Tibetan
བྱེད་པའི་བར་དེ་དག་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང༌། རྣམ་བྱང་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རང་མཚན་གསུམ། དང་པོ་ནི། གཟུགས་ནི་གཟུགས་རུང་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཚོར་བ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །འདུ་ཤེས་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའོ། །ཡུལ་ལ་སོ་སོར་རྣམ་རིག་པ། །རྣམ་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་རང་མཚན་ཉིད། །ཁམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྦྲུལ་གདུག་འདོད། །གཟུགས་ནི། གཟུགས་ཅན་ནང་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པ་ན་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཚོར་བ་ནི་དགེ་སྡིག་གི་རྣམ་སྨིན་སིམ་གདུང་སོགས་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ནི་སེམས་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང་གཡོ་བར་བྱེད་པའོ། །གཟུགས་སོགས་ཡུལ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གང་རུང་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཁམས་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་འཛིན་པར་ཆོས་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་སྦྲུལ་གདུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་ཉིད་དུ་གསུངས། །སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་(༣༤༦ན) རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང༌། །དེ་ནི་འདུ་འཕྲོད་མཚན་ཉིད་དོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་དེ་ནི་འདུ་འཕྲོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་ཤིང་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ལམ་དང༌། འབྲས་བུའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཕར་ཕྱིན་དང༌། བསམ་གཏན་སོགས་དང༌། བྱང་ཕྱོགས་དང༌། རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དང༌། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་བཞིའི། དང་པོ་ནི། གཏོང་བ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་གདུང་མེད་མཚན་ཉིད་བཟོད། །ཁྲོ་མེད་མཚན་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་ཉིད་དོ། །བསམ་གཏན་སྡུད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཤེས་རབ་ཆགས་མེད་མཚན་ཉིད་དེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི། །མཚན་ཉིད་འདི་དག་ཡིན་པར་བརྗོད། །བསམ་གཏན་རྣམས་དང་ཚད་མེད་དང༌། །དེ་བཞིན་གཞན་གང་གཟུགས་མེད་པ། །དེ་དག་ཡང་དག་མཁྱེན་པ་ཡིས། །མི་འཁྲུགས་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གསུངས། །སྦྱིན་པ་ནི་རང་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་གཏོང་བ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་གནོད་འཚེ་སྤོང་ཞིང་ཕན་འདོགས་པས་ཉོན་མོངས་པས་གདུང་མེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །བཟོད་པ་ནི་གནོད་བྱེད་ལ་ཁྲོ་མེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཉིད་དོ། ། བསམ་གཏན་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཤེས་རབ་ནི་འགའ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བགྲོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པོ་རྣམས་དང༌། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གང་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཡང་དག་མཁྱེན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མི་འཁྲུགས་པ་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ནི་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཏེ་ཁོང་ཁྲོ་སྤངས་པས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཆོས་སུམ་ཅུ་བདུན། །ངེས་པར་འབྱུང་བྱེད་རང་མཚན་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་འདའ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཐར་པར་(༣༤༦བ) ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱེད་ནུས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།།གསུམ་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །དམིགས་པ་མེད་པས་རྣམ་དབེན་ཉིད། །མཚན་མ་མེད་པ་ཞི་ཉིད་དེ། །གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དང༌། གཏི་མུག་མེད། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་དམིགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མས་ཉེ་བར་སྔགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་མ་མ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་པ་སྨོན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་གཏི་མུག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ལྟ་བ་ན་སྨོན་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །གཟུགས་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པའོ། །སྡུག་ཀུན་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཟག་པ་
Chinese
在作用的期间，那些无有实事的事物，即是自性空性。第二，有关于烦恼和清净的自性之解说二者。第一，有关于蕴、界、处、缘起的自性三种。第一是：色是具有可变之自性，感受是具有领受之自性，意识是执持相状，行是显现造作，于境各自明了，是识之自性。蕴是痛苦之自性，界之体性欲如毒蛇。色，有色者于内相互接触时，由于能够生起变异，故为可变之自性。感受是领受善恶之异熟、凉热等之自性。意识是执持诸法不共之相状，行是心于境显现造作且动摇。于色等境各自明了是识之自性。取蕴等是三苦中任何一者的自性。界之体性，以与法相符的方式，视作毒蛇之自性。第二是：诸处佛陀说，是生之门。十二处（༣༤༦ན） 佛陀说，是痛苦生起之门。第三是：何为缘起，即是聚合之自性。何为缘起，即是聚合之自性，因由因缘聚集之故。第二，有关于道和果的自性二者。第一，有关于六度、禅定等、菩提分、三解脱门、八解脱的自性之解说四者。第一是：布施是布施的波罗蜜多，持戒是无忧的自性，安忍是不嗔的自性，精进是无罪的自性，禅定是摄持的自性，智慧是无贪的自性，这被说是六波罗蜜多的自性。禅定等和无量，以及如是
English
