Tibetan
།ད་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་གནས་པ་བདེ་བ་ནི། ངེས་པར་བྱས་ཤིང་དབང་པོ་དུལ་བ་དག །དགོན་པ་ཞི་བ་རྣམས་སུ་རྒས་གྱུར་ཅིང༌། །མང་དུ་ཐོས་པ་ནགས་ཀྱི་ནང་དག་ཏུ། །ལང་ཚོ་ཡོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གནས་པ་བདེ། །ཞེས་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལས་འཕྲོས་པའི་ཚུལ་བརྗོད་པར་བྱས་ཏེ། དང་པོ་དབྱེ་བ་ནི། སྟན་ཅིག་པ་དང༌། བསོད་སྙོམས་པ་དང༌། ཕྱིས་མི་ལེན་པ་དང༌། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་དང༌། ཕྱིང་པ་བ་དང༌། ཕྱགས་དར་ཁྲོད་པ་དང༌། ཤིང་དྲུང་པ་དང༌། དགོན་པ་པ་དང༌། བླ་གབ་མེད་པ་དང༌། དུར་ཁྲོད་པ་དང༌། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་དང༌། ཙོག་པུ་པའོ། །དེའི་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཟས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དེའི་འོག་མ་གསུམ་ནི་གོས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། ཤིང་དྲུང་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་གནས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། ཐ་མ་སྤྱོད་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་བཞིར་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ཟག་ལ་བསྔགས་ན། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ཏུ་གདུང་བར་སྤྱོད་པ་ལ་བསྔགས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སྤྱོད་པས་ཆགས་པ་སྤངས་པར་ནུས་པའོ། །ཞེ་སྡང་གི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དངོས་རྒྱུ་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་འདི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གང་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ནི། དུས་རུང་གི་ཟས་དང་དུས་སུ་ཡང་ཟ་བ་(༡༡ན) ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་ཆུའི་མཐའ་ཅན་དང་སྟན་གྱི་མཐའ་ཅན་གྱི་སྟན་ཅིག་པ་དང༌། མགྲོན་དུ་བོས་པ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་བསོད་སྙོམས་པ་སྟེ་སྒོ་ཐར་ཆགས་པ་དང་གྲངས་སུ་ཆད་པའོ། །ཡང་ཡང་དུ་བྱིན་ལེན་བྱེད་པ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་དང༌། ལྷག་པོ་དང་མཁོ་བའི་གོས་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་དང༌། དར་གོས་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་ཕྱིང་བ་པ་དང༌། གོས་བཟང་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་བོར་བ་དང༌། དུས་ཚིགས་ཀྱི་ཕྱགས་དར་ཁྲོད་པ་དང༌། བསྐོར་བ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་ཤིང་དྲུང་པ་དང༌། གྲོང་པའི་ཁྱེའུ་དང་བུད་མེད་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་དགོན་པ་དང༌། སྟེང་གཡོགས་ལ་ཆགས་པ་བཅས་པའི་གཉེན་པོར་བླ་གབ་མེད་པ་དང༌། ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་དུར་ཁྲོད་པ་དང༌། གནས་མལ་འདོམ་པ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་དང༌། ཉལ་བ་དང་ཕྲེས་པ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་ཙོག་པུའོ། །འདི་ལྟར་བྱས་པས་སེམས་དགེ་བ་ལ་བཀོལ་དུ་རུང་བས་ན་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་སྨོས་ལ། དགོན་པ་དང་ཤིང་དྲུང་དུ་ནི་མང་དུ་ཐོས་པ་དག་གནས་ན་སེམས་གནས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱིས་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱངས་ཡོན་ལེན་པའི་ཆོ་ག་ནི། སྟོན་པའི་སྐུ་གཟུགས་དགེ་སློང་དང་བཅས་པ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་སྟེན་པ་ལ་མཆོད་པ་དང༌། ཕྱག་གསུམ་བྱ་ཞིང༌། དགེ་སློང་ལ་རྒན་ན་ཕྱག་གསུམ་བྱ་ཞིང༌། བཙུན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་རྩོམ་བྱེད་དུ་བྱས་ཏེ་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའམ། དུས་ཚིག་གིས་བཅད་པར་སྟན་གཅིག་པ་ལ་(༡༡བ) སོགས་པ་ཆེ་གེར་བཙུན་པས་བཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་ལན་གསུམ་བཟླས་ཤིང༌། ཐབས་ལེགས་དང༌། རང་དུས་འདས་པ་གཏོང་བའོ། །དེ་ལྟར་མཆོད་པར་བརྗོད་པས་བར་ཆད་བསལ་ཞིང་ཕན་ཡོན་གྱིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས། ལེ་ལོའི་དབང་གིས་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་བསལ་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སོ་ག་རྣམས་ཀྱི་འདས་པ་དང་ལྷག་མ་ཇི་ཙམ་པ་དེ་ཙམ་མོ། །འདིར་དུས་བརྗོད་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལས་ཉོན་ཡིན་ལ། དེ་རྟག་འཛིན་ལས་བྱུང་ཞིང༌། དེའི་གཉེན་པོ་མི་རྟག་པ་ཡིན་པས། མི་རྟག་པ་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་ནི་སྣང་ཡང་མ་ངེས་པས་གཉེན་པོར་མི་འགྱུར་ལ། རྒྱུན་གྱིས་མི་རྟག་པ་མདོ་འདོན་པའི་ཚེ་དུས་འདས་འབྱུང་བརྗོད་པས་ནི་ཚེ་ཟད་པ་བརྗོད་པ་ལ་རྣ་བ་གཏོད་པས་རྒྱུན་གྱི་མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་རྟོགས་པ་དང༌། གསོ་སྦྱོང་མི་ཉམས་པ་དང༌། ལྷག་པར་གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤོལ་གྱི་ཟླ་བ་དང་བཅས་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དུས་ནི་མྱུར་བར་མི་རྟག་པ་དེའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་མངོན་པར་འོང་ཞིང༌། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཡང་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བག་ཡོད་པས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ། །ཞེས་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ལོ་ལྔ་སྟོང་དུ་གནས་པ་ལས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཕྲག་བཞི་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞིའི་དུས་སོ། །ལྔ་བརྒྱ་པ་ཕྲག་གཉིས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ཏེ། ལྷག་མཐོང་དང་ཞི་གནས་ཀྱི་དུས་སོ། །ལྔ་བརྒྱ་པ་ཕྲག་གསུམ་ནི་ལུང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་(༡༢ན) གྱི་དུས་སོ། །ལྔ་བརྒྱ་པ་ཕྲག་གཅིག་ནི་རྟགས་ཙམ་འཛིན་པ་སྟེ་ཚེ་ལོ་ལྔ་བཅུ་པའི་དུས་ཏེ། ཚེ་ལོ་བཅུ་པ་ནས་རྟགས་ཙམ་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པར་བཞི་བཅུ་སུམ་ཅུ་ཉི་ཤུའི་བར་ནས་ཚེ་ལོ་བཅུ་པའི་བར་མཚོན་ནད་མུ་གེའི་བསྐལ་པས་ཚེ་སྤྱོད་ཐུང་ངུར་བྱེད་པའོ། །དེང་སང་འགའ་ཞིག་མངོན་པར་རྟོག་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་དུས་ཡིན་པར་འདོད་ཀྱང༌། དོན་ཚད་རྟགས་ཙམ་གྱི་དུས་ཡིན། འཛམ་བུའི་གླིང་ཆུང་ངུ་འདི་ལས་འཕགས་པའི་ཡུལ་ནས་རྒྱ་ནག་སོགས་རིམ་པ་ལྟར་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཕྲག་རྣམས་འཕར་ཞིང་འགྲོའོ་ཞེས་བཤད་པ་འདུལ་མངོན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད་ཀྱི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སོགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྐང་པ་བཞིས་དུམ་བུ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་ཡོད་པར་གྲགས། དེ་ལྟར་བག་ཡོད་སྲུང་བའི་ཕན་ཡོན་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང༌། གཞན་ཡང་དགེ་བའི་ཆོས་གང་དག་བྱང་ཆུབ་དེ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱང་བག་ཡོད་པས་འཐོབ་བོ། །དེ་ཡང་དགེ་འདུན་གྱི་ཀློག་པ་དང་སྤོང་བ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་ལས་གང་ལ་རག་ལས་ལ། ལས་དེ་དག་ནི་མཚམས་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་མ་འདུས་ན་མི་འཆགས་ལ། ན་བ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་འདུ་བའི་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་ན་མ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱི་འདུན་པ་བླངས་པས་གྲུབ་པར་བསྟན་ལ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འཁོར་ལ་སྒྲོགས་པའི་དགེ་འདུན་ཡིད་ཀྱི་དོན་ཉུང་བ་ཡིན་པས། བསླབས་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་ལས་(༡༢བ) གལ་ཆེ་བ་མེད་པས་གསོ་དགག་ལ་སོགས་པ་ལས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པས་མི་འདུ་བ་དགག་པའི་དོན་དུ་དགེ་འདུན་ཀྱི་ཐོག་མར་བྱ་བ་ཅི་ཡོད། ཅེས་དྲིས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལས་ལམ་ལྷགས་པ་རྣམས་ལ་ལས་ལ་མི་མཐུན་པ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་འདུན་པ་དང༌། འདུན་པ་འབུལ་བྱེད་སྣོད་དུ་རུང་བའི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དྲིས་ཤིག