Tibetan
་བླངས་ཏེ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐོབ་ན་སྤང་བའོ། །དགུ་པ་སོ་སོ་ནས་ལྤགས་པ་སློང་བ་(༢༨ན) ནི། གཞུང་དོན་གྱི་ཡན་ལག་གསུམ་སྔ་མ་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ལྟུང་བའི་རྣམ་བཞག་ཀྱང་གོང་བཞིན་ལས། འབུལ་བ་པོ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་དབྱེ་བ་ལས། གླེང་གཞི་ཁྱད་པར་གྱི་སྤྱི་དང་སོ་སོ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །བཅུ་པ་བསྐུལ་བའི་སྤང་བ་ནི། སྦྱིན་བདག་གིས་ཕོ་ཉ་བ་ལ་བསྐུལ་བའི་དོན་ནི། དགེ་སློང་གིས་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་སོ། །དགེ་སློང་གིས་ཕོ་ཉ་ལ་སྤང་བར་བསྟན་པ་ནི། དགེ་སློང༌། ཞེས་སོགས་སོ། །ཕོ་ཉ་བས་ཞལ་ཏ་བ་ལ་དྲི་ཞིང་དགེ་སློང་གིས་བསྟན་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞལ་ཏ་བགྱིས་པ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཕོ་ཉ་བས་དེ་དག་དགེ་སློང་ལ་གོ་བར་བྱ་བ་ནི། དེ་ནས། ཞེས་སོགས་སོ། །བསྐུལ་བའི་དོན་ནི། དགེ་སློང་གིས་ཅི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས། ཞེས་སོགས་སོ། ། མ་གྲུབ་ན་ཅི་ལྟར་བསྒྲུབ་ཅེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ། ཞེས་སོགས་སོ། །ལྷག་པར་བླང་བའི་ལྟུང་བ་དངོས་ནི། གལ་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །རེ་བ་མེད་ན་སྦྱིན་བདག་ལ་སྦྲན་པ་ནི། གལ་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཞལ་ལྟ་བ་ལ་དངོས་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པས་བསྐུལ་བའི་གོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་སྦྱོར་བ་བསྐུལ་བསྡད་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་བསླངས་ཏེ་མཐར་ཐུག་ཐོབ་ནས་སྤང་བའོ། །དགེ་སློང་གིས་སྦྱིན་བདག་གིས་ཆོས་གོས་ཀྱི་རིན་བསྐུར་བའི་ཕོ་ཉ་བས་དགེ་སློང་རང་གིས་བསྟེན་པའི་ཞལ་ཏ་བ་དགེ་བསྙེན་ལྟ་བུ་ལ་གཏད་ན་དེ་ཆོས་གོས་སྒྲུབ་ཏུ་བཅུག་པ་དུས་སུ་མ་བྱུང་ན་ལན་གསུམ་དུ་བསྐུལ། དེར་མ་བྱུང་ན་ལན་གསུམ་དུ་བསྡད། དེ་ལའང་མ་བྱུང་ན་སྦྱིན་པ་པོ་ལ་སྦྲན། སྦྱིན་བདག་གི་(༢༨བ) སེམས་བསྡུ་བར་ཁས་ལེན་ན་བསླང་ཞིང་མིན་ལེན་ན་མི་བླང་ངོ༌། །ལྟུང་བ་འདི་རྫོགས་པ་ལ་སྦྱིན་བདག་དང་ཕོ་ཉ་བ་དང་ཞལ་ཏ་བ་གསུམ་ཀ་མི་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་གྱིས། གང་རུང་རེ་མི་མིན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བཅུ་ཚན་གཉིས་པ་ནི། སྡོམ་ལ། སྲིན་བལ་འབའ་ཞིག་ཆ་གཉིས་དང༌། །དྲུག་དང་མཐོ་གང་ལམ་དང་ནི། །འཁྲུ་བ་དང་ནི་གསེར་དངུལ་དང༌། །མངོན་མཚན་ཅན་དང་ཉོ་ཚོང་ངོ༌། །ཞེས་པ་ལས། (དང་པོ་(སྲིན་བལ་འབའ་ཞིག་པ་ལ། རྟེན་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ནི། ཡང༌། ཞེས་སོགས་སོ། །སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། རྟེན། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་རྟེན་དགེ་སློང༌། དངོས་པོ་ཡུལ་དུས་དེར་དཀོན་པའི་སྲིན་བལ་ཡིན་པ་ལ། ཀུན་སློང་སྟན་བྱེད་འདོད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་གཞན་བསྐོས་པས་མཐར་ཐུག་སྲིན་བལ་བཀྲམ་པ་ཙམ་ན་སྤང་བའོ། །གཉིས་པ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་པ་ནི། རྟེན་གཞི་དང་བཅས་པ་ནི། ཡང༌། ཞེས་སོ། །སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། སྟན། ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་བལ་ནག་པོའི་གསེབ་ཏུ་དཀར་པོ་ཆ་གཉིས་བསྲེ་བ་སྟེ་ཡན་ལག་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཆ་གཉིས་བསྲེ་བ་ལ། བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང༌། ཞེས་སོགས་སོ།།ལྟུང་བ་དངོས་ནི། གལ་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་ནག་པོའི་གསེབ་ཏུ་དཀར་པོ་ཆ་གཉིས་བསྲེ་བ་སྟེ་ཡན་ལག་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།།བཞི་པ་ལོ་དྲུག་གི་ནང་དུ་སྟན་གཉིས་པ་བྱེད་པ་ལ། སྟན་བཅང་དུ་གནང་བའི་དུས་དང་བཅས་པ་ནི། དགེ་སློང༌། ཞེས་སོགས་སོ། །དུས་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པ་ནི། གལ་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་རྟེན་དགེ་སློང་གིས་དངོས་པོ་ལོ་དྲུག་(༢༩ན) གི་ནང་དུ་སྟན་མ་སྦྱར་བ་འདི་ཡོད་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང༌། ཀུན་སློང་རང་གང་སྤྱོད་འདོད་པས་མཐར་ཐུག་ལོངས་སྤྱོད་དེ་རྙིང་པར་གྱུར་ན་དེ་ཡང་སྤང་བའོ། །(ལྔ་པ་མཐོ་གང་གི་སྤང་བ་ནི།(1 དགེ་སློང་གིས་གདིང་བ་གསར་པ་བྱེད་ན། གསར་པ་ཁ་དོག་མི་སྡུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གདིང་བ་རྙིང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་འཁོར་བས་ཀླན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་གདིང་བ་གསར་པ་ཁ་དོག་མི་སྡུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གདིང་བ་རྙིང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་འཁོར་བས་མ་ཀླན་པར་གདིང་བ་གསར་པ་སྤྱོད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །(དྲུག་པ་བལ་འབུར་པ་ལས་གྱུར་པའི་སྤང་བ་ནི། བསྐུར་དུ་གནང་བའི་ཚད་ནི། དགེ་སློང༌། ཞེས་པའོ། །འདས་པའི་ལྟུང་བ་ནི། དེ་ལས། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་རྟེན་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་བལ་གྱི་ཁུར་རང་གི་ཡིན་པ་དངོས་མ་སྤྲོད་པར་ཁུར་པོ་ལོངས་པ་རྒྱང་གྲགས་ལས་འདས་པར་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་གར་དུ་སྦྱོར་བ་བལ་གྱི་ཁུར་ཁྱེར་བ་གཞན་མེད་ན་དཔག་ཚད་གསུམ་ཚུན་ཆད་དུ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། ། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་གི་མཐར་ཕྱིན་པའམ། ཁུར་ཁྱེར་བ་ཡོད་ན་དང་པོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྒྱང་གྲགས་རེ་རེའི་མཐར་ལྟུང་བ་རེ་རེའོ། །དེའི་ཕྱེད་རེར་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །མངོན་ཤེས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་ལས་གཞན་པས་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང༌། དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ་བལ་ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བསླབ་པ་ནི། ཁྱིམ་པའི་ཁུར་ཕྱེད་ལས་མི་ཁུར། ཞྭ་དང་ལྷྭམ་སྒྲོག་གུ་ཅན་དང༌། སྟོད་སྐོར་ནང་
Chinese
拿了，最终因此而获得就要舍弃。第九，分别索取皮革（28a） 是：正文意义的三个支分和前面一样。堕落的形态也和上面一样。从施主总和个别区分，话题是总的差别和各自的差别。第十，劝请的舍弃是：施主劝请使者的情况是：为了比丘。等等。比丘对比丘尼舍弃的开示是：比丘。等等。使者询问侍者并由比丘开示的开示是：如果侍者做了。等等。使者应该理解那些是对比丘说的：之后。等等。劝请的意义是：比丘如何成就是比丘。等等。如果没成就如何成就呢？有寿命者。等等。特别领取的堕落真实情况是：如果。等等。没有希望就告诉施主是：如果。等等。也就是比丘对地方侍者，因为不是在家人亲属，对于劝请的衣服的认识没有错乱，并且以自私的想法结合，从六种劝请停留中额外索取，最终获得就要舍弃。比丘如果施主委托送法衣钱的使者交给比丘自己依止的侍者，比如居士，让他做成法衣，如果没按时做好，就劝三次。如果还没做好，就停留三次。那样还没做好，就告诉施主。如果施主（28b） 答应收回心意就索取，不答应就不索取。这个堕落圆满，需要施主、使者和侍者三者都是人。如果任何一个不是人，就是恶作。第二组十个是：归纳为：丝毛仅仅两份等，六和高路以及，洗涤以及金银，明显相和贸易。从这些来说：（第一个（丝毛仅仅的。所依处和包括的是：又。等等。结合的相是：所依。等等。也就是所依是比丘。事物是那个地方那个时候稀少的丝毛。动机是做垫子的欲望而完全
