Tibetan
བ་པའོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། འདུན་དང་ཞེ་སྡང་འཇིགས་པ་དང༌། །རྨོངས་པས་གང་ཞིག་ཆོས་མི་འདའ། །དེ་ནི་དད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ། །ངེས་པར་ལེགས་པའི་སྣོད་མཆོག་ཡིན་ཞེས་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་མི་གཏོང་བའང་དད་པར་འཇོག་གོ །ཕན་ཡོན་ནི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་སེམས་སྐྱེ། མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་སྤོང་བ་སོགས་མཐའ་ཡས་ཤིང༌། དད་པ་ཡོད་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེའི་དྲུང་དུ་བྱོན་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏེ། །དཀོན་མཆོག་ཏ་ལར། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལ་དད་གྱུར་ཅིང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལ་དད་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་ལ་དད་གྱུར་ན། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། །ཞེས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། དེ་ལྟར་དད་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དུ་རིག་ནས་དེའི་དྲུང་དུ་གཤེགས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཡང་དག་པར་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་ལུས་ཐོབ་ཅིང་དད་པའི་བློ་དང་ལྡན་པའི་སྐབས་འདིར་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་བྱ་བས་ཆུད་མ་གཟན་པར་དགེ་སྦྱོར་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་དགོས། གཞན་དུ་ན་ལུས་ངག་གི་སྡིག་པ་མངོན་གྱུར་པ་མ་བསགས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱིས་མི་དགེ་བའི་སེམས་མགོ་མི་ནོན་པར་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འཆར་བའི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་གར་སྐྱེ་ཆ་མ་འཚལ་ཏེ། དགེ་བ་དག་ཀྱང་མ་བྱས་ལ། །སྡིག་པ་དག་ཀྱང་ཉེར་བསགས་ན། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །བདེ་འགྲོའི་སྒྲ་ཡང་ཐོས་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་མི་ཁོམ་པའི་གནས་རྣམས་སུ་ལྷུང་ན་ཇི་ལྟར་བྱ། དེས་ན་དལ་འབྱོར་འདི་ཐོབ་དཀའ་ཞིང་འཇིག་སླ་ལ་ཕན་ཡོན་དུ་མ་དང་ལྡན་པའི་གོ་བ་དང་ངེས་ཤེས་རྣལ་མ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དལ་འབྱོར་ཐོབ་དཀའ་བར་ཤེས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོར་ལ་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་ན་རྙེད་བར་དཀའ་བ་རྙེད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པས་མགོ་ལ་མེ་ཤོར་བ་གསོད་པ་ལྟར་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་ཉིན་མཚན་མེད་པར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་འབད་པ་དང་བསླབ་གསུམ་མིག་ལྟར་བསྲུང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་བ་གལ་ཆེའོ། །མདོར་བསྡུས་ནས་བསྒོམ་བྱ་ནི། དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པར་དཀའ་ཞིང་འཇིག་པར་སླ་བས་ཉི་མ་དེ་རིང་ནས་དགེ་སྦྱོར་ལ་ལྟེམ་རྐྱང་མེད་པར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བྱ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དམིགས་པ་དང་ཆོས་ཐུན་དང་པོའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བ
Chinese
བྷ་པའོ། །《宝鬘论》中说：欲望、嗔恨、恐惧和愚痴，无论何者都不能舍弃佛法，那人就被称为具有信心，无疑是最好的法器。因此，不因贪嗔痴等而舍弃佛法，也算是具有信心。其利益是能生起殊胜者的心，能舍弃八无暇等等，有无量利益。如果具有信心，那么如来们也会来到他的面前说法。在《宝积经》中说：对佛和佛的教法具有信心，对佛子们的行为具有信心，对无上菩提具有信心，就能生起大丈夫之心。又在《菩萨藏经》中说：如此安住于信心的菩萨，诸佛世尊们知道他是佛法的法器，就会来到他的面前，为他如实开示菩萨道。如是，获得了人身，又具有信心的此时，不要被不善和无记之事所耗费，必须精勤于善行。否则，即使没有积累身语的明显罪业，但如果内心不善的念头无法控制，持续不断地产生，那么其异熟果报会导致来世不知会转生到何处。如经云：善业未曾修，恶业却累积，纵经百千劫，亦不闻善趣之名。如是说，如果堕落到八无暇之处，又该如何是好？因此，在尚未对这难以获得、容易坏灭且具有众多利益的闲暇人身生起真实的理解和定解之前，应当修习。即使知道闲暇人身难以获得，却不精勤于善行，那么获得这难以获得的闲暇人身又有什么意义呢？因此，要像扑灭头上燃烧的火焰一样，以极大的精进，日夜不停地努力闻思修，像保护眼睛一样守护三学，并且要努力修持菩提心，这非常重要。简而言之，应当这样修习：这闲暇人身宝极难获得且极易坏灭，因此从今天开始，就应当毫不懈怠地持续不断地行持善法。这是所缘和第一个法类。༈ 第二个是死亡无常
English
