Tibetan
ས་བཻ་དྷའི་ཡུལ་དུ་ནི། །དགེ་སློང་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ། །དེ་མིང་ཀླུ་ཞེས་བོད་པ་སྟེ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་འཇིག་བྱེད། །ང་ཡི་བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་འདིར། །བླ་མེད་ཐེག་ཆེན་རབ་བཤད་ནས། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་བསྒྲུབས་ཏེ། །བདེ་བ་ཅན་དུ་དེ་འགྲོའོ། །ཞེས་སོགས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་རྒྱུད་དུ་མ་ནས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཐེག་ཆེན་ངེས་དོན་གྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་རྟོགས་ནས་དེ་དོན་འགྲེལ་ཞིང་གཞན་ལ་སྟོན་པར་འགྱུར་བའི་ལུང་བསྟན་མངའ་བརྙེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་འགྲོལ་བར་རློམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གསུམ་དང༌། གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་སོགས་(༦༧ན) མང་དུ་བྱུང་ཡང་དེ་དག་གིས་ནི་དགོངས་པ་དཔྱིས་ཕྱིན་ལོན་པ་མིན་ཏེ། དོན་ལ་མི་གནས་བཞིན་རྟོག་གེས་བཏགས་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་འགྲེལ་ཚུལ་ནི་དེ་ལྟར་མིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། སྲིད་པ་གསུམ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད། །བཏགས་པ་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་ནི། །རྟོག་གེ་པ་དག་རྟོག་པར་འགྱུར། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་མེད། །ཀུན་གཞི་མེད་ཅིང་དངོས་མེད་ན། །བྱིས་པ་ངན་པ་རྟོག་གེ་པ། །རོ་དང་འདྲ་བས་འདི་དག་བཏགས། །ཞེས་གང་མངོན་པར་ཞེན་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་སྙེད་ནི་དབུ་མའི་ལུགས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་སྨྲ་བ་ཁོ་ནར་བས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཉན་པ་པོའི་སྣོད་བརྟག་པ་དང༌། དེ་ལ་མཉན་པར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྟགས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་སྐལ་ལྡན་ཕྱི་སྣོད་བརྟག དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕན་ཡོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐོས་ནས། །ནང་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང༌། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་བྱུང་མཆི་མས་མིག་བརླན་ཞིང༌། །ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བློ་ཡི་ས་བོན་ཡོད། །དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་སྣོད་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱ། །རྟེན་འབྱུང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་འདི་ནི། སྔར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པ་གོམས་པར་བྱས་པའི་སྐལ་ཅན་ཁོ་ན་ལ་བསྟན་པར་བྱའི། དེ་ལས་སྐལ་མེད་ལ་བསྟན་མི་རུང་སྟེ། དེས་མཉན་ཀྱང་དེ་ལ་ལོག་ཞུགས་ཀྱི་བསམ་པས་དོན་མིན་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ལོག་ཞུགས་ཀྱི་བསམ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོག་པ་དང༌། སྟོང་ཉིད་བདེན་པའི་ངོ་བོར་རྟོག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་སྡེ་པ་ལ་སོགས་མི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མེད་དོ་ཞེས་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའི་རྒྱལ་བའི་བཀའ་རྣམས་དེས་གསུངས་པ་མིན་ཏེ། ཆད་པར་ལྟ་བའི་ལུང་(༦༧བ) ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་བསགས་ནས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཡུམ་ལས། སྔོན་སྤྱོད་ཚེ་ན་སངས་རྒྱས་ཁྲག་ཁྲིག་བཀུར་བྱས་ཀྱང༌། །རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་མ་དད་ན། །ཐོས་ནས་བློ་ཆུང་དེ་ཡིས་འདི་ནི་སྤོང་བྱེད་དེ། །སྤངས་ནས་སྐྱབས་མེད་གྱུར་པ་དེ་ནི་མནར་མེད་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་རྫོགས་ཆེན་ར་རོག་ཕད་རོག་པ་སོགས་ཁ་ཅིག་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་མེད་པར་བཟུང་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པས་ལོག་ལྟ་འཕེལ་ནས་ངན་འགྲོ་སོགས་དོན་མིན་བསྐྱེད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་འདི་ལོག་པར་བཟུང་གྱུར་ན། །མི་མཁས་རྣམས་ནི་ཆུད་ཀྱང་འཛའ། །འདི་ལྟར་མེད་པར་བལྟ་བ་ཡི། །མི་གཙང་དེར་ནི་བྱིང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །སྟོང་ཉིད་བདེན་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་ལའང་ཚུལ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བར་སྣང་སྟེ། ཤར་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡོད་པས་དེའི་རྟེན་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡང་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཇོ་ནང་པ་དང་ཤཱཀྱ་མཆོག་ལྡན་སོགས་བོད་ཕལ་ཆེར་སྟོང་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ལས་དོན་དམ་པར་གཞན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་སྨྲ་བས། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཐར་ལམ་ལས་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། སྨན་པས་བོར་བའི་ནད་པ་བཞིན་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་དུ་མར་ལན་མང་དུ་གསུངས་པས། དེ་དག་ལ་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ན། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྦྲུལ་ལ་གཟུང་ཉེས་དང༌། །རིག་སྔགས་ཉེས་པར་བསྒྲུབས་(༦༨ན) པ་བཞིན། །ཞེས་དང༌། ལང་གཤེགས་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེས་འདི་ལ་དགོངས་ནས་བདག་ཏུ་བལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ནི་བླའི། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཚུལ་འདི་སྟོན་པོས་སློབ་མའི་སྐལ་བ་བརྟགས་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །སྐལ་བ་ཡོད་མེད་ནི་ཆོས་ཚུལ་དེ་བསྙད་པ་ན་ཕྱིའི་རྟགས་ཀྱིས་ངེས་པར་ནུས་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནའང་གཞན་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་ཐོས་ནས་ཀྱང
Chinese
在萨吠陀的地方，有位名叫吉祥的比丘，他被称为龙，是断灭有和无两边的。我的教法在这个世间，善说无上大乘之后，证得极喜地，他将往生极乐世界。等等，世尊在诸多经续中授记圣者龙树通达大乘究竟的密意，并且会解释其意义并教导他人。总之，自诩为能解释佛陀密意的三种宗派，以及十八部派等(67a)，虽然出现了很多，但他们并没有彻底领会佛陀的密意，因为他们不符合实义，只是用分别念来臆测。龙树论师的解释方式不是这样，因为他如实地宣说了真相。如《楞伽经》所说：三有唯是假立，自性无实物。以假立为实物，分别者会起分别。无自性亦无识，无阿赖耶亦无实，恶童分别者，如僵尸般妄立。因此，凡是执着显现而进行安立的，都是在说中观之外的观点。第二，观察听者的法器，并劝其听闻。第一，通过三种征相来观察具缘的法器。然后宣说空性的利益。第一：即使在凡夫位，听闻空性后，内心多次生起极大的欢喜，因极度欢喜而流泪湿润眼睛，身体汗毛竖立的人，此人具有圆满正等觉的智慧种子，此人是堪能宣说空性的法器，应对其宣说胜义谛。这种缘起性空的法理，应该只对那些以前串习过听闻和思考空性之道的具缘者宣说，不能对没有缘分的人宣说，因为即使他们听了，也会因邪见而产生巨大的危害。邪见有两种：认为空性不存在，以及认为空性是真实的
English
In the land of Sāveta, there was a monk named Glorious, who was called Nāga, the destroyer of the sides of existence and non-existence. My teaching in this world, after well explaining the unsurpassed Great Vehicle, having attained the ground of great joy, he will go to Sukhavati. Thus, in many sutras and tantras, the Blessed One prophesied that the noble Nāgārjuna would understand the ultimate intention of the Great Vehicle, and would explain its meaning and teach it to others. In short, although many arose, such as the three schools that claimed to explain the Buddha's intention, and the eighteen divisions, etc. (67a), they did not fully grasp the intention, because they did not abide in the meaning, but speculated with concepts. The way in which the teacher Nāgārjuna explained it was not like that, because he spoke the truth as it is. As it says in the Lankavatara Sutra: The three realms are merely imputed, by their very nature there are no things. Those who conceptualize imputations as the nature of things, will conceptualize. There is no self-nature and no consciousness, no basis of all and no reality, evil children, conceptualizers, are like corpses, they impute these. Therefore, whatever is manifestly clung to and established, is only speaking outside the Madhyamaka system. Secondly, examining the vessel of the listener, and advising them to listen. Firstly, examining the fortunate outer vessel through the three signs. Then explaining the benefits of teaching emptiness. The first is: Even in the state of an ordinary being, after hearing about emptiness, great joy repeatedly arises within, and tears from great joy moisten the eyes, and the hairs of the body stand on end, that one has the seed of the wisdom of the complete Buddha. That is the vessel for closely showing it, and the truth of the ultimate meaning should be shown to them. This Dharma principle of dependent arising and emptiness should only be taught to those fortunate ones who have previously cultivated hearing and thinking about the nature of emptiness. It is not permissible to teach it to those without fortune, because even if they listen, they will generate great harm with wrong views. There are two kinds of wrong views: thinking that emptiness does not exist, and thinking that emptiness is real.
Chinese
是于彼之自性而作思择也。初中复有二：如于大乘而作诽谤之宗派等，某些不善巧者谓空性无义，故宣说空性之诸佛语，非彼所说，以是断见之经(67b)故。以是积聚舍法之业，将堕恶趣故。《母经》云：“昔行之时，虽已承侍无数俱胝之佛，若不信佛之智慧波罗蜜多，闻已慧小彼即舍弃此，舍弃已成无怙彼将往无间。”如是。又如某些圆满大拉若帕若巴等，执空性为无义，以诽谤一切事物故，邪见增长，生起恶趣等非义。宝鬘论云：“若颠倒执此法，不善巧者反没落，如是观此为无有，不净者将沉溺其中。”如是。于空性欲为真实义者，亦显说为二理，谓东宗喀巴大师师徒等，以空性为有，故亦许彼所依事物之自性。觉囊派及释迦胜贤等，多数藏人谓空性成立为真实，然胜义中其他世俗之诸法皆无。彼二者亦已趣入偏离解脱道之故，如医者所弃之病人，于诸多经论及其释中屡屡宣说为不可疗治之见者。于彼等宣说空性，将成何果耶？是故论师云：“若错观空性，慧小者将灭亡，如执毒蛇，及咒术误修(68n)一般。”及《楞伽经》云：“大慧当知，执著我见如须弥山王，胜过执著有无二见之我慢者，执著空性并非如此。”如是说。是故此法应由导师观察弟子之根器后而宣说。有无根器，于宣说彼法时，能由外相而确定。即使于异生时，闻说由他空性之法后，
English
It is to contemplate on the nature of that. First, there are two aspects: Some unskilled people, such as those who slander the Mahayana, say that emptiness is meaningless. Therefore, the words of the Buddha that teach emptiness are not what they said, because they are the scriptures of annihilationism (67b). Because of this, they accumulate the karma of abandoning the Dharma and will fall into the lower realms. The Mother Sutra says: "Even if one has served countless millions of Buddhas in the past, if one does not believe in the wisdom of the Buddha, the Paramita, having heard it, the small-minded one will abandon it. Having abandoned it, he will become helpless and will go to Avici." So it is. Also, like some Dzogchen Rawa Rokpa, etc., they hold emptiness to be meaningless, and because they slander all things, wrong views increase and generate non-meaning such as the lower realms. The Precious Garland says: "If this Dharma is held in a perverse way, the unskilled will fall into ruin. Those who view it as non-existent will sink into impurity." So it is. Those who want emptiness to be the true meaning also seem to speak of two principles: The great Tsongkhapa and his followers say that emptiness exists, so they also affirm the nature of the things that depend on it. The Jonangpas and Shakya Chokden, etc., most Tibetans say that emptiness is established as true, but in the ultimate sense, all other conventional dharmas are non-existent. Both of them have entered the path of deviating from liberation. Like a patient abandoned by a doctor, they are repeatedly said in many scriptures and their commentaries to be those with incurable views. If emptiness is taught to them, what will be the result? Therefore, the teacher says: "If emptiness is viewed wrongly, the small-minded will be destroyed, like holding a poisonous snake, and wrongly practicing mantras (68n)." And the Lankavatara Sutra says: "Great wisdom should know that holding on to the view of self as Mount Sumeru is better than holding on to the arrogance of seeing existence and non-existence. Holding on to emptiness is not like that." So it is said. Therefore, this Dharma should be taught by the teacher after examining the student's capacity. Whether or not there is capacity can be determined by external signs when that Dharma is taught. Even in the state of an ordinary being, after hearing the Dharma of emptiness from others,