Tibetan
མ་རིམ་གྱིས་ཐོས་པའི་དུས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་སྔ་ཕྱི་དུ་མ་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་གཅིག་ཐོས་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་ཐོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ངག་ཆ་མེད་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་། ངག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་རྣམས་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོས་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཆ་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་པ་ནི། ཡི་གེ་ལས་གཞན་པའི་ངག་དེ་མི་རྟག་གམ་རྟག མི་རྟག་ན་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཆོས་ཅན། རྩོལ་བྱུང་དུ་ཐལ། མི་རྟག་པ་གང་ཞིག རྩོལ་བ་ལས་རྒྱུ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་དེ་ཆོས་ཅན། ཅིས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མིན་ཏེ་ཡིན་པར་ཐལ། རྩོལ་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནའང་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཆོས་ཅན། རྟག་པར་ནི་དམིགས་པ་སྟེ་ཐོས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐོས་རུང་གི་རྟག་པ་གང་ཞིག ཐོས་པ་ལ་འགལ་རྐྱེན་ཀྱི་སྒྲིབ་གཡོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ངག་ཐོས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་མ་ཚང་ན་ཐོས་པ་མིན་པས་རྟག་ཏུ་མི་ཐོས་སོ་ཞེ་ན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཉན་ཤེས་བསྐྱེད་པ་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པ་ནི་བླ་སྟེ་ངེད་ཀྱང་འདོད་མོད་ཀྱི་ཕྱིས་ཀྱང་སྔར་བཞིན་ངེས་པའི་རྟག་པ་དག་ནི་འགལ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། རྐྱེན་གྱིས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་བྱེད་མིན་པར་དགག ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་པར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཆ་མེད་དེས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་བམ་མ་ཁྱབ། གལ་ཏེ་དེ་དག་ཁྱབ་བྱེད་མིན་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གཅིག་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡུལ་གཅིག་ཁོ་ནར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་འགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ངག་དེས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ཅེ་ན། སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། སྒྲ་ཐོས་རུང་གི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཅིག་ཆར་དམིགས་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཐོས་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དགག ལེགས་བྱས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྒྲ་ཐོས་རུང་དུ་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་བྱས་པ་ཁོ་ན་དབང་པོའང་འདུས་བྱས་པ་ཁོ་ནས་དམིགས་པ་ཡིན་པས་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་མི་དམིགས་ཞེ་ན་ཡང་། སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་གང་གིས་འདུ་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། མི་འགྱུར་བར་ཐལ། འགྱུར་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྒྲ་ཐོས་རུང་དུ་དབང་པོ་ལེགས་པ
Chinese
不应依赖于次第听闻的时间上的先后差别，因为当你听闻你的一部分时，你的所有部分会同时被听闻。第二种情况是：如果说语是无分且唯一的，那么，语，作为所立宗，你的各个部分不可能次第被理解，即被听闻，因为你没有不同的部分。第二种情况是：文字之外的语是无常还是常？如果是无常，那么，声明的语，作为所立宗，应是勤勇所生，因为凡是无常的事物，除了勤勇之外没有其他原因。如果承认，那么，声明的语，作为所立宗，为何不是人所造作，而是人所造作呢？因为是勤勇所生。如果确实是常，那么，声明的语，作为所立宗，如果是常，则会被认知，即被听闻，因为凡是可听闻的常法，对于听闻没有障碍的遮蔽。如果说，听闻语的共同因素不齐全，因此不能听闻，所以总是不能听闻，那么，声音，作为所立宗，你产生听觉需要依赖其他因素是肯定的，我们也承认，但之后仍然像以前一样确定的常法是相违的，因为会因缘而改变。第三部分分为两种：否定不是遍及，否定是遍及。第一种情况是：声明的无分语是遍及所有地方还是不遍及？如果它们不是遍及，那么，声明的语，作为所立宗，除了一个地方之外，在所有其他地方都不会被认知，因为只存在于一个地方。第二部分分为两种：确立后果，否定避免过失。第一种情况是：如果语遍及所有地方，那么，所有声音，作为所立宗，所有能够听闻声音的人会同时认知到，因为你遍及所有地方且是可听闻的。第二部分分为两种：否定有为法的差别，否定善行的差别。第一种情况是：如果说，作为可听闻的声音，只有因缘聚合的有为法，感官也只能认知有为法，因此所有声音不会同时被认知，那么，声音，作为所立宗，通过什么因缘聚合而改变呢？不会改变，因为是不变的。此外，作为可听闻的声音，感官良好
English
It should not depend on the temporal differences of sequential hearing, because when you hear one part of you, all parts of you are heard simultaneously. The second case is: if it is said that speech is indivisible and unique, then, speech, as the subject of the proposition, it is impossible for your parts to be understood sequentially, that is, to be heard, because you do not have different parts. The second case is: is the speech other than letters impermanent or permanent? If it is impermanent, then, the speech of declaration, as the subject of the proposition, should be produced by effort, because whatever is impermanent has no other cause than effort. If it is admitted, then, the speech of declaration, as the subject of the proposition, why is it not created by humans, but is created by humans? Because it is produced by effort. If it is indeed permanent, then, the speech of declaration, as the subject of the proposition, if it is permanent, it will be recognized, that is, heard, because whatever is permanent and can be heard has no obscuration of obstacles to hearing. If it is said that the common factors of hearing speech are not complete, therefore it cannot be heard, so it is always impossible to hear, then, sound, as the subject of the proposition, it is certain that your generation of hearing depends on other factors, and we also admit it, but the permanent dharmas that are still certain as before are contradictory, because they will change due to conditions. The third part is divided into two types: negating not being pervasive, negating being pervasive. The first case is: is the indivisible speech of declaration pervasive in all places or not pervasive? If they are not pervasive, then, the speech of declaration, as the subject of the proposition, will not be recognized in all other places except one place, because it only exists in one place. The second part is divided into two types: establishing consequences, negating avoiding faults. The first case is: if speech pervades all places, then, all sounds, as the subject of the proposition, will be recognized simultaneously by all people who can hear sounds, because you pervade all places and can be heard. The second part is divided into two types: negating the difference of conditioned dharmas, negating the difference of good deeds. The first case is: if it is said that as a sound that can be heard, only the conditioned dharmas aggregated by conditions, and the senses can only recognize the conditioned dharmas, therefore all sounds will not be recognized simultaneously, then, sound, as the subject of the proposition, through what conditions does the aggregation change? It will not change, because it is unchanging. In addition, as a sound that can be heard, the senses are good
Tibetan
ར་འདུས་བྱས་པར་གྱུར་ན་སྐྱེས་བུ་དེས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་མ་ལུས་པ་ཅིག་ཆར་ཐོས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་པའི་སྒྲ་དང་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཆ་མེད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྒྲ་གཅིག་ཁོ་ན་ཐོས་རུང་དུ་དབང་པོ་ལེགས་པར་འདུས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དབང་པོ་ཐ་དད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ན་ཉན་ཤེས་དེ་དོན་སྒྲ་གཅིག་ཁོ་ན་འཛིན་པར་ངེས་པ་ཡིན་པས་སྒྲ་ཀུན་མི་ཐོས་སོ་ཞེ་ན། ཉན་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྙན་ངག་དང་གླུ་ལ་སོགས་པ་སྒྲའི་ཚོགས་པ་དུ་མའི་ཅ་ཅོ་ཇི་ལྟར་ཐོས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་གཅིག་ཁོ་ན་འཛིན་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཅ་ཅོ་ཐོས་པ་དེ་ལ་རྗོད་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་ཐོས་པར་འགྱུར་གྱི། རྗོད་བྱེད་ངག་ཚིག་ནི་དུ་མ་ཅིག་ཅར་ཐོས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་ལས་དོན་ཐ་དད་པའི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཆོས་ཅན། མོས་པའི་དབང་གིས་ཤིན་ཏུ་ཆེས་དད་པར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། རིགས་པ་མེད་པའི་དམ་བཅའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཅ་ཅོའི་ནང་ནས་སྒྲ་གཞན་དག་ནི་མི་འདོན་པར་གནས་ནས་སྐྱེས་བུ་གཅིག་རིག་བྱེད་འདོན་པ་ན་ཆོས་ཅན། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ་མི་ཐོས་པར་ཐལ། སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་ཁོ་ན་ཐོས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་ཉན་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་དུ་མ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་ཙམ་ཡན་གར་བ་ཡང་རེ་རེ་ཐོས་པ་ལ་ནུས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མ་ངེས་ན་རྗོད་བྱེད་ཀྱང་རེ་རེ་ཐོས་པ་ལ་མ་ངེས་པར་མཚུངས་སོ། །དཔྱོད་པ་པ་དག་སྒྲ་ཙམ་ཆོས་ཅན། རྗོད་བྱེད་དུ་མི་འདོད་དེ། སྔ་ཕྱི་ཆ་དང་བཅས