Tibetan
ར་དྲུག་གི་ཁྲིད་བཏབ་ནས་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་གྲོས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེས་པ་མང་པོ་ཡོད་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དེ་ཐོངས་ཤིག བློ་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་འགལ་འདུ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་(༣༣༢ན) ན་ཡོད་མེད་སོགས་འགལ་བས་སོ་སོར་བདེན་པའི་ཕྱིར། བློ་མ་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། བརྫུན་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་ཐམས་ཅད་འགལ་འདུ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་ན་ཡོད་མེད་སོགས་འགལ་ཡང༌། སོ་སོར་མི་བདེན་པར་ཡོད་པ་དེའང་མེད་པ་ཡིན་ལ། མེད་པ་དེའང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་གཉིས་སོགས་ལ་སྐྱོན་ཡོན་གྱིས་སྟོང་མི་སྟོང་གི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་དམ་གཞན་སྟོང་གི་བདེན་གཉིས་དེ་སྐྱོན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་ཡོན་ཏན་གྱིས་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར། བདེན་གཉིས་ལ་རང་སྟོང་དང་གཞན་སྟོང་གི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། གཉིས་ཀའི་གནས་ལུགས་གཞན་སྟོང་ཡིན་ཅིང༌། གཞན་སྟོང་ལ་རང་གཞན་གྱི་བསལ་བཞག་གི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ལ་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ལའང་ཡོད་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་དོན་དམ་བདེན་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་མཉམ་ཉིད་མིན་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་ཅིང་དོན་དམ་པའི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་མིན་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འགལ་འདུ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པས་ཨ་མཉམ་ཆ་མཉམ་གང་བྱས་ཀྱང་ཆོག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གཉིས་དོན་དམ་དབང་བཙན་ཏེ་གནས་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པའི་རྟག་དངོས་ཡིན་ལ། (༣༣༢བ) ཀུན་རྫོབ་དབང་མི་བཙན་པས་གནས་ཚུལ་དུ་མེད་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་ན་ཤེས་བྱའི་ཕྱེད་ཀྱིས་རྟགས་ཆད་ཀྱི་མཐའ་རེ་རེ་བཟུང་བར་ཐལ། དོན་དམ་བདེན་པས་རྟག་མཐའ་བཟུང་ནས་ཆད་མཐའ་སེལ་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པས་ཆད་མཐའ་བཟུང་ནས་རྟག་མཐའ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་ལས་འོས་མེད། དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པར་ཐལ། རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཇོ་ནང་པ་ན་རེ། ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པར། གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་དང༌། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ཞེས་གང་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའོ། །ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་ཞེས་སོགས་འབྱུང་བས་འཁོར་ལོ་བར་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་གསུངས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མིན་པར་འཁོར་ལོ་བར་པ་ཉིད་ནས་ཀྱང་བཤད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ལུང་དེ་དག་གི་དོན་ནི་སྔོན་ཉིད་ནས་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ཟིན་པས། མ་དག་པས་དག་པ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་འཕྲོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལུང་དེ་དག་གིས་གཟུགས་རྟག་པ་བཀག་ནས་མི་རྟག་པར་མི་སྒྲུབ་པ་དང༌། མི་སྟོང་པ་བཀག་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་མི་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དེས་ན་སྟོང་ཉིད་དང་སྐྱེ་མེད་སོགས་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བཟུང་ན་མུ་སྟེགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བས་སྟོང་ཉིད་སྐྱེ་མེད་སོགས་ཀྱང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་སྒྲ་(༣༣༣ན) ཇི་བཞིན་པའི་ངེས་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་རིགས་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པའང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་ལེགས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ཇོ་ནང་པ་ཆེན་པོ་དང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དག་ན་རེ། བདེན་གཉིས་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དོན་ལ་མེད་ཅིང་དོན་དམ་བདེན་པ་དོན་ལ་ཡོད་པས། དེ་གཉིས་ཡོད་མེད་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མེད་པ་ལས་དོན་དམ་བདེན་པ་གཞན་དུ་ཐ་དད་པར་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ།།ཡང་བདེན་གཉིས་གཅིག་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཐ་དད་བཀག་པའི་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