Chinese
获得（戒律）之后守护的方法。不仅是获得，而且从任何一致的因缘中获得的处所，堪布等显现的十种相：所依身体圆满，仪轨加行、正行、后行三者齐全，没有违缘障碍的法界等，必须是远离这些的。获得之后守护的方法有五种：依靠其他人，自己的意乐圆满，认识不相符的事物，通过完全修习学处，依靠安乐而住的因缘来守护。其中第一种是：安住于处所而祈请，以及断除罪过的规矩，如云：圣者如果见到则安乐。以及说：善友极其难以获得。第二种是：对于进入罪恶不善之事，自己方面感到羞耻，从他人方面，为了守护不被世间天神等所责备，不忘对治的忆念，以及立即进行防护的智慧，从多门谨慎或者伴随谨慎，伴随对于堕落方面如临深渊般的智慧。第三种是：无论是舍弃律仪的因，还是损害能够成就菩提的律仪的因，还是障碍心极清净的等持的因，都要辨认清楚并舍弃。第四种是：每半月进行诵戒，以及通过安居等来清净相续。第五种是：依靠衣服，从衣服产生的堕罪三十六种；依靠食物，从食物产生的堕罪二十二种；依靠器皿用具，持钵、乞讨、针、刀三种；依靠住所床铺，房屋、大房屋等十三种，以去除享受二边的疲惫的方式。第三，对于破戒之后重新恢复的意乐是：后悔之后想要恢复律仪，具有涅槃的意乐。加行是：从忏悔的仪轨中产生。总义第二是：此经是共同和个别的律仪，词义是：将在下面讲述，连接是：通过恢复和分别等来提起话题。辩论解答是：各自的场合。
English
The method of guarding after obtaining (the precepts). Not only obtaining, but also the ten aspects manifested from any consistent cause, such as the place where it is obtained, Khenpo, etc.: the support body is complete, the ritual practice, the main practice, and the subsequent practice are complete, and there must be something that is free from obstacles such as the Dharma realm of conflicting conditions. There are five ways to guard after obtaining: relying on others, one's own intention is complete, recognizing incompatible things, through fully practicing the learning, and guarding by relying on the conditions of living in peace. The first of these is: staying in the place and praying, and the rules for cutting off sins, as it is said: It is happy to see the saints. And it is said: Good friends are extremely difficult to obtain. The second is: feeling ashamed of entering into sinful and unwholesome things on one's own side, and from the other side, in order to guard against being blamed by the gods and others in the world, not forgetting the mindfulness of the antidote, and the wisdom of immediately protecting, being cautious from many doors or accompanied by caution, accompanied by the wisdom of falling into the abyss in the direction of falling. The third is: whether it is the cause of abandoning the precepts, or the cause of harming the precepts that can achieve bodhi, or the cause of obstructing the samadhi of the extremely pure mind, it must be clearly identified and abandoned. The fourth is: reciting the precepts every half month, and purifying the continuum through retreat and so on. The fifth is: relying on clothes, thirty-six kinds of sins arising from clothes; relying on food, twenty-two kinds of sins arising from food; relying on utensils, three kinds of bowls, begging, needles, and knives; relying on dwellings and bedding, thirteen kinds of houses, big houses, etc., in a way that removes the fatigue of enjoying the two extremes. Third, the intention to restore after breaking the precepts is: wanting to restore the precepts after regretting, having the intention of Nirvana. The practice is: it arises from the ritual of confession. The second general meaning is: this sutra is the common and individual precepts, the meaning of the words is: it will be explained below, the connection is: raising the topic through restoration and distinction, etc. The debate answer is: each occasion.
Tibetan
་ཀྱིས་འཆད་མོད་ཀྱང༌། མདོ་འདི་བསྒྲུབ་པའི་བསྟན་བཅོས་ཤས་ཆེ་བས་བརྒལ་ལེན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཆེ་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་མཚན་གྱི་དོན་ནི། རྒྱ་གར་སྐད་དུ༌། པྲ་ཏི་མོཀྵ་སཱུ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ། ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལ་དཀའ་བའི་གནས་ཁོང་ནས་བསླངས་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་དང༌། རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། རྒྱུ་གང་ལས་སྐྱེ་བ་འདི་ཤེས་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ། འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ། རྒྱུ་དྲུག རྐྱེན་བཞི། འབྲས་བུ་ལྔ་ལས་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། གྲུབ་མཐའ་ལས། བྱེད་རྒྱུ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། །སྐལ་མཉམ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དང་རྣམ་སྨིན་དང༌། །རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད། །1ཅེས་འབྱུང་བས། རྣམ་སྨིན་ལས་སྡོམ་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྡོམ་པའི་སྐྱེ་རྒྱུ་ལས་རྣམ་སྨིན་གྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཚང་སྟེ། རྣམ་སྨིན་རྒྱུ་ནི་མི་དགེ་དང༌། །དགེ་བ་ཟག་བཅས་རྣམ་ཁོ་ན། །2ཞེས་བཤད་ཅིང༌། དུས་སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་ཕྱི་ནས་འགྲུབ་པར་བཤད་པ་ལ། སྡོམ་པ་དགེ་བ་ཡིན་པ་དང༌། ཀུན་འགྲོ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྡོམ་པ་ལ་ཀུན་འགྲོའི་མཚན་ཉིད་མེད་དེ། དེའི་མཚན་ཉིད། ཀུན་འགྲོ་ཞེས་བྱ་ཉོན་(༥བ) མོངས་ཅན། །3ཞེས་དང༌། མཚུངས་ལྡན་ལས་ཀྱང་སྡོམ་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། སེམས་བྱུང་རྟེན་མཚུངས་ཅན་རྣམས་སོ། །4ཞེས་འབྱུང་བས། བྱེ་སྨྲས་སྡོམ་པ་གཟུགས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ། །སྐབས་འདིར་རྒྱུ་གསུམ་སྟེ། སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