Tibetan
འཕར་ཞིང་འགྲོའོ་ཞེས་བཤད་པ་འདུལ་མངོན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད་ཀྱི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སོགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྐང་པ་བཞིས་དུམ་བུ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་ཡོད་པར་གྲགས། དེ་ལྟར་བག་ཡོད་སྲུང་བའི་ཕན་ཡོན་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང༌། གཞན་ཡང་དགེ་བའི་ཆོས་གང་དག་བྱང་ཆུབ་དེ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱང་བག་ཡོད་པས་འཐོབ་བོ། །དེ་ཡང་དགེ་འདུན་གྱི་ཀློག་པ་དང་སྤོང་བ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་ལས་གང་ལ་རག་ལས་ལ། ལས་དེ་དག་ནི་མཚམས་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་མ་འདུས་ན་མི་འཆགས་ལ། ན་བ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་འདུ་བའི་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་ན་མ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱི་འདུན་པ་བླངས་པས་གྲུབ་པར་བསྟན་ལ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འཁོར་ལ་སྒྲོགས་པའི་དགེ་འདུན་ཡིད་ཀྱི་དོན་ཉུང་བ་ཡིན་པས། བསླབས་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་ལས་(༡༢བ) གལ་ཆེ་བ་མེད་པས་གསོ་དགག་ལ་སོགས་པ་ལས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པས་མི་འདུ་བ་དགག་པའི་དོན་དུ་དགེ་འདུན་ཀྱི་ཐོག་མར་བྱ་བ་ཅི་ཡོད། ཅེས་དྲིས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལས་ལམ་ལྷགས་པ་རྣམས་ལ་ལས་ལ་མི་མཐུན་པ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་འདུན་པ་དང༌། འདུན་པ་འབུལ་བྱེད་སྣོད་དུ་རུང་བའི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དྲིས་ཤིག བསྐོས་པས་དྲིས་ནས་གནས་བརྟན་གྱིས་བླངས་པ་ཡང་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་མདོ་ཉིད་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་ལུང་དབོག་པར་བྱ་དགོས་པས། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་དེ་ལ་ནི། །སོར་མོ་བཅུ་ཡི་ཐལ་སྦྱར་ཏེ། །སོ་སོར་ཐར་པ་གདོན་པར་བྱ། །གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་དོན་དུ་འདུད་པའམ་འདོན་པ་པོ་ང་ལས་ཉོན། ཉན་ནས་བསྒྲུབས་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཐོས་ནས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཡི། །ཇི་སྐད་གསུངས་བཞིན་བསྒྲུབ་བྱ་ཞིང༌། །ཁ་ན་མ་ཐོ་ཕྲ་རྣམས་ལ། །བརྟུན་ཅིང་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྱིས། །བརྟུན་1པ་ནི་འབད་པ་སྟེ་སྒྲིམ་1པར་བྱེད་པ་ཉིད་གྱིས་ཤིག སེམས་རྟ་དམུ་རྒོད་འདྲ་བ་ལ། ཁ་ལོན་སྲབ་གཟེར་བུ་བཏབ་པ་ལྟ་བུའི་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱེད་དགོས་པ་ནི། རྟག་ཏུ་འབད་པས་འདའ་བ་ཡི། །སེམས་རྟ་ཁ་བླན་དཀའ་བ་ལ། །མཐུན་པའི་གཟེར་རྣོན་བརྒྱབ་པ་ཡི། །སྲབ་ནི་སོ་སོར་ཐར་འདི་ཡིན། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེ་བ་གང་དག་རིགས་པར
Chinese
说“增长和运行”在律和阿毗达摩的体系中是没有的，据说在时轮金刚等中，有以四法足分为十二段运行的说法。因此，守护谨慎的利益是：如来、应供、正等觉诸佛的菩提，以及其他与菩提相顺的善法，菩提之分也因谨慎而获得。此外，使僧众的诵读和舍弃完全清净，依赖于什么事业呢？那些事业如果不是属于结界的僧众全部聚集，就不会成就，如果没有生病等完全聚集的因缘，则通过迎请未聚集者的意愿来成就。因此，世尊的声闻事业，是为了获得果实而向眷属宣告的僧众，心思意念少，因此，没有什么比完全修习所学更重要的了，因为没有什么比布萨、呵责等更主要的事业了，为了不聚集而呵责的目的，僧众最初有什么事业呢？这样问后，对于有寿命者中路过的人们，为了舍弃与事业不合之事而请求意愿，为了使意愿成为奉献的容器，请询问完全清净。被委派者询问后，长老接受的也应在僧众中宣说。现在要念诵正当的经，必须授予法的教证。对于释迦狮子，合起十指，念诵别解脱经。为了调伏所化而敬礼或念诵者，从我这里听。听后必须修持，所显示的是：听后应如大仙所说而修持，对于微小的过失，应努力并实行。努力就是勤奋，应努力实行。对于像野马一样的心，就像安上嚼环缰绳一样，要珍爱珍贵的学处：应当时常努力调伏难以驾驭的心马，与之心意相合的锐利橛子所系之缰绳，就是这别解脱经。由于利益巨大，凡是想要修持的伟大之士，都应理
English
The statement "increase and run" is not found in the system of the Vinaya and Abhidhamma. It is said that in the Kalachakra and other texts, there is a statement that the four legs of Dharma run in twelve segments. Thus, the benefit of guarding mindfulness is that the enlightenment of the Tathagatas, Arhats, perfectly complete Buddhas, and other virtuous dharmas that are in accordance with that enlightenment, the aspects of enlightenment are also attained through mindfulness. Furthermore, what actions are relied upon to purify the recitation and abandonment of the Sangha? Those actions will not be accomplished unless all the Sangha members