བསྐོས་པས་དྲིས་ནས་གནས་བརྟན་གྱིས་བླངས་པ་ཡང་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་མདོ་ཉིད་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་ལུང་དབོག་པར་བྱ་དགོས་པས། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་དེ་ལ་ནི། །སོར་མོ་བཅུ་ཡི་ཐལ་སྦྱར་ཏེ། །སོ་སོར་ཐར་པ་གདོན་པར་བྱ། །གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་དོན་དུ་འདུད་པའམ་འདོན་པ་པོ་ང་ལས་ཉོན། ཉན་ནས་བསྒྲུབས་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཐོས་ནས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཡི། །ཇི་སྐད་གསུངས་བཞིན་བསྒྲུབ་བྱ་ཞིང༌། །ཁ་ན་མ་ཐོ་ཕྲ་རྣམས་ལ། །བརྟུན་ཅིང་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྱིས། །བརྟུན་1པ་ནི་འབད་པ་སྟེ་སྒྲིམ་1པར་བྱེད་པ་ཉིད་གྱིས་ཤིག སེམས་རྟ་དམུ་རྒོད་འདྲ་བ་ལ། ཁ་ལོན་སྲབ་གཟེར་བུ་བཏབ་པ་ལྟ་བུའི་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱེད་དགོས་པ་ནི། རྟག་ཏུ་འབད་པས་འདའ་བ་ཡི། །སེམས་རྟ་ཁ་བླན་དཀའ་བ་ལ། །མཐུན་པའི་གཟེར་རྣོན་བརྒྱབ་པ་ཡི། །སྲབ་ནི་སོ་སོར་ཐར་འདི་ཡིན། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེ་བ་གང་དག་རིགས་པར་སྨྲ་བའི་ངག་ཙམ་གྱིས་སྤང་བྱ་ལས་ལྡོག་ཅིང་བསླབ་མཚམས་ལས་མི་འདའ་བ་དེ་དག་མིའི་རྟ་ཅང་ཤེས་བཟང་པོ་དང་(༡༣ན) འདྲ་སྟེ། ཕ་རོལ་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་གཡུལ་ལས་ངེས་པར་བརྒལ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །མ་བསྒྲུབ་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི། མུ་སྟེགས་ཅན་སོགས་སུ་ལ་སྲབ་འདི་མེད་པ་དང༌། ནམ་དུའང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་འདོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཉོན་མོངས་པའི་གཡུལ་གྱིས་དཀྲུགས་ནས་སེམས་དང་ཤེས་རབ་གྱི་བསླབ་པ་འཇོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བྲལ་བས་འཁོར་བར་རྣམ་པར་འཁྱམས་པར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་མདོ་འདོན་པ་ཉིད་ལ། གསོལ་བ་དང༌། གླེང་གཞི་དང༌། ཕམ་པ་དང༌། ལྷག་མ་དང༌། མ་ངེས་པ་དང༌། རིམ་གྱིས་འདོན་པ་ལས། དང་པོ་གསོལ་བ་ནི། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པའམ་བཅོ་ལྔ་པ་ལགས་ཏེ། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱིས་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང༌། དེང་དགེ་འདུན་གསོ་སྦྱོང་མཛད་དེ་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་ཏོ། །འདི་ནི་གསོལ་བའོ། །གླེང་གཞི་འདོན་པ་ལ། དང་པོ་གླེང་གཞི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བརྗོད་ཅིང་ལུང་འབོག་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་སྙན་པར་བོས་ནས། བདག་ཅེས་ཚོགས་པ་མཐུན་པས་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་འདོན་གྱི་དྲང་པོར་བསྒྲུབས་པས་རྒྱུ་དང་འགལ་བ་བཟློག་སྟེ། ཉན་པ་པོ་ཁྱེད་ཅག་སུ་ལ་ལྟུང་བ་ཡོད་པ་དེ་མཐོལ་ཞིག ལྟུང་བ་མེད་ན་ཅང་མ་སྨྲ་ཞིག ཅང་མ་སྨྲ་ན་འདོན་པ་པོ་བདག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཡོངས་སུ་དག་པ་གསོ་སྦྱོང་གི་སྣོད་དུ་རུང་བར་རིག་པར་བགྱིའོ། །གླེང་གཞི་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཐབས་ནི། ཇི་ལྟར་(༡༣བ) གསོ་སྦྱོང་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་དགེ་སྦྱོང་གི་ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅས་ཤིང་བཤགས་ནས་ཡུལ་དེས་མཐོང་སྡོམ་སོ་སོར་དྲིས་ནས་ཕྱིར་འཆོས་པའི་དགེ་སློང་གིས་དག་པར་ལན་བཏབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་མདོ་འདོན་པའི་དགེ་སློང་གིས་འཁོར་འདི་ལྟར་བུར་ཡང་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བསྒྲགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཡང་དགེ་སློང་གང་ཡང་རུང་བས་དགེ་སློང་གིས་འཁོར་འདི་ལྟར་བུར་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དག་པར་བསྒྲགས་པ་ན་ལྟུང་བ་ཡོད་པ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ངེས་པའམ། ངེས་ནས་ཐོལ་བ་དང༌། ཡིད་གཉིས་ལ་བྱིན་གྱིས་མི་རློབ་པ་ནི། མི་མཐོལ་ན་དེས་ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཤེས་བཞིན་དུ་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རང་བཞིན
