Tibetan
མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ན་ངེས་པ་སྐྱེད་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་འདི་དག་གི་དོན་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ན་རང་སྟོབས་དང་གཞན་སྟོབས་གང་རུང་གིས་ངེས་པ་འདྲེན་པས་ཁྱབ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། རྒྱས་པར་སྤྱི་དོན་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་ཡོད་ན་མེད་ངེས་འགྲུབ། །མེད་ངེས་བསྒྲུབ་པའི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ལ་མེད་ངེས་གོ་བྱེད་མི་སྲིད་དམ་སྙམ་ན། རྟགས་ཀྱི་ཕུལ་བྱུང་སྟེ་སྣང་རུང་གིས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་མ་དམིགས་པ་ལ་ལ་མེད་ངེས་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཚད་མ་སྟེ་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་ན་མེད་པར་ངེས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མ་དམིགས་པས་མེད་པ་མི་འགྲུབ་ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མི་འགལ་ཏེ། ཡོད་ཀྱང་རང་བཞིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་མཐོང་བས་མི་ཤེས་ཤིང་ཤེས་བྱེད་རྟགས་ལས་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་སྐལ་དོན་ལ་མ་དམིགས་པས་མེད་ངེས་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ཡོད་པ་ལ་ཚད་མས་དམིགས་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རིགས་པ་འདི་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འབྲེལ་ལྔ་བཀག་པས་མེད་ངེས་འགྲུབ། །འགལ་ལྔ་དམིགས་པས་མེད་ངེས་འགྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་བཀག་པས་འགྲུབ། །སྣང་རུང་རང་བཞིན་བཀག་པས་འགྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཆོས་ལ་དེ་བྱུང་འབྲེལ་བའི་ལྡོག་པ་གྲུབ་ན་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་འབྲེལ་བ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། རྒྱུ་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་དེ་བྱུང་འབྲེལ་པ་དང་བདག་གཅིག་འབྲེལ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ལྡོག་པ་དང་དངོས་སུ་གྲུབ་ཅིང་། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ཐམས་ཅད་མཐར་དགག་བྱ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དགག་བྱ་མེད་ངེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་པས་མཐར་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་དངོས་སུ་གྲུབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་ལས། དུ་བའི་རྒྱུ་མེ་མི་ཤེས་ན་སྟེ་མ་དམིགས་པ་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་འབྲས་བུ་དུ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ཤིང་མི་དམིགས་པ་ལའང་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་ཤིང་ཙམ་གྱི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཤ་བ་མེད་པ་རྟགས་ཅན་དུ་བྱས་པ་ལ་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་གལ་ཏེ་གཞི་འགར་ཡོད་ན་ལྟར་རུང་གི་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཞིག་གིས་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ་དེ་མེད་པར་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་མི་རུང་གི་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་ན་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ་མེད་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྣང་རུང་སྟེ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་སྒྲིབ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་མི་སྲིད་པར་ནི་གྱུར་པ་ན་ཆོས་ཅན། སྣང་རུང་བུམ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་དམིགས་སུ་རུང་བ་ལས་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ལས་གཞི་འགར་སྣང་རུང་བུམ་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྣང་རུང་བུམ་པ་མ་དམིགས་ན་མེད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གྲང་རེག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པའི་འགལ་བ་དམིགས་པ་ནི་རྟགས་སུ་བྱས་པ་ལས་གཞི་འགར་ཁྱོད་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པའི་འགལ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་ཡང་ཁྱོད་དེ་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། དོན་གསུམ་བཟུང་ནས་འགལ་མེད་བསྒྲུབ། །སྒྲ་དོན་རང་མཚན་ཡིན་པ་དགག །སྒྲ་དོན་བཀག་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །དཔྱད་ཡུལ་རང་མཚན་ཁོ་ནར་བསྟན། །ལུང་དང་འགལ་བའི་དོགས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཡོད་ངེས་འགོག་པ་ནི། མེད་ངེས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཕྱོགས་གླང་གིས་གཙོ་བོ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་པའི་རྟགས་འདི་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མེད་ངེས་བསྒྲུབ་པའམ་ཡོད་ངེས་འགོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཙོ་བོ་ཡོད་ན་དགག་མི་ནུས་ཤིང་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་མི་འཐད་ལ། མེད་ན་ཆོས་ཅན་མེད་པས་རྟགས་དེའི་ཕྱོགས་མེད་ཅིང་གཙོ་བོ་ཞེས་པའི་ཚིག་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབས་པ་སྟེ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྒྲ་དོན་གྱི་ཆོས་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། ཡོད་པ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། མེད་པ་དངོས་མེད་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གཉིས་ཀ་ཤེས་བྱ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་པ་དང་། ཆོས་ཅན་མེད་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། སྒྲ་དོན་གསུམ་ལས་དངོས་མེད་གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་དེ་གཙོ་བོ་དངོས་པོ་བའི་ཉེར་ལེན་མེད་པ་ཅན་སྒྲུབ་པ་ལ་དེ་གཙོ་བོ་དངོས་པོ་བའི་ཉེར་ལེན་ཅན་དུ་མི་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལྟར
