Tibetan
མི་མཐོང༌། །ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གནས་མེད་ཆོས་འདིས་སྐྲག་གྱུར་པའི། །སྐྱེ་བོ་གནས་ལ་མངོན་དགའ་ཞིང༌། །ཡོད་དང་མེད་པར་ཞེན་པ་ལས། །མི་མཁས་རྣམས་ནི་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། མེད་པ་པ་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཡོད་པ་པ་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཐར་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། ཡོད་པས་རྣམ་པར་མི་གྲོལ་ཏེ། །མེད་པས་སྲིད་པ་འདི་ལས་མིན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡོངས་ཤེས་པས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཅེས་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྟོད་པ་ལས། ཡོད་ཅེས་པ་ནི་རྟག་པར་བལྟ། །མེད་ཅེས་པ་ནི་ཆད་པར་བལྟ། །དེས་ན་མཐའ་གཉིས་བྲལ་བ་ཡི། །ཆོས་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན་པར་མཛད། །དེས་ན་(༢༦༨བ) ཆོས་རྣམས་མུ་བཞི་དང༌། །བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ་བསྩལ་ལགས། །རྣམ་ཤེས་བྱ་བའང་མ་ལགས་ན། །ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ག་ལ་ལགས། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བའི་ལུང་རིགས་ལ་བརྟེན་ནས་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་ཡོད་མེད་དུ་བལྟ་བ་བཀག་ནས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེད་བྱེད་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་གི་ལྟ་སྒོམ་རྣམ་པར་དག་པ་གོང་འཕེལ་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱས་ནས་བསགས་སྤྱང་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི། མདོར༑ སྐྱེ་བ་པོ་ཡི་ལྷག་མཐོང་དང༌། །ཞི་གནས་གོམས་པར་བྱས་ནས་ནི། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བ་དང༌། །མཚན་མའི་འཆིང་ལས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའི་མཆོག་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་དུ་བྱར་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་སྐྱེད་བྱེད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་གཞོམ་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་འདིར་བསྟན་གྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང༌། ཀླན་ཀ་སྤང་བ་དང༌། ཆགས་སྡང་སྤངས་ཏེ་རྣམ་པར་དཔྱོད་རིགས་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལས་དཔྱད་རྩོད་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། །མ་མཛད་རྣམ་གྲོལ་ཕྱིར་ནི་དེ་ཉིད་བསྟན། །སློབ་དཔོན་གྱི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས། རིགས་པའི་ཚོགས་དུ་མས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་རྒྱ་ཆེར་མཛད་པ་ནི་རྩོད་པ་ལ་ཆགས་པ་གཞན་སྨྲ་དབབ་འདོད་པའི་ཕྱིར་མ་མཛད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ལས་རྒྱ་ཆེར་དཔྱད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པས་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་ཆོས་ཉིད་(༢༦༩ན) ཁོང་དུ་ཆུད་དེ་ཐར་པ་ཐོབ་ན་ཅི་མ་རུང་ཞེས་སྐྱེ་བོ་རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ནི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པ་ན། །གཞན་གཞུང་འཇིག་པར་འགྱུར་ན་ཉེས་པ་མེད། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྒོལ་བས་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་སྟེ་རྩོད་པའི་ཕྱིར་ན་རྟོག་པ་བཟློག་ཙམ་ཁོ་ན་འབྲས་བུར་བཞག་པ་མ་སོང་ངོ་སྙམ་ན་མིན་ཏེ། དཔྱད་པ་རྩོད་ཕྱིར་མིན་ཀྱང་གལ་ཏེ་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པ་ན། གཞན་གཞུང་འཐད་པ་དང་བྲལ་བས་སྐྱོང་བར་མ་ནུས་ཏེ་རྡོ་རྗེས་བྲག་རི་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ། བརྒྱ་པ་ལས། ཆོས་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས། །རྩོད་པ་མཛད་ཕྱིར་གསུངས་མ་ཡིན། །འོན་ཀྱང་མེ་ཡིས་བུད་ཤིང་ལྟར། །འདི་ཡིས་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་སྲེག །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་གི་ལྟ་ལ་ཆགས་དང་དེ་བཞིན་དུ། །གཞན་གྱི་ལྟ་ལ་འཁྲུག་གང་རྟོག་པ་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་རྣམ་བསལ་ཏེ། །རྣམ་དཔྱོད་པ་ནི་མྱུར་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར། །རང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་སྡང་དྲག་པོས་རྩོད་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་ན་རྟོག་པ་བཟློག་མི་སྲིད་པས་རང་གི་ལྟ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་ལྟ་ལ་འཁྲུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དེ་མ་ལོག་པར་ཐར་པ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