Tibetan
ཏུ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་གཞན་ལུགས་དགག་པ་དང་། རང་ལུགས་གཞག་པ་གཉིས་ཀ་རྒྱས་པ་རྣམ་འགྲེལ། རང་ལུགས་གཞག་པ་རྒྱས་ཤིང་གཞན་ལུགས་དགག་པ་ཅུང་ཟད་བསྡུས་པ་འབྲིང་རྣམ་ངེས། རང་ལུགས་གཞག་པ་ཡང་བསྡུས་ཏེ་སྟོན་པ་བསྡུས་པ་རིགས་ཐིགས་ཏེ་གཙོ་བོ་ལུས་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་གསུམ། མངོན་གསུམ་ལེའུ་ལས་འཕྲོས་པ་ནི་མེད་ལ། རང་དོན་ལེའུ་ལས་འཕྲོས་ནས་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་སྤྱིར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ། རྟོགས་དཀའ་བ་བཏགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་འབྲེལ་པ་བརྟག་པ་གཉིས་དང་། གཞན་དོན་ལེའུ་ལས་འཕྲོས་ནས་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་རྩོད་པ་བྱེད་པའི་རྣམ་གཞག་དང་། ཚར་གཅད་ཀྱི་གནས་ལ་སོགས་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་རྩོད་པའི་རིགས་པ་དང་། ངག་ལས་གཞན་གྱི་བློ་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཙམ་པ་ལ་ཡང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པ་རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ་གཉིས་ཏེ་གྱེས་པ་ཡན་ལག་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་བཞི་མཛད་དོ། །དེ་དག་ལས་འདིར་སྐབས་སུ་བབ་པ་རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་འཆད་པ་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། སྒྱུར་བྱེད་དམ་པའི་ཀླད་ཀྱི་དོན། རྩོམ་བྱེད་དམ་པའི་གཞུང་གི་དོན། བསྒྱུར་བ་མཐར་ཕྱིན་མཇུག་གི་དོན་ནོ། ། སྒྱུར་བྱེད་དམ་པའི་ཀླད་ཀྱི་དོན། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་གྱི་དོན་དང་། འགྱུར་གྱི་ཕྱག་གོ །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་མཚན་བསྒྱུར་བ་ནི་རྒྱ་གར་ན་སྐད་རིགས་ཆེན་པོ་བཞི་ཡོད་པ་ལས། སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་དུ་པྲ་མཱ་ཎ་ནི། བོད་སྐད་དུ་ཚད་མ། བཱ་ར་ཏི་ཀ་ནི་རྣམ་འགྲེལ། ཀཱ་རི་ཀ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་བཤད་པ་ནི། ཚད་མ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཚད་མ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་། རྗོད་བྱེད་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་གཉིས་ལས། འདིར་དངོས་སུ་ཕྱི་མ་ལ་འཇུག་ཅིང་དོན་གྱིས་སྔ་མ་ལ་ཡང་འཇུག་སྟེ། དངོས་སུ་ཀུན་ལས་བཏུས་བཤད་པས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པས་ན་རྣམ་འགྲེལ། རྗེས་སུ་བསྔགས་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་དུ་ཡོད་པས་ན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའོ། །གསུམ་པ་མཚན་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཚད་མ་ནི་བརྗོད་བྱ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ནི་བྱེད་ལས་དང་། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་ལས་བཏགས་པའོ། །བཞི་པ་མཚན་བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། རྒྱ་སྐད་སྨོས་པའི་དགོས་པ་གཉིས། བོད་སྐད་སྨོས་པའི་དགོས་པ་གཉིས། གཉིས་ཀ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་གཉིས་རྣམས་ནི་བསྟན་བཅོས་སྤྱི་ལྟར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེ
Chinese
为了通达之方便，广说破他宗和他宗立自宗二者为《释量论》；广说立自宗，略说破他宗为中等《量决定论》；又略说立自宗，即略说《理滴论》，此三部为如主体的论著。没有从现量品引申出的论著。从自义品引申出，总的确定了同品法和周遍的《因滴论》；确定了难以理解的假立法的关系的《关系考察》二者；从他义品引申出，为了辩论而进行辩论的规矩，以及断罚之处等等的《辩论理路》；以及从言语上显示他人的心识，在名言上也不违背唯识宗的《他相续成》二者，此四部为如支分的论著。其中，此处所应讲说的是广大的论著《释量论》，有三个意义：翻译者殊胜的题首之义；作者殊胜的论著之义；圆满翻译的结尾之义。 翻译者殊胜的题首之义。 初义有二：名称之义和翻译之敬礼。初义有四：第一，名称的翻译是，印度有四大语言，其中，梵语（梵文天城体：Sanskrit，梵文罗马拟音：saṃskṛta，汉语字面意思：梵语）中，“Prāmāṇa”（藏文：པྲ་མཱ་ཎ་，梵文天城体：प्रमाण，梵文罗马拟音：pramāṇa，汉语字面意思：量）；藏语中为“量”；“Vārttika”（藏文：བཱ་ར་ཏི་ཀ་，梵文天城体：वार्त्तिक，梵文罗马拟音：vārttika，汉语字面意思：释）；为“释”；“Kārikā”（藏文：ཀཱ་རི་ཀ་，梵文天城体：कारिका，梵文罗马拟音：kārikā，汉语字面意思：颂）；为“颂”。第二，名称的解释是：量，是指所说之义，即量，正确的知识；以及能说之义，即《量集论》二者。此处实际是指后者，但通过意义也指前者。因为实际讲说《量集论》就能轻易地通达正确的知识。因为详细解释了它，所以是“释”。因为有随后的赞颂的组合，所以是“颂”。第三，名称安立的理由是：量是从所说之义而立名，释是从作用而立名，颂是从能说之义而立名。第四，名称安立的必要是：说梵语的必要有两个，说藏语的必要有两个，两者都说的必要有两个，这些都按照论著总的说法来解释。第二是：顶礼圣妙吉祥童子。
