English
Since it does not fall into any extreme, there is no manifest attachment to anything. Therefore, it does not diminish from the ultimate truth. Since all terms of the world and beyond are not inappropriate for this, it also does not diminish from the conventional truth. Therefore, the teacher said: For whom emptiness is suitable, for him everything is suitable. For whom emptiness is not suitable, for him everything is not suitable. So, is the one who speaks of dependent origination and says that it does not diminish from the two truths a Madhyamika, or someone other than a Madhyamika? On this, the Svatantrika and Prasangika have different ways of speaking. The Svatantrika does not consider the one who speaks of dependent origination to be a Madhyamika in the ultimate sense, but in name he is a Madhyamika. At that time, he only thinks he is a Madhyamika, but in reality he is not. The Prasangika, however, considers that the one who speaks of dependent origination is forced by others to be a Madhyamika, and is established as such. However, the Prasangika himself, no matter how he needs to speak, does not consider himself a Madhyamika in either of the two truths in terms of the object of attachment. He has not become a Madhyamika in reality, and he does not even think of himself as a Madhyamika. So, what is the Prasangika like at that time? That is also because he is forced by others to be labeled as a Prasangika, but the Prasangika himself does not acknowledge himself as a Prasangika. So, what do you mean by saying Prasangika? That is only to distinguish when arguing with you, following your establishment. Apart from that, when freed from arguments that are not troubled by such arguments, the statement "I am a Madhyamika" is beyond words and thoughts. Even during the debate, it is beyond words and thoughts, but it appears to be said there, like the sound of an echo. To dissect such details, only my (Tibetan) supreme Jetsun Repa was able to generate and accomplish the realization of Madhyamika without error in his mind. It seems that such a person has not appeared in this part of the snowy land (Tibet). In that case, do the terms Madhyamika and Madhyamika become unfounded even in name? We only follow the fame and meaning that have not been analyzed, and then make subsequent statements. What does it matter whether it is established or not in name? If analyzed, your terms...
Tibetan
་གཞི་བཅས་དང་ཐ་སྙད་གཞི་མེད་སེམས་པ་རྣམས་ལ་རག་མོད། ཁོ་བོ་ནི་དེ་དག་གི་རྣམ་རྟོག་གི་རྟོག་གེ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐར་སོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་མཐར་སོན་པོ་དེ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཙམ་ནས་ཚིག་གི་ལམ་ཆད་ཟིན་པས་ཁོ་བོ་དང་ཁྱེད་ཅག་གཉིས་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ལན་འདེབས་དང་བྲལ་བས་བརྗོད་མེད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཀློང་དུ་ཆུད་པས་ལན་ཇི་ལྟར་འདེབས། དེས་ན་འདི་ལྟའི་གནད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་རྟོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་གླུར་བླངས་པ་ནི། རྒྱལ་བ་སྦོམ་བྲག་པས། གནས་ལུགས་ཀྱི་ངེས་དོན་འཚོལ་འདོད་ན། །མི་རོ་ལ་ནམ་མཁའ་སེམས་སུ་ཆུག །ཁོང་དུ་ཆུད་ན་དེ་ཉིད་ཡིན། །རྟོག་དཔྱོད་ཅན་གྱིས་དེ་མི་ཤེས། །ཉམས་མྱོང་ཅན་གྱིས་དེ་མི་མྱོང༌། །རྟོག་པ་ཅན་གྱིས་དེ་མི་རྟོགས། །མི་རྟོག་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཅི་ཡང་མ་འདྲེས་ས་ལེར་ཤེས། །འགལ་འདུ་མཁན་(༧༣ན) གྱི་རྟོག་གེ་ལ། །ཟབ་མོའི་དོན་དེ་མི་འཐད་ཀྱང༌། །འགལ་འདུའི་འཆིང་ལས་གྲོལ་བ་ལ། །ཅི་ཡང་བདེ་ལ་ཅི་ཡང་ཉན། །འཕུར་ཤེས་ཀྱི་བྱ་ལ་ནམ་མཁའ་བདེ། །འཕྱོ་ཤེས་ཀྱི་ཉ་ལ་ཆུ་བོ་བདེ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །ཁ་ཅིག་དབུ་མ་པ་ལ་དམ་བཅའ་ཡོད་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དམ་བཅའ་དང་ཁས་ལེན་དང་འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཕྱོགས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན། བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་རིགས་པས་དཔྱད་ན་རྙེད་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆ་ཤས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་བགོས་པ་ཙམ་ཡང་མེད་ཅིང༌། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡང་མི་མངའ་བས་དབུ་མ་པས་ཕྱོགས་གང་ཡང་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་རུང་ཞིག་ཁས་བླངས་ཤིང༌། མངོན་ཞེན་ཡོད་ན་ནི་དབུ་མ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་དང་མཐར་ལྷུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་གོང་དུ་ཐ་སྙད་པའི་སྐྱེ་བ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཟིན་ཅིང༌། དབུ་མ་པས་ནི་ཐ་སྙད་དུའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དང༌། སྟོང་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སྤྲོས་པ་དང་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་འཛིན་འགའ་ཞིག་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་འཛིན་འགའ་ཞིག་དང་མ་བྲལ་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱེད་ན་དབུ་མའི་ལམ་དུ་མི་རུང་ལ། དབུ་མའི་ལམ་མ་ཡིན་ན་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་དང
Chinese
依赖于有基础和无基础概念的心。我已通过瑜伽，完全超越了这些概念的思辨，达到了般若波罗蜜多的顶峰。那时，谁是达到顶峰的人呢？从那时起，语言的道路已经断绝，我和你们都脱离了能说和所说的回答，沉浸在不可言说的般若波罗蜜多之中，如何回答呢？因此，领会了这样的要点，将证悟唱成金刚歌：嘉瓦·邦扎巴说：如果想要寻找实相的意义，就将尸体当成天空，放在心中。如果领会了，那就是它本身。思辨者不会知道它。体验者不会体验它。思考者不会思考它。甚至不仅仅是不思考，而是清晰地知道什么也没有混合。与矛盾制造者（73N）的思辨相比，深奥的意义是不合理的。但是对于从矛盾的束缚中解脱出来的人来说，什么是快乐，什么都可以听。对于懂得飞翔的鸟来说，天空是快乐的。对于懂得漂浮的鱼来说，河流是快乐的。就像所说的那样。有些人说中观派有誓言，这是不合理的。因为誓言、承诺和欲望都是对任何一方的执着，并且是从对事物的分别念中产生的。如果用理智分析两种真理，连微尘的百分之一都找不到。圣者的等持中没有任何分别念，因此中观派没有任何一方的承诺。如果承诺了任何一方，并且有执着，那就不会成为中观派，而是会堕入偏颇和极端。如果说胜义中没有，但在名言中存在，那么这已经在前面分析名言生起的时候讲过了。中观派在名言中也认为一切法仅仅是缘起，空性在名言中也使人脱离一切戏论和执着，而不是增长某些执着。如果不脱离某些执着并且增长它们，那就不能成为中观之道。如果不是中观之道，那就不可能平息一切戏论。如果说一切法都是缘起，
English
It depends on minds with and without a basis of terms. I have reached the culmination of the Perfection of Wisdom through yoga, having truly transcended the speculation of those concepts. At that time, who is the one who has reached the culmination? From that point on, the path of words has been cut off, and since both I and you are free from the answers of what is to be said and what is said, how can we answer, having plunged into the expanse of the Perfection of Wisdom that is beyond expression? Therefore, having understood such a key point, the realization is sung as a vajra song: Gyalwa Bomdrakpa said: If you want to seek the definitive meaning of reality, Put the corpse as the sky in your mind. If you understand it, that is it. Those with speculation do not know it. Those with experience do not experience it. Those with thoughts do not think it. It is not just not thinking, But clearly knowing that nothing is mixed. Compared to the speculation of the contradiction maker (73N), The profound meaning is unreasonable. But for those liberated from the bonds of contradiction, Anything is happy and anything can be heard. For a bird that knows how to fly, the sky is happy. For a fish that knows how to float, the river is happy. As it is said. Some say that Madhyamikas