Tibetan
་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུན་ལྡན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ལུས་ཅན་ཆོས་ཅན། ལུས་སེམས་སྔ་མ་ལུས་སེམས་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ན་ཁྱོད་འཆི་ཁ་ཐ་མའི་ཚེ་ན་ཡང་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་སེམས་སྔ་མ་ལུས་སེམས་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ནའོ། །འདོད་ན་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་མཚམས་སྦྱོར་འགལ་བ་མེད་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཆི་སེམས་ཡིན་པའི་རྟགས་མ་ངེས། །དེ་ཡི་མཐུན་དཔེ་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་། །མི་སྟོང་པ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱང་འཕེན་པ་ན་རེ། ཐ་མལ་པ་འཆི་ཁ་ཐ་མའི་སེམས་ཆོས་ཅན། རིག་པ་ཕྱི་མར་མཚམས་མི་སྦྱོར་ཏེ། འཆི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་པའི་འཆི་སེམས་བཞིན་ཞེ་ན། འཆི་ཁ་ཐ་མའི་སེམས་ཡིན་པ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཐ་མལ་པ་འཆི་ཁ་ཐ་མའི་སེམས་རིག་པ་ཕྱི་མ་མཚམས་མི་སྦྱོར་བར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སེམས་གཞན་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་དག་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་འཆི་ཁའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཐ་མལ་པ་འཆི་ཁའི་སེམས་རིག་པ་ཕྱི་མ་མཚམས་མི་སྦྱོར་བར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཚད་མ་གང་ལས་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པར་འདོད་དེ། སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སངས་རྒྱས་པ་ཡི་ལུང་གིས་གྲུབ་པ་དགག །རྒྱང་འཕེན་རང་གི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་ཁྱེད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལས་གྲགས་པས་དཔེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། རྒྱང་འཕེན་པ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འཆི་སེམས་མཚམས་སྦྱོར་མེད་པར་འདོད་མི་རིགས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་དེ་གྲུབ་མཐའ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངམ་ཅི་སྟེ་འབྲང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། འདིར་ལྷ་ཤཱཀ་གིས་དགྲ་བཅོམ་འཆི་ཁའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེད་པ་ངེས་དོན་བསྐྱེད་པ་དྲང་དོན་དུ་བཤད་ཅིང་། ཉི་མ་སོགས་ཀྱིས་དེ་ལས་བཟློག་པར་བཤད་ཀྱང་། རྒྱང་འཕེན་པ་ལ་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་སྟོན་པའི་ཆེད་དུ་དགྲ་བཅོམ་འཆི་ཁའི་སེམས་མཚམས་སྦྱོར་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རང་ལུགས་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། འདོད་པ་བརྗོད་དེ་དྲི་བ་དགོད། །འགོག་བྱེད་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད།
Chinese
因为具有常有的缘故。如果承认，有身者，作为所立，前一刻的身体和心识是后一刻身体和心识的因，在所有这些时候，你临终的最后一刻也应当是可见的。因为你的前一刻身体和心识是后一刻身体和心识的因。如果承认，那么后世就成立了。第二，详细阐述连接没有矛盾，有三点：死亡心识的标志不确定；它的同类例子缺乏法；驳斥非空性的论证。第一点是：顺世外道说，普通人临终的最后一刻心识，作为所立，不会与后世的意识相连接，因为它是一个死亡的心识，如同阿罗汉的死亡心识一样。如果是这样，那么临终的最后一刻心识，作为所立，你普通人临终的最后一刻心识不会与后世的意识相连接的理由是不正确的。因为你与其他心识相连接，有什么与量相违背的呢？因为没有。第二点是：阿罗汉临终的心识，无论是什么，作为所立，你普通人临终的心识不会与后世的意识相连接的同类例子是不正确的。因为你认为从哪个量上来说没有连接呢？因为没有成立的量的缘故。第三点有两点：驳斥佛教徒的教证所成立的；驳斥顺世外道自己以理证所成立的。第一点是：佛教徒，如果你们的宗派中著名的是可以作为例子的，那么顺世外道，作为所立，不应该认为佛教徒宗派中阿罗汉的死亡心识没有连接。因为佛教徒的宗派不是一个正确的宗派，如果它遵循的是不以量成立的意义的宗派，那么为什么不应该遵循呢？在这里，拉夏迦（lha shakya）说阿罗汉临终的心识不产生后世的心识是究竟的意义，产生是方便的意义。而尼玛（nyi ma）等人则说与此相反。但是，为了向顺世外道展示承诺内部的矛盾，仅仅是询问了阿罗汉临终的心识没有连接的原因是什么，而不是自己宗派认为有连接。第二点有四点：陈述所承认的，然后提出问题；详细阐述阻碍的理证。
English
Because it has the nature of being constant. If you accept that, then the embodied being, as the subject, the previous body and mind are the cause of the subsequent body and mind, in all those times, you should also see your last moment of death. Because your previous body and mind are the cause of the subsequent body and mind. If you accept that, then the next life is established. Second, elaborating on the absence of contradiction in connection has three points: The sign of the dying mind is uncertain; its similar example is devoid of dharma; refuting the proof of non-emptiness. The first point is: The Charvaka says, the mind of the ordinary person at the last moment of death, as the subject, does not connect to the subsequent consciousness, because it is a dying mind, like the dying mind