འདི་རྩོད་ཆེད་དུ་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་གཞན་ལ་འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་རྣམས་བསལ་ཏེ་དེ་ཉིད་རྟོགས་འདོད་ཀྱིས་གནས་ལུགས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ནི་མྱུར་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་ཅུ་པ་ལས། རྩོད་མེད་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་དག་ལ་ནི་ཕྱོགས་མེད་དོ། །གང་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱོགས་མེད་པ། །དེ་ལ་གཞན་ཕྱོགས་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་དང༌། བརྒྱ་པ་ལས། རང་གི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་ཡོད་ཅིང༌། །གཞན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱོད་མི་དགའ་ན། །མྱ་ངན་འདས་པར་མི་འགྲོ་སྟེ། །གཉིས་སྤྱོད་ཞི་བར་ཡོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། མདོ་སྡེ་ལས། གང་ཞིག་ཆོས་འདི་ཐོས་ནས་ཆགས་བྱེད་ཅིང༌། །ཆོས་མ་ཡིན་(༢༦༩བ) པ་ཐོས་ནས་ཁོང་ཁྲོ་བྱེད། །ང་རྒྱལ་དང་ནི་རྒྱགས་པས་བཅོམ་པ་དེ། །ང་རྒྱལ་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་མྱོང༌། །ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱོགས་བཏང་སྟེ་ཤེས་བྱ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཇིག་རྟེན་སྤྱི་མཐུན་ལ་གྲགས་པ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བཀྲལ་བ་དེ་ཐར་འདོད་ཀྱིས་བསྟེན་ན། རྟེན་འབྲེ
Chinese
不见。又如《宝鬘论》中说：对于无处之法感到恐惧的，众生明显欢喜安住之处，由于执着有和无，不智之人因此而毁灭。又说：执着于无者堕入恶趣，执着于有者趣向善趣，为了如实通达，不依赖二者而得解脱。又如《六十正理论》中说：以有不能得解脱，以无亦不能从此有中解脱，通达有实与无实，大自在者得解脱。又如《思择无戏论赞》中说：说有是常见，说无是断见，因此您已开示远离二边的法，因此（268b）诸法以远离四句的方式开示，识亦非是，又怎能成为言语的对境？如是等等，依靠广大的教理，断除以信解作意执着有无，生起各别自证智慧，通达一切法无自性之义，一心专注于此，依靠奢摩他，生起清净的毗钵舍那观修，增上修习积资净障圆满，便能获得圆满正等觉果位。总而言之，由生者的毗钵舍那，以及串习奢摩他之后，从恶趣的系缚和相的系缚中获得解脱。因此，获得解脱和一切智智的殊胜之因，就是以不能现见的方式现见一切法无自性，通过闻思修生起各别自证智慧，必须摧毁对于一切法执着自性等的二障迷乱，此为本论所诠释的究竟密意。第二，分三：一、正说；二、断诤；三、断除贪嗔而如理观察之理。初、正说：论中说，因贪着辩论，故未造，为解脱故，乃说此。论师的中观论典中，没有广泛地造作以众多理聚进行辨析，是因为贪着诤论，想要折服他人之故。那么，
English
Unseen. Furthermore, in the Ratnavali, it says: Those who are frightened by the dharma of no place, beings clearly rejoice in a place to dwell, due to attachment to existence and non-existence, the unwise are thus destroyed. It also says: Those who cling to non-existence go to bad destinies, those who cling to existence go to good destinies, in order to fully understand as it is, one is liberated by not relying on either. Furthermore, in the Sixty Stanza Reasoning, it says: By existence, one is not liberated, by non-existence, one is not liberated from this existence, by fully knowing existence and non-existence, the great self is liberated. Furthermore, in the Praise of Inconceivability, it says: To say "exists" is to view as permanent, to say "does not exist" is to view as annihilation, therefore you have taught the dharma that is free from the two extremes, therefore (268b) the dharmas are taught by being free from the four extremes, consciousness is also not, how can it be an object of speech? Thus, etc., relying on vast teachings and reasoning, eliminating the clinging to existence and non-existence with faith and attention, generating individual self-awareness wisdom, understanding the meaning of all dharmas being without self-nature, focusing single-mindedly on this, relying on shamatha, generating pure vipassanā contemplation, increasing the practice of accumulating merit and purifying obscurations to perfection, one will attain the perfect enlightenment of Buddhahood. In short, by the vipassanā of the born one, and after familiarizing oneself with shamatha, one is liberated from the bondage of bad destinies and the bondage of signs. Therefore, the supreme cause for attaining liberation and omniscience is to manifest the non-self-nature of all dharmas in a way that cannot be directly perceived, generating individual self-awareness wisdom through hearing, thinking, and meditating, one must destroy all the delusions of the two obscurations, such as clinging to self-nature in all dharmas, this is the ultimate intention explained in this treatise. Second, there are three parts: 1. The main statement; 2. Refuting disputes; 3. The reason for eliminating attachment and aversion and observing properly. First, the main statement: The treatise says, "Because of attachment to debate, it was not composed, for the sake of liberation, this is taught." In the master's Madhyamaka treatises, there was no extensive creation of analysis with numerous collections of reasoning, because of attachment to debate, wanting to subdue others. Then,