within the boundary are assembled. If the conditions for complete assembly, such as illness, are not met, it is taught that it is accomplished by taking the consent of those who have not assembled. Therefore, the activity of the Blessed One's Shravakas is the Sangha that proclaims to the retinue for the sake of attaining the fruit, with few thoughts and intentions. Therefore, there is nothing more important than fully training in what has been learned. Since there is no activity more important than the Uposatha, censure, etc., what activity does the Sangha initially have for the purpose of censuring non-assembly? After asking this, for those who are on the road among the venerable ones, ask for consent for the purpose of abandoning what is incompatible with the activity, and ask for complete purity for the purpose of making the consent a vessel for offering. After being asked by the appointed one, the acceptance by the elder should also be declared in the midst of the Sangha. Now, to recite the sutra at hand, it is necessary to bestow the Dharma teaching. For that Shakya Lion, join the ten fingers and recite the Pratimoksha Sutra. For the sake of taming those to be tamed, listen to me, the one who prostrates or recites. What is shown is that after listening, one must practice: after listening, one should practice as the great sage has said, and for the slightest faults, one should strive and act. Striving is diligence, one should strive to act. For the mind like a wild horse, just like putting on a bridle and reins, one must cherish the precious precepts: one should always strive to tame the difficult-to-control mind-horse, the reins tied with sharp pegs that are in harmony with it, are this Pratimoksha Sutra. Because of the great benefit, all great beings who wish to practice should reasonably
Tibetan
་སྨྲ་བའི་ངག་ཙམ་གྱིས་སྤང་བྱ་ལས་ལྡོག་ཅིང་བསླབ་མཚམས་ལས་མི་འདའ་བ་དེ་དག་མིའི་རྟ་ཅང་ཤེས་བཟང་པོ་དང་(༡༣ན) འདྲ་སྟེ། ཕ་རོལ་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་གཡུལ་ལས་ངེས་པར་བརྒལ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །མ་བསྒྲུབ་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི། མུ་སྟེགས་ཅན་སོགས་སུ་ལ་སྲབ་འདི་མེད་པ་དང༌། ནམ་དུའང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་འདོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཉོན་མོངས་པའི་གཡུལ་གྱིས་དཀྲུགས་ནས་སེམས་དང་ཤེས་རབ་གྱི་བསླབ་པ་འཇོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བྲལ་བས་འཁོར་བར་རྣམ་པར་འཁྱམས་པར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་མདོ་འདོན་པ་ཉིད་ལ། གསོལ་བ་དང༌། གླེང་གཞི་དང༌། ཕམ་པ་དང༌། ལྷག་མ་དང༌། མ་ངེས་པ་དང༌། རིམ་གྱིས་འདོན་པ་ལས། དང་པོ་གསོལ་བ་ནི། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པའམ་བཅོ་ལྔ་པ་ལགས་ཏེ། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱིས་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང༌། དེང་དགེ་འདུན་གསོ་སྦྱོང་མཛད་དེ་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་ཏོ། །འདི་ནི་གསོལ་བའོ། །གླེང་གཞི་འདོན་པ་ལ། དང་པོ་གླེང་གཞི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བརྗོད་ཅིང་ལུང་འབོག་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་སྙན་པར་བོས་ནས། བདག་ཅེས་ཚོགས་པ་མཐུན་པས་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་འདོན་གྱི་དྲང་པོར་བསྒྲུབས་པས་རྒྱུ་དང་འགལ་བ་བཟློག་སྟེ། ཉན་པ་པོ་ཁྱེད་ཅག་སུ་ལ་ལྟུང་བ་ཡོད་པ་དེ་མཐོལ་ཞིག ལྟུང་བ་མེད་ན་ཅང་མ་སྨྲ་ཞིག