of an Arhat. If so, then the mind at the last moment of death, as the subject, your reason for the ordinary person's mind at the last moment of death not connecting to the subsequent consciousness is incorrect. Because you connect to other minds, what contradicts the valid cognition? Because there is none. The second point is: The mind of the Arhat at the time of death, whatever it is, as the subject, your similar example of the ordinary person's mind at the time of death not connecting to the subsequent consciousness is incorrect. Because from which valid cognition do you think there is no connection? Because there is no valid cognition to prove it. The third point has two points: Refuting what is established by the Buddhist scriptures; refuting what is established by the Charvaka's own reasoning. The first point is: Buddhist, if what is famous in your doctrine can be used as an example, then Charvaka, as the subject, should not think that the dying mind of the Arhat in the Buddhist doctrine has no connection. Because the Buddhist doctrine is not a correct doctrine, if it follows the doctrine of meanings that are not established by valid cognition, then why should it not follow? Here, Lha Shakya says that the Arhat's dying mind not producing the subsequent mind is the ultimate meaning, and producing it is the provisional meaning. But Nyima and others say the opposite. However, in order to show the internal contradiction of the Charvaka's commitment, it is merely asking what is the reason for the Arhat's dying mind not connecting, and it is not that one's own doctrine thinks there is connection. The second point has four points: Stating what is accepted, then asking the question; elaborating on the reasoning that obstructs.
Tibetan
།དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་། །བཀག་པས་གྲུབ་པའི་མཇུག་སྡུད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་འཆི་ཁའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཕྱི་མ་མི་བསྐྱེད་དེ། སེམས་དེའི་རྒྱུ་ལུས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་ལུས་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཐ་མལ་པ་འཆི་ཁ་ཐ་མའི་སེམས་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་ཅིས་མ་བརྗོད་དེ་བརྗོད་རིགས་པར་ཐལ། དཔེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བརྗོད་རིགས་པ་གང་ཞིག རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་འཆི་སེམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་དོན་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། ལུས་ཉིད་ཡིད་བློའི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག །ལུས་སེམས་ཉེར་ལེན་ཅན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་དགག །སྐྱེད་བྱེད་མིན་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དགག །རིགས་པ་གཞན་གྱིས་ལུས་སེམས་རྒྱུ་འབྲས་དགག །ཡིད་བློ་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་དགག །ལུས་ལ་བརྟགས་ནས་ཡིད་བློ་བསྐྱེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་བརྟགས་ནས་དགག །རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་ཡང་ལྡོག་བྱེད་མིན། །དངོས་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྟགས་དེ་དཔེ་དང་རྩོད་གཞི་གཉིས་ཀ་ལ་རིག་པ་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེད་པའི་བསྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་དུ་ངེད་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། ཡིད་བློ་ལུས་ལས་སྐྱེ་ན་དབང་པོ་དང་བཅས་པའམ་དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་སྐྱེ། རེ་ཞིག་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལས་ཡིད་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། སྐྱེ་ན་ཡིད་ཤེས་ཆོས་ཅན། མིག་དེའི་བློ་བཞིན་དུ་གཟུགས་གསལ་བར་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། མིག་གི་དབང་པོ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པའི་གཞན་རིག་གི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་དེ་ལྟར་སྦྱར་ཏེ་དེས་དབང་པོ་རེ་རེ་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག་ནས་ལྔ་ཆར་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་འོ་ཞེ་ན། དབང་པོ་ལྔ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀུན་ཚོགས་པ་ལས་ཀྱང་ནི་ཡིད་ཤེས་གཅིག་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་གི་བདག་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་མིག་ཤེས་སོགས་སོ་སོར་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་ཡིད་བློ་དེ་དངོས་སུ་སྐྱེ་ན། གཞན་དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཡིད་བློ་རྟོག་པ་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལུས་སེམས་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ལུས་ཅན་གྱི་ལུས་དང་ཡིད་བློ་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མིན་ཏེ། རྟེན
