Tibetan
ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ངེས་གཟུང་དངོས་སུ་མ་སྦྱར་བའི་ངག་གསུམ་པོ་དེར་ཡང་ཆོས་ཅན། རིམ་པ་ལྟར་རང་རང་གི་ཟླའོ་ནག་པ་འཕོང་མི་སྐྱེན་པ་དང་། ནག་པ་འཕོང་སྐྱེན་པ་དང་། མཚོ་སྐྱེས་ལ་སྔོན་པོ་མི་སྲིད་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་དོན་རྣམས་ལ་ནི་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གཅོད་པ་དེ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་དང་དེ་ལྟར་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་དེ་དག་ནི་དེ་ལྟར་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟགས་ཆོས་ཅན་ལ་མི་ལྡན་པ་གཅོད་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དེས་ན། རྟགས་ཀྱི་ཆོས་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཅན་དེ་ཡི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་མཐུན་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པ་མིན་ཏེ། མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཅན་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ཆོས་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགུ་པོ་སོ་སོའི་དགོས་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན། །ཡང་དག་གཉིས་དང་མཉན་བྱ་རྒྱས་པར་བཤད། །དགག་རྟགས་ལོགས་སུ་མི་སྟོན་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་དགུ་པོ་སོ་སོའི་དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གཉིས་དང་། སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཟློག་པ་འགལ་རྟགས་གཉིས་གསུངས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་རང་གི་རང་བཞིན་ཅན་དང་རྒྱུ་སྒྲུབ་ན་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། དེའི་རྗེས་འགྲོ་གྲུབ་པ་ལ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་དགོས་སོ་ཞེས་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་སྟེ། མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཁྱད་པར་མཉན་བྱ་དང་སྤྱི་གཞལ་བྱ་དག་བཤད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ལྡོག་པ་རྐྱང་པ་ཅན་དང་། རྗེས་འགྲོ་རྐྱང་པ་ཅན་གྱི་རྟགས་གཉིས་གོ་བྱེད་ཡིན་ཞེས་འདོད་པ་ལ་རྩོད་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྷག་མ་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྩོལ་བ་ལས་མ་བྱུང་སྟེ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར། རྟག་སྟེ། ལུས་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་སྟེ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་གསུམ་ནི་ཆོས་ཅན། རྟགས་ཡང་དག་གི་ལྡོག་པའི་ཚུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་རྗེས་འགྲོ་ཡོད་ཙམ་དང་། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ཆ་མཉམ་པ་དང་། རྗེས་འགྲོ་གཙོ་ཆེ་བ་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ནོ་ཞེ
Chinese
如是。对于未直接施加确定把握的三个语词，作为有法，依次对于各自的“黑色的乌鸦不善飞翔”、“黑色的乌鸦善于飞翔”和“莲花不可能有蓝色”这些遮遣之义，则会生起分别念，因为如此遮遣是世间共称且有此能力，并且这些语词是随顺想要如此表达的表达意愿的缘故。第三，因为仅仅是遮遣在有法上不具备的（性质），因此，仅仅是作为因的法，是有法的、是有法之特殊性质的法，并不能指出在同品例上没有随同的过失，因为仅仅是遮遣不具备的（性质），是有法你的特殊性质，而不是仅仅存在于有法上的缘故。第三部分有三点：总摄并显示九个（例子）各自的必要；详细解释两个正确的和可听闻的（例子）；解释不单独显示反驳因的理由。第一点是：所谓的九个有法各自的必要是什么呢？“声音，作为有法，是无常的，因为是所作”和“因为是勤作所生”这两个正确的理由，以及“声音，作为有法，是常的，因为是所作”和“因为是勤作所生”这两个相反的相违因，所说的有法，是有必要的，因为如果自性和果二者成立自己的自性者和因，则是正确的因，并且为了成立它的随同，必须要有同品周遍，因为是为了成立之义的缘故。“声音，作为有法，是常的，因为是可听闻的”和“因为是可量度的”，这样分别解释了特殊的可听闻的和一般的可量度的，作为有法，是有必要的，因为是为了辩论说“仅仅是反遍的和仅仅是随遍的因二者是能知”的观点的缘故。剩余的“声音，作为有法，不是勤作所生的，因为是无常的；是常的，因为不是有身体的；是勤作所生的，因为是无常的”这三个，作为有法，是分别成立正确之因的反遍方式，因为依次是仅仅有随同、随同和反遍相等、随同为主，才是正确的因。
English
As it is. For the three words to which definite grasping is not directly applied, as the subject, sequentially, for the meanings of negating "black crows are not good at flying," "black crows are good at flying," and "lotuses cannot be blue," conceptualizations will arise, because such negation is worldly convention and has this ability, and because these words follow the intention to express what is desired to be expressed. Third, because it is merely the negation of what is not possessed by the subject, therefore, merely as the dharma of the sign, which is the