ཅང་མ་སྨྲ་ན་འདོན་པ་པོ་བདག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཡོངས་སུ་དག་པ་གསོ་སྦྱོང་གི་སྣོད་དུ་རུང་བར་རིག་པར་བགྱིའོ། །གླེང་གཞི་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཐབས་ནི། ཇི་ལྟར་(༡༣བ) གསོ་སྦྱོང་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་དགེ་སྦྱོང་གི་ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅས་ཤིང་བཤགས་ནས་ཡུལ་དེས་མཐོང་སྡོམ་སོ་སོར་དྲིས་ནས་ཕྱིར་འཆོས་པའི་དགེ་སློང་གིས་དག་པར་ལན་བཏབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་མདོ་འདོན་པའི་དགེ་སློང་གིས་འཁོར་འདི་ལྟར་བུར་ཡང་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བསྒྲགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཡང་དགེ་སློང་གང་ཡང་རུང་བས་དགེ་སློང་གིས་འཁོར་འདི་ལྟར་བུར་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དག་པར་བསྒྲགས་པ་ན་ལྟུང་བ་ཡོད་པ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ངེས་པའམ། ངེས་ནས་ཐོལ་བ་དང༌། ཡིད་གཉིས་ལ་བྱིན་གྱིས་མི་རློབ་པ་ནི། མི་མཐོལ་ན་དེས་ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཤེས་བཞིན་དུ་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རང་བཞིན་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་པའི་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་གཉིས་ཀར་གྱི་
Chinese
仅仅用说的言语就能从应断除的事物中返回，并且不超越所学的界限的那些人，就像人的良马一样（13a），一定会像超越彼岸的烦恼战场一样。不修习的过患是：像外道等没有这种约束，并且无论何时都不会喜欢戒律的那些人，被烦恼的战场扰乱，因为远离了安放心和智慧的学处的戒律，所以在轮回中四处漂泊。现在就念诵经文本身，有祈请、开端、堕罪、剩余、不定和依次念诵。首先是祈请：僧众比丘们请听。今天僧众的布萨是第十四或第十五次，如果僧众认为时机已到并且允许，请僧众开许。今天僧众举行布萨，念诵别解脱经。这是祈请。念诵开端，首先是陈述开端并给予许可：以悦耳的声音呼唤“具寿”，然后说“我”，僧团和合举行布萨，念诵别解脱经，以正直的方式进行，从而避免原因和违背。听众们，你们谁有堕罪，就坦白吧。如果没有堕罪，就不要说话。如果不说话，念诵者我将认为具寿们完全清净，适合作为布萨的容器。陈述开端的方法是：如何（13b）在进入布萨时，沙门的堕罪被排除并忏悔，并且那个地方询问了见断的各个方面，然后重新调整的比丘回答清净，同样，念诵经的比丘也应该像这样向僧团宣布三次。此外，任何比丘，当比丘像这样向僧团宣布三次清净时，如果存在堕罪，并且有认识的确定，或者确定后坦白，并且不以二心加持，如果不坦白，那就是明知故犯地说谎。具寿们，明知故犯地说谎，世尊认为是与自性相关的增上生和决定胜二者的
English
Those who, merely by the words they speak, turn away from what should be abandoned and do not transgress the limits of what has been learned, are like good horses of men (13a), and will surely be like crossing over the battlefield of afflictions on the other shore. The fault of not cultivating is that those who, like non-Buddhists, do not have this restraint, and will never desire discipline, are disturbed by the battlefield of afflictions, and because they are separated from the discipline of placing the training of mind and wisdom, they will wander around in samsara. Now, just reciting the sutra itself, there are requests, introductions, defeats, remainders, uncertainties, and sequential recitations. First, the request: Venerable Sangha, please listen. Today is the fourteenth or fifteenth Uposatha of the Sangha. If the Sangha thinks it is time and allows it, please allow the Sangha. Today the Sangha is performing the Uposatha and reciting the Pratimoksha Sutra. This is the request. When reciting the introduction, the first is to state the introduction and give permission: calling "Venerable Ones" in a pleasant voice, and then saying "I," the Sangha harmoniously performs the Uposatha, reciting the Pratimoksha Sutra, proceeding in an upright manner, thereby avoiding causes and contradictions. Listeners, whoever among you has transgressions, confess them. If there are no transgressions, do not speak. If you do not speak, I, the reciter, will recognize that the Venerable Ones are completely pure and suitable as vessels for the Uposatha. The method of stating the introduction is: How (13b) when entering the Uposatha, the transgressions of the Shramana are excluded and confessed, and that place asks about the various aspects of the view that is abandoned, and then the monk who readjusts answers that he is pure, likewise, the monk reciting the sutra should announce to the Sangha in this way three times. Furthermore, any monk, when a monk announces to the Sangha in this way three times that he is pure, if there is a transgression, and there is certainty of recognition, or after certainty, he confesses, and does not bless with doubt, if he does not confess, then he is knowingly lying. Venerable ones, knowingly lying, the Bhagavan considers to be both the higher realms and the definite goodness that are related to nature.