have vows, which is unreasonable. Because vows, promises, and desires are all attachment to any side, And arise from conceptualization of things. If both truths are analyzed by reason, not even one hundred thousandth of a particle can be found. Since noble ones do not have any conceptualization in equipoise, Madhyamikas have not accepted any side. If one accepts any side and has attachment, then one will not become a Madhyamika, but will fall into partiality and extremism. If you say that it does not exist ultimately but exists merely conventionally, then this has already been explained above in the context of analyzing conventional arising. Madhyamikas consider all phenomena to be merely interdependent even conventionally, and emptiness makes one free from all elaboration and grasping even conventionally, and does not increase some grasping. If one does not separate from some grasping and increases it, then it is not suitable for the Middle Way. If it is not the Middle Way, then it is not appropriate to pacify all elaboration. If all phenomena are interdependent,
Tibetan
་སྟོང་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་དམ་བཅའ་མ་ཡིན་ནམ། གཞན་ཡང་གཞུང་ནས་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་དམ་བཅའ་(༧༣བ) སོགས་མང་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་དམ་བཅའ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་སོགས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་འཁྲུལ་ངོར་བྲག་ཆ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཙམ་ཞིག་གིས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ཟད་ཀྱི། རང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་རང་ལུགས་སུ་གཞག་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ངོར་སྨྲས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དབུ་མ་པ་ལ་དམ་བཅའ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། དེ་དག་གི་དམ་བཅའ་ཐམས་ཅད་ནང་འགལ་དང༌། རིགས་པའི་གནོད་པ་འབབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གདུལ་བྱ་མཐའ་ཡས་པ་མངོན་ཞེན་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་གསུངས་ཤིང༌། རིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་བཀོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དབུ་མ་པས་གཞན་འཁྲུལ་ངོར་དགག་པར་མི་ནུས་ཏེ། རང་གི་དམ་བཅའ་ལ་ནང་འགལ་དང་རིགས་པས་གནོད་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་བཞིའི་རང་ལུགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་ཡོད་ཟེར་བ་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་སྨྲ་བསམ་གྱི་བསླུ་བ་བསལ་བའི་ལམ་བསྟན་ནས་དེ་ལ་མི་བསླུ་བར་གསུངས་སོ། །མི་འཇིགས་པར་དམ་བཅས་སོ། །ཞེས་གཞན་གྱི་ངོར་དེ་སྐད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་གིས་གྲགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འཇིགས་པ་དང་མི་འཇིགས་པའི་དམ་བཅའ་མི་བཅའ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་མིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དམ་བཅའ་རང་བདེན་པ་བཅའ་བ་ཞིག་ན་ང་ནི་བསྙེངས་པ་དང་(༧༤ན) བྲལ་བའོ་ཞེས་ངར་འཛིན་རང་བདེན་པའང་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ན་གང་ངར་འཛིན་དང་དམ་བཅའ་ལ་ནང་འགལ་དང་རིགས་པས་གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འཐད་དེ། སེར་སྐྱ་དང་གཟེགས་ཟན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དབུ་མ་པ་ལ་དམ་བཅའ་མེད་ཀྱང་གཞན་ངོར། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སོགས་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མིང་ཙམ་བརྡ་ཙམ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྨྲས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། སྨྲས་པ་དེ་ཉིད་ཕྱོགས་འཛིན་དང༌། དམ་བཅའ་གང་ཡང་མེད་པའི་དོན་ཟབ་མོ་དེ་གཞན་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གྱིས།སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །མི་སྟོང་ཞེས
