Tibetan
མཐའ་སྨྲ་བ་བཞིའི་ལུང་རིགས་མཐའ་དག་དང་འགལ་བར་མ་ཟད། རང་གི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། ཆོས་ཅན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་པ་དབུ་མ་པ་ལྟར་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་གཉིས་ཀ་ཡོད་མེད་སོགས་སྤྲོས་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལྟར་ནའང་མི་འཐད་དེ། གཉིས་ཀ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁྱོད་རང་གི་ལུགས་ལའང་མི་འཐད་དེ། དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཅན་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། འཁོར་འདས་དང༌། སྐྱོན་ཡོན་སོགས་ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་རྣམ་བཅད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་དགོངས་དོན་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་གོ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུང་དེས་ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རིགས་པས་སྟོང་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་འགོག་པ་ཡིན་ན་སེམས་འགྲེལ་སྐོར་གསུམ་ལ་སོགས་པ་སྔགས་གཞུང་མཐའ་ཡས་པར་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཐམས་(༣༣༠ན) ཅད་སྙིང་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་ན་རྒྱུད་སྡེ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགྲེལ་པ་སྟེ་སྔགས་གཞུང་ཐམས་ཅད་ལས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་བཀག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འགྱུར་བར་འདོད་དོ་སྙམ་ན། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལས་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་མི་འདོད་དེ། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པར་གྲགས་པའི་ཤེས་བྱ་ཐུན་མོང་བའི་ཁར་ད་དུང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་གྲགས་པའི་ཤེས་བྱ་ཐུན་མོང་མིན་པ་མཐའ་ཀླས་པ་ལ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་བདེན་སོགས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་གཏན་ལ་དབབ་ནས་གསང་ཆེན་གྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ལུང་དེས་ནི་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཐུན་མོང་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མདོ་སྔགས་ཟབ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་མདོ་སྔགས་གང་གིའང་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་མཚན་ཙམ་གཞལ་བར་རློམ་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུགས་ཀྱི་ལུས་སེམས་བཅིངས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་སྒོམ་བྱུང་གི་སྒོ་ནས་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལྟ་བུའི་སྙིང་པོ་དང་མི་ལྡན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལས་གཞན་ཕུང་སོགས་དཔྱད་སྒོམ་གྱི་སྟོང་པར་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཐར་ལམ་དུ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་ལུང་གིས་རང་ཉིད་སུན་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཟླ་གྲགས་རྩོད་དུས་ཀྱི་པནྚི་ཏ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡང་ཁྱོད་རང་གི་ལུགས་ལ་ནང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རང་གི་ཡེ་གེར། དུས་བཞི་གཉིས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་རབ་བཤད་བྱ། །དུས་བཞི་ཆེན་པོ་བསྐལ་དུས་བཟང་ངན་ཏེ། །དུས་བཞི་ཆུང་བ་བསྟན་པའི་བཟང་ངན་ཡིན། །དང་པོ་ལོ་ནི་ས་ཡ་ཕྲག་བཞི་དང༌། །སུམ་འབུམ་(༣༣༠བ) ཉི་ཁྲིའི་དེ་ཡི་བཅུ་ཆ་ནི། །རྐང་པ་ཞེས་གསུངས་རྐང་པ་གཅིག་དང་གཉིས། །གསུམ་དང་བཞི་ལ་རིམ་བཞིན་རྩོད་ལྡན་དང༌། །གཉིས་ལྡན་གསུམ་ལྡན་རྗོགས་ལྡན་ཅེས་གསུངས་སོ། །དུས་བཞི་ཆུང་བ་བསྟན་པའི་བཟང་ངན་ནི། །མི་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་བར། །དེ་ཡི་བཞི་ཆ་དུས་བཞི་སོ་སོའི་ཚད། །སྐྱོན་མེད་ཡོན་ཏན་ཚང་བ་རྫོགས་ལྡན་ཆོས། །དེ་ནས་བཞི་ཆ་ཉམས་པ་སུམ་ལྡན་སྟོད། །ཕྱེད་ཉམས་གྱུར་ན་སུམ་ལྡན་སྨད་དུ་འགྱུར། །བཞི་གསུམ་ཉམས་པའི་ལྷག་མ་གཉིས་ལྡན་ཡིན། །བཞི་ཆ་གཅིག་ཀྱང་མེད་ན་རྩོད་ལྡན་ཏེ། །ལྷ་མིན་ཀླ་ཀློ་ནག་པོའི་ཆོས་སུ་གསུངས། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱས་སྣང་ལ། དེ་ལྟའི་དུས་བཞིའི་འཇོག་ལུགས་ལ་དཔྱད་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱང་སྐབས་བབ་མིན་པས་དཔྱད་པ་བོར་ལ། དེ་ལྟར་ན་དུས་བཞི་ཆུང་ངུ་དེ་ལ་དུམ་བུ་བཞིར་བགོས་པ་ན་ལྔ་སྟོང་བཞི་བརྒྱ་རེ་འབྱུང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་འདིའང་མདོ་ལུགས་ལྟར་ན་སྟོན་པ་གཤེགས་ནས་ལོ་ལྔ་སྟོང་ལས་མི་གནས་པར་བཤད་ཅིང༌། དེས་ན་ད་ལྟའི་དུས་འདིར་ཡང་དུས་འཁོར་གྱི་རྩིས་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་འདས་ནས་ལོ་ཉིས་སྟོང་ལྷག་ཙམ་ལས་མ་སོང་བར་འདུག་པ་ལ། རྩོད་དུས་ནི་སྟོན་པ་གཤེགས་ནས་ལོ་ཆིག་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