English
Having taken it, if one obtains it due to that ultimately, one must relinquish it. The ninth, separately requesting leather (28a) is: The three branches of the main meaning are the same as before. The form of downfall is also the same as above. From the distinction between general and specific donors, the topic is the general difference and the individual differences. The tenth, the relinquishment of urging is: The meaning of the donor urging the messenger is: For the sake of the Bhikshu. And so on. The instruction of the Bhikshu relinquishing to the messenger is: Bhikshu. And so on. The instruction of the messenger asking the attendant and the Bhikshu instructing is: If the attendant has done. And so on. The messenger should understand that those are said to the Bhikshu: Then. And so on. The meaning of urging is: How does the Bhikshu accomplish it is the Bhikshu. And so on. If it is not accomplished, how should it be accomplished? Venerable one. And so on. The actual downfall of especially taking is: If. And so on. If there is no hope, telling the donor is: If. And so on. That is, the Bhikshu to the local attendant, because they are not relatives of the householder, the understanding of the urging of the robe is not confused, and with a selfish intention, combining, additionally requesting from the six urgings and stays, and ultimately obtaining it, one must relinquish it. If the Bhikshu entrusts the messenger who was entrusted by the donor with the money for the Dharma robe to the attendant whom the Bhikshu himself relies on, such as a layperson, and asks him to make the Dharma robe, if it is not done on time, he should urge three times. If it is still not done, he should stay three times. If it is still not done, he should tell the donor. If the donor (28b) agrees to withdraw the intention, he should request, if not, he should not request. For this downfall to be complete, the donor, the messenger, and the attendant must all be human. If any one of them is not human, it is a misdeed. The second set of ten is: Summarized as: Silk wool only two parts, six and high road and, washing and gold and silver, obvious signs and trade. From these it says: (The first (silk wool only. The support and including is: Again. And so on. The sign of combination is: Support. And so on. That is, the support is the Bhikshu. The object is the silk wool that is rare in that place and time. The motivation is completely with the desire to make a cushion.