Chinese
那么，说空性本身不就是一种世俗谛的承诺吗？此外，经文中有很多阻止四边生（四种极端情况下的产生）的承诺（73b）等等，这些不都是承诺吗？不是的。这些是为了遣除那些说从四边生等等，对事物有实在执着的人们的邪见，所以在他们的错觉面前，就像回声一样，仅仅用声音来随顺而已。因为自己没有实在的执着，也没有把任何东西作为自己的宗派来建立。如果仅仅因为对他人说了，就认为如来和中观派有承诺，那么他们的所有承诺都会变成自相矛盾，并且会受到理性的损害。为了遣除无量众生的显现执着，说了有、无、二者、非二者等等无量之说，并且陈述了无量的理性。这样一来，如来和中观派就无法在他人错觉面前进行驳斥了，因为自己的承诺有无量的自相矛盾和理性损害。有些人说如来有四无畏的自宗承诺，这是完全错误的。如来开示了消除他人错误言语思维欺骗的道路，并且说在那上面不会被欺骗。承诺无畏等等，只是在他人面前那样假说，凭借所化众生的福德而仅仅是名声而已。如来已经平息了一切关于恐惧和无畏的承诺和不承诺。如果不是这样，如来承诺自证真实的承诺，那么也会有“我是不怯懦的”（74a）这样的我执自证真实。这样一来，凡是有我执和承诺，并且有自相矛盾和理性损害的，都不应是全知者，就像数论派和胜论派等等一样。因此，虽然中观派没有承诺，但是在他人面前，说有、无、二者、非二者等等，以及缘起和空性等等，仅仅是名称、术语、世俗谛，这并没有矛盾。因为所说的那本身就是为了让其他人理解那没有偏袒和任何承诺的甚深意义的方法。论师说：“也不说空，也不说不空。”
English
Then, isn't the very statement of emptiness a conventional commitment? Furthermore, aren't the commitments in the scriptures that prevent the arising from the four extremes (73b), etc., many of which have occurred, commitments? No, they are not. These are merely to reverse the wrong views of those who speak of arising from the four extremes, etc., and who are manifestly attached to things, so in the face of their delusions, they are merely followed by sound, like an echo. Because there is no manifest attachment to oneself, and nothing is established as one's own system. If merely speaking to others would make the Tathāgata and the Madhyamaka have commitments, then all their commitments would become self-contradictory, and would be subject to rational harm. Because, in order to reverse the manifest attachment of limitless beings to be tamed, they have spoken of limitless things such as existence, non-existence, both, and neither, and have set forth limitless reasons. In that case, the Tathāgata and the Madhyamaka would not be able to refute others in the face of their delusions, because their own commitments have limitless self-contradictions and rational harms. Some say that the Tathāgata has the self-nature commitment of the four fearlessnesses, but this is completely mistaken. The Tathāgata has shown the path to eliminate the deception of others' erroneous speech and thought, and has said that one will not be deceived by it. He has vowed fearlessness, etc., but this is merely a fabrication in the presence of others, and is merely fame due to the merit of the beings to be tamed. The Tathāgata has completely pacified all commitments and non-commitments regarding fear and fearlessness. If it were not so, and the Tathāgata were to make a commitment to self-verifying truth, then there would also be a self-verifying truth of ego-grasping, such as "I am free from timidity" (74a). In that case, whoever has ego-grasping and commitments, and has self-contradictions and rational harms, should not be omniscient, just like the Samkhyas and the Vaisheshikas, etc. Therefore, although the Madhyamaka has no commitment, in the presence of others, there is no contradiction in saying things like existence, non-existence, both, neither, etc., and dependent arising and emptiness, etc., merely as names, terms, and conventions. Because that which is said is itself a method for others to understand the profound meaning that is free from bias and any commitment. The teacher says: "One does not say empty, nor does one say not empty."