་ཡོད་པ་མིན་ཅིང༌། དེས་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་ལས་ཟུར་དུ་ཀུན་རྫོབ་མེད་པས་བདེན་གཉིས་གཅིག་ལས་དེའི་ཟླ་བོ་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་ཅིང༌། བདེན་གཉིས་གཏན་མེད་ཀྱང་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། བདེན་གཉིས་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ངོ་བོ་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ངོ་བོ་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ངོ་བོ་ཐ་དད་བཀག་པའི་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རང་ཚིག་འགལ་བར་མ་ཟད། དེ་ལྟར་ན་ཐ་སྙད་དུའང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གཏན་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཐ་སྙད་རྣམ་
Chinese
请放下那种因为精通六支瑜伽，并且以胜义谛为所缘，从而生起具有殊胜智慧的证悟者的傲慢吧。对于迷乱的心识来说，一切显现的法，皆是真实的，因为一切世俗皆是矛盾过患的，因此，在它的影响下，有无等互相矛盾，所以各自是真实的。对于不迷乱的心识来说，一切显现的法，皆是虚假的，因为一切胜义皆是无有矛盾过患的，因此，在它的影响下，即使有无等互相矛盾，但各自并非真实存在，存在即是不存在，不存在即是存在等等。如果说二谛等有空与不空的功德过失的差别，那也是不合理的，因为胜义他空的二谛是空过失且不空功德的。如果说二谛有自空和他空的差别，那也是不合理的，因为两者的体性都是他空，而且在他空中没有自和他的取舍差别。如果说众生和佛有力量等功德的有无差别，那也是不合理的，因为胜义无为的力量等一切功德，众生也有，而且世俗有为的力量等，胜义谛的佛也没有。如果说轮回涅槃不是平等性，那也是不合理的，因为世俗的轮回涅槃两者都不合理，而且胜义的轮回涅槃两者都是无别一体的。如果说一切法不是平等性，那也是不合理的，因为胜义中一切法都没有矛盾过患，所以无论做阿平等还是恰平等都可以。这是有周遍的，因为世俗和胜义两者，胜义是强势的，是安住于实相中的常实有，（332b）世俗是不强势的，是不安住于实相中的遍计所执。按照你们的观点，所知的一半会执取常断的边，因为胜义谛执取常边而遣除断边，世俗谛执取断边而遣除常边。除了承认这一点别无选择。这样一来，二谛就不能在缘起中起作用了，因为常和断不可能有作用。还有觉囊派说，般若
English
Please relinquish that pride of manifest attainment, arising from mastering the six branches of yoga and having the ultimate truth as the object, thereby giving rise to the realization of a uniquely wise being. For a deluded mind, all appearing phenomena are true, because all conventionalities are contradictory and flawed, therefore, under its influence, existence and non-existence contradict each other, so each is true separately. For an undeluded mind, all appearing phenomena are false, because all ultimates are without contradiction and flaw, therefore, under its influence, even if existence and non-existence contradict each other, each does not truly exist, existence is non-existence, and non-existence is existence, and so on. If one says that the two truths, etc., have differences of emptiness and non-emptiness in terms of merit and fault, that is also unreasonable, because the other-empty two truths of the ultimate are empty of faults and not empty of merits. If one says that the two truths have differences of self-emptiness and other-emptiness, that is also unreasonable, because the nature of both is other-empty, and in other-emptiness there is no difference of acceptance and rejection of self and other. If one says that sentient beings and Buddhas have differences of having or not having qualities such as power, that is also unreasonable, because all qualities such as the power of the unconditioned ultimate are also present in sentient beings, and the power of the conditioned conventional, etc., is also absent in the Buddha of the ultimate truth. If one says that samsara and nirvana are not equality, that is also unreasonable, because both samsara and nirvana of the conventional are unreasonable, and both samsara and nirvana of the ultimate are inseparable and one. If one says that all dharmas are not equality, that is also unreasonable, because in the ultimate, all dharmas are without contradiction and flaw, so whether one does A-equality or Cha-equality is permissible. This is pervasive, because of the two, conventional and ultimate, the ultimate is dominant, being the permanent reality that abides in the true state, (332b) the conventional is not dominant, being the imputed that does not abide in the true state. According to your view, half of the knowable will grasp each extreme of permanence and annihilation, because the ultimate truth grasps the extreme of permanence and eliminates the extreme of annihilation, and the conventional truth grasps the extreme of annihilation and eliminates the extreme of permanence. There is no choice but to accept this. In this way, the two truths cannot function in dependent origination, because permanence and annihilation cannot have function. Furthermore, the Jonangpas say, Prajna.
