Tibetan
རྣམ་པར་མི་དྲན་ཏེ་ཤེས་པ་དེ་ལ་དོན་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ལས་ཁྱོད་དོན་དང་འདྲ་བ་བསྟེན་པ་སྟེ་བསྲེས་ནས་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཁྱོད་དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་གཞན་ཅིར་འགྱུར་ཏེ་གཞན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འདྲ་བ་ལས་གཞན་པའི་དོན་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་དོན་དུ་འཁྲུལ་པའི་དཔེ་ཡོད་དེ། མཚེ་མ་སོགས་ལ་འདྲ་བས་གཅིག་ཏུ་བསྲེ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བློ་རྣམ་བཅས་སུ་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དང་པོ་ཡུལ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་པ་ཅན་མིན་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་པོ་ཅན་ཡིན་ན། དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱོད་དང་ཤེས་པ་དང་པོ་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་པ་དང་པོ་ལ་དོན་རྣམ་མེད་ན་གཉིས་པ་དང་ཐ་དད་དུ་མི་ཕྱེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་དང་པོ་སྔོ་འཛིན་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། རང་ཉིད་སྔོ་སོགས་ངོ་བོ་སྟེ་རྣམ་པར་མདུན་ན་གནས་པར་འགྱུར་བའི་བློ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དུ་དོན་བསྲེ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཏེ། རང་ཉིད་དོན་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་འཛིན་པའི་བློ་གཉིས་པས་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། བློ་དོན་གྱི་རྣམ་ལྡན་ཡིན་པས་དོན་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་དྲན་པ་ལས་གཞན་དུ་དོན་གྱི་དངོས་འབྲས་ཡིན་པས་དོན་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་དྲན་ན་དང་པོ་སྔོ་འཛིན་ལྟ་བུ་གཅིག་པོ་ཉིད་དོན་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་ལས་དངོས་སུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དོན་དེ་དང་འབྲེལ་པའམ་དོན་དེའི་རྣམ་ལྡན་དུ་དྲན་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མ་ཆོས་ཅན། སྔོན་པོའི་རྣམ་ལྡན་དུ་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་དྲན་པ་མིན་པར་ཐལ། ཤེས་པ་སྔ་མའི་དོན་སྔོན་པོ་དང་དངོས་སུ་འབྲེལ་བ་སྟེ་སྐྱེས་པ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་དོན་བཀག་ནས་ཚུལ་གཉིས་བསྒྲུབ། །དོན་ལ་བརྟེན་ནས་ཚུལ་གཉིས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྣང་བ་ཕྱི་དོན་ཡིན་པ་དགག །ཕྱི་དོན་གཞན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱེད་དགག །ཕྱི་དོན་མེད་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ་གཏན་ཚིགས་དགོ
Chinese
如果说因为不忆念，所以那个识有对境所作的差别。那么，根识是所立，从对境所作的差别来说，你所依仗的与对境相似，也就是混合而执取的差别，除了与你所说的对境相似之外还能变成什么呢？所以不是其他的。因为没有与相似之外的对境所作的差别。对境显现的识是所立，有从与对境相似而错认为对境的例子，因为见到双胞胎等以相似而混为一谈。即使那样，也成立了具相识。第三，如果第一个识，境识的自性不是具有境和识的二相，而是具有执取的唯一相，那么，缘于它的第二个识的自性也是所立，你必定不会被执取的心的你和第一个识区分开来。因为你对于没有境相而执取的唯一相来说，在相上是相同的。因此，如果第一个识没有对境相，那么就有无法与第二个识区分开来的过失。第一个识，比如执取蓝色的识是所立，是自己蓝色等体性，也就是显现在面前的识，因此与对境混合且相关联，因为执取自己具有对境相的第二个识所缘的缘故。第四，因为心具有对境相，所以从忆念具有对境相之外，因为是对境的真实果，所以如果忆念具有对境相，那么最初的执取蓝色等，唯一是从蓝色等对境真实产生的缘故。会忆念与那个对境相关联或者具有那个对境相，那个执取的后来的后来的识是所立，不会被后来的识忆念为具有蓝色的相。因为没有见到先前的识与蓝色对境真实相关联而产生。第三，以俱时缘的决定之相来成立，有二，遮破外境而成立二法，依靠对境而成立二法。第一有三，遮破显现是外境，遮破外境是他者的能立，遣除对外境不存在的诤论。第一有三，遮破能立。
English
If it is said that because there is no recollection, that consciousness has the distinction of being made by the object. Then, sense consciousness is the subject, from the distinction of being made by the object, what else can the distinction of relying on what is similar to the object, that is, mixing and grasping, become other than being similar to the object you speak of? Therefore, it is not other. Because there is no distinction of being made by the object other than being similar. The consciousness that appears as an object is the subject, there is an example of mistaking it for an object from being similar to the object, because it is seen that twins etc. are mixed together by similarity. Even so, the consciousness with aspects is established. Third, if the first consciousness, the nature of object consciousness, is not a two-aspect one with object and consciousness, but a single-aspect one with grasping, then the nature of the second consciousness that focuses on it is also the subject, you will certainly not be distinguished from the first consciousness by the mind that grasps you. Because you are the same in aspect for the single aspect that grasps without the object's aspect. Therefore, if the first consciousness does not have the object aspect, then there is the fault of not being able to distinguish it from the second consciousness. The first consciousness, such as the consciousness that grasps blue, is the subject, it is its own blue etc. essence, that is, the consciousness that appears in front, therefore it is mixed with and related to the object, because it is the object of the second consciousness that grasps itself as having the object aspect. Fourth, because the mind has the object aspect, so from remembering having the object aspect, because it is the real result of the object, so if remembering having the object aspect, then the initial grasping of blue etc., only from the blue etc. object is truly produced. It will remember being related to that object or having that object aspect, the later and later consciousness that grasps that is the subject, it will not be remembered by the later consciousness as having the blue aspect. Because it has not been seen that the previous consciousness is truly related to the blue object and produced. Third, establishing with the sign of the determination of simultaneous conditions, there are two, refuting external objects and establishing two dharmas, relying on objects and establishing two dharmas. The first has three, refuting that appearance is an external object, refuting that external objects are the proof of others, dispelling the dispute that external objects do not exist. The first has three, refuting the proof.