Chinese
現在說安住於修習功德的快樂：確實下定決心且調伏諸根者，在寂靜的寺院中衰老，博學多聞者在森林深處，青春逝去者的居處是安樂的。這是在講述從修習功德中延伸出來的方式。首先是分類：一坐者、乞食者、不後取者、三法衣者、氈衣者、持拂塵者、樹下者、寺院者、無覆蓋者、塚間者、隨處而住者、常坐者。其中前三種依賴於食物，接下來三種依賴於衣服，樹下者等五種依賴於住所，最後一種依賴於行為，總共歸納為四類。如果讚歎修習的功德於個人，則讚歎對貪欲之心的持續折磨的行為，因為通過與痛苦相應的行為，能夠捨棄貪著。對於嗔恨的持續行為則不然，因為它的直接原因是令人不悅。這種修習的功德依次成為什麼的對治呢？對於在適當的時間吃適當的食物的貪著的對治，是具有水邊和座墊邊界的的一坐者。對於貪著被邀請為客人的對治，是乞食者，即對門戶開放的貪著和數量上的限制。對於反覆給予和接受的貪著的對治，是不後取者。對於貪著多餘和需要的衣服的對治，是三法衣者。對於貪著絲綢衣服的對治，是氈衣者。對於貪著好衣服的對治，是丟棄者。對於按時節持拂塵者的對治。對於貪著繞行的對治，是樹下者。對於貪著村莊的孩童和婦女的對治，是寺院者。對於貪著覆蓋物的對治，是無覆蓋者。對於貪著內在有情眾生的對治，是塚間者。對於貪著住所長度的對治，是隨處而住者。對於貪著躺臥和伸展的對治，是常坐者。這樣做了，心就能夠用於善事，所以才被稱為修習的功德。在寺院和樹下，如果博學多聞者居住，就能成為心安住的原因，否則不然。
English
Now, speaking of the happiness of abiding in the merit of practice: Those who have made a firm determination and have tamed their senses, grow old in peaceful monasteries; the dwelling of those who have heard much in the depths of the forests, whose youth has passed, is ease. This is speaking of the manner that arises from the merit of practice. First, the divisions are: the one-seater, the alms-gatherer, the non-receiver, the three-robes wearer, the felt-wearer, the dust-sweeper, the tree-dweller, the monastery-dweller, the uncovered, the charnel ground-dweller, the as-it-is dweller, and the squatting one. The first three depend on food, the next three depend on clothing, the five beginning with the tree-dweller depend on dwelling, and the last depends on conduct, thus being gathered into four. If the merit of practice is praised in a person, it is praised for the conduct of constantly tormenting the mind of desire, because attachment can be abandoned through conduct that is in accordance with suffering. It is not the same with the constant practice of hatred, because its direct cause is unpleasantness. In what order does this merit of practice become the antidote to what? The antidote to attachment to suitable food and eating at any time (11a) is the one-seater with the boundary of water and the boundary of the seat. The antidote to attachment to being invited as a guest is the alms-gatherer, that is, attachment to open doors and limitation in number. The antidote to repeatedly giving and receiving is the non-receiver. The antidote to attachment to extra and needed clothes is the three-robes wearer. The antidote to attachment to silk clothes is the felt-wearer. The antidote to attachment to good clothes is the one who abandons. The dust-sweeper of the seasons. The antidote to attachment to circumambulation is the tree-dweller. The antidote to attachment to the children and women of the village is the monastery-dweller. The antidote to attachment to coverings is the uncovered. The antidote to attachment to sentient beings within is the charnel ground-dweller. The antidote to attachment to the length of the dwelling is the as-it-is dweller. The antidote to attachment to lying down and stretching out is the squatter. By doing this, the mind can be used for virtue, so it is called the merit of practice. In monasteries and under trees, if those who have heard much dwell, it will become the cause of the mind abiding, but not otherwise.
