Chinese
像那种有很多“ི་ན་མར་”的情况一点也不要。行住坐卧，所做的一切都要为了众生的利益，这非常重要。如果说行为是自然流露，结果却流露出恶行，那就成了黑业的堕落者。要努力供养三宝等等善事。身语意三门的一切行为都要转为佛法。所做的一切善根都要回向给如母虚空般的众生。暗地里连针尖大的恶事也不做。在人前假装精进，擦拭曼扎盘、磕头等等，像猪尾巴一样，那不是真正的精进，所以要时时刻刻不分好坏地努力。老牛饮水，开始时不会很猛烈，后来要像不间断一样，不能有执着。等等，说了无边无际的教言。总而言之，从见解上来说，就是以见解来看待实相的意义；从修持上来说，就是安住在止观无别、一心一意的意义上；从行为上来说，就是通过四种行为来增进善行。行为是彻底证悟实相，远离希望和恐惧、能取和所取，获得四身果位，并通过四种事业来引导一切所化众生。这就是结果。而为了达到这些目的，见和修这二者，都完整地包含在此教言之中。行为方面也有普贤行、秘密行、瑜伽士行、会供行、以及胜过一切的行五种。第一种是，不离胜观的体验，在行住坐卧四种行为中，所有的分别念都像雪落在石头上一样，不需要对治，自然而然地平息、消融。为了增进这种体验，就要进行秘密行，在坟地或一棵树等地方，与明妃一起进行。瑜伽士行就是赤身裸体，用六种装饰来庄严自己，与明妃一起在村庄里游荡。会供行就是去到大街上、集市上、或者低种姓的人家等等地方，如果出现歌舞赞颂、嘲笑辱骂、争吵打斗等情况，就要像森林着火一样，让它们成为善行和禅定的助缘。如果它们成了助缘，就要进行胜过一切的行，遣除无明，即使吃了毒药也能变成甘露，因此胜过食物，胜过…
English
Like those situations where there are many "i na mar," don't do that at all. It's very important to do everything – walking, sleeping, sitting, and whatever you do – for the benefit of sentient beings. If you say that behavior arises naturally, but it ends up arising as bad behavior, then you become a black-karma transgressor. Strive to make offerings to the Three Jewels and engage in other virtuous activities. Turn all actions of body, speech, and mind into Dharma. Dedicate all the virtuous roots you've created to all mother-like beings as vast as space. Don't do even a needlepoint of evil in secret. In front of people, pretending to be diligent by wiping the mandala plate and prostrating, etc., is like a pig's tail, it's not true diligence. So, you must strive constantly, without distinguishing between good and bad. When an old ox drinks water, it doesn't start intensely. Later, it should be like an uninterrupted flow, without any attachment. And so on, countless teachings were given. In summary, from the perspective of view, it is to view the meaning of reality with view; from the perspective of practice, it is to abide in the meaning of non-dual shamatha-vipashyana, with one-pointedness; from the perspective of conduct, it is to enhance virtuous practice through four types of conduct. Conduct is to fully realize the ultimate reality, free from hope and fear, grasper and grasped, attain the state of the four kayas, and guide all beings to be tamed through the four activities. This is the result. And for the sake of achieving these goals, both view and practice are fully contained within this instruction. There are also five types of conduct: Samantabhadra's conduct, secret conduct, yogi's conduct, tsok conduct, and the conduct of surpassing all. The first is: without separating from the experience of vipashyana, in the four activities of walking, sitting, and lying down, all conceptual thoughts are like snow falling on a rock, without needing antidotes, they naturally pacify and dissolve on their own. To enhance this experience, one should engage in secret conduct, in a charnel ground or a place like a single tree, together with a mudra consort. Yogi's conduct is to be naked, adorned with six ornaments, and wander in the village together with a mudra consort. Tsok conduct is to go to a large street, a market, or the homes of low-caste people, etc., and if there are songs, dances, praises, ridicule, abuse, quarrels, fights, etc., they should become aids to virtuous practice and samadhi, like fire spreading in a forest. If they become aids, one should engage in the conduct of surpassing all, dispelling ignorance, and even if poison is eaten, it turns into nectar, thus surpassing food, surpassing...
