Tibetan
་སོགས་པའི་འཇུག་པ་ལ་བློ་ཁ་ཅུང་ཟད་ཕྱོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཞེ་ཁྲེལ་བའི་གདུང་དབྱངས་དེ་གླུར་མ་ལེན་ཅིག གཉིས་པ་ལྟར་ན། རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་ཤེས་བྱར་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་མ་སྙོན་ཅིག ཡང་ཤེས་བྱ་ན་མེད་པའི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཤེས་བྱ་ལ་བཀག་པའི་ཚེ་ཆོས་ཅན། ཤེས་བྱ་ན་ཡོད་པའི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་བདེན་མེད་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་རིགས་པར་ཐལ། ཁྱེད་ཅག་(༣༣༥ན) དབུ་མའི་རིགས་ཚུལ་ལ་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་རང་ལུགས་ཀྱི་དགག་པ་གཉིས་རྣལ་མར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཤེས་བྱར་ཡོད་པའི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་བདེན་མེད་ཆོས་ཅན། དགག་གཞི་ཕུང་སོགས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ཤེས་བྱ་བདེན་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡང་ཐ་སྙད་དུ་དགག་བྱ་མེད་ན་དེ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ནི། ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱུ་བུད་ཤིང་ཡེ་མེད་པ་ཞིག་མེས་བསྲེག་ནས་འབྲས་བུ་ཐལ་བའི་ཕུང་པོ་ལས་རི་བོ་མཆོག་རབ་འབྱུང་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར་སོང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་དཔལ་མགོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་དོན་འགྲེལ་བ་ན་མ་དཔྱད་པ་ན་དགག་བྱ་འགོག་བྱེད་བཀག་པ་གསུམ་ག་བལྟོས་ནས་འཇོག་པ་དང༌། དཔྱད་ན་དེ་གསུམ་ཆར་གྱི་སྤྲོས་མཐའ་དང་བྲལ་བར་དགོངས་པ་སྐོང་བར་མཛད་པ་ལས་ཁྱེད་ཅག་དཔྱད་པའི་སྐབས་སུ་རང་ལུགས་ལ་དགག་བྱ་ཤེས་བྱ་ན་མ་གྲུབ་པ་དང༌། འགོག་བྱེད་བཀག་པ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན་འགོག་བྱེད་དགག་པ་རྣམས་དོན་དམ་བདེན་པ་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པར་ཡང་དོན་ལ་ཁས་བླངས་པར་སོང་བས་བསགས་པ་ཅན་དག་ཚུལ་འདིར་ལེགས་པར་སོམས་ཤིག དོན་དམ་བདེན་པ་དོན་དམ་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཅེས་སྨྲས་པ་འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་ཁྱེད་སྨྲ་ན་ཁྱེད་ལ་འགལ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། འདི་(༣༣༥བ) ལྟར་དོན་དམ་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་པར་མི་བདེན་པར་ཐལ། དོན་དམ་བདེན་པ་དོན་དམ་པར་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་མེད་སྙམ་ན་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་རྗེས་བརྗོད་དུ་སྨྲ་བའི་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ལྟར་ན་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དོན་དམ་པར་མི་བདེན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་བདེན་དགོས་ཤིང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་ན་དོན་དམ་པར་ཡང་བ
Chinese
仅仅因为对诸如此类的行为产生些许兴趣，就不要把这种令人羞愧的呻吟变成歌曲。其次，不要公然否认你自己在知识的对象中建立了“记号的否定存在于知识的对象中”这样的论点。此外，当真实现立的知识的对象被否定时，作为主题，在知识的对象中存在的记号的否定，应该承认虚假的不存在。你们（335a）总是承认中观的推理方式中，自宗的两种否定是真实的。如果承认，那么在知识的对象中存在的记号的否定，作为主题，应该不是否定对象堆等之外的其他事物。因为那是知识的对象的虚假不存在。如果承认，那么它就不是记号的否定。因为那个承认。此外，如果在名言中没有否定对象，那么说被否定的空性存在于名言中，这就是对知识的对象缘起的诽谤。因为这就像在世界上，根本没有木柴，却用火燃烧，然后从灰烬堆中产生须弥山一样。因此，当吉祥怙主龙树解释圆满佛陀的意图时，如果没有分析，那么否定对象、否定者和否定三者都依赖于彼此而存在；如果分析，那么他满足于认为这三者都远离了戏论的边际。但是，当你们进行分析时，你们承认自宗中否定对象在知识的对象中不成立，而否定者和否定成立。如果是这样，那么否定者和否定也实际上承认了胜义谛是可以通过分析来建立的。因此，有积聚的人们，好好思考一下这个道理。说胜义谛不是胜义谛存在，这也与世俗的真理知识的对象缘起相符，如果你们像怙主龙树的宗派那样说，那么你们就会产生很大的矛盾。像这样（335b），胜义谛在世俗中不是真实的，因为胜义谛在胜义中不是真实的。如果认为没有周遍，那么就像龙树和月称所说的那样，与知识的对象缘起相符地进行后续陈述，那么就有周遍，因为如果在胜义中不是真实的，那么在世俗中也必须不是真实的；如果在世俗中是真实的，那么在胜义中也
English
Do not turn that shameful moan into a song just because you have a slight interest in engaging in such activities. Secondly, do not openly deny that you yourself establish the argument that "the negation of the sign does not exist in the object of knowledge" in the object of knowledge. Furthermore, when the truly established object of knowledge is negated, as the subject, the negation of the sign that exists in the object of knowledge should admit that the false non-existence exists. You (335a) always acknowledge that the two negations of your own system are genuine in the Madhyamaka reasoning. If you admit, then the negation of the sign that exists in the object of knowledge, as the subject, should not be other than the object of negation, such as aggregates. Because that is the false non-existence of the object of knowledge. If you admit, then it is not the negation of the sign. Because of that admission. Furthermore, if there is no object of negation in conventional truth, then saying that the emptiness of that which is negated exists in conventional truth is a slander against the dependent origination of the object of knowledge. Because it is like saying that in the world, there is no firewood at all, but it is burned by fire, and then Mount Sumeru arises from the pile of ashes. Therefore, when the glorious protector Nagarjuna explains the intention of the fully enlightened Buddha, if there is no analysis, then the object of negation, the negator, and the negation all exist in dependence on each other; if there is analysis, then he is satisfied with the understanding that all three are free from the extremes of elaboration. However, when you analyze, you admit that the object of negation is not established in the object of knowledge in your own system, and that the negator and the negation are established. If this is the case, then the negator and the negation also actually admit that the ultimate truth can be established through analysis. Therefore, those who have accumulated merit, please contemplate this principle well. Saying that the ultimate truth is not the existence of the ultimate truth is also in accordance with the dependent origination of the object of knowledge of worldly conventional truth. If you speak like the system of the protector Nagarjuna, then you will have a great contradiction. Like this (335b), the ultimate truth is not true in conventional truth, because the ultimate truth is not true in ultimate truth. If you think there is no pervasion, then just as Nagarjuna and Chandrakirti said, making subsequent statements in accordance with the dependent origination of the object of knowledge, then there is pervasion, because if it is not true in ultimate truth, then it must also not be true in conventional truth; if it is true in conventional truth, then it is also true in ultimate truth.
Tibetan
དེན་དགོས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རིགས་ཚུལ་འདི་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཆོས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཅན། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཅན་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་དབྱེར་མེད་པ་དེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་པའི་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་ཤེས་བྱ་རང་རང་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་བདག་བདེན་དུ་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་མ་སོང་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན་དགག་བྱའི་བདག་ཤེས་བྱ་ལ་གྲུབ་པར་ཐལ། ཤེས་བྱ་རང་རང་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་བདག་བདེན་དུ་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁྱེད་ཅག་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་རང་རང་ལ་བདག་བདེན་ཡོད་པ་དེ་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་བདག་ཤེས་བྱ་རང་རང་ལ་ཡོད་པ་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་འདྲའི་ཤེས་བྱ་བདེན་གྲུབ་པར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཀྱེ་མ་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་ཤེས་བྱ་རྫས་བཏགས་སུ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་དཔྱད་ན་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་འགར་ཡང་མི་འགྲུབ་(༣༣༦ན) མོད་ཀྱང༌། མ་དཔྱད་པ་ན་འཇིག་རྟེན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བློས་བཏགས་བཞག་གི་ཤེས་བྱ་དངོས་པོར་རང་རང་སོ་སོ་དེ་ཉིད་ལ་དེ་དང་དེར་བདག་བདེན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་བྱེད་ལ། དེའང་དེ་ལ་ཁྱེད་ཅག་ནི་དེ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་ཅིང༌། རིགས་ཤེས་ཚད་མས་མི་གནོད་པས་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་མིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ལྷག་མར་ལུས་པས་མི་སྟོང་པར་ཁས་ལེན་ན་ཁོ་བོས་ཅི་བྱར་ཡོད། དེ་ལྟར་གྱི་ཚེ་ནའང་ཁྱེད་ལ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཏུ་ཁྱེད་ཅག་སྨྲ་བའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། བདག་བདེན་གྱིས་དབེན་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཁྱེད་ཅག་ཁས་ལེན་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཁོ་ཁོ་རང་གིས་མི་སྟོང་ཡང་དེ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་དུ་སྨྲས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་གཟུང་འཛིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རང་རང་གིས་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་དེ་ག་བདག་མེད་དང༌། བདེན་མེད་དང༌། སྟོང་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་ནི་གནས་ལུགས་
Chinese
因此，這種被稱爲“必須如此”的其他名稱的推理方式，是勝過自續中觀派的無上殊勝之法。再者，以能立的遣除對象在所知中不存在，故爲空性的空性之法，以色等至一切智之間的所知法，隨順的法性空性與色等的自性無別，這是不應理的。因爲它是以在所知中不存在的實有自性而空性的空性。因爲它不是以所知各自所具有的實有自性成立的自性空性。如果後者不成立，則應成爲所破之我在所知中成立。因爲你們已承許所知各自所具有的實有自性成立的自性空性。又，你們並不周遍，因爲所知事物各自具有的實有自性，並非能立的遣除對象之我在所知各自具有的那個，因爲不可能存在那樣的所知成爲實有自性的事物。如果這樣想，唉呀！我們如果觀察以名言在所知中成立的實有自性，則所知和非所知任何一個都不成立（336a）。然而，如果不觀察，則世間俱生之識所假立的所知事物，各自在自身上執取和認識爲實有自性。而且，對此，你們認爲這是以名言量成立，且不被理智量所損害，故不是能立的遣除對象。如果承許從色等至一切智之間的一切空性之基法，因爲剩下未空，故不空，那我又能做什麼呢？如果那樣，則你在此有過失，即如你們所說的世間名言量所成立的能取所取自性的世俗諦之法，你們應當承許是遠離實有自性的空性，因爲它自身不空，卻說它是空性。如果這樣認爲，則能取所取自性的世俗諦自身不空的法，就成爲無我、無實、空性，因爲你們這樣認爲。這樣的話，則實相
English
Therefore, this kind of reasoning called "must be so" by other names is the supreme and unsurpassed Dharma that surpasses the Svatantrika Madhyamaka school. Furthermore, the emptiness of emptiness, the subject of which is that the object of negation of the sign does not exist in the knowable, and the nature of reality that follows the knowable Dharma from form to omniscience, is inseparable from the nature of form, etc., which is not reasonable. Because it is the emptiness of emptiness that is empty of truly established entities that do not exist in the knowable. Because it is not the emptiness of emptiness that is empty of the self-nature that is established as truly existent in each of the knowable objects. If the latter is not established, then it should follow that the self to be refuted is established in the knowable. Because you have accepted the emptiness of self-nature that is established as truly existent in each of the knowable objects. Also, you are not pervasive, because the truly existent self-nature that each knowable object has is not the self of the object of negation of the sign that each knowable object has, because it is impossible for such a knowable object to become a truly existent entity. If you think like this, alas! If we examine the truly established entities that are established as truly existent in the knowable by name, then neither the knowable nor the unknowable will be established (336a). However, if we do not examine, then the knowable objects that are imputed by the innate consciousness of the world are grasped and perceived as truly existent selves in each of themselves. Moreover, you consider this to be established by the measure of names, and not harmed by the measure of reason, so it is not the object of negation of the sign. If you accept that all the bases of emptiness from form to omniscience are not empty because they remain unempty, then what can I do? If that is the case, then you have a fault here, that is, as you say, the conventional truth of the nature of the grasper and the grasped, which is established by the measure of worldly names, you should accept that it is the emptiness that is devoid of truly existent self-nature, because it is not empty in itself, but you say that it is emptiness. If you think so, then the Dharma of the conventional truth of the nature of the grasper and the grasped, which is not empty in itself, will become selflessness, unreality, and emptiness, because you think so. In that case, then the reality