Tibetan
ར་འདོད་ལ། གཟུགས་སོགས་ལས་གཞན་གྱི་དངོས་པོར་འདོད་པ་ལྟར་བདག་ནི་རང་ལས་གཞན་མིན་ཅིང༌། གཞན་ལས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ནི་རྫས་སུ་མེད་དེ། དངོས་པོའི་ཆོས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྫས་ཡོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དེ་དང་གཞན་རྣམ་པ་དེ་གཉིས་སུ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་བུམ་སོགས་བཞིན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་ཤེས་བྱར་ཡང་མི་འཐད་དེ། མིག་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་དམིགས་པས་མིག་གི་ཤེས་བྱར་འགྱུར་ཞིང༌། གཟུགས་དང་གཟུགས་མིན་པར་བརྗོད་པར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ན་འོ་མ་དང་ཆུ་སོགས་ལྟར་བཏགས་ཡོད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། མིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་སྒྲ་ལས་གཞན་དུའང་འགྱུར་ལ། དེ་གཞན་ལའང་མཚུངས་ཤིང་དབང་པོ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། གང་ཟག་དབང་ཤེས་ལྔ་ཅར་གྱི་ཤེས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། རེག་པ་དྲུག་དང༌། རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་བའི་ཚོར་བར་འདུས་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གང་ཟག་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་ན་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་ན་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་དང་འགལ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་ངར་འཛིན་རྟེན་ནི་དངོས་པོ་མིན། །ཕུང་ལས་གཞན་མིན་ཕུང་པོའི་ངོ་བོ་མིན། །ཕུང་པོ་རྟེན་མིན་འདི་ནི་དེ་ལྡན་མིན། །དཔྱད་པ་ན་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་མི་རིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་ངར་འཛིན་གྱི་རྟེན་ནམ་ཡུལ་ནི་གཞིགས་ན་(༢༩༦ན) དེ་དང་གཞན་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་རྫས་ཡོད་མིན་ཏེ། དེ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་ཡང་མིན་ལ། ཕུང་པོའི་ངོ་བོ་ཡང་མིན་ཞིང་ཕུང་པོ་རྣམས་རྟེན་ས་ཡང་མིན་ལ། བདག་འདི་ནི་ཕུང་པོ་དེ་ལ་ལྡན་པ་ཡང་མིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། མདོར་བསྟན། དཔེ་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད། དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། འདི་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་བརྟེན་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །རིགས་པ་དུ་མས་གང་ཟག་འགོག་ན། ཅི་གང་ཟག་དེ་གཏན་མེད་པ་ཞིག་གམ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་འབྱུང་ཞེས་པ་ཙམ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་མ་ཆད་པའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་ན་རྒྱུ་མེད་སོགས་ལས་སྐྱེ་བ་མིན་པ་བཞིན་བདག་ལ་དཔྱད་སྐབས་སུའང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་བཅས་ཀྱི་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་བསལ་ནས་བདག་འདི་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་གནས་པར་བྱ
Chinese
如果承认，就像承认色等之外的实有物一样，我不是自身之外的他者，也不是与他者相异的。因此，我不是实有，因为我远离了实有物的法性，因为对于实有的事物，会看到它和它的他者这两种形态，就像瓶子等一样。作为六识的所知也不合理，因为眼识依靠色而缘取人，成为眼的所知，如果不能说成是色和非色，就会像牛奶和水等一样成为假立存在，并且因为是眼识的对境，也会异于声音，对于其他的也相同，而且与所说的五根的行境各异也相违，因为人是五种根识共同的所知。世尊所说的应知和应遍知的诸法都包含在十八界、六触和触所生的感受中，这也相违。如果人不是十二处中的任何一个，就会变成不存在，如果是十二处，又会与不可言说相违。第三，因此，我执的所依不是实有物，不是蕴之外的他者，不是蕴的自性，蕴不是所依，我也不是与它相应。考察时，由于人不是实有，因此我执的所依或对境，如果观察（296a） 不是与它和他者都不存在的实有物，它也不是蕴之外的他者，也不是蕴的自性，蕴也不是所依，我也不是与蕴相应的。第三，分三：略说，以比喻和意义的方式广说，由此显示其他一切种类也只是假立。第一，此依蕴而成立。如果以多种理证遮止人，那么，难道人是完全不存在的吗？如果为了不中断“依此有彼生”的世俗谛的安立而说，就像不是从无因等产生一样，那么在观察我时，也应排除如前所说的具有过失的实有人，我只是依靠蕴而假立，这样才能成立，才能安住名言。
English
If it is admitted, just as it is admitted that there are real objects other than form, etc., I am not other than myself, nor am I different from others. Therefore, I am not a substance, because I am separated from the nature of real objects, because for real objects, it will be seen in two forms, it and its other, just like a vase, etc. It is also unreasonable to be an object of the six consciousnesses, because eye consciousness relies on form to apprehend a person, becoming the object of eye consciousness, and if it cannot be said to be form and non-form, it will become a nominal existence like milk and water, etc., and because it is the object of eye consciousness, it will also be different from sound, and the same is true for others, and it also contradicts the statement that the objects of the five senses are different, because a person is the common object of the five sense consciousnesses. It also contradicts the fact that all the phenomena that the Bhagavan said should be known and fully known are included in the eighteen realms, the six contacts, and the feelings arising from contact. If a person is not any of the twelve sources, he will become non-existent, and if he is one of the twelve sources, he will also contradict the unspeakable. Third, therefore, the basis of self-grasping is not a real object, not other than the aggregates, not the nature of the aggregates, the aggregates are not the basis, and I am not in accordance with it. When examining, since a person is not real, therefore the basis or object of self-grasping, if observed (296a) It is not a real object that does not exist with it and others, it is also not other than the aggregates, nor is it the nature of the aggregates, nor are the aggregates the basis, and I am not in accordance with the aggregates. Third, divided into three: brief explanation, detailed explanation by means of metaphor and meaning, thereby showing that all other kinds are also merely nominal. First, this is established by relying on the aggregates. If a person is prevented by many reasons, then, is the person completely non-existent? If it is said for the sake of not interrupting the establishment of the conventional truth of "this arises from this", just as it is not produced from no cause, etc., then when examining the self, one should also exclude the real person with the faults mentioned above, and I am only nominally established by relying on the aggregates, so that it can be established and the name can be maintained.
Tibetan
་བའི་ཆེད་དུ་བདག་གི་ཐ་སྙད་ནི་དེ་ཙམ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་བྱེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། མཚོན་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་དང༌། དཔེས་མཚོན་པའི་དོན་གཉིས། དང་པོ་ལ། བསྟན། བཤད་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཤིང་རྟ་རང་ཡན་ལག་ལས་གཞན་འདོད་མིན། །གཞན་མིན་མ་ཡིན་དེ་ལྡན་ཡང་མིན་ཞིང༌། །ཡན་ལག་ལ་མིན་ཡན་ལག་དག་དེར་མིན། །འདུས་པ་ཙམ་མིན་དབྱིབས་མིན་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཤིང་རྟ་རང་གི་ཡན་ལག་གཟེར་བུ་སོགས་ལས་གཞན་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལས་ལོགས་སུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གཞན་མིན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བྱ་བྱེད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང༌། ཡན་ལག་རེ་རེ་བ་ལ་ཤིང་རྟ་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ཡང་མིན་ཞིང་སྟེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པས་ལྡན་པའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་ལ་ཤིང་རྟ་བརྟེན་པའང་མིན་ལ། ཡན་ལག་དག་ཤིང་རྟ་དེར་བརྟེན་པ་ཡང་མིན་ཏེ། གཞན་(༢༩༦བ) དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་འདུས་པ་ཙམ་མིན་ཏེ། སྐྱོན་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར། དབྱིབས་ཀྱང་ཤིང་རྟ་མིན་ཏེ། འཆད་འགྱུར་གྱི་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་དཔྱད་ན་ཤིང་རྟ་མི་རྙེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ཡན་ལག་དགག ཡན་ལག་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཅན་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་ཕྱི་མ་གཉིས་ཐུན་མོང་དུ་དགག དབྱིབས་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཚོགས་ཙམ་དགག དབྱིབས་ཐུན་མོང་དུ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཚོགས་ཙམ་ཤིང་རྟར་འགྱུར་ན་ནི། །སིལ་བུར་གནས་ལ་ཤིང་རྟ་ཉིད་ཡོད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཚོགས་ཙམ་ཤིང་རྟ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་ནི་གཟེར་བུ་སོགས་ཡན་ལག་སིལ་བུར་གནས་པ་ལ་ཤིང་རྟ་ཉིད་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚོགས་པ་ནི་ཚོགས་པ་ཅན་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གང་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་མེད་ཡན་ལག་དག །མེད་པས་དབྱིབས་ཙམ་ཤིང་རྟར་རིགས་པའང་མིན། །གང་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་མེད་ན་ཡན་ལག་མེད་པས་ཏེ། དེ་དག་བལྟོས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་ཅན་མེད་ན་ཡན་ལག་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་ཚོགས་པའི་དབྱིབས་ཙམ་ཤིང་རྟར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །འང་གི་སྒྲས་ཚོགས་པ་ཙམ་པོའང་ཤིང་རྟར་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དབྱིབས་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དགག བཏགས་ཡོད་ཡིན་ན་ཀུན་ལའང་མཚུངས། རང་ལ་ཐ་སྙད་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ། ཡན་ལག་དང༌། ཚོགས་པའི་དབྱིབས་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྔར་གྱི་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་བཏང་བ་དང༌། བཏང་བའི་དབྱིབས་ཡིན་པ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཁྱོད
Chinese
为了那个目的，我的术语仅仅是为了让世俗之人能够理解。第二，能指的例子和所指的意义，分为两种。第一，展示和解释，分为两种。第一：车自身并非想要与支分不同，不是异体，不是不异体，也不是具有它的，不是在支分上，支分不在它上面，不是仅仅集合，不是形状，如是。车自身的支分，如钉子等，并非想要与它们不同，因为没有看到从它们分离出来。也不是不异体，如果那样，则会变成作者和所作成为一体，并且会过失于每个支分上都有车。也不是具有那些支分，因为与它本身没有异体，所以没有具有的意义。车也不是依赖于支分，支分也不是依赖于那个车，因为没有异体。支分不是仅仅集合，因为过失之前已经说过了。形状也不是车，因为会被将要解释的理证所损害。像这样，用七种方式观察，就像找不到车一样。第二，破斥支分，和破斥没有支分的具有支分者，分为两种。第一，共同破斥前后两种观点，和分别破斥形状，分为两种。第一，仅仅破斥集合，和共同破斥形状，分为两种。第一：如果仅仅集合变成车，那么在分散存在时也会有车。如果支分的仅仅集合变成车，那么钉子等支分在分散存在时也会有车，因为集合不是与具有集合者不同的。第二：因为没有支分者，所以没有支分，因为它们是互相依赖而安立的。如果没有支分者，就没有支分，因此，支分集合的形状也不是车。用“也”这个词，仅仅集合也不是车。第二，破斥形状作为实有存在，如果是假立存在，那么对一切也都相同。避免与自己的名称相违背，分为三种。第一，破斥支分和集合的形状，分为两种。第一，破斥没有舍弃之前的形状的差别，和破斥是舍弃了的形状，分为两种。第一：你
English
For that purpose, my terminology is merely for the sake of being seen as making sense to worldly people. Secondly, the example of the signifier and the meaning of the signified, divided into two. First, to show and to explain, divided into two. First: The chariot itself does not want to be different from the limbs, it is not a different entity, it is not a non-different entity, nor does it possess them, it is not on the limbs, the limbs are not on it, it is not merely an aggregate, it is not a shape, just so. The chariot's own limbs, such as nails, etc., do not want to be different from them, because they are not seen as separate from them. Nor is it a non-different entity, for if so, the agent and the action would become one, and it would be a fallacy that each limb has a chariot. Nor does it possess those limbs, because there is no difference from itself, so there is no meaning in possessing. The chariot does not rely on the limbs, nor do the limbs rely on that chariot, because there is no difference. The limbs are not merely an aggregate, because the faults have already been stated before. Nor is the shape a chariot, because it will be harmed by the reasoning that will be explained. Thus, if examined in seven ways, it is just like not finding a chariot. Second, refuting the limbs, and refuting the possessor of limbs without limbs, divided into two. First, commonly refuting the former and latter views, and separately refuting the shape, divided into two. First, merely refuting the aggregate, and commonly refuting the shape, divided into two. First: If merely the aggregate becomes a chariot, then when existing separately, there will also be a chariot. If the mere aggregate of limbs becomes a chariot, then the limbs such as nails, etc., will also have a chariot when existing separately, because the aggregate is not different from the possessor of the aggregate. Second: Because there is no possessor of limbs, there are no limbs, because they are established in dependence on each other. If there is no possessor of limbs, there are no limbs, therefore, the shape of the aggregate of limbs is also not a chariot. With the word "also," merely the aggregate is also not a chariot. Second, refuting the shape as existing substantially, if it is an imputed existence, then it is the same for all. Avoiding contradiction with one's own name, divided into three. First, refuting the shape of the limbs and the aggregate, divided into two. First, refuting that which has not abandoned the difference of the previous shape, and refuting that which is the abandoned shape, divided into two. First: You