Chinese
因为会变成没有，因为在那里没有产生决定的因素。如果不成立，如果说是佛的智慧，那么因为是现量，所以不周遍，会有这样的过失。因此，这些的意义是，如果一切都是世俗的量，那么无论是自力还是他力，都遍及引出决定的因素。详细的已经在总义中阐述过了。第二部分分为两部分：如果存在差别，则成立无定。讲述成立无定的各种方式。第一部分是：如果认为在未见的标志中，不存在能理解无定的作用，那么标志的殊胜之处在于，对于具有可见性的差别的事物，未见其中的一些，能理解无定，这成为量，即成为正确的标志。因为如果未见可见的事物，则遍及确定不存在。如果说这与“未见不能成立不存在”相矛盾，那么并不矛盾。即使存在，因为自性，即因为不能通过看到自己的体性来了解，并且也不能从能了解的标志中了解的部分，未见不能成立无定。因为对于存在的事物，量不能周遍照见。因为这个推理是陈述。第二部分分为两部分：通过遮止五种关系，成立无定。通过照见五种相违，成立无定。第一部分分为两部分：通过遮止原因和遍及，成立。通过遮止可见的自性，成立。第一部分是：如果对于不可见的未见标志法，成立了彼生关系的违逆，那么对于可见的未见理由，关系如何成立呢？对于原因和遍及未见的理由，在彼生关系和一体关系中的周遍和遣返两者中，遣返和真实成立。并且，所有其他的可见未见理由，最终都通过量未见所要遮止的事物的方式，来成立所要遮止的事物必定不存在。因此，最终一体关系真实成立。这些都是依次展示的。如果不知道烟的原因火，即未见，作为有法。在某个地方，果烟是不存在的，这样来成立，因为这样成立的方式三者都具备。对于未见自性树木也是一样，作为有法。在某个地方，仅仅是树木的意义的自性，没有鹿，作为具有标志的事物，这是正确的标志，因为这样成立的方式三者都具备。
English
Because it will become non-existent, because there is no factor that produces certainty there. If it is not established, if it is said to be the wisdom of the Buddha, then because it is direct perception, it is not pervasive, there will be such a fault. Therefore, the meaning of these is that if everything is a conventional measure, then whether by self-power or other-power, it pervades the extraction of certainty. The details have already been explained in the general meaning. The second part is divided into two parts: if there is a difference, then the certainty of non-existence is established. Explaining the various ways of establishing the certainty of non-existence. The first part is: if it is thought that in the unseen sign, there is no function of understanding non-existence, then the excellence of the sign is that for things with visible differences, not seeing some of them, being able to understand non-existence, this becomes a measure, that is, it becomes a correct sign. Because if visible things are not seen, then it pervades the certainty of non-existence. If it is said that this contradicts "not seeing cannot establish non-existence," then it does not contradict. Even if it exists, because of its own nature, that is, because it cannot be understood by seeing its own essence, and also cannot be understood from the part of the sign that can be understood, not seeing cannot establish non-existence. Because for existing things, the measure cannot pervade seeing. Because this reasoning is a statement. The second part is divided into two parts: by blocking the five relations, the certainty of non-existence is established. By seeing the five contradictions, the certainty of non-existence is established. The first part is divided into two parts: by blocking the cause and the pervasive, it is established. By blocking the visible nature, it is established. The first part is: if for the invisible unseen sign dharma, the reversal of the relation of arising from that is established, then for the visible unseen reason, how is the relation established? For the reason of not seeing the cause and the pervasive, in the relation of arising from that and the relation of oneness, among the two of pervasion and reversal, reversal and reality are established. And all other visible unseen reasons, in the end, establish that the thing to be negated must not exist by means of the measure not seeing the thing to be negated. Therefore, in the end, the relation of oneness is truly established. These are all shown in order. If the cause of smoke, fire, is not known, that is, unseen, as the subject. In a certain place, the fruit smoke does not exist, thus establishing it, because the three ways of establishing it in this way are complete. For not seeing the nature of trees, it is also the same, as the subject. In a certain place, the nature of the meaning of just trees, without deer, as a thing with a sign, this is a correct sign, because the three ways of establishing it in this way are complete.