Tibetan
་བཅས་ཀྱི་རླུང་འགགས་པས་རླུང་ལས་རྒྱལ། །འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ། བླང་དོར་མེད་པས་སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་དེ་ནི་སྤྱོད་པ་ལྔའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུས་ནའང་ཡེ་ནས་ཡོད་པའི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་དེའི་མདངས་ལས་མི་འདའ་བས་ཕྱག་རྒྱ། དེའི་གོང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་བཙལ་དུ་མེད་པས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རིམ་པའོ། །ཆོས་ཐུན་གོ་བཞི་པའོ། ༈ །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། ལམ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་བགྲོད་པས་གཞིའི་ཉེས་པ་ཟད་དེ་མངོན་དུ་གྱུར། ལམ་གྱི་ཉེས་པ་ཟད་དེ་མཐར་ཕྱིན། གཞི་ཐོག་ཏུ་འབྲས་བུ་སླེབ། ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་འགགས་པར་སྣང་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང༌། སྟོང་པའི་བཞུགས་ཚུལ་དེ་ཉིད་ལས་ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལས་ལོགས་སུ་མ་གྲུབ་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པས་གཉིས་འཛིན་དང་རེ་དོགས་ཀྱི་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ། རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་རྟོགས་ཤིང་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྒོམ་མེད་མཐར་ཐུག་རྟོགས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་རྟོགས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་བྲལ་བ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་དེ་ལ་འབྲས་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ། སྤྱིར་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་རིག་སྟོང་གསུམ་ལས་མ་འདས་པས་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན། དེ་དག་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དང་སྦྱར་ན་གཞིའི་སྐུ་གསུམ་ནི་རང་སེམས་ཅིར་མ་གྲུབ་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེའི་དབྱིངས་སྟོང་པར་འཆར་བ་ཆོས་སྐུ། དེའང་སྟོང་པ་ཅང་མེད་དམ་བེམ་པོ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་སྟོང་པ་རང་རིག་རང་གསལ་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་སུ་རིག་པས་ལོངས་སྐུ། སྟོང་ཉིད་དེ་མདངས་མ་འགགས་པར་རང་གཟུགས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན། སྐུ་གསུམ་རང་ལ་ཚང་བའི་དཔེ་ཏིལ་ལ་སྣུམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་དང་ལྟ་བུ་དང་མ་བཅོས་གཉུག་མ་རྣམས་རིམ་བཞིན་སྦྱར་རོ། །ཡང་རང་བྱུང་པས་གསུངས་པ་ལྟར་ན། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ། རང་བཞིན་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ་མ་འགགས་ཤིང་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན། སྟོང་པ་དེ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས། གསལ་བ་དེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས། དེ་གཉིས་མཉམ་པོར་གནས་པ་དེ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། དེ་གཉིས་མ་འདྲེས་པར་སོ་སོར་གནས་པ་དེ་སོ་སོར
Chinese
以至于风脉止息而胜风。对于轮回涅槃的一切没有偏颇，因此从偏颇中彻底获胜。没有取舍，因此行为达到究竟，这就是五种行为。所有这些时候，也不离本来就有的法性空性的光彩，这是手印。在那之上，所谓的佛陀的智慧是无法寻觅的，因此称为大。这些就是道大手印的次第。第四十四法。接下来是第三个果大手印：通过修行道的次第，基础的过患耗尽而显现。道的过患耗尽而达到究竟。基础之上果到达。对于一切有法的事物，不间断地显现，却以自己的体性空。从空性的安住方式中，所有显现的有法，也并非独立存在，而是无二无别，因此从二取和希冀的轮回中解脱。证悟达到究竟，具有力量和无畏等诸多功德，证悟大手印的意义，具有三身五智功德事业的自性，证悟无修的究竟，从一切障碍中解脱，证悟一切所应证悟的离证悟和异熟等所有功德都显现，这被称为果大手印。总的来说，内外的一切法都不超出显现、觉性和空性三者，因此是三身的体性。如果将这些与基础、道、果三者结合，那么基础的三身是自心不成任何事物，远离一切戏论，在那样的界中，空性显现是法身。那空性并非什么都没有或者像石头一样，而是空性自明自显，以各种自性觉知是报身。那空性光彩不间断地显现为自己的形象，各种对境是化身。三身在自身圆满的例子就像油遍布芝麻一样，以及无造作的本初状态等依次结合。另外，如让炯巴所说：本体空性是法身，自性光明是报身，不间断地显现任何事物是化身。空性是法界智，光明是如镜智，这两者平等安住是平等性智，这两者不混杂各自安住是各各
English
Thus, the winds cease and overcome the winds. Towards all of samsara and nirvana, there is no partiality, therefore completely victorious over partiality. There is no acceptance or rejection, therefore the conduct reaches the ultimate, these are the five conducts. At all those times, it does not stray from the radiance of the emptiness of the dharma nature that has always been there, this is the mudra. Above that, the so-called wisdom of the Buddha is impossible to find, therefore it is called great. These are the stages of the Mahamudra of the path. The forty-fourth Dharma discourse. Next is the third, the Fruit Mahamudra: By traversing the stages of the path, the faults of the basis are exhausted and manifest. The faults of the path are exhausted and reach the ultimate. The fruit arrives on top of the basis. For all phenomena, they appear unceasingly, yet are empty in their own essence. From that very way of abiding in emptiness, all the phenomena that appear, do not exist separately from it, and are non-dual, therefore liberated from the cycle of duality and hope and fear. Realization reaches the ultimate, possessing many qualities such as strength and fearlessness, realizing the meaning of the Mahamudra, possessing the nature of the three bodies, five wisdoms, qualities and activities, realizing the ultimate of no-meditation, liberated from all obscurations, realizing all that is to be realized, the qualities of non-realization and complete maturation are all manifested, this is called the Fruit Mahamudra. In general, all phenomena, internal and external, do not go beyond the three of appearance, awareness, and emptiness, therefore they are the nature of the three bodies. If these are combined with the three of basis, path, and fruit, then the three bodies of the basis are that one's own mind does not become anything, is free from all elaborations, and in that realm, emptiness appears as the Dharmakaya. That emptiness is not nothing or like a stone, but emptiness is self-aware, self-illuminating, and knowing in various ways as the Sambhogakaya. That emptiness, its radiance unceasingly, appears as one's own form, various objects are the Nirmanakaya. The example of the three bodies being complete in oneself is like oil pervading sesame seeds, and the uncreated, original state, etc., are combined in sequence. Furthermore, as Rangjung Dorje said: Essence emptiness is the Dharmakaya, nature luminosity is the Sambhogakaya, appearing unceasingly as anything is the Nirmanakaya. Emptiness is the Dharmadhatu wisdom, luminosity is the mirror-like wisdom, these two abiding equally is the equality wisdom, these two abiding separately without mixing are the distinct