་ནི་སྔ་མ་ལས། ཕྱི་མ་རིགས་མཐུན་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། སྐལ་མཉམ་རྒྱུ་ནི་འདྲ་བའོ། །5ཞེས་དང༌། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི། འབྱུང་བ་རྙིང་པ་བཞི་ཚན་བདུན་བདུན་གྱིས་གསར་པ་བཞི་ཚན་བདུན་མདུང་ཁྱིམ་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྐྱེད་དེ། འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་བཞི་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ལ། བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལ་གཉིས། བྱེད་རྒྱུ་བྱེད་པས་སྟོང་སྟེ་གེགས་མ་བྱས་པ་ཙམ་དང༌། བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་ནི། སྡོམ་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་གཞི་རྟེན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་ཀྱི་རྒྱུན་གནས་པར་བྱེད་པ་འབྱུང་བ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། གཉིས་པ་ནི། སྡོམ་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སྐད་ཅིག་དུ་མས་བར་དུ་ཆོད་པའི་གནས་སྐབས་རྒྱུ་དང༌། སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བའི་སྔ་མའི་གནས་སྐབས་ལ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་སྟེ་སེམས
Chinese
虽然有人这样解释，但这部经主要是关于修持的论著，所以没有过多的辩论。第二，关于名称的含义：在印度语中是Prātimokṣa Sūtra（प्रतिमॊक्षसूत्र，prātimokṣasūtra，别解脱经），在藏语中是《索索塔巴多》（སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ།，意为“别解脱经”）。现在从困难之处开始进行阐述。关于别解脱，有表达的意义和能表达的词语两种。首先，需要了解它从何种原因产生。按照有部宗的观点，产生有为法需要六因、四缘和五果。如《俱舍论》所说：“作因与俱时，同类及遍行，异熟及六因，建立应知次第。”因此，别解脱戒不会从异熟因产生，因为别解脱戒的生因不具备异熟的特征。因为异熟因是“异熟因谓不善，及善有漏二差别。”并且，它被说成是在一生之后才能实现。而别解脱戒是善的。也不会从遍行因产生，因为别解脱戒不具备遍行因的特征。它的特征是：“遍行名为染污性。”而且，别解脱戒也不会从等起因产生，因为它不具备那种特征。它的特征是：“心所依处相同者。”因此，由于毗婆沙宗认为别解脱戒是色法，所以这种说法是不合理的。这里有三种因：等流因是指从前一刻产生与自身同类的后一刻。等流因是相似的。俱生因是指旧的四大种七七组合产生新的四大种七七组合，如同箭与箭筒一般。它使有为法具备四种特征。也能从作因产生。这有两种：作因是空性的，仅仅是不作障碍；以及与作因相关的，又有三种。第一种是：使别解脱戒在相续中产生的所依，即从第二刹那开始持续存在的，由四大种作为因。第二种是：在别解脱戒产生时，被多个刹那所间隔的状态因；以及在后一刹那产生时，前一刹那的状态是时间的意乐，即心。
English
Although some explain it this way, this sutra is mainly a treatise on practice, so there is not much debate. Second, regarding the meaning of the name: In Indian language, it is Prātimokṣa Sūtra (प्रतिमॊक्षसूत्र, prātimokṣasūtra, Individual Liberation Sutra), and in Tibetan, it is "Soso Tarpa Do" (སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ།, meaning "Individual Liberation Sutra"). Now, let's start explaining from the difficult points. Regarding individual liberation, there are two aspects: the meaning to be expressed and the words that express it. First, it is necessary to understand from what cause it arises. According to the Vaibhāṣika school, the arising of conditioned phenomena requires six causes, four conditions, and five results. As stated in the Abhidharmakośa: "The efficient cause and simultaneous cause, the similar cause and pervasive cause, the ripening cause and the six causes, should be known in order." Therefore, the vows of individual liberation do not arise from the ripening cause, because the cause of the arising of the vows of individual liberation does not possess the characteristics of ripening. Because the ripening cause is "The ripening cause is said to be non-virtuous, and virtuous with outflows, these two differences." And it is said to be realized after one lifetime. While the vows of individual liberation are virtuous. Nor will it arise from the pervasive cause, because the vows of individual liberation do not possess the characteristics of the pervasive cause. Its characteristic is: "The pervasive is called defiled nature." Moreover, the vows of individual liberation will not arise from the co-occurring cause, because it does not possess that characteristic. Its characteristic is: "Those with the same mental support." Therefore, since the Vaibhāṣika school considers the vows of individual liberation to be form, this statement is unreasonable. Here there are three causes: the similar cause refers to the later moment arising from the previous moment, being of the same kind as itself. The similar cause is similarity. The co-existent cause refers to the old four great elements in sets of seven producing new four great elements in sets of seven, like arrows and a quiver. It causes conditioned phenomena to possess four characteristics. It can also arise from the efficient cause. There are two types: the efficient cause is empty, merely not creating obstacles; and related to the efficient cause, there are also three types. The first is: the basis that causes the vows of individual liberation to arise in the continuum, that is, the continuous existence from the second moment onwards, with the four great elements as the cause. The second is: the state cause that is interrupted by many moments when the vows of individual liberation arise; and the state of the previous moment when the later moment arises is the intention of time, that is, the mind.