Tibetan
ས་ཆེ་བས་བརྒལ་ལེན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཆེ་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་མཚན་གྱི་དོན་ནི། རྒྱ་གར་སྐད་དུ༌། པྲ་ཏི་མོཀྵ་སཱུ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ། ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལ་དཀའ་བའི་གནས་ཁོང་ནས་བསླངས་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་དང༌། རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། རྒྱུ་གང་ལས་སྐྱེ་བ་འདི་ཤེས་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ། འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ། རྒྱུ་དྲུག རྐྱེན་བཞི། འབྲས་བུ་ལྔ་ལས་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། གྲུབ་མཐའ་ལས། བྱེད་རྒྱུ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། །སྐལ་མཉམ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དང་རྣམ་སྨིན་དང༌། །རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད། །1ཅེས་འབྱུང་བས། རྣམ་སྨིན་ལས་སྡོམ་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྡོམ་པའི་སྐྱེ་རྒྱུ་ལས་རྣམ་སྨིན་གྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཚང་སྟེ། རྣམ་སྨིན་རྒྱུ་ནི་མི་དགེ་དང༌། །དགེ་བ་ཟག་བཅས་རྣམ་ཁོ་ན། །2ཞེས་བཤད་ཅིང༌། དུས་སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་ཕྱི་ནས་འགྲུབ་པར་བཤད་པ་ལ། སྡོམ་པ་དགེ་བ་ཡིན་པ་དང༌། ཀུན་འགྲོ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྡོམ་པ་ལ་ཀུན་འགྲོའི་མཚན་ཉིད་མེད་དེ། དེའི་མཚན་ཉིད། ཀུན་འགྲོ་ཞེས་བྱ་ཉོན་(༥བ) མོངས་ཅན། །3ཞེས་དང༌། མཚུངས་ལྡན་ལས་ཀྱང་སྡོམ་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། སེམས་བྱུང་རྟེན་མཚུངས་ཅན་རྣམས་སོ། །4ཞེས་འབྱུང་བས། བྱེ་སྨྲས་སྡོམ་པ་གཟུགས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ། །སྐབས་འདིར་རྒྱུ་གསུམ་སྟེ། སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་ནི་སྔ་མ་ལས། ཕྱི་མ་རིགས་མཐུན་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། སྐལ་མཉམ་རྒྱུ་ནི་འདྲ་བའོ། །5ཞེས་དང༌། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི། འབྱུང་བ་རྙིང་པ་བཞི་ཚན་བདུན་བདུན་གྱིས་གསར་པ་བཞི་ཚན་བདུན་མདུང་ཁྱིམ་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྐྱེད་དེ། འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་བཞི་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ལ། བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལ་གཉིས། བྱེད་རྒྱུ་བྱེད་པས་སྟོང་སྟེ་གེགས་མ་བྱས་པ་ཙམ་དང༌། བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་ནི། སྡོམ་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་གཞི་རྟེན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་ཀྱི་རྒྱུན་གནས་པར་བྱེད་པ་འབྱུང་བ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། གཉིས་པ་ནི། སྡོམ་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སྐད་ཅིག་དུ་མས་བར་དུ་ཆོད་པའི་གནས་སྐབས་རྒྱུ་དང༌། སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བའི་སྔ་མའི་གནས་སྐབས་ལ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་སྟེ་སེམས་པ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། གསུམ་པ་ནི། རང་དང་གཞན་གྱི་རིག་
Chinese
因为地方广大，所以没有过多的辩论。第二，关于名称的意义：在印度语中是：Prātimokṣa Sūtra（梵文天城体：प्रातिमोक्ष सूत्र，梵文罗马拟音：Prātimokṣa Sūtra，汉语字面意思：别解脱经）。在藏语中是：《索索塔巴多》（སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ།，汉语字面意思：别解脱经）。应该从困难的地方提出问题来讨论。也就是说，关于别解脱，有能表达的意义和所表达的词语两种。首先，必须了解从什么因产生。按照有部宗的观点，产生有为法需要六因、四缘、五果。如经部所说：作者因和合生，同分相应具，遍行和异熟，因有六种想。因此，戒律不会从异熟产生，因为产生戒律的因不具备异熟的特征。异熟因是不善和有漏的善。并且说从一生之后才能成就。戒律是善法，也不会从遍行产生，因为戒律不具备遍行的特征。它的特征是：遍行是指烦恼。也不会从相应产生戒律，因为它不具备相应的特征。它的特征是：心生是所依相同的。因此，毗婆沙师认为戒律是色法是不合理的。这里有三种因：同分因是从前一刹那产生后一刹那的同类法。同分因是相似的。和合生因是旧的四大种七七个，以箭头的形式产生新的四大种七七个，使之具有有为法的四种特征。也能从作者因产生。这有两种：作者因是空性的，只是没有阻碍；以及具有作者的，也有三种：第一种是，使戒律在相续中产生的所依，是第二刹那之后持续存在的四大种作为因；第二种是，戒律产生时，被许多刹那间隔的状态作为因；以及后一刹那产生时，前一刹那的状态是时间的意乐，即心作为因；第三种是，自己和他人的智慧
English
