Tibetan
ར་འཇོག་སྟེ། ལུང་མ་བསྟན་དུ་སེམས་འཇོག་གོ། །གཞན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ངེས་པར་ཕྱུང་ཞིང༌། སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་མི་འགྱུར་བའི་བློས་ཡུལ་དུས་དམ་བཅས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཞན་ལས་ནོད་པས་ཁྲེལ་ཡོད་སྐྱེ་བའི་དགོས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི། ངེས་པར་ཐར་པ་འདོད་རྣམས་ཀྱིས། ཞེས་སོ། །བསྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སོ་སོར་ཐར་པ་རྟག་ཏུ་བསྲུང༌། །ཞེས་པའོ། །སོ་ཐར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ནི། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་རྣམས་སུ་ཡང༌། །སོ་སོར་(༡༠ན) ཐར་པ་ཐོས་པ་དང༌། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྙེད་དཀའ་སྟེ། །སྒྲུབ་པའང་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་འབྱུང་བ་ནི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་བདེ། །ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་བདེ་བ་ཡིན། །དགེ་འདུན་མཐུན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །ཆོ་ག་དང་ལྟ་བ་དང་འཚོ་བ་མཐུན་པ་བཞིའི་རོ་གཅིག་པའོ། །དེ་ལྟར་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་མི་བྱེད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བསླབ་པ་གསུམ་ནི། སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་སྤང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བདེ་བའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ལས་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ནི། འཕགས་པ་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་བདེ། །དམ་པ་དག་དང་འགྲོགས་པ་བདེ། །ཞེས་སོ། །སྡིག་གྲོགས་སྤངས་ན་བདེ་བ་ཡིན། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་མ་མཐོང་ན། །རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བ་ལ་བརྟེན་དགོས་པ་ནི། རྒྱུད་ལ་ཏིང་འཛིན་རྣམ་དག་སྐྱེ་བ་ལ། དགེ་བཤེས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་མཐོང་བ་བདེ་ཞིང༌། རྒྱུད་ལ་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བ་ལ་དགེ་བཤེས་མང་དུ་ཐོས་པ་མཐོང་བའམ་བསྟེན་པ་བདེ་ཞིང༌། དགེ་བཤེས་མཚན་ཉིད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་སྲིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་མཐོང་བ་བདེའོ། །མྱང་འདས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བདེ་བ་ནི། ཁྲུས་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་ངོགས་བདེ་བ་ནི་ཆུ་ཀླུང་ནས་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ལེན་པར་བདེ་བ་བཞིན། ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་(༡༠བ) འཇུག་ངོགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་མྱང་འདས་བསྒྲུབ་པ་བདེ་བའོ། །དེ་ཡང་ཚོགས་སྦྱོར་གྱིས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་གོམས་བའི་སྐྱེ་བོ་བདེ་བ་དང༌། མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་ནས་ཤེས་རབ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་བདེ་བ་དང་མི་སློབ་ལམ་ནས་ངའོ་ང་རྒྱལ་ཟད་པ་བདེ་བའོ། །ད་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་གནས་པ་བདེ་བ་ནི
Chinese
安住于此，即是于未授记处安住心。 所示的依于他力而修持是：必定从轮回的痛苦中解脱，以欲得佛果不变之意，于处所时间约定特别之后，剃除头发和胡须而出家，从他人处领受，是为生起惭愧之必要。 依于法的修持是：必定希求解脱者们。 如是说。 依于修持而说：恒常守护别解脱。 如是说。 获得别解脱之难得是：于百千劫中，听闻别解脱，受持和执取亦难得，修持也极其难得。 如是说。 三宝出现是生起一切安乐之因。 诸佛出现是安乐，说法也是安乐。 僧众和合的戒律，仪轨和见解以及生活和合四者的味道是一致的。 如是和合者们，不作烦恼之方的苦行三学是，为了舍弃一切痛苦而安乐。 依止善知识而获得安乐是：圣者们是见即安乐，与贤善者交往是安乐。 如是说。 舍弃恶友是安乐。 若不见孩童们，则恒常是安乐。 依止善知识也必须依赖功德之大，即于相续中生起清净的禅定时，见具戒律的善知识是安乐，于相续中生起殊胜的胜观时，见多闻的善知识，或依止是安乐，善知识具足法性之谛实见，以及见解脱有之阿罗汉是安乐。 当获得寂灭之安乐时，如沐浴等之入口安乐，如从河流中取水等之安乐。 依靠道之三学，而修持解脱之寂灭是安乐。 又是以资粮道和加行道，习惯于善法之士夫是安乐，从见道和修道获得智慧是安乐，从无学道我与我慢灭尽是安乐。 现在是安住于修习之功德而安乐
English
To abide therein is to abide the mind in the unpredicted place. What is shown as practicing by relying on others is: surely liberated from the suffering of samsara, with the unwavering intention to attain Buddhahood, after making special vows regarding place and time, shaving hair and beard and going forth, receiving from others, is the necessity of generating shame. Practicing by relying on the Dharma is: those who surely desire liberation. Thus it is said. Relying on practice, it is said: Always guard individual liberation. Thus it is said. The difficulty of obtaining individual liberation is: even in hundreds of thousands of kalpas, hearing individual liberation, holding and grasping are also difficult to obtain, and practice is also extremely difficult to obtain. Thus it is said. The arising of the Three Jewels is the cause of generating all happiness. The arising of the Buddhas is happiness, and teaching the Dharma is also happiness. The discipline of the Sangha in harmony, and the taste of the four harmonies of ritual, view, and livelihood is the same. Those who are in harmony in this way, the three trainings of asceticism that do not act in the direction of afflictions are happiness, for the sake of abandoning all suffering. Obtaining happiness from relying on a virtuous friend is: the noble ones are happiness to see, and associating with the virtuous is happiness. Thus it is said. Abandoning evil friends is happiness. If children are not seen, then it is always happiness. Relying on a virtuous friend must also rely on the greatness of virtue, that is, when pure dhyana arises in the continuum, it is happiness to see a virtuous friend who possesses discipline, when special vipassana arises in the continuum, it is happiness to see or rely on a virtuous friend who has heard much, and it is also happiness to see the Arhats who are liberated from existence, the virtuous friend who possesses the truth of Dharma-nature. When the happiness of nirvana is to be obtained, the happiness of entering into bathing and so on is like the happiness of taking water and so on from a river. Relying on the three trainings of the path, it is happiness to practice the nirvana of liberation. Also, it is happiness for a person who is accustomed to virtuous Dharma through the accumulation and application paths, it is happiness to obtain wisdom from the seeing and meditation paths, and it is happiness to exhaust self and pride from the path of no more learning. Now it is happiness to abide in the qualities of having practiced the means