Tibetan
བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་སུ་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་མ་དག་ན་བསླབ་པ་འཁྲུལ་བ་དང་བཅས་པས་ལས་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཡོད་ལ། དག་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། དེ་བས་ན་དགེ་སློང་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་རྣམ་པར་དག་པར་འདོད་པས། ལྟུང་བ་ཡོད་ལ་དྲན་ཅིང་མཐོང་བ་མཐོལ་བར་བྱའོ། །མཐོལ་ན་དེ་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །མ་དག་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི། མ་མཐོལ་མ་བཤགས་ན་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་འདོན་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདོན་པ་པོ་བདག་གིས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པའི་རྒྱུའམ་ཐབས་ཀྱི་གླེང་གཞི་བཏོན་ཟིན་ཏོ། །རྣམ་པར་བཞག་པ་བསྒྲགས་པ་ནི་གླེང་གཞི་འདོན་པ་དེ་ལ། འདོན་པ་པོ་བདག་གིས་ཡུལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་དྲི་བའི་ཚུལ། ཅི་གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པ་(༡༤ན) འདི་ཉན་པ་པོ་ཁྱེད་ཅག་ལྟུང་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་དྲི་བ་དང་པོར་བསྟན་ཏེ། ཅི་འདི་ལ་ཁྱོད་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་འདྲིའོ། །འདི་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཡོངས་སུ་དག་ན་འདི་ལྟར་ཀྱང་མི་སྨྲ་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། ། མཆོད་བརྗོད་དང་གླེང་གཞི།
Chinese
被说成是阻碍的法。如果相续不清净，那么学习就会伴随着错误，也有遮蔽业的过患。清净的利益是：因此，想要比丘的堕罪完全清净，就应当坦白记得并看到的堕罪。坦白了，那就会安住在触及安乐之中。不清净的过患是：不坦白不忏悔，就不会转变。宣说开端的结尾是：具寿们，诵戒者我已经念诵完了解脱经的因或方法的开端。宣说分别安立是，对于念诵开端这件事，诵戒者我以提问的方式对具寿们说：什么？十四日的布萨（14a），听此（布萨）的你们，没有堕罪而完全清净吗？这是显示第一个提问。什么？对于此，你们完全清净吗？这样提问两次三次。对于此，如果具寿们完全清净，那么即使不这样说，也如是领受。顶礼赞颂和开端。
English
It is said to be a Dharma that obstructs. If the continuum is not pure, then the learning will be accompanied by errors, and there will also be the fault of obscuring karma. The benefit of purity is: Therefore, if a Bhikshu wants his transgressions to be completely purified, he should confess the transgressions that he remembers and sees. If he confesses, then he will abide in touching happiness. The fault of impurity is: if he does not confess or repent, it will not change. The conclusion of reciting the introduction is: Venerable ones, I, the reciter, have finished reciting the introduction to the cause or method of reciting the Pratimoksha Sutra. Announcing the distinct establishment is: Regarding the recitation of the introduction, I, the reciter, ask the venerable ones in the manner of a question: What? The Uposatha of the fourteenth (14a), are you who are listening to this (Uposatha) completely pure without transgressions? This shows the first question. What? Are you completely pure in this? Ask this two or three times. If the venerable ones are completely pure in this, then even if they do not say so, it is accepted as such. Homage and Introduction.