་འཆར་བ་ན་འབྱུང་བས། སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ནི་མདོ་ལུགས་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་འདིའི་བསྟན་པ་ནུབ་པའི་རྗེས་རིང་མོར་ཡོང་དགོས་རྒྱུ་ལ། སྟོན་པ་གཤེགས་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱ་ན་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་བྱོན་ཞིང༌། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་དངོས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་ཇོ་བོ་རྗེ་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན་ཁྱེད་རང་འདོད་པའི་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་མ་རྫོགས་པར་ཟླ་གྲགས་(༣༣༡ན) འཕགས་ཡུལ་དུ་བྱུང་བས་ཟླ་གྲགས་རྩོད་ལྡན་དུས་སུ་བྱུང་བའི་པཎྜི་ཏ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའང་རང་ཚིག་གིས་རང་གི་དམ་བཅའ་ལེགས་པར་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འདི་རིགས་ལྡན་ཤམྦྷ་ལ་པའི་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ཆོས་ཡིན་ན་འདི་ལྟའི་གྲུབ་མཐའ་འདི་དུས་འཁོར་བསྒྱུར་བའི་བོད་ཀྱི་ལོ་པཎ་ཐམས་ཅད་ནས་བརྒྱུད་དེ། ཁྱེད་རང་གི་རྩ་བའི་བླ་མ་ཀུན་མཁྱེན་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཡན་དུ་ནི་མ་གྲགས་པས་ཁྱེད་རང་རིགས་ལྡན་ཀྱི་གན་དུ་ཕར་བྱོན་ནམ། རིགས་ལྡན་
Chinese
不仅与四边论者的所有论证相违背，而且也与自己的所有论述相违背。如中观派一样，没有法相的法性存在也是不合理的，因为法相和法性两者都远离有无等戏论。如实有宗一样也是不合理的，因为两者都存在。这在您自己的宗派中也是不合理的，因为胜义谛的法相、法性、轮回涅槃、过患功德等一切都存在，而世俗谛的一切都不存在。您似乎没有理解色蕴等分别的空性如水树般没有实义的含义。如果该论典阻止以理证确定色蕴等法为空性，那么《心经释》三部等无量密续中，以确定空性的理证来确定空性的一切都将变得毫无意义。或者，如果认为所有续部和菩萨的注释，即所有密续中，对空性的意义所作的闻思所生的智慧都将被阻止，那么在金刚乘中也不会这样认为。除了通常被称为波罗蜜多乘的共同所知之外，还有无量无边的通常被称为金刚乘的非共同所知，通过闻思的智慧，将我执等一切戏论都确定为空性，从而希望成就大秘密的身和智慧。该论典对于所要确定的共同空性，虽然显宗和密宗没有深浅的区别，但显宗和密宗无论哪一种，以闻思的智慧来观察的空性，都只是自以为衡量了空性的共相，而与金刚乘的宗派中，从束缚身心的缘起中，通过修所生的方式，现量确定空性等实义不具备。除此之外，阻止对色蕴等进行观察修习的空性修习作为解脱道，怎么可能呢？如果那样，那么善逝自己所说的论典就会自相矛盾。说大论师月称是辩论时的班智达，这也与您自己的宗派相违背。
English
Not only does it contradict all the arguments of the four extreme proponents, but it also contradicts all of your own assertions. Like the Madhyamikas, it is also unreasonable to have a nature without a subject, because both the subject and the nature are free from elaboration such as existence and non-existence. It is also unreasonable like the proponents of entities, because both exist. This is also unreasonable in your own system, because all of the ultimate nature, such as phenomena, nature, samsara and nirvana, faults and virtues, exist, while all of the conventional ones do not. It seems that you have not understood the meaning of the emptiness of the aggregates, which is like a water tree without essence. If that scripture prevents the determination of emptiness by reasoning about the aggregates, then in the three sections of the Mind Commentary and other endless tantric texts, all the determinations of emptiness by reasoning that establishes emptiness will become meaningless. Or, if it is thought that all the sutras and bodhisattva commentaries, that is, all the tantric texts, will prevent all the wisdom arising from hearing and thinking about the meaning of emptiness, then this is not what is intended in the Vajrayana. In addition to the common knowledge known as the Paramita Vehicle, there is still an endless amount of uncommon knowledge known as the Vajrayana, through the wisdom of hearing and thinking, all elaborations such as self-grasping are determined to be empty, and thus it is desired to accomplish the body and wisdom of the Great Secret. That scripture, for the common emptiness to be determined, although there is no difference in depth between sutra and tantra, the emptiness examined by the wisdom of hearing and thinking in either sutra or tantra, only presumes to measure the general characteristics of emptiness, but in the Vajrayana system, it does not possess the essence of manifestly determining emptiness from the dependent arising that binds body and mind through the path of meditation-born wisdom. Apart from that, how could the meditation on emptiness, which establishes emptiness by examining the aggregates, be prevented as a path to liberation? If so, then the words of the Sugata himself would contradict himself. Saying that the great teacher Chandrakirti was a pandita at the time of debate is also contradictory to your own system.
