Tibetan
་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅིང༌། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་རྣམས་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཤིང་ཁས་བླངས་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་དོན་ལ་མི་སྟོང་པ་ལ་བློས་སྟོང་པར་བསྒོམ་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་རྟོག་གིས་བཟོས་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན། ཐོ་བས་བུམ་པ་བཅོས་པ་ལྟར་མ་དཔྱད་ན་མི་སྟོང་པ་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་སྟོང་པར་སོང་བ་ཡང་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་མི་སྟོང་ལ། སྐྱེས་ན་སྟོང་པར་སོང་བ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན། མར་མེ་ཤི་བ་ལྟ་བུའི་སྔར་ཡོད་པ་ཕྱིས་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན། (༣༢༨བ) བུམ་པ་ཆུས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་དགག་བྱ་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡང་མ་ཡིན། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་གཏན་ནས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་ཞིང༌། བློས་དཔྱད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། ཆད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་ཐར་ལམ་གྱི་རྟེན་དང་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བཞི་དང༌། སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང༌། རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བཅུ་བཞི་དང༌། སྟོང་མི་སྟོང་དང་བདེན་རྫུན་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ནི་ཐར་ལམ་གྱི་རྟེན་དང་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་རུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་ན་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མཐའ་དག་བཟློག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་འདི་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བབས་གནས་ལུགས་གང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བལྟ་བའི་མུན་པ་འཇོམས་པའི་ཉི་མ། དངོས་འཛིན་གྱི་སྦྲུལ་གདུག་སེལ་བའི་སྨན་མཆོག སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་མ་ལུས་པའི་ཉིང་ཁུ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་མཐ
Chinese
有过失。这样一来，如果空性是究竟意义的经典，以及正确的闻思修三者的智慧，以及佛的智慧，在名言中都变成事物毁灭的原因，那这既不合道理，也与承诺相违背。按照应成派中观的观点，一切法的空性，并不是像以分别念造作的那样，认为诸法实际上不空，而以心识观为空性。也不是像用锤子敲击瓶子一样，未经观察时不空，用理智观察就变成空性。同样，也不是像圣者的智慧未生起时不空，生起时就变成空性。也不是像灯火熄灭一样，先前存在后来消失。 (328b) 也不是像瓶子空无水一样，空无其他所破之物。也不是像兔子的角一样，完全不存在。因为这些都不是以自性不空，而是以心识分析的空性，断灭的空性，暂时的空性，所以不能作为解脱道的所依和二障的对治。那么，什么是空性呢？从色法到一切种智之间的这些法，从本初以来，就不是存在与不存在等四边，也不是生灭等八边，也不是常与无常等十四边，也不是空与不空、真与假等戏论的任何一边，这就被称为空性、真如、如是等等，只是名言安立而已。这可以作为解脱道的所依和烦恼的对治，因为烦恼障和所知障都是由对事物的执着而产生的。当瑜伽士证悟到一切法从本初以来就远离一切戏论时，就能彻底遣除对事物的执着。因此，在名言中，一切法以各自的自性为空性的这种空性，是安住于一切所知法的自性实相时，就是遣除一切障碍的对治，是摧毁颠倒错乱之见的太阳，是消除实执毒蛇的妙药，是佛陀教法全部的精华，是一切圣者所行持的唯一道路，是善逝
English
There is a fault. In this way, if emptiness, which is the definitive meaning of the scriptures, as well as the wisdom of the three, hearing, thinking, and meditating correctly, and the wisdom of the Buddhas, become the cause of the destruction of things in name, then this is both unreasonable and contrary to the promise. According to the view of the Madhyamaka-Prasangika, the emptiness of all dharmas is not like the emptiness fabricated by conceptual thought, which considers that dharmas are actually not empty, but are contemplated as empty by the mind. It is not like a vase being repaired with a hammer, not empty when not examined, but becoming empty when examined with reason. Similarly, it is not like being not empty when the wisdom of the noble ones has not arisen, but becoming empty when it has arisen. It is also not like a lamp being extinguished, existing before and disappearing later. (328b) It is also not like a vase being empty of water, empty of other objects to be negated. It is also not like a rabbit's horn, completely non-existent. Because these are not empty by their own nature, but