dharma of the subject, which is the dharma with the special characteristic of the subject, it does not point out the fault of not having concomitance in the similar example, because merely negating what is not possessed is the special characteristic of you, the subject, and not because it exists only in the subject. The third part has three points: summarizing and showing the necessity of each of the nine (examples); explaining in detail the two correct and audible (examples); explaining the reason for not showing the refutation sign separately. The first point is: what is the necessity of each of the nine subjects? "Sound, as the subject, is impermanent, because it is produced" and "because it is produced by effort," these two correct reasons, and "sound, as the subject, is permanent, because it is produced" and "because it is produced by effort," these two contradictory opposite signs, the stated subject, are necessary, because if both nature and result establish their own nature and cause, then it is a correct sign, and in order to establish its concomitance, it is necessary to have similar pervasion, because it is for the sake of establishing the meaning. "Sound, as the subject, is permanent, because it is audible" and "because it is measurable," thus separately explaining the special audible and the general measurable, as the subject, are necessary, because it is for the sake of arguing against the view that "only the exclusively inverse and the exclusively concomitant signs are knowable." The remaining three, "Sound, as the subject, is not produced by effort, because it is impermanent; it is permanent, because it is not embodied; it is produced by effort, because it is impermanent," these three, as the subject, are to separately establish the inverse mode of the correct sign, because sequentially, only having concomitance, equal concomitance and inverse, and concomitance being primary, are correct signs.
Tibetan
ས་པ་རྣམས་ལ་མ་ངེས་པར་བསྟན་པས་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ལས་བཟློག་པའི་ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་དགོས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་གཉིས་པོ་རྒྱས་པར་བཤད། །ཁྱད་པར་མཉན་བྱ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཚུལ་བཤད། །གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལྔ་སྟེ། བྱས་པ་ཁྱབ་བྱེད་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན། །རྩོལ་བྱུང་རྣམ་གཉིས་འཇུག་པའི་འབྲས་བུར་བསྟན། །རང་བཞིན་ལོགས་སུ་སྟོན་པའི་དགོས་པ་བཤད། །གཉིས་པོ་སྐབས་འདིར་སྟོན་པའི་དགོས་པ་བཤད། །རྩོལ་བྱུང་སྨོས་པའི་དགོས་པ་གཉིས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་བྱས་པ་སྐབས་འདིར་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་དཔེར་སྨོས་ཤེ་ན། དེ་ལྟར་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཉིད་ལས་གཞན་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱིས་ནི་གོ་བྱ་སྟེ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པ་མིན་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་མིན་ཏེ། རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཆོས་ཅན། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་གཉིས་སུ་འཇུག་སྟེ། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་གང་ཞིག