Chinese
因此，通过自己或他人安排的努力，最终只要铺开蚕丝毛，就是舍弃。第二，完全是黑色的：所依据的基础是：又。这是。努力的特征是：垫子。这是。也就是说，自然地在黑色羊毛中混合两份白色，就像之前的分支一样。第三，混合两份时，应该学习的是：比丘。等等。实际的堕落是：如果。等等。也就是说，在黑色中混合两份白色，就像之前的分支一样。第四，六年内做第二个垫子：允许持有垫子的时间和条件是：比丘。等等。超越时间的堕落，包括例外情况是：如果。等等。也就是说，作为比丘的所依，在六年（第29页a）内没有缝制垫子，并且没有错误的认知，最终由于想要随意使用而变成旧的，这也是要舍弃的。（第五，一拃的舍弃是：(1)如果比丘制作新的坐垫，为了使新的颜色不难看，旧的坐垫应该用善逝的一拃环绕来遮盖。如果比丘为了使新的坐垫颜色不难看，没有用善逝的一拃环绕来遮盖旧的坐垫而使用新的坐垫，则犯舍堕罪。（第六，由羊毛制成的舍弃是：允许委托的量是：比丘。这是。超越的堕落是：从那。等等。也就是说，作为比丘的所依，羊毛的负担是自己的，没有真正给予，负担超过了射程，没有错误的认知，并且随心所欲地努力，如果没有其他人携带羊毛的负担，那么在三俱卢舍之内没有堕落。从那开始，直到达到一由旬的尽头，或者如果有人携带负担，那么从一开始，每一由旬的尽头都有一个堕落。每半个由旬都有一个恶作。除了通过神通的幻化之外，如果通过其他方式在空中携带行走，或者幻化成家畜等携带羊毛行走，则犯恶作。应该学习的是：不要携带超过在家者负担的一半。帽子和带扣的鞋子，以及内
English
Therefore, through effort arranged by oneself or others, ultimately, as long as the silk wool is spread out, it is abandonment. Second, it is completely black: the basis on which it is based is: Again. This is it. The characteristic of effort is: Mat. This is it. That is to say, naturally mixing two parts of white in black wool is like the previous branch. Third, when mixing two parts, what should be learned is: Bhikshu. And so on. The actual fall is: If. And so on. That is to say, mixing two parts of white in black is like the previous branch. Fourth, making the second mat within six years: the time and conditions for allowing the holding of the mat are: Bhikshu. And so on. The transgression beyond time, including exceptions, is: If. And so on. That is to say, as the basis of the Bhikshu, the mat has not been sewn within six years (page 29a), and there is no false cognition, and ultimately it becomes old because of wanting to use it at will, which is also to be abandoned. (Fifth, the abandonment of one span is: (1) If the Bhikshu makes a new mat, in order to make the new color not ugly, the old mat should be covered with the Buddha's span surrounding it. If the Bhikshu, in order to make the new mat color not ugly, uses the new mat without covering the old mat with the Buddha's span surrounding it, he commits a Nissaggiya Pacittiya. (Sixth, the abandonment made of wool is: The amount allowed to be entrusted is: Bhikshu. This is it. The transgression beyond is: From that. And so on. That is to say, as the basis of the Bhikshu, the burden of wool is one's own, and it is not really given, the burden exceeds the range, there is no false cognition, and one strives at will, if there is no one else carrying the burden of wool, then there is no transgression within three ক্রোśas. From then on, until the end of one yojana is reached, or if someone carries the burden, then from the beginning, there is one transgression at the end of each yojana. There is one Dukkata for every half yojana. Except for the transformation through magical powers, if one carries it in the air by other means, or transforms into livestock, etc. to carry wool, one commits a Dukkata. What should be learned is: Do not carry more than half the burden of a householder. Hats and shoes with buckles, and inner