Chinese
是的。学习功德的仪轨是：迎请导师的佛像和僧众，对所依物进行供养，行三次顶礼。如果僧人年长，则行三次顶礼。禀告僧众后，开始皈依，直至生命终结，或以时间来限定，在同一坐垫上（11b）等等，由大德僧人接受，如此重复三次。善巧方便，并放下过去的时光。如此，通过陈述供养来消除障碍，并通过利益来激发喜悦。为了消除因懒惰而无法修持的情况，必须发起真正的精进，这表明：有寿者们，所有逝去和剩余的时间就是这样。这里陈述时间的必要性是什么呢？轮回的因是烦恼，它源于常执，而其对治法是无常。然而，对于无常，刹那的无常虽然显现但不确定，因此不能成为对治。通过持续的无常，在念诵经文时，陈述过去和未来的时间，通过专注于陈述寿命的耗尽，持续的无常在相续中产生，并且理解世间的名相，以及不退失布萨，特别是理解十四日的布萨，以及其闰月。因此，时间迅速且无常，因此，有寿者们，衰老和死亡将会显现，导师的教法也将衰败，因此有寿者们应当以谨慎来修行瑜伽。如是说，佛陀的教法住世五千年，其中前四个五百年是四沙门果的时期。第二个五百年是现观的时期，即胜观和寂止的时期。第三个五百年是经律论三藏（12n）的时期。第一个五百年是仅持名相的时期，即寿命五十岁的时期。从寿命十岁开始，甚至连仅持名相也不存在，从四十、三十、二十岁到寿命十岁之间，饥荒疾病的劫数使寿命变得短暂。如今有些人认为现观是寂止的时期，但实际上是仅持名相的时期。胜过这小小的赡部洲。
English
Yes. The ritual for receiving merit is as follows: Invite the Buddha's image and the Sangha, make offerings to the object of veneration, and prostrate three times. If the monk is older, prostrate three times. After informing the Sangha, begin taking refuge, either until the end of life or limited by time, on the same seat (11b), etc., to be accepted by the venerable monks, repeating this three times. Skillful means, and letting go of past time. Thus, by stating the offering, obstacles are cleared away, and joy is generated by the benefits. To eliminate the inability to practice due to laziness, it is shown that one must initiate genuine diligence: O fortunate ones, the past and remaining time of all things is just that much. What is the necessity of stating time here? The cause of samsara is affliction, which arises from clinging to permanence, and its antidote is impermanence. However, for impermanence, momentary impermanence, although appearing, is uncertain and therefore cannot become an antidote. Through continuous impermanence, when reciting the sutras, stating the past and future time, by focusing on stating the exhaustion of life, continuous impermanence arises in the mindstream, and understanding worldly terms, and not degenerating the Uposatha, especially understanding the fourteenth Uposatha, and its intercalary month. Therefore, time is swift and impermanent, therefore, O fortunate ones, aging and death will manifest, and the Teacher's doctrine will also decay, therefore, O fortunate ones, you should practice yoga with mindfulness. As it is said, the Buddha's doctrine will remain for five thousand years, of which the first four five-hundred-year periods are the time of the four fruits of the ascetic. The second five-hundred-year period is the time of direct realization, that is, the time of insight and tranquility. The third five-hundred-year period is the time of the three pitakas of the scriptures (12n). The first five-hundred-year period is the time of merely holding the signs, that is, the time of a lifespan of fifty years. From the age of ten, even merely holding the signs does not exist, from the ages of forty, thirty, and twenty to the age of ten, the kalpa of famine and disease makes the lifespan short. Nowadays, some people think that direct realization is the time of tranquility, but in reality, it is the time of merely holding the signs. Superior to this small Jambudvipa.