Chinese
在《五百论》中，凡是世尊所说的色无自性，无生，无灭，从本以来寂静，自性涅槃，那不是不了义而是如其言说的。凡是说这些的，都是外道凡夫，我说那是依于边见的。同样，由于出现受等，因此在第二法轮中，所说的一切法自性空，不是如其言说，而是从第二法轮本身也这样说了。那些经文的意义，以前怙主龙树已经广为阐述了，因此这是抢夺了以不净来驳斥清净的机会。世尊的那些经文，遮止了色是常有的，但并不成立无常，遮止了非空，但并不成立空性。因此，如果将空性和无生等执着为如其言说的自性，就会变成外道之见，因此空性、无生等也应知是各自以自性空，是如其言说的真实含义。如是所说：如果非空少许也不存在，那么空又怎么会存在呢？已经善说了。还有觉囊派大师及其追随者说：二谛是他体的，因为遮止了本体是一体的他体，因为世俗谛在意义上不存在，而胜义谛在意义上存在，因此二者有和无不能成为一体，因此从世俗谛不存在而成立胜义谛是其他的他体存在。又，二谛是一体的，因为遮止了本体是他体的，因为世俗谛不是从胜义谛在本体上是他体而存在的，因此，由于胜义谛之外没有世俗，所以二谛不是一体之外的二者，二谛也不是完全没有。像这样，二谛法，不是本体一体，因为遮止本体一体的他体之故。又不是本体他体，因为遮止本体他体的一体之故，这样不仅是自相矛盾，而且这样一来，名言中也因为世俗谛完全不存在的缘故，名言的种类
English
In the Five Hundred Treatises, whatever the Bhagavan said about form being without self-nature, without arising, without ceasing, being peaceful from the beginning, and being naturally in nirvana, that is not provisional but literal. Those who say these things are non-Buddhist ordinary beings. I say that is based on biased views. Similarly, because feelings and so on appear, in the intermediate turning of the wheel, all phenomena are said to be empty of self-nature, which is not literal, but is explained from the intermediate turning of the wheel itself. The meaning of those scriptures has already been extensively explained by the protector Nagarjuna, so this is seizing the opportunity to refute purity with impurity. Those scriptures of the Bhagavan, having negated that form is permanent, do not establish impermanence, and having negated non-emptiness, do not establish emptiness. Therefore, if emptiness and non-arising, etc., are grasped as their literal self-nature, it will turn into a non-Buddhist view, so emptiness, non-arising, etc., should also be understood as being empty of their own self-nature, as the literal definitive meaning. As it is said: If non-emptiness does not exist even a little, then how could emptiness exist? It has been well explained. Furthermore, the great Jonangpas and their followers say: The two truths are different, because they are different by negating the identity of essence, because conventional truth does not exist in reality and ultimate truth exists in reality, so the two, existence and non-existence, cannot be one, so from the non-existence of conventional truth, it is established that ultimate truth exists as something different. Also, the two truths are one, because they are one by negating the difference of essence, because conventional truth does not exist as being different in essence from ultimate truth, therefore, since there is no conventional apart from ultimate truth, the two truths are not established as two apart from one, and the two truths are not completely non-existent. Thus, the two truths, are not of one essence, because they are different by negating the identity of essence. Also, they are not of different essence, because they are one by negating the difference of essence, so not only is it self-contradictory, but in that case, even in terminology, because conventional truth is completely non-existent, the types of terminology