Chinese
如果这样，那么更加广泛地研究，就是因为宣说了真如，如果一切众生都能领悟法性(269a)从而获得解脱，那不是很好吗？所以，为了使众生获得解脱才宣说佛法。第二点是：如果如实地解释它，那么，如果其他宗派被摧毁，也没有过错。如果你因为辩论而阻止了一切考察，并且为了争论，认为仅仅是遣除分别念就作为结果是不行的，那么不是这样的。即使考察不是为了争论，但是如果通过考察如实地解释它，那么，其他宗派因为不合道理而不能成立，就像金刚摧毁岩山一样，我们没有过错。在《百论》中说：诸佛宣说此法，不是为了争论而说的。然而就像火烧柴薪一样，它烧毁他人的辩论。这样说。第三点是：对于自己的观点执着，同样地，对于他人的观点愤怒，都是分别念。因此，消除贪欲和嗔恨，进行辨别的人会迅速解脱。如果因为对自他双方的观点强烈地执着和嗔恨而宣说佛法，那么不可能遣除分别念，因此，对于自己的观点执着，以及同样地，对于他人的观点愤怒，这些都是对事物进行分别念。因此，如果不消除分别念，就不会获得解脱。因为这个佛法不是为了争论，所以消除对自他的贪欲和嗔恨，为了想证悟真如而对事物的实相进行辨别，就会迅速解脱。《六十颂如理论》中说：具有无诤大自在，他们没有偏袒。对于那些没有偏袒的人，哪里会有他方呢？这样说。在《百论》中说：如果对自己的宗派执着，并且你不喜欢他人的宗派，那么就不会进入涅槃，两种行为不会寂静。这样说。在经部中说：如果有人听闻此法后产生贪执，听闻非法(269b)后产生嗔恨，那个人被我慢和骄傲所摧毁，因我慢的控制而感受痛苦。这样，放弃了显现执着的方面，如果想获得解脱的人，依止了圣者龙树所阐述的世间共同承认的知识和二谛的分类，那么，缘起
English
If so, then the more extensive investigation is because by explaining the Suchness, if all beings can comprehend the Dharma nature (269a) and attain liberation, wouldn't that be wonderful? Therefore, the Dharma is taught for the sake of beings attaining liberation. The second point is: If it is explained as it is, then, if other schools are destroyed, there is no fault. If you prevent all investigation because of debate, and for the sake of argument, think that merely eliminating conceptualization as a result is not enough, then it is not so. Even if the investigation is not for the sake of argument, but if it is explained as it is through investigation, then, other schools cannot be established because they are unreasonable, just as a vajra destroys a rocky mountain, we have no fault. In the *Hundred Verses*, it says: The Tathagatas did not speak this Dharma for the sake of argument. However, like fire burning firewood, it burns the arguments of others. So it is said. The third point is: Attachment to one's own view, and similarly, anger towards others' views, are all conceptualizations. Therefore, eliminating desire and hatred, those who discriminate will quickly be liberated. If the Dharma is taught because of strong attachment and hatred towards one's own and others' views, then it is impossible to eliminate conceptualization. Therefore, attachment to one's own view, and similarly, anger towards others' views, are all conceptualizations of things. Therefore, if conceptualization is not eliminated, liberation will not be attained. Because this Dharma is not for the sake of argument, therefore, eliminating desire and hatred towards oneself and others, and discriminating the reality of things with the desire to realize the Suchness, one will quickly be liberated. In the *Sixty Stanzas on Reasoning*, it says: Those who possess great freedom from contention, they have no partiality. For those who have no partiality, where would there be another side? So it is said. In the *Hundred Verses*, it says: If you are attached to your own side, and you do not like the side of others, then you will not go to Nirvana, and the two actions will not be pacified. So it is said. In the Sutra Pitaka, it says: If someone, after hearing this Dharma, becomes attached, and after hearing non-Dharma (269b) becomes angry, that person is destroyed by pride and arrogance, and experiences suffering under the control of pride. Thus, abandoning the aspect of clinging to appearances, if those who wish to attain liberation rely on the knowledge and the classification of the two truths that are commonly accepted in the world, as explained by the noble Nagarjuna, then, dependent arising