Chinese
此外，如果存在于某个基上，那么通过一些可观察的原因和遍在不存在的论证，可以理解结果和所遍不存在，否则不然。如果不可观察的原因和遍在不存在，那么结果和所遍不存在是不周遍的。第二种情况是，如果可观察的，比如瓶子，看不到的原因，比如遮蔽物等不可能存在，那么作为主题，如果存在可观察的瓶子的事物，那么从可观察但未被观察到的标志可以理解到某个基上不存在可观察的瓶子的事物，因为如果可观察的瓶子未被观察到，那么它必然不存在。第二种情况是，作为主题的冷触感，将与你同时不共存的矛盾作为标志，可以确定在某个基上你是不存在的，因为如果存在与你同时不共存的矛盾的事物，那么它会妨碍你的存在。第三部分有五点：抓住三个意义来证明无矛盾；否定声音的意义是自相；如果否定声音的意义会变成过失；显示考察的对境仅仅是自相；消除与经文相违背的疑虑。第一点，有些人说，用不可观察的标志来否定存在的确定性，如果这是为了证明不存在的确定性，那么陈那（Dignāga）所说的“自性不是存在的，因为它不可观察”的标志就不是不可观察的标志了，因为它不能证明不存在的确定性或否定存在的确定性。如果自性存在，就不能否定，说“不存在”的词语是不合理的；如果不存在，那么因为主题不存在，所以那个标志就没有了宗依，说“自性”这个词语就不适用了。对于这个问题，从无始以来的习气，从先前的先前产生的分别念所完全建立的，也就是虚构的声音的意义的法，作为主题，有三种情况：存在依赖于事物，不存在依赖于非事物，两者都依赖于所知。因此，对于导师所说的论证，使用“不存在”这个词语是不合理的，而且没有主题不存在的过失，因为在声音的三个意义中，非事物自性的声音的意义是为了证明自性事物不存在的近取因，而自性事物不存在的近取因是不被观察到的，就是这样。
English
Furthermore, if it exists on some basis, then through some arguments of observable cause and pervasive non-apprehension, it can be understood that the result and the pervaded do not exist, otherwise not. If the unobservable cause and the pervaded are not apprehended, then the result and the pervaded not existing are not pervasive. The second case is, if observable, such as a vase, the cause of not seeing, such as an obscuration, etc., is impossible, then as the subject, if there is an observable vase object, then from the sign of being observable but not apprehended, it can be understood that there is no observable vase object on some basis, because if the observable vase is not apprehended, then it is necessarily non-existent. The second case is, cold touch as the subject, taking the contradiction that does not coexist with you as the sign, it can be determined that you do not exist on some basis, because if there is a contradictory object that does not coexist with you, then it is an obstacle to your existence. The third part has five points: Grasping three meanings to prove non-contradiction; Negating that the meaning of sound is self-characterized; If negating the meaning of sound becomes a fault; Showing that the object of examination is only self-characterized; Dispelling the doubt of contradicting the scriptures. The first point, some say, using the non-apprehension sign to negate the certainty of existence, if this is to prove the certainty of non-existence, then the sign stated by Dignāga, "The self is not existent, because it is not apprehended," is not a non-apprehension sign, because it cannot prove the certainty of non-existence or negate the certainty of existence. If the self exists, it cannot be negated, and the word "non-existent" is unreasonable; if it does not exist, then because the subject does not exist, that sign has no পক্ষ (pakṣa, thesis), and the word "self" is not applicable. To this question, from the beginningless habit, the Dharma of the meaning of sound that is completely established by the conceptual thought arising from the previous previous, that is, the fabricated, as the subject, there are three kinds: existence depends on things, non-existence depends on non-things, and both depend on knowables. Therefore, for the argument stated by the teacher, using the word "non-existent" is unreasonable, and there is no fault of the subject being non-existent, because among the three meanings of sound, the meaning of the sound of non-thing self is to prove that the proximate cause of the self-thing does not exist, and the proximate cause of the self-thing not existing is not apprehended, that's how it is.