Bhapo. In the Garland of Jewels, it says: "Desire, hatred, fear, and ignorance, whichever does not abandon the Dharma, that person is called faithful, and is undoubtedly the best vessel." Therefore, not abandoning the Dharma due to attachment, hatred, ignorance, etc., is also considered having faith. The benefit is that it can generate the mind of a superior person, abandon the eight unfavorable conditions, etc., and has immeasurable benefits. If one has faith, then the Tathagatas will also come to him and teach the Dharma. In the Jewel Heap Sutra, it says: "Having faith in the Buddha and the Buddha's teachings, having faith in the conduct of the Buddha's sons, having faith in the unsurpassed Bodhi, one will generate the mind of a great person." Also, in the Bodhisattva Pitaka Sutra, it says: "Thus, the Bodhisattva who abides in faith, the Buddhas, the Bhagavat, knowing that he is a vessel of the Buddha's teachings, will come to him and truly reveal the Bodhisattva path." Thus, having obtained a human body and possessing faith at this time, do not waste it on unwholesome and neutral things, but must diligently engage in virtuous deeds. Otherwise, even if you have not accumulated obvious sins of body and speech, if the unwholesome thoughts in your mind cannot be controlled and continue to arise, then the ripening result will lead to not knowing where you will be reborn in the next life. As the sutra says: "Virtuous deeds have not been cultivated, but evil deeds have been accumulated, even after hundreds of thousands of kalpas, one will not hear the name of a good realm." As it is said, if one falls into the eight unfavorable places, what should be done? Therefore, before generating a true understanding and conviction of this difficult-to-obtain, easily perishable, and beneficial leisure human body, one should practice. Even if one knows that the leisure human body is difficult to obtain, but does not diligently engage in virtuous deeds, then what is the point of obtaining this difficult-to-obtain leisure human body? Therefore, like extinguishing a fire burning on one's head, with great diligence, day and night, one should strive to hear, think, and meditate, protect the three trainings like one's eyes, and it is very important to diligently cultivate the mind of Bodhicitta. In short, one should practice like this: this precious leisure human body is extremely difficult to obtain and extremely easy to perish, therefore, from today onwards, one should continuously perform virtuous deeds without any laziness. This is the object of focus and the first Dharma category. ༈ The second is death and impermanence.
Tibetan
སྒོམ་པ་ནི། སྟོན་པས། དགེ་སློང་དག་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཇི་ལྟར་མི་རྟག་ན། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས། བསགས་པ་ཀུན་གྱི་མཐའ་འཛད་ཅིང༌། །བསླངས་པའི་ཐ་མ་འགྱེལ་བར་འགྱུར། འཕྲད་པའི་ཐ་མ་འབྲལ་བ་སྟེ། །གསོན་པའི་ཐ་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། ཀྱེ་མ་འདུས་བྱས་རྣམས་མི་རྟག །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅིང་འགྱུར་བས་ཚེ་སྲོག་ཀྱང་མི་རྟག་གོ །དེ་ཡང་ཕྱིའི་འཇིག་རྟེན་ལའང་བསྐལ་པ་ཆགས་འཇིག་གནས་གསུམ་ལོ་ཟླ་ཞག་ཟ་མ་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོ་ཉིན་མཚན་དུས་བཞིའི་འགྱུར་བ་སོགས་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་མི་རྟག་སྟེ། རྒྱ་རོལ་ལས། སྲིད་གསུམ་མི་རྟག་ནམ་མཁའི་སྤྲིན་དང་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ནང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེས་པ་ནས་རྒས་པ་སོགས་སྒོ་གསུམ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་སྡོད་པར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས། ཁྱད་པར་ལྷོ་འཛམ་བུ་གླིང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་དུ་མས་ངེས་མེད་དུ་འཆི་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས། ཁ་ཅིག་མངལ་དུ་འཆི་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཁ་ཅིག་བཙས་པའི་སར། །དེ་བཞིན་ཁ་ཅིག་གོག་ཙམ་ན། །དེ་བཞིན་ཁ་ཅིག་ཡོངས་རྒྱུག་བའི། །ལ་ལ་རྒན་དང་ལ་ལ་གཞོན། །ལ་ལ་དར་ལ་བབ་པའི་མི། །རིམ་གྱིས་རབ་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཆི་བ་ཐོག་ཏུ་བབ་པའི་ཚེ་ཚེ་འདིའི་དཔལ་འབྱོར་སྙན་གྲགས་སྟོབས་འབྱོར་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་ཞིང་ཕྱིས་གནོད་པའི་རྒྱུ་བྱས་པས་དོན་མེད་སྟོང་རོ་དང་འཆི་ཁར་ཡང་དེ་དག་གི་སེམས་ཁྲལ་སྣ་ཚོགས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་སྟེ། འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །བུ་རྣམས་སྐྱབས་སུ་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །ཕ་ཡང་མ་ཡིན་གཉེན་འདུན་མིན། །ཁྱོད་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དེའང་བདག་ངེས་པར་འཆི། ནམ་འཆི་ཆ་མེདཔར་མྱུར་དུ་འཆི། སྡིག་པ་སྦྱོང་བའི་ལོང་མེད་པར་འཆི། །མི་འདོད་བཞིན་དུ་བྱ་བ་མཐར་མ་ཕྱིན་པར་འཆི། །ཚེ་འདིའི་ལོངས་སྤྱོད་བཙན་ཕྱུག་སྟོབས་འབྱོར་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པར་འཆིའོ། །ངེས་པར་འཆི་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་སྔར་རང་གི་ཕ་མ་ཁྱིམ་མཚེས་ཡུལ་མི་དགོན་པ་རི་ཁྲོད་གནས་བཞིན་གནས་པའི་གཉེན་འབྲེལ་མཐུན་གྲོགས་ངོ་ཤེས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཚེ་འདི་དོན་དུ་གཉེར་ནས་རྩོལ་བ་བརྩོན་འགྲུས་སྡོད་ཚིས་ཀྱི་གྲབས་ཤོམས་ཇི་ཙམ་བྱས་ཀྱང་ཐོག་ཏུ་མ་སོང་མ་ཟིན་པར་ཁོ་ཤི་མོ་ཤི་ཞེས་སོག
Chinese
禅修是：导师说：“比丘们，一切和合事物都是无常的。” 那么如何无常呢？在《法句经》中说：“积聚终将耗尽，竖立终将倒塌，相遇终将分离，生存终将死亡。”又说：“唉呀！和合事物皆无常，是生灭之法。”因此，一切和合事物都是无常且变化的，所以寿命也是无常的。而且，外面的世界也有劫、成、住、坏三期，年、月、日、餐食、早晨、下午、白天、夜晚、四季的变化等等，每一刹那都在变化且无常。如《广百论》中说：“三有无常如空中的云。”内部有情的众生，也从出生到衰老等等，身语意三门一刹那也不停留，处于变化的自性中。特别是南赡部洲的人们，寿命没有定数，因为众多的突发因素，会不确定地死去。如《法句经》中说：“有些人死于胎中，同样有些人死于出生时，同样有些人死于蹒跚学步时，同样有些人死于到处奔跑时。有些人年老，有些人年轻，有些人正值壮年，逐渐地趋向死亡。”当死亡降临时，今生的财富、名声、权势、财富等等都无济于事，反而因为做了以后有害的事情，变得毫无意义、空虚，而且临死时，心中还会生起各种各样的忧虑。如经中所说：“当死亡来临时，儿女们不会成为救护，父亲也不是，母亲也不是，亲戚朋友也不是，你没有救护者。”因此，我必定会死，何时死不确定，会迅速地死去，没有时间去净化罪业而死去，不情愿地在事情没有完成时死去，今生的享受、权势、财富、势力等等都无济于事地死去。必定会死的理由是，以前自己的父母、邻居、乡亲、寺院、山林，像这样安住的亲戚、朋友、熟人有多少，他们为了今生而努力奋斗，尽力地准备，但最终没有成功，没有完成，就说他死了，她死了等等。
English
Meditation is: The Teacher said, "Monks, all compounded things are impermanent." How is it impermanent? In the Dhammapada it says, "All accumulations will end, what is erected will fall, what meets will separate, and life will end in death." And, "Alas! Conditioned things are impermanent, they are of the nature of arising and ceasing." Therefore, all conditioned things are impermanent and changing, so life is also impermanent. Moreover, in the external world, there are also the three periods of kalpas, formation, duration, and destruction, the changes of years, months, days, meals, morning, afternoon, day, night, and the four seasons, etc., which change and are impermanent in every moment. As it says in the *Commentary on the Extensive Treatise*, "The three realms are impermanent, like clouds in the sky." The sentient beings within, from birth to old age, etc., the three doors of body, speech, and mind do not stay still for even a moment, but remain in a state of change. In particular, the lifespan of the people of the southern continent of Jambudvipa is uncertain, and due to many sudden causes, they will die uncertainly. As it says in the Dhammapada, "Some die in the womb, likewise some at the place of birth, likewise some when crawling, likewise some when running around. Some are old, some are young, some are in their prime, gradually going to their end." When death comes, this life's wealth, fame, power, and riches are of no help, and because one has done things that will cause harm later, it becomes meaningless and empty, and at the time of death, various worries will arise in one's mind. As it says, "When the time of death comes, children will not be a refuge, neither father nor mother, nor relatives and friends, there is no refuge for you." Therefore, I will surely die, it is uncertain when I will die, I will die quickly, I will die without time to purify my sins, I will die unwillingly before my tasks are finished, and I will die without the help of this life's enjoyments, power, wealth, and strength. The reason why I will surely die is that in the past, my own parents, neighbors, fellow countrymen, monasteries, and mountain retreats, how many relatives, friends, and acquaintances who lived like this, striving and diligently preparing for this life, but in the end they were not successful, they did not accomplish it, and they said he died, she died, etc.