That which is devoid of entity during the period of action is the emptiness of its own nature. Secondly, there are two explanations of the nature of defilement and purification. First, there are three self-natures of aggregates, elements, sources, and dependent origination. The first is: Form is characterized by being susceptible to change. Feeling is characterized by experiencing. Perception is holding onto characteristics. Formation is manifestly forming. Separately knowing objects is the nature of consciousness. Aggregates are the nature of suffering. The nature of the elements is like a poisonous snake. Form: Because form-possessors can cause change when they come into contact with each other internally, it is the nature of being susceptible to form. Feeling is the nature of experiencing the ripening of virtue and vice, coolness, heat, etc. Perception is holding onto the unique characteristics of phenomena. Formation is the mind manifestly forming and moving towards objects. Separately knowing objects such as form is the nature of consciousness. The aggregates of appropriation are the nature of any of the three sufferings. The nature of the elements is regarded as the nature of a poisonous snake in a way that is consistent with the Dharma. The second is: The Buddha said that the sources are the doors of birth. The twelve sources (༣༤༦ན) The Buddha said that they are the doors of the arising and birth of suffering. The third is: Whatever is dependent origination is the nature of aggregation. Whatever is dependent origination is the nature of aggregation, because it arises from the accumulation of causes and conditions. Secondly, there are two self-natures of the path and the fruit. First, there are four explanations of the nature of the perfections, meditation, etc., the factors of enlightenment, the three doors of liberation, and the eight liberations. The first is: Giving is the perfection of giving. Discipline is the nature of being without sorrow. Patience is the nature of being without anger. Diligence is the nature of being without fault. Meditation is characterized by gathering. Wisdom is the nature of being without attachment. These are said to be the natures of the six perfections. Meditations and immeasurables, and thus
Chinese
此外，任何无色之物，都以如实知晓，被说成是不动摇的自性。布施是舍弃自己的身体受用等，是布施的波罗蜜多。持戒是断除损害而行饶益，因此具有无烦恼的自性。忍辱是对损害者不起嗔恨的自性。精进是完全受持善法的自性，因此是无罪的自性。禅定是摄集一切善法的自性。智慧是对任何事物都不执著的自性，是为了趋入涅槃。因此，这被说是六波罗蜜多的各自自性。四禅定和四无量，以及同样的其他四种无色定，都被如实知者佛陀说成是不动摇、无嗔恨的自性，因为它们是通过对欲望离欲和断除嗔恨而获得的。第二是，菩提分法三十七，是决定出离的自性。菩提的顺品法三十七，是脱离轮回之因，因此具有能够决定出离的自性。第三是，空性的自性是，以无所缘而完全寂静。无相是寂静的自性。第三的自性是无苦和无痴。解脱之门空性的自性，是以无事物所缘，因为远离了分别念的垢染，所以是完全寂静的自性。解脱之门无相的自性，是以不缘相的方式而寂静的自性。解脱之门第三无愿的自性，是无痛苦和无愚痴的自性，因为对行苦之自性者，如实随观，以智慧观行之自性时，则不希愿。其中，二种无我为空性的体性。色等戏论之相近于寂灭，故涅槃是无相的体性。以苦集二者所摄的漏
English
Furthermore, whatever is formless is said to be of an unwavering nature by the one who truly knows it. Generosity is giving away one's own body, possessions, etc., and is the perfection of generosity. Discipline is abandoning harm and benefiting others, thus having the nature of being without affliction. Patience is having the nature of being without anger towards those who harm. Diligence is having the nature of completely upholding virtue, thus being of a faultless nature. Meditation is having the nature of gathering all virtuous qualities. Wisdom is having the nature of not being attached to anything, in order to proceed to Nirvana. Therefore, these are said to be the respective natures of the six perfections. The four meditations and the four immeasurables, as well as the other four formless absorptions, are said by the Buddha, the one who truly knows, to be of an unwavering, angerless nature, because they are attained by being free from desire for desire and abandoning anger. The second is: The thirty-seven factors of enlightenment are the nature of definitely emerging. The thirty-seven factors conducive to enlightenment are the cause of escaping samsara, thus having the nature of being able to definitely emerge into liberation. The third is: The nature of emptiness is complete quietude because there is no object of focus. Signlessness is the nature of peace. The nature of the third is without suffering and without ignorance. The nature of the door to liberation, emptiness, is the nature of complete quietude because there is no object of focus, and because it is close to being free from the defilement of conceptualization. The nature of the door to liberation, signlessness, is the nature of peace by way of not focusing on signs. The nature of the third door to liberation, wishlessness, is the nature of being without suffering and without ignorance, because when one truly observes those who are of the nature of suffering of formation, and when one observes the nature of formation with wisdom, then one does not wish for it. Among them, the two kinds of selflessness are the nature of emptiness. Because the signs of elaboration such as form are close to pacification, Nirvana is the nature of signlessness. The outflows gathered by the two, suffering and origin.