English
In order to facilitate understanding, the extensive commentary, 'Exposition of Valid Cognition,' elaborates on both refuting other systems and establishing one's own. The intermediate text, 'Ascertainment of Valid Cognition,' extensively establishes one's own system while somewhat condensing the refutation of other systems. The concise text, 'Drop of Reasoning,' further condenses the establishment of one's own system, thus presenting three principal texts akin to the body. There are no texts derived from the chapter on direct perception. Derived from the chapter on self-benefit are 'Drop of Reasoning,' which generally establishes the property of the subject and pervasion, and the two texts, 'Examination of Relations,' which establish the relationship of imputed phenomena that are difficult to understand. Derived from the chapter on benefit for others are 'Reasoning of Debate,' which establishes the structure of engaging in debate for the sake of opponents, as well as the points of defeat, and the two texts, 'Establishment of Other Minds,' which demonstrate that the minds of others through speech do not contradict even the Mind-Only school in conventional terms. These four texts are like limbs. Among these, the extensive text 'Exposition of Valid Cognition,' which is relevant here, is explained in three parts: the meaning of the translator's auspicious colophon, the meaning of the author's auspicious text, and the meaning of the completely translated conclusion. The meaning of the translator's auspicious colophon. The first has two parts: the meaning of the title and the homage of the translation. The first has four aspects: First, the translation of the title: In India, there are four major languages. In Sanskrit (藏文：སཾ་སྐྲྀ་ཏ།，梵文天城体：Sanskrit，梵文罗马拟音：saṃskṛta，汉语字面意思：梵语), 'Prāmāṇa' (藏文：པྲ་མཱ་ཎ་，梵文天城体：प्रमाण，梵文罗马拟音：pramāṇa，汉语字面意思：Valid Cognition) means 'Tshad ma' (Valid Cognition) in Tibetan; 'Vārttika' (藏文：བཱ་ར་ཏི་ཀ་，梵文天城体：वार्त्तिक，梵文罗马拟音：vārttika，汉语字面意思：Commentary) means 'rNam 'grel' (Exposition) in Tibetan; 'Kārikā' (藏文：ཀཱ་རི་ཀ་，梵文天城体：कारिका，梵文罗马拟音：kārikā，汉语字面意思：Verse) means 'Tshig le'ur byas pa' (Composed in Verses) in Tibetan. Second, the explanation of the title: 'Valid Cognition' refers to both the object to be expressed, which is valid and correct knowledge, and the means of expression, which is the 'Compendium of Valid Cognition.' Here, it primarily refers to the latter, but also implicitly refers to the former, since explaining the 'Compendium' readily leads to the understanding of correct knowledge. Because it extensively explains that, it is called 'Exposition.' Because it is a composition with subsequent praise, it is called 'Composed in Verses.' Third, the reason for assigning the title: 'Valid Cognition' is named after the object to be expressed, 'Exposition' is named after the function, and 'Composed in Verses' is named after the means of expression. Fourth, the necessity of assigning the title: The necessity of mentioning the Sanskrit term is twofold, the necessity of mentioning the Tibetan term is twofold, and the necessity of mentioning both is twofold, all of which are explained according to the general explanation of treatises. Second: Homage to the noble Mañjuśrīkumārabhūta.