Tibetan
གས་མངོན་གྱུར་ས་བོན་དང་བཅས་པ་གསོས་བཏབ་ཅིང་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གྲངས་ཅན་དང་བྱེ་བྲག་པ་དག་གིས་ཐར་ལམ་གྱི་ཆེད་དུ་ངལ་བ་བགྱིས་པ་ཁོ་ན་ལྟར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟའི་སྟོང་ཉིད་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་སྟོང་ཉིད་བཞིན་ཉི་ཚེ་བའམ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་སྨད་དེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་ཤལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། ཏིང་རྒྱལ་(༣༣༩བ) ལས། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་དངོས་པོ་རྣམ་པར་འཇིག །སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོང་ཡེ་སྟོང་པ་སྟེ། །ཉི་ཚེའི་སྟོང་པ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི། །མཁས་པས་བྱིས་པ་དག་དང་རྩོད་མི་བྱེད། །ཅེས་དང༌། མྱང་འདས་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དངོས་པོ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐོག་མ་ནས་སྟོང་པ་ཞི་བ་མཐོང་ངོ༌། །རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་ན་དེ་ནི་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན། བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མི་ཐོབ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཐོང་སྟེ། བདུད་ཀྱི་འཁོར་ཡིན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་བསྒོམས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་འབྱུང་བས། འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འདོད་ཅིང༌། དོན་དམ་བདེན་པ་རང་རང་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པར་འདོད་པ་དག་གིས་ཀྱང་ལུང་འདི་ལ་ཆེར་སོམས་ལ། ཞར་ལ་དོན་དམ་བདེན་མེད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་ངོ་བོ་གཞི་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་དག་གིས་ཀྱང་ལེགས་པར་བསམ་མནོ་ཐོངས་ཤིག ཁྱད་པར་འཁོར་ལོ་བར་པ་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འདོད་པ་ལྟར་ནའང༌། ཡུམ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཟུགས་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་(༣༤༠ན) བའམ། མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ལ་གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་མ་དམིགས་ན་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་འདྲ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་བཅོས་མ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གཟུགས་སོགས་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་རང་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པ་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་མིན་པའང་མ་འོངས་ལུང་བསྟན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱ་ཆེར་བཀག་འདུག་ཅིང༌། དེ་དང་མཐུན་པར་ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རིག་པ་ནི་མ་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་མཆིས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མ་རིག་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ལགས་སོ། ། ཆོས་གང་ལའང་ངོ་བོ་མ་མཆིས་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་སོ། །གང་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་བོ། །གང་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། འགག་པར་མི་འགྱུར། གང་མ་སྐྱེས་མ་འགག་པ་དེ་ནི་འདས་པ་ཞེས་གདགས་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས། མ་འོངས་པ་མ་ལགས། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་གདགས་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་སོ། །གང་དུས་གསུམ་དུ་ཡང་མི་འཐད་པ་དེ་ནི་མིང་མ་མཆིས་པ། མཚན་ཉིད་མ་མཆིས་པ། མཚན་མ་མ་མཆིས་བ། གདགས་སུ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུད་ཆེད་མིང་ཙམ་བརྡ་ཙམ་ཐ་སྙད་ཙམ་ཀུན་རྫོབ་བརྗོད་པ་ཙམ་གདགས་པ་ཙམ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །མ་རིག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་སོ། །ཆོས་གང་དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་པ་ནི་གདགས་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས། ཐ་སྙད་དུའང་གདགས་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས། བརྗོད་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མིང་ཙམ་གང་ལགས་པ་དེའང་ཡང་(༣༤༠བ) དག་པ་མ་ལགས་སོ། །ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བས་ཐ་སྙད་རྟེན་འབྲེལ་གཞན་གྲགས་སུ་དཔྱད་པ་ན་མ་རིག་པ་དང་གཟུགས་སོགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