Tibetan
གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཐག་ཉེ་རིང་གི་དོན་གསལ་མི་གསལ་དུ་མཐོང་བ་དེར་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གྱི་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་གསལ་མི་གསལ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་སྔར་ནས་ཡོད་པའི་གཟུགས་དེ་ལས་གཞན་གཟུགས་གསལ་མི་གསལ་སྣ་ཚོགས་གསར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཉེ་རིང་ལ་གནས་པས་སོ་སོར་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། གསར་སྐྱེས་ཀྱི་གཟུགས་དེ་དག་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར། འགྱུར་ན་གཟུགས་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཕན་ཚུན་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ནི་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པར་ཐལ། ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་བསྒྲིབས་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དོན་གཅིག་ལ་ཐག་ཉེ་རིང་ནས་བལྟ་བའི་སྐྱེས་བུའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། གཟུགས་གསར་སྐྱེས་དེ་དག་མི་སྣང་བར་གསལ་མི་གསལ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་སྔར་གྱི་གཟུགས་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་སྣང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། གཟུགས་དེ་སྣང་རུང་དུ་ཡོད་ཅིང་། གསལ་མི་གསལ་གྱི་གཟུགས་སྣང་བ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ལས་གཟུགས་དེ་དག་ཕན་ཚུན་མ་བསྒྲིབས་སོ་ཞེ་ན། དོན་གཅིག་ལ་ཐག་ཉེ་རིང་ནས་བལྟ་བའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཅིག་ཆར་ནི་གཟུགས་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་རང་བཞིན་དག་རེ་རེས་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། གཟུགས་གསལ་མི་གསལ་གཉིས་སྒྲིབ་བྱེད་མེད་པར་རེ་རེས་ཀྱང་སྣང་རུང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་རུང་དུ་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་གསལ་མི་གསལ་གང་རུང་གཅིག་བསྒྲིབས་ནས་མི་མཐོང་ཞེ་ན། གཟུགས་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་ཙམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་མ་མཐོང་བའི་ལས་ཀྱིས་ཅི་བྱེད་དེ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་གང་གིས་སྐྱེས་པའི་རྒྱུད་ལ་དོན་ཕན་པ་དང་དོན་མིན་གནོད་པ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དོན་གྱི་རྣམ་པ་མེད་ན་སྣང་བ་དང་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་དོན་གསལ་མི་གསལ་དུ་སྣང་བ་མི་རིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དོན་ཁས་བླངས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་མྱོང་བ་ཆོས་ཅན། བག་ཆགས་སད་བྱེད་སོགས་ཇི་ལྟའི་རྒྱུ་བཞིན་དུ་གསལ་མི་གསལ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་འཛིན་པར་བྱེད་དེ། རྣམ་པ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་གང་ཞིག་ལྷག་མ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མེད་ཀྱང་སྣང་བ་དང་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སོགས་ཀྱིས་དོན་གསལ་མི་གསལ་དུ་འཛིན་ཞེས་པ་ནི་བློ་ངན་རྣམས་ཀྱིས་ལུགས་ངན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་པ་གཟུང་ཡུལ་འགགས་ཀྱང་སྣང་བ་ཡོད་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་འགགས་སྣང་བ་ཤེས་པར་བསྒྲུབ། །ཕྱི་དོན་སྣང་བའི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་པ་དང་སྒྲ་དང་མར་མེ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་རང་ལ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་དངོས་སུ་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་ལ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་དུས་ན་ཞིག་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ལ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་ནི་ཅིག་ཤོས་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་གི་སྔ་མ་ན་བྱུང་བ་ཡི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་ཞིག་ཀྱང་བློ་རང་ཉིད་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བས་བློ་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དུས་མཉམ་དོན་ཉིད་སྣང་བ་དགག །སྐྱེད་བྱེད་དེ་ཉིད་སྣང་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་སྔ་མ་དེ་དག་ཤེས་པའི་དུས་ན་མེད་པས་མི་སྣང་ཡང་དོན་སྔ་མ་ལས་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་དོན་དེ་དག་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བར་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་དང་དུས་མཉམ་གྱི་དོན་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་ལ་གསལ་བར་སྣང་བ་མིན་པར་ཐལ། ཤེས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་མིན་པའི་དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ན་ཉན་ཤེས་ལྟ་བུ་གཅིག་ལའང་ཆོས་ཅན། དོན་ཀུན་གསལ་བར་སྣང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གཞན་ཡང་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་དུས་མཉམ་གྱི་དོན་ཆོས་ཅན། ཕན་མི་འདོགས་ཀྱང་དུས་མཉམ་གྱི་བློ་དེ་ལ་སྣང་བར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་དོན་སྔ་མ་ལས་དེ་དང་ཤེས་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དུས་མཉམ་པའི་དོན་དང་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་འདི་ཡང་ཆོས་ཅན། རུང་བ་མེད་དེ། རུང་ན་དབང་པོ་སྔ་མ་ལས་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་དབང་པོ་ཡང་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་སྔ་མ་དེས་བྱས་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་ཆོས་ཅན། དོན་སྔ་མ་དེ་དངོས་སུ་སྣང་བ་མེད་ཀྱང་དོན་སྔ་མ་དེ་གསལ་བར་སྣང་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་སྔ་མས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དོན་གཞན་ནི་ཆོས་ཅན། དུས་མཉམ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བར་སྣང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དུས་མཉམ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་རང་གི་རྣམ་པ་འདྲ་བ་ཡིས་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་མཉམ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱི
Chinese
第二，如果认为远近之物之所以显明与不显明，是因为并非没有见，而是依靠善业与非善业，从原本就已存在的一种显明或不显明的色法之外，新产生各种显明与不显明的色法，并且它们处于远近的位置，所以才能分别看见。那么，新产生的那些色法，是会互相遮蔽，还是不会互相遮蔽？如果会互相遮蔽，那么这些色法，就成为所立宗，因为它们会遮蔽各自对境的识的显现，因为它们互相遮蔽。如果承认，那么，对于从远近观察同一事物的士夫的识来说，这些新产生的色法不会显现，反而会显现原本就存在的一种显明或不显明的色法，因为这个色法是能够显现的，并且对于显明与不显明的色法的显现存在遮蔽。如果说，业所生的色法不会互相遮蔽，那么，对于从远近观察同一事物的两个人来说，就应该同时各自看见显明与不显明的自性，因为显明与不显明的二者在没有遮蔽的情况下，各自都能显现。如果说，由于不可见的业遮蔽了显明或不显明中的一种，所以看不见，那么，仅仅是显明与不显明，对你来说，不可见的业有什么作用呢？因为它们不是善业与非善业的果报，因为你所生的相续中，没有对意义有益和对非意义有害的作用。第三，如果没有事物的行相，那么从显现和作用的差别中，事物显明与不显明是不合理的，因此，即使承认事物，也应该像随眠觉醒等一样，依靠事物所生的体验，执持显明与不显明等各种不同的行相。凡是执持不同行相的，其余的，即使没有事物的行相，也通过显现和作用的差别等执持事物显明与不显明，这对于恶慧者来说是恶劣的宗派。第七，所取境灭尽，但仍有显现，对此的论证有二：事物灭尽，显现为识。
English
Secondly, if it is thought that the reason why things appear clear or unclear depending on their distance is not that there is no seeing, but that relying on virtuous and non-virtuous actions, various new clear and unclear forms arise from the form that was originally present in one of the clear or unclear states, and because they are located at different distances, they are seen separately. Then, do these newly arisen forms obstruct each other, or do they not? If they obstruct each other, then these forms become the subject of the thesis, because they obstruct the appearance to the consciousness that has its own object, because they obstruct each other. If you accept this, then for the consciousness of a person looking at the same object from different distances, these newly arisen forms will not appear, but the single original form that exists in one of the clear or unclear states will appear, because that form is capable of appearing, and there is an obstruction to the appearance of the clear and unclear forms. If you say that the forms produced by action do not obstruct each other, then for two people looking at the same object from different distances, each should simultaneously see the clear and unclear nature, because both the clear and unclear are capable of appearing without any obstruction. If you say that an invisible action obstructs one of the clear or unclear, so it is not seen, then what is the use of the invisible action for mere clear and unclear? Because they are not the result of virtuous and non-virtuous actions, because in the continuum from which you arise, there is no action that benefits meaning or harms non-meaning. Thirdly, if there is no aspect of the object, then it is unreasonable for things to appear clear or unclear from the difference in appearance and function. Therefore, even if you accept the object, the experience that arises in reliance on the object should, like the awakening of latent tendencies, grasp various different aspects such as clear and unclear. Whatever grasps different aspects, the rest, even without the aspect of the object, grasps the object as clear or unclear through the difference in appearance and function, etc., which is a bad system for the foolish. Seventh, even when the object of apprehension ceases, there is still appearance. There are two proofs for this: the object ceases, and the appearance is known.