Because the place is vast, there is no excessive debate. Second, regarding the meaning of the name: In Indian language, it is: Prātimokṣa Sūtra (梵文天城体：प्रातिमोक्ष सूत्र，梵文罗马拟音：Prātimokṣa Sūtra，汉语字面意思：Individual Liberation Sutra). In Tibetan, it is: 《Soso Tarpa Do》（སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ།，汉语字面意思：Individual Liberation Sutra). One should raise questions from difficult points to discuss. That is, regarding Individual Liberation, there are two aspects: the meaning that can be expressed and the words that express it. First, one must understand from what cause it arises. According to the Vaibhāṣika school's view, the arising of conditioned phenomena requires six causes, four conditions, and five results. As stated in the scriptures: The agent cause and co-emergent, Homogeneous, corresponding, All-pervasive and maturation, Causes are considered to be of six types. Therefore, discipline does not arise from maturation, because the cause of discipline's arising does not possess the characteristics of maturation. The cause of maturation is non-virtue and tainted virtue. And it is said that it is accomplished after one lifetime. Discipline is a virtuous dharma, and it also does not arise from all-pervasiveness, because discipline does not possess the characteristics of all-pervasiveness. Its characteristic is: All-pervasive refers to afflictions. Discipline also does not arise from correspondence, because it does not possess the characteristic of correspondence. Its characteristic is: Mental events are those with the same basis. Therefore, it is unreasonable for the Vaibhāṣikas to consider discipline as form. Here there are three causes: The homogeneous cause is the arising of a similar dharma in the next moment from the previous moment. The homogeneous cause is similarity. The co-emergent cause is the old four great elements, seven sets of seven, producing new four great elements, seven sets of seven, in the form of an arrow, causing it to possess the four characteristics of conditioned phenomena. It can also arise from the agent cause. There are two types: the agent cause is empty, merely not obstructing; and the one with an agent, which also has three types: The first is the basis for causing discipline to arise in the continuum, the four great elements that continue to exist from the second moment onwards as the cause; the second is the state of being interrupted by many moments when discipline arises as the cause; and the state of the previous moment when the next moment arises is the intention of time, that is, mind as the cause; the third is the wisdom of oneself and others.
Tibetan
བྱེད་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །རིག་བྱེད་ལ་ཡང་རང་གི་ལུས་རྟགས་བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་སྔ་མ་སྔོན་སོང༌། གཞན་གྱི་རིག་བྱེད་ནི་མཁན་སློབ་དགེ་འདུན་མཚན་ལྡན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུས་བྱས་པའོ། །རྐྱེན་ནི། བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་ལ། རྒྱུ་ཡང་ཡིན། རྐྱེན་ཡང་ཡིན་པར་མི་འགལ་བས། སྐལ་མཉམ། མཚུངས་ལྡན། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གསུམ་པོ་དེ་རྐྱེན་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་དང༌། (༦ན) བྱེད་རྒྱུ་བདག་པོའི་རྐྱེན་དུ་བྱས་པས། རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ལྔ་སྟེ། བྱེད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བདག་པོར་བཤད། །1ཅེས་པ། རྐྱེན་ནི། གཉིས་ལས་སོ། །འབྲས་བུ་ལྔ་ལ་བྱེད་འབྲས་སུ་འདོད་དེ། གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་གང་སྐྱེ་བ། །འབྲས་དེ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་ལས་སྐྱེས། །2ཞེས་པའོ། །འོ་ན་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་བཅས་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བྱེ་སྨྲ་ལྟར་ན། རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་གྱི་གཟུགས་བསྟན་མེད་ཐོགས་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་སུ་བསྡུ་ཞིང༌། ཇི་སྐད་དུ། སྡོམ་དང་སྡོམ་པ་མིན་དང་གཞན། །1ཅེས་དང༌། གཡེང་དང་སེམས་མེད་པ་ཡི་ཡང༌། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྗེས་འབྲེལ་གང༌། །འབྱུང་བ་ཆེ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་པ། །དེ་ནི་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་བརྗོད། །2ཅེས་སོ། །མོད་སྡེ་པས་སྤོང་སེམས་དགེ་བར་འདོད། སེམས་ཙམ་པས་སྤོང་སེམས་དགེ་བ་ས་བོན་དང་བཅས་པར་འདོད། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་དེ་ལ་མིང་དུ་དབྱེ་བ་བརྒྱད་དེ། འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ནི། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས་སོ། མིང་བསྙེན་གནས་དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློབ་མ། དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས་སོ། །རྫས་སུ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དགེ་ཚུལ། དགེ་སློང༌། དགེ་བསྙེན། བསྙེན་གནས་ཏེ་བཞི། དགེ་སློང་མཚན་འགྱུར་ན་དགེ་སློང་མ་ཞེས་འཕོ། དགེ་ཚུལ་མ་དང་དགེ་སློང་མ་མཚན་འགྱུར་ན་དགེ་ཚུལ་དང་དགེ་སློང་ཞེས་མིང་འཕོ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ།3སོ་སོར་ཐར་ཞེས་བྱ་རྣམ་བརྒྱད། །རྫས་སུ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་(༦བ) ཏེ། །མཚན་ལས་མིང་ནི་འཕོ་བའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་དེ་དག་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། བསྙེན་གནས་ནི་ཉིན་ཞག་གཅིག་པ་སྟེ། དགེ་ཚུལ་གྱི་བསླབ་པ་བཅུའི་སྟེང་ནས་གསེར་དངུལ་ལེན་སློང་ཕྲིས་ནས་གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའོ། །དགེ་བསྙེན་ནས་རྫོགས་པའི་བར་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་སྟེ། དགེ་བསྙེན་ལ་ཡང་རྣམ་གྲངས་དྲུག་གམ་བདུན་ཏེ། སྐྱབས་གསུམ་འཛིན་པའི་དགེ་བསྙེན་དང༌། སྣ་
Chinese
成为能作因。对于认识，也有自己的身体特征，圆满的意念先于前者。其他的认识，是由堪布、阿阇黎、僧伽等具相者特别指定时间。缘是：按照有部宗的观点，作为因，作为缘也不相违背。等起因、俱有因、相应因这三种因作为一种缘，并且，能作因作为增上缘。因此说，因叫做五因，能作因叫做增上。1这样说。缘是，从二者而来。对于五果，认为是能作果，即以谁的力量产生什么，那个果是由士夫的作用而产生。2这样说。那么，别解脱的律仪，其自性是：从对他人有损害的有根本的事物中遮止。那也是，按照有部的观点，摄于非表色、无见有对的法处和法界中。如是说：律仪和非律仪及其他，1以及散乱和无心者的，善和不善的随行者，四大种作为因，那就是非表。2这样说。然而，随教行派认为舍心是善的。唯识宗认为舍心是具有种子的善。别解脱的律仪，从名称上分为八种：四众是：在家方面的优婆塞父母二人，出家方面的比丘父母二人。名称是近住优婆塞父母二人，沙弥父母二人，式叉摩那，比丘父母二人。从实体上分为四种：沙弥，比丘，优婆塞，近住，这四种。比丘改变名称就叫做比丘尼。沙弥尼和比丘尼改变名称就叫做沙弥和比丘，如是说：3别解脱叫做八种，实体上是四种，因为从名称上名称会改变，所以这些差别没有相违。近住是为期一天的，在沙弥的十学处之上，加上不取金银，不歌舞等，不戴花鬘等。从优婆塞到圆满之间是尽形寿的。优婆塞也有六种或七种：受持三皈依的优婆塞等。
English
It becomes the efficient cause. For cognition, there are also its own body characteristics, and the previous perfect intention precedes. Other cognitions are specially designated by qualified Khenpos, Acharyas, and Sanghas. The condition is: According to the Vaibhashika school, there is no contradiction in being both a cause and a condition. The three causes of equal cause, simultaneous cause, and associated cause are made into one condition, and the efficient cause is made into the dominant condition. Therefore, it is said that cause is called the five causes, and the efficient cause is called the dominant. 1 This is what it says. The condition is from two. The five results are considered to be the efficient result, that is, by whose power what is produced, that result is produced by the action of the person. 2 This is what it says. Then, the nature of the Pratimoksha vows is: to prevent harm to others from things with a root. That is also, according to the Vaibhashika school, included in the non-revealing form, invisible and obstructive, in the realm of Dharma and the sphere of Dharma. As it is said: Vows and non-vows and others, 1 and also the distracted and mindless, the virtuous and non-virtuous followers, the four great elements as the cause, that is called non-revealing. 2 This is what it says. However, the Sautrantika school considers the mind of renunciation to be virtuous. The Chittamatra school considers the mind of renunciation to be virtuous with seeds. The Pratimoksha vows are divided into eight types by name: The four assemblies are: the Upasaka parents in the lay aspect, and the Bhikshu parents in the ordained aspect. The names are the Upavasatha Upasaka parents, the Shramanera parents, the Shikshamana, and the Bhikshu parents. There are four types of substances: Shramanera, Bhikshu, Upasaka, and Upavasatha, these four. If a Bhikshu changes her name, she is called Bhikshuni. If a Shramanerika and a Bhikshuni change their names, they are called Shramanera and Bhikshu, as it is said: 3 Pratimoksha is called eight types, and there are four types of substances, because the name changes from the name, so these differences are not contradictory. Upavasatha is for one day, on top of the ten precepts of Shramanera, plus not taking gold and silver, not singing and dancing, not wearing garlands, etc. From Upasaka to completion is for as long as life lasts. There are also six or seven types of Upasaka: Upasaka who holds the three refuges, etc.