the other hand, you are seen to generate erroneous causes, that is, in sequence, the cause of seeing a blue lotus as red at night, and seeing yellow as white. The second point is: The Vedas, as the subject of the proposition, will not become the cause of knowing the meaning, because you are considered to be uncreated and permanent.