Chinese
成立。驳斥关于外境显现的他人观点。第一部分是： 识、声、灯等的刹那，是所立。因为什么理由，它们不会在缘自身的现量和分别识中真实显现呢？因为在缘自身的现量和分别识产生时，它们已经坏灭了。因为缘自身的现量和另一个分别识，是它们的生因，所以在它们之前已经产生。因此，即使是一个事物，由于心识自身显现为事物的形象，也成立了心识具有二取之相。第二部分分为两点： 驳斥同时之境显现，驳斥生因本身显现。第一点是： 之前的境在识产生时已经不存在，所以不会显现。但如果说，从之前的境中，与识同时产生的境，会在识中清晰显现，那么，与识同时的境，是所立。它不应该在识中清晰显现。因为它是对识没有助益的其它境。如果这个遍（周遍）不成立，那么对于像听觉识一样的事物，一切境都会清晰显现。因为不是助益者的其它境也会清晰显现。如果说，同时的境，虽然没有助益，但一定会在同时的识中显现，因为它的原因是，它和识是从之前的境中同时产生的。那么，这种认为同时的境和识，因为从一个因产生，所以是境和有境的分别念，也是所立。这是不可能的。如果可以，那么从之前的根识中与识同时产生的根识，也会变成识的境。因此，对于由之前的境所产生的根识，即使之前的境没有真实显现，也应该说之前的境清晰显现，因为它是以之前的境所赋予的形象显现的缘故。与识同时产生的其它境，怎么会在同时的识中清晰显现呢？不应该显现。因为同时的识，不是以与其自身相似的形象来赋予形象的。因为对同时的识没有助益，所以不对它赋予形象。
English
Established. Refuting the views of others regarding the appearance of external objects. The first part is: The moments of consciousness, sound, light, etc., are the subject. For what reason do they not clearly appear in the direct perception and conceptual consciousness that apprehend themselves? Because they have already ceased at the time when the direct perception and conceptual consciousness that apprehend themselves arise. Because the direct perception that apprehends itself and the other conceptual consciousness are the causes of their arising, therefore they have arisen before them. Therefore, even if it is a single object, since the mind itself appears as the form of the object, it is established that the mind has the aspect of dualistic appearance. The second part is divided into two points: Refuting the appearance of simultaneous objects, and refuting the appearance of the cause itself. The first point is: The previous objects do not exist at the time of consciousness, so they will not appear. But if it is said that from the previous objects, the objects that arise simultaneously with consciousness will clearly appear in consciousness, then the object that is simultaneous with consciousness is the subject. It should not clearly appear in consciousness. Because it is another object that does not benefit consciousness. If this pervasion is not established, then for something like auditory consciousness, all objects will clearly appear. Because other objects that are not beneficial will also clearly appear. If it is said that the simultaneous object, although it does not benefit, will definitely appear in the simultaneous consciousness, because its reason is that it and consciousness arise simultaneously from the previous object. Then, this conceptual thought that the simultaneous object and consciousness are object and subject because they arise from one cause is also the subject. This is impossible. If it is possible, then the sense consciousness that arises simultaneously with consciousness from the previous sense faculty will also become the object of consciousness. Therefore, for the sense consciousness produced by the previous object, even if the previous object does not actually appear, it should be said that the previous object appears clearly, because it appears in the form given by the previous object. How can other objects that arise simultaneously with consciousness clearly appear in simultaneous consciousness? It should not appear. Because simultaneous consciousness does not give form with a form similar to itself. Because it does not benefit simultaneous consciousness, it does not give form to it.