ཁྱབ་བྱེད་དུ་མི་འཇུག་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་རྩོལ་བྱུང་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་དཔེར་སྨོས་ཤེ་ན། རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་སྒྲ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རང་རྒྱུ་སྒྲ་མི་རྟག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་ཅི་ལྟར་ཤེས་ཏེ། ཤེས་པ་དེ་སྒྲ་རྟག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྩོལ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་སྔར་ཡོད་པ་ཡི་སྒྲ་རྟག་པར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཁྱོད་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བར་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ་ཏེ། ཁྱོད་ཏེ་སྔར་ནས་ཡོད་པའི་སྒྲ་རྟག་པའི་སྒྲིབ་བྱེད་དང་། སྒྲ་རྟག་པར་དམིགས་པའི་དབང་པོ་དང་། སྒྲ་རྟག་པ་ཉིད་དེ་གསུམ་པོ་གང་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར་སྒྲིབ་བྱེད་དང་། དབང་པོ་དང་། སྒྲ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲ་ཆོས་ཅན། དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཉན་ཤེས་མི་བྱེད་པ་འགལ་བ་སྟེ་རྟག་ཏུ་བྱེད་པར་ཐལ། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཉན་ཤེས་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲ་ཉན་པའི་ཤེས་པ་འདི་འདྲ་དེ་ཆོས་ཅན། བརྒྱུད་ནས
Chinese
如果对有法者未确定地显示，那么成为真正的相，是为了显示必须成立与一切相异品相违的遣返。第二（部分）有二：广说两种真正的相，广说特殊的所听闻。第一（部分）有二：说两种真正的相的显示方式，说分为二的必要。第一（部分）有五：已作是周遍的行境之自性，勤作所生两种显示为行境之果，说单独显示自性的必要，说此时显示二者的必要，说第二说勤作所生的必要。第一是：为何将周遍于顺品的已作，在此处说为自性之相的例子呢？如此说是有必要的，因为唯有自性之相才能了知，其他的果之相则不能了知，即在顺品中具有周遍。果之理则不是周遍于顺品，因为原因可能与果混淆。因此，果之理，有法者，在顺品中有两种行境，即在顺品中行境，但不周遍于行境。第二是：为何将勤作所生说成果相的例子呢？是为了了知勤作后立即产生的执持声音之识，是其自身之因，即声音无常之果。这又是如何了知的呢？如果说因为识是声音常有之果，那么，勤作，有法者，你之前已有的执持声音常有之识，不应成为你勤作后立即产生的，因为你，即先前已有的声音常有的障碍，以及缘声音常有的根，以及声音常有本身这三者，在任何方面都不会有丝毫差别地紧密结合。这也是依次障碍，根，以及声音本身不可能的缘故。因此，声音，有法者，在某些时候不产生听觉果是相违的，即应成为恒常产生，因为是不依赖于缘而产生听觉的。因此，像这样的勤作所生的听声音之识，有法者，通过……
English
If it is shown indeterminately to the subject, then to be a true sign, it is to show that it is necessary to establish the reversal that contradicts all dissimilar sides. The second (part) has two: Explain in detail the two true signs, explain in detail the special audible. The first (part) has two: Explain the way the two true signs are shown, explain the necessity of dividing into two. The first (part) has five: What has been done is the nature of the pervasive object, the two that arise from effort are shown as the fruit of the object, explain the necessity of showing the nature separately, explain the necessity of showing the two at this time, explain the second necessity of mentioning what arises from effort. The first is: Why is what has been done that pervades the similar side, mentioned here as an example of the sign of nature? It is necessary to say so, because only the sign of nature can be known, and other signs of fruit cannot be known, that is, it has pervasiveness in the similar side. The reason for the fruit is not pervasive in the similar side, because the cause may be confused with the fruit. Therefore, the reason for the fruit, the subject, has two kinds of objects in the similar side, that is, the object in the similar side, but not pervasive in the object. The second is: Why is what arises from effort said as an example of the fruit sign? It is to know that the consciousness that holds the sound that arises immediately after the effort is its own cause, that is, the fruit of the impermanence of sound. How is this known again? If it is said that because consciousness is the fruit of the constant sound, then, the effort, the subject, the consciousness that holds the constant sound that you had before should not become what you produced immediately after the effort, because you, that is, the obstacle of the constant sound that existed before, and the root that depends on the constant sound, and the constant sound itself, these three will not be closely combined in any way without any difference. This is also because the obstacle, the root, and the sound itself are impossible in order. Therefore, the sound, the subject, is contradictory to not producing the fruit of hearing at some time, that is, it should become constant production, because it produces hearing without relying on conditions. Therefore, the consciousness of hearing the sound produced by effort like this, the subject, through...