་པའི་ཉེས་པ་གང་དང་ཆ་སྔ་ཕྱི་ཚོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཉེས་པ་གང་གིས་ཀྱང་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་རིམ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཙམ་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་པའི་ངག་ཚིག་ཆ་མེད་རྗོད་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྗོད་བྱེད་ངག་ཚིག་ལ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་གོ་རིམ་དེ་མེད་དེ་ཡོད་པར་ཐལ། གོ་རིམ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཙམ་དག་གིས་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ཡི་གེའི་རིམ་པ་ངག་མིན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བཀོད་པའི་རིམ་པ་མ་བྱས་ངག་མ་ཡིན། །གསལ་བའི་རིམ་པའང་མ་བྱས་ངག་མ་ཡིན། །ཡི་གེ་ལས་གཞན་རིམ་པ་སྔ་མས་ཁེགས། །དེས་ན་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཡི་གེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ངག་མེད་པས་ཡི་གེའི་རིམ་པ་ཉིད་ངག་ཡིན་ཅིང་། དེ་མ་བྱས་པར་སྒྲུབ་བོ་ཞེ་ན།
Chinese
如果聚合已经形成，那么这个人，作为有法，你应当同时听到所有的声音，因为你听到的声音和所有的声音是无分的一体。第二种情况是：如果只能听到一个声音，因为感官是通过良好聚合的差异而进入不同的感官，那么听觉意识必定只执持一个声音，因此听不到所有的声音，如果这样说。听觉意识，作为有法，诗歌和歌曲等多种声音的嘈杂声是如何听到的呢？不应该听不到，因为必定只执持一个声音。如果听到嘈杂声，那只是同时听到许多非表述性的声音，而不是同时听到许多表述性的词语，如果这样说。这种说法，即在纯粹的声音之外，存在着具有不同含义的表述性的本质，作为有法，仅仅是由于信仰的力量而极度相信而已，因为这是一个没有道理的承诺。此外，在嘈杂声中，当其他人不发出其他声音而保持沉默时，如果一个人发出知识的声音，作为有法，如何听到表述性的声音呢？不应该听不到，因为只听到纯粹的声音。或者，听觉意识，作为有法，如何能够理解许多不同的纯粹声音呢？不应该理解，因为即使是纯粹的声音，也必定只能听到一个。如果不确定，那么听到每一个表述性的声音也不确定。论证者们，纯粹的声音，作为有法，不被认为是表述性的，因为无论是有先后部分的过失，还是先后部分不可能聚集的过失。因此，他们说，由有顺序的纯粹声音所阐明的无分词语是表述性的。表述性的词语，作为有法，怎么会没有顺序呢？应该是有顺序的，因为它们是由有顺序的纯粹声音所阐明的。第二，字母的顺序不是词语有四种情况：排列的顺序不是人为的词语，显现的顺序也不是人为的词语，字母之外的顺序被先前的顺序所排除，因此，顺序被证明是人为的。第一种情况是：如果不存在与字母不同的词语，那么字母的顺序本身就是词语，并且要证明它不是人为的，如果这样说。
English
If aggregation has occurred, then that person, as the subject, you should hear all sounds simultaneously, because the sound you hear and all sounds are indivisible and one. The second case is: if only one sound can be heard, because the senses enter into different senses through the difference of well-aggregated senses, then auditory consciousness must only grasp one sound, therefore all sounds cannot be heard, if you say so. Auditory consciousness, as the subject, how can the cacophony of many sounds such as poetry and songs be heard? It should not be unheard, because it must only grasp one sound. If the cacophony is heard, then only many non-expressive sounds are heard simultaneously, but not many expressive words are heard simultaneously, if you say so. This statement, that besides pure sound, there exists an expressive essence with different meanings, as the subject, is merely extremely believed due to the power of faith, because it is a promise without reason. Furthermore, in the cacophony, when others do not make other sounds and remain silent, if a person utters the sound of knowledge, as the subject, how can the expressive sound be heard? It should not be unheard, because only pure sound is heard. Or, auditory consciousness, as the subject, how can many different pure sounds be understood? It should not be understood, because even pure sounds must only be able to hear one. If it is uncertain, then it is equally uncertain to hear each expressive sound. Proponents, pure sound, as the subject, is not considered expressive, because of the fault of having prior and posterior parts, or the fault that prior and posterior parts cannot be assembled. Therefore, they say that the indivisible words clarified by sequential pure sounds are expressive. Expressive words, as the subject, how can there be no sequence? There should be a sequence, because they are clarified by sequential pure sounds. Second, there are four cases where the sequence of letters is not speech: the sequence of arrangement is not artificial speech, the sequence of manifestation is also not artificial speech, the sequence other than letters is excluded by the previous sequence, therefore, the sequence is proven to be artificial. The first case is: if there is no speech different from letters, then the sequence of letters itself is speech, and it is to be proven that it is not artificial, if you say so.