་སྟོང་པའི་སྟོང་པར་བཞག་བྱའམ་དགག་བྱའི་ཆོས་དེ་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་རབ་འབྱམས་འདི་ལྟ་བར་གསུང་རབ་རྒྱ་མཚོ་ཟད་མི་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་ཡང༌། ཤར་རྩོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས་ངེས་དོན་དབུ་མའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་སྟོང་བྱའམ་དགག་བྱའི་ཆོས་དེ་ཐ་སྙད་པར་ཤེས་བྱའི་ཁྲོད་དུ་ཡེ་མ་རྙེད་པར་ཟད་ནས་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྲོད་ནས་བཙལ་ཏེ་ཨེ་རྙེད་བལྟས་ནས་རྙེད་སྲིད་ན་དེ་སྟོང་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པར་མཛད་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་འདི་རྙེད་ཅིག་བདག་བདེན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ནས། ཆོས་འདི་དག་བདག་བདེན་དུ་གྲུབ་པའི་སྲོག་མགོ་ཐོན་ཅི་ཐུབ་ཀྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་བཟང་པོ་སྣང་ནའང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་དེས་བདེན་པར་སྨྲ་བ་ལས་རྫུན་ཚིག་འཆད་པ་མི་སྲིད་པས་ཆོས་དང་གང་ཟག་བདེན་མེད་དང་བདག་མེད་སྟོང་ཉིད
Chinese
为了滋养和发展显现的种子等等，就如同数论派和胜论派为了解脱道而辛勤努力一样。因此，像那样的空性，如同外道（所说的）空性一样，是暂时的或名相的空性，世尊以多种方式加以呵斥。如《楞伽经》中说：“大慧，一无所有的空性是最下等的空性，那是你应该抛弃的。”又如《定王经》(339b)中说：“佛子，事物彻底坏灭，一切存在完全是空性，暂时的空性是外道（所持），智者不与愚童争辩。”又如《涅槃经》中说：“善男子，一切法自性本空。为何如此？因为一切法没有自性可执着。”又说：“菩提萨埵摩诃萨埵因为具有五种事物，所以见到法的自性从一开始就是空寂的。善男子，如果任何沙门或婆罗门见到一切法的自性不是空性，那他就不是沙门，不是婆罗门，不能获得般若波罗蜜多，不能完全从痛苦中解脱，不能亲眼见到佛和菩萨，应当认为他是魔的眷属。善男子，一切法自性本空，菩提萨埵修习空性，就能见到一切法是空性。”经中这样说到。因此，那些认为后法轮是了义、字面意义，并且认为胜义谛不是以各自的自性而空的人们，也应该好好思考这段经文。顺便，那些认为胜义谛不是以无而空，而是自性本来成立的人们，也请好好思考。特别是，如果像认为中法轮是了义、字面意义那样，那么，《母经》中说：“对于什么是般若波罗蜜多，不能执着于色是常（340n）或者无常，如果连色本身都不能执着，又怎么能观察常或无常呢？乃至一切相智也是如此。这样近似地显示，就像近似地显示般若波罗蜜蜜多一样。
English
In order to nourish and develop the seeds of manifestation, etc., it would be just like the Samkhyas and Vaisheshikas laboring for the sake of the path of liberation. Therefore, such emptiness, like the emptiness (spoken of) by the outsiders, is a temporary or nominal emptiness, which the Bhagavan criticized in many ways. As it says in the Lankavatara Sutra: "Great wisdom, the emptiness of one without one is the lowest emptiness, which you should abandon." And as it says in the Samadhiraja Sutra (339b): "Son of the Victorious One, things are completely destroyed, all existence is completely empty, the temporary emptiness is (held) by the heretics, the wise do not argue with foolish children." And as it says in the Nirvana Sutra: "Son of good family, all dharmas are empty by their own nature. Why is that? Because all dharmas have no self-nature to be grasped." It also says: "The Bodhisattva Mahasattva, because he possesses five things, sees that the self-nature of dharmas is empty and peaceful from the beginning. Son of good family, if any shramana or brahmana sees that the self-nature of all dharmas is not empty, then he is not a shramana, not a brahmana, cannot attain the Prajnaparamita, cannot be completely liberated from suffering, cannot see the Buddhas and Bodhisattvas directly, and should be regarded as a retinue of Mara. Son of good family, all dharmas are empty by their own nature, and the Bodhisattva, by meditating on emptiness, sees that all dharmas are empty." Thus it is said in the sutra. Therefore, those who think that the last turning of the wheel is definitive and literal, and who think that ultimate truth is not empty of its own essence, should also think carefully about this passage. By the way, those who think that ultimate truth is not empty of non-existence, but that its essence is inherently established, should also think carefully. In particular, even if one thinks that the middle turning of the wheel is definitive and literal, as it says in the Mother Sutra: "Regarding what is Prajnaparamita, one cannot grasp that form is permanent (340n) or impermanent, and if one cannot even grasp form itself, how can one observe permanence or impermanence? The same is true up to all-knowingness. Showing it in this way is like showing a fabrication like Prajnaparamita.
Chinese
不是这样的。像色等名言，以各自的自性不空，作为理证的破斥对象也不是，也从未来的授记之门广泛遮止了。与之相应，在《父子相会经》中说：世尊，无明不是以无明自身而存在。为什么呢？因为无明是与自性相离的。任何法都没有自性，那就是没有实物。凡是没有实物，那就是完全不成立。凡是完全不成立，那就是不会生，不会灭。凡是不生不灭，那就不能安立为过去，不是未来，也不能安立为现在。凡是在三时中都不成立的，那就是没有名称，没有体性，没有相状，不可安立。只是为了引导众生，名言、术语、世俗、言说、安立而已。无明在胜义中是不可见的。任何法在胜义中不可见，那就不能安立，在名言中也不能安立，也不能言说。世尊，任何只是名称，那也不是真实的。这样广说，所以在名言缘起他称中观察时，从无明和色等直到一切种智的智慧之间，一切所知法在二谛中都是空性的空性，应该安立为空性，或者破斥的对象，这个法性与法相的差别，虽然是从无尽的经藏中产生的。但是，宗喀巴大师在解释了义中观的意趣时说：世尊所说的一切法空性，那个应该空掉或者破斥的法，在名言的所知中根本找不到，已经穷尽了，然后从非所知法中寻找，看看能不能找到，如果能找到，那就确定为空性。因此，轮回和涅槃的这些法，一旦被找到，就不会变成无我真实的空性。这些法似乎具有一种良好的发心，即尽其所能地挽救这些法成立为我真实的生命。但是，世尊一切见者不可能说谎，所以法与补特伽罗无自性与无我空性。
English
It is not like that. Like form and other terms, not being empty of their own nature, as the object of refutation by reason is also widely prohibited from the door of future prophecy. Correspondingly, in the Sutra of the Meeting of Father and Son, it says: "World Honored One, ignorance does not exist by ignorance itself. Why is that? Because ignorance is devoid of self-nature. Any dharma that does not have self-nature is without substance. Whatever is without substance is completely unestablished. Whatever is completely unestablished will not arise or cease. Whatever does not arise or cease cannot be established as past, is not future, and cannot be established as present. Whatever is not valid in the three times is without name, without characteristics, without signs, and cannot be established. It is only for the sake of guiding sentient beings that there are names, terms, conventions, expressions, and establishments. Ignorance is not seen in the ultimate sense. Any dharma that is not seen in the ultimate sense cannot be established, nor can it be established in conventional terms, nor can it be spoken of. World Honored One, whatever is merely a name is not real." Thus, it is extensively explained that when examining dependent origination and other-dependence in conventional terms, from ignorance and form, etc., up to the wisdom of omniscience, all knowable dharmas are emptiness of emptiness in the two truths, and should be established as emptiness, or the object of refutation. Although the difference between this dharma-nature and dharma-aspect arises from the inexhaustible ocean of scriptures. However, when the great Tsongkhapa explains the intention of the definitive meaning Madhyamaka, he says: "The dharma that the World Honored One said that all dharmas are emptiness, the dharma that should be emptied or refuted, is not found at all among the knowable in conventional terms, and has been exhausted. Then, searching from among the non-knowable dharmas, looking to see if it can be found, if it can be found, then it is determined as emptiness. Therefore, these dharmas of samsara and nirvana, once found, will not become the emptiness of selflessness and reality. These dharmas seem to have a good intention to save these dharmas from being established as my reality as much as possible. However, since the World Honored One, the all-seer, cannot speak falsely, the dharmas and individuals are without self-nature and without self, emptiness.