are emptiness analyzed by the mind, emptiness of annihilation, and temporary emptiness, they cannot serve as the basis for the path of liberation and the antidote to the two obscurations. So, what is emptiness? These dharmas from form to omniscience, from the beginning, are not the four extremes of existence and non-existence, nor the eight extremes of arising and ceasing, nor the fourteen extremes of permanence and impermanence, nor any extreme of elaboration such as emptiness and non-emptiness, truth and falsehood. This is called emptiness, suchness, thusness, etc., but is merely a designation. This can serve as the basis for the path of liberation and the antidote to obscurations, because the obscurations of afflictions and the obscurations of knowledge arise from attachment to things. When a yogi realizes that all dharmas are free from all elaboration from the beginning, he can completely reverse the attachment to things. Therefore, in name, this emptiness of all dharmas being empty of their own nature is the antidote to eliminating all obscurations when one abides in equanimity in the self-existing nature of all knowable objects, the sun that destroys the darkness of inverted views, the supreme medicine that eliminates the poisonous snake of grasping at reality, the essence of all the Buddha's teachings, the single path traversed by all noble beings, the Sugata
Tibetan
འ་དག་གི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་མི་ཟད་པ་(༣༢༩ན) རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ལྔ་མཐའ་དག་དབང་འབྱོར་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཆོག་ཡིན་པས། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྙིང་ནས་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་པ་ཆེན་པོས་འདི་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པས་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཟབ་མོའི་དོན་འདི་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གནས་ནས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཇོ་ནང་དོལ་ཕུ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཟླ་གྲགས་འདོད་པའི་དབུ་མའི་ལུགས་འདི་ནི་ཐ་ཆད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་སྟོང་པ་ཉིད། །ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད། །ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་འོངས་ལུང་བསྟན་དུ་མཛད་ནས་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལུགས་འདི་རྩོད་དུས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁོ་བོ་འདོད་པའི་དབུ་མ་ནི་རྫོགས་ལྡན་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་རིགས་ལྡན་ཤམྦྷ་ལ་པའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལུགས་འདིས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་རུང་བ་དང་མི་རུང་བའི་ཆོས་ལས་དོན་དམ་གཞན་མཆོག་རྟེན་འབྲེལ་དུ་མི་རུང་བས། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་སྟོང་གི་ཆོས་ཅན་གང་ལ་རྟེན་དུ་མེད་པ་ཡན་གར་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་འདུས་མ་བྱས་པ་ལའང་བདེན་གཉིས་དང༌། ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་དང༌། འཁོར་འདས་དང༌། ཡོད་མེད་དང༌། བདེན་རྫུན་དང༌། སྟོང་མི་སྟོང་དང༌། སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་ཀ་ཡོད་ལ། ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྟེན་འབྲེལ་དུ་རུང་བ་ལའང་དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང༌། གཞན་སྟོང་གི་ཆོས་ནི་བློ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་ལ། རང་སྟོང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བློ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་མི་བདེན་པས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ནི་འགལ་འདུ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པས་བདེན་རྫུན་སོགས་སོ་སོར་འཇོག་པའི་རྣམ་གཞག་མི་འགལ་བར་ཁས་ལེན་དགོས་ཤིང༌། དོན་དམ་གྱི་ཆོས་ནི་འགལ་འདུ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པས་བདེན་རྫུན་(༣༢༩བ) འགལ་བ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དུ་ལ་དོར་བས་དབྱེ་བསལ་མེད་པར་མཉམ་ཉིད་རོ་གཅིག་པའོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་དུ་གསུངས་པའང་རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་མིན་ཏེ། བདེན་གཉིས་སོ་སོ་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་བདེན་པ་རྟག་པས་ཆད་མཐའ་སེལ་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མི་རྟག་པས་རྟག་མཐའ་བསལ་ནས་རྟག་ཆད་སྤོང་བའི་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་བྱ་རྒོད་ཀྱིས་གནམ་འཕངས་བཅད་ནས་བལྟས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། གཞན་གྱིས་དཔྱད་པ་ནི་ཕྱེ་ལེབ་ཀྱི་འགྲོས་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ལུགས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་དང་གྲུབ་
Chinese
彼等之身语意功德事业无尽之庄严法轮五者，乃成办一切自在之殊胜因。故欲求解脱与一切智者，当精勤对此听闻、思维、修习而入。对于此甚深之义，若颠倒执持而加以诽谤者，乃觉囊多罗那他大师，彼云：月称所许之中观宗派乃下劣者，谓“蕴等分析为空性，如水上之树无有实义。”如是世尊于未来作授记而遮止之故，且此宗乃诤论时之法故，我所许之中观乃圆满劫之殊胜法，乃具种姓之香巴拉宗派。此宗于可作所作之法外，别无殊胜之胜义谛，以其不可作所作故。彼乃世俗之自空法，于何者亦不依赖，乃独立自主者。法性胜义谛真如，非为造作，然亦有二谛、法性法、轮涅、有无、真假、空不空、过患功德二者。法之自性世俗谛真如，可作所作，然亦如是具有二者。他空之法，如显现于心识般真实，然一切自空之法，不如显现于心识般不真实。故世俗之法乃相违有过者，故须承认安立真假等各别之差别，然胜义之法乃无违无过者，故一切真假(329b) 相违皆弃于胜义谛中，故无有差别，乃平等一味。如是，所说一切法平等者，非谓一切自空他空之法平等，乃谓二谛各自所具之法性法平等。胜义谛真如恒常故，遣除断边，世俗谛真如无常故，遣除常边，如是远离常断二边之理，犹如雄鹰斩断虚空而视，他人之观察则如蝴蝶之舞。如是宣说。彼宗乃如来之教言与成就。
English
Their body, speech, mind, qualities, and activities, the inexhaustible wheel of ornaments, are the supreme cause for accomplishing all freedoms. Therefore, those who sincerely desire liberation and omniscience should diligently engage in listening, contemplating, and meditating on this. Those who, holding this profound meaning in a reversed manner, engage in denouncing it, are the Jonang Dolpopa the Great. He says: The Madhyamaka school accepted by Chandrakirti is inferior, saying, "The aggregates, when analyzed, are emptiness, like a tree on water, without essence." Thus, the Bhagavan prophesied in the future and forbade it, and because this school is the Dharma of the time of disputes, the Madhyamaka that I accept is the supreme Dharma of the perfect age, the Shambhala school with lineage. This school, apart from the Dharma that can and cannot be made, has no other supreme ultimate truth, because it cannot be made or done. It is the self-empty Dharma of the conventional, not relying on anything, but independent. The Dharma-nature, the ultimate truth, Suchness, is unconditioned, but also has two truths, Dharma-nature Dharma, samsara and nirvana, existence and non-existence, truth and falsehood, emptiness and non-emptiness, faults and merits. The Dharma's nature, the conventional truth, can be made and done, but also has two in this way. Other-empty Dharma is true as it appears to the mind, but all self-empty Dharmas are not true as they appear to the mind. Therefore, conventional Dharma is contradictory and flawed, so one must acknowledge the distinction between truth and falsehood, etc., without contradiction. But ultimate Dharma is without contradiction and without fault, so all truth and falsehood (329b) contradictions are abandoned in the ultimate truth, so there is no distinction, but equality and one taste. Thus, when it is said that all Dharmas are equal, it does not mean that all self-empty and other-empty Dharmas are equal, but that the Dharma-nature Dharma possessed by the two truths is equal. Because the ultimate truth, Suchness, is constant, it eliminates the extreme of annihilation, and because the conventional truth is impermanent, it eliminates the extreme of permanence, so this way of abandoning permanence and annihilation is like an eagle cutting through the sky and looking, while others' observations are like the dance of a butterfly. Thus it is said. That school is the teachings and accomplishments of the Thus-Gone One.