Chinese
因此，驳斥错误的争论。阐述以遮止而成立的结论。第一，如果说阿罗汉临终的心识不产生后世的心识，因为那个心识的因与身体分离。那么，具有因与身体分离的法性，为什么不在证明普通人临终最后的心识不产生后世心识的场合中说呢？应该说，因为有作为例子的能立应该说，因为理由相同。如果承认，那么不确定的周遍有什么用呢？没有意义。第二有六：遮止身体本身是意识的直接因。遮止身心是具有近取因的因果。遮止不是产生者的所依和能依。以其他理路遮止身心因果。遮止意识是身体的自性。遮止依靠身体而产生意识。第一有三：通过观察来遮止是直接因。仅仅是因也不是遣除者。如果是直接因，则太过分。第一，如果说，那个作为记号，在例子和诤论处两者都是不产生后世智慧的能立而我说的。如果意识从身体产生，那么是从具有根的身体产生，还是从没有根的身体产生？暂时，意识不是从具有根的身体直接产生，如果产生，那么意识具有法性。就像眼睛的智慧一样，应该成为明了地执持色法，因为是从眼睛的根直接产生的他识之识。其余的根也要这样配合，这样就遮止了从每一个根产生，如果说从五个根的集合产生。五根具有法性。从你一切的集合也不是一个意识直接产生，因为有各自产生作为自己的自果的眼识等的能力差别。如果意识从没有根的身体直接产生，那么，其他没有根的身体具有法性。意识的分别不是从你直接产生，因为你本身是没有心识的。如果身体和心识不是所依和能依，那么与同时存在相违，有身体的身体和意识的分别具有法性。不是因为是所依和能依的理由而同时存在，因为是所依
English
Therefore, refuting erroneous arguments. Elucidating the conclusion established by negation. First, if it is said that the mind of an Arhat at the moment of death does not generate the subsequent mind, because the cause of that mind is separated from the body. Then, the very fact of being separated from the body, why is it not stated in the context of proving that the last mind of an ordinary person at the moment of death does not generate the subsequent mind? It should be stated, because there is a valid proof as an example that should be stated, because the reason is the same. If accepted, then what is the use of an uncertain pervasion? It is meaningless. Second, there are six: Refuting that the body itself is the direct cause of the mind. Refuting that body and mind are cause and effect with an immediate cause. Refuting that which is not a generator is a support and supported. Refuting body and mind as cause and effect by other reasoning. Refuting that mind is the nature of the body. Refuting that mind is generated by relying on the body. First, there are three: Refuting that it is a direct cause by examining it. Even if it is only a cause, it is not a remover. If it is a direct cause, it is too extreme. First, if you say that the sign is stated by us as the establisher of not generating subsequent knowledge in both the example and the subject of dispute. If mind arises from the body, does it arise from a body with sense organs or a body without sense organs? For the time being, mind does not arise directly from a body with sense organs, because if it arises, mind, which is a dharma, should, like the wisdom of the eye, clearly apprehend form, because it is the knowledge of other awareness that arises directly from the sense organ of the eye. The remaining sense organs should also be applied in the same way, thereby preventing it from arising from each sense organ, and if it is said that it arises from the collection of all five. The five sense organs have the characteristic of dharma. It is not the case that one mind arises directly from the collection of all of you, because there are different abilities to generate the eye consciousness, etc., which have become the self-effects of each. If that mind arises directly from a body without sense organs, then, another body without sense organs has the characteristic of dharma. The conceptualization of mind does not arise directly from you, because you yourself are without mind. If body and mind are not support and supported, then it contradicts existing simultaneously, the body with a body and the conceptualization of mind have the characteristic of dharma. It is not the case that they exist simultaneously because of the reason of being support and supported, because it is a support.