Chinese
于汝之文字中，当善说四时之差别。四大时者，乃劫时之善恶；四小时者，乃教法之善恶。初，年为四百万，又三十万（330b），二万之十分之一，名曰足。一足与二足，三与四，次第为争时、二具时、三具时、圆满时。四小时者，乃教法之善恶。人寿二万一千六百岁间，其四分之一为四时各自之量。无过失、功德圆满者，乃圆满时之法。自彼之后，四分之一衰损者，为三具时之上。若半衰损，则变为三具时之下。四分之三衰损之剩余者，为二具时。若四分之一亦无，则为争时，说是非天、边鄙、黑人之法。如是言说显现。然彼四时之安立方式虽可考察，然非当今所应，故舍弃考察。如是，若将彼小时分为四段，则各得五千四百，故佛陀之教法亦如经部所言，教主逝世后仅存五千年。如是，于今之时，依时轮之算法，佛陀逝世至今仅过二千余年。争时乃教主逝世后一万六千二百年时出现。故师子贤依经部所言，此佛之教法衰没后，必于长久之后方能出现。教主逝世后四百年，圣者龙树出现，阿底峡尊者曾言，具德月称曾亲自侍奉圣者龙树，故汝所欲之圆满时未圆满，月称（331a）于印度出现，故承认月称乃争时出现之班智达，亦以自语善为遮止自之誓言也。又汝之宗派若是具种香巴拉之圆满时之法，则此等宗派乃由所有翻译时轮之藏地译师所传，然于汝之根本上师一切智者功德海之前则未曾听闻，汝曾往诣具种耶？具种
English
In your own words, the distinctions of the four times should be well explained. The four great times are the good and bad of the kalpa time; the four small times are the good and bad of the teachings. First, the year is four million, plus three hundred thousand (330b), one-tenth of twenty thousand, called a foot. One foot and two feet, three and four, are successively the time of strife, the time of two, the time of three, and the time of perfection. The four small times are the good and bad of the teachings. In the period of 21,600 years, one-fourth of that is the measure of each of the four times. That which is without fault and complete with qualities is the Dharma of the time of perfection. After that, one-fourth diminished is the upper part of the time of three. If half is diminished, it becomes the lower part of the time of three. The remainder of three-fourths diminished is the time of two. If even one-fourth is not there, it is the time of strife, said to be the Dharma of non-gods, barbarians, and black people. Thus it appears to be said. However, although the way of establishing these four times can be examined, it is not appropriate now, so I abandon the examination. Thus, if that small time is divided into four parts, each will be 5,400, so the Buddha's teachings, according to the sutra system, will only last for 5,000 years after the Teacher's passing. Thus, even in this present time, according to the calculations of the Kalachakra, only a little over 2,000 years have passed since the Buddha's passing. The time of strife will occur 16,200 years after the Teacher's passing. Therefore, Master Chandrakirti, according to the sutra system, must come a long time after the decline of this Buddha's teachings. Four hundred years after the Teacher's passing, the Protector Nagarjuna appeared, and Lord Atisha said that the glorious Chandrakirti personally attended the Protector Nagarjuna, so the time of perfection that you desire is not complete, and Chandrakirti (331a) appeared in India, so admitting that Chandrakirti was a pandit who appeared in the time of strife is also a good way to refute your own vows with your own words. Furthermore, if your doctrine is the Dharma of the time of perfection of the lineage holders of Shambhala, then this kind of doctrine has been transmitted by all the Tibetan translators who translated the Kalachakra, but it has not been heard before your root guru, the all-knowing Yonten Gyatso, so have you gone to the presence of the lineage holders? Lineage holders