Tibetan
ལ་དུ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཚད་མ་བཞི་1ཀ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞལ་དུ་བླངས་ནས་རྩ་འཇུག་བཞི་གསུམ་སོགས་སུ་རྒྱ་ཆེར་བཀྲལ་ནས་ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་དོན་གྲུབ་པར་མི་བཞེད་ཀྱང༌། དགག་སྒྲུབ་མཛད་པ་ན་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པར་ཞུགས་པར་གྲགས་པ་བཞིན། གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་གཞན་ལ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དགག་པ་རྒྱ་ཆེར་མཛད་དེ། དཔེར་ན། གྲངས་ཅན་ལ་ཡོད་ན་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ལ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཡིན་པས་དེ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ལྟར་ཚིགས་གསལ་དུ་བཀོད་ནས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་གནོད་(༧༨བ) པའི་ཆེད་དུ་དེ་ལྟར་ཐལ་འགྱུར་བས་བརྗོད་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་གི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་དམ་བཅའི་ཆེད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་དངོས་དོན་ལ་གནས་པ་གཞར་ཡང་ཁས་ལེན་པར་མི་བྱེད་ཀྱང༌། གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་ངོར་གཞན་གྲགས་དང་བསྟུན་ནས་རང་ཉིད་ཀྱི་ངག་གི་ཚིག་ཟིན་དུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ནི་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བཀོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། རབ་བྱེད་བཅུ་གསུམ་པའི་ཚིག་གསལ་དུ། དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་སྟེ། བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་བཞིན་ནོ། །གང་ཞིག་བདེན་པ་དེ་ནི་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཀོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་དུ་ཇི་ལྟར་བཀོད་ཅེ་ན། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་བརྫུན་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་བཟུང་ཞིང༌། བསླུ་བའི་ཕྱིར་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་བཟུང་ལ། དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་མིན་པའི་དོན་དང༌། སྨིག་རྒྱུའི་ཆ་ནི་རྗེས་འགྲོའི་ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་དཔེ་དང༌། གང་ཞིག་བདེན་པ་དེ་ནི་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ལྡོག་ཁྱབ་བསྟན་ལ། དཔེར་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པས་ནི་ལྡོག་ཁྱབ་ཀྱི་གཞི་བསྟན་ཏོ། །ཡང་
Chinese
因此，为了确立作为破立所依的四种量1，并于《根本慧论》、《入中论》四三等论中广为阐释，从而摧伏一切内外道，特别是，虽然不承认在二谛中事物由事物自力成立，但在进行破立时，如同世间和论典中所有事物都以事物自力起作用一样，追随他人所承认的观点，以事物自力的方式对他人进行广泛的破斥。例如，对于数论派来说，如果存在（自性），则从我（神我）产生将变得无意义，因为世俗之人的俱生智慧认为事物是自力起作用的，为了显示这一点，所以在《释论》中如此清晰地阐述并破斥了从我产生。像这样，为了损害他人，以他宗所说的这种事物自力的理路，通过无穷无尽的应成式论证来表达。（78b）此外，虽然应成派从不承认为了自己意愿的宗派而设立的所立和能立在实事上存在，但为了调伏其他所化，顺应他人的共称，在自己的言语表达中，自续的所立和能立的相、法、义三者，是由圣天论师和月称论师广泛阐述的。例如，在《释论》第十三品中说：“因为它的自性不是那样，所以一切行都是虚假的，因为是欺骗性的，就像海市蜃楼的水一样。凡是真实的，就不是欺骗性的，例如，涅槃一样。”因此，这是为了阐述自续的论式。那么，如何阐述自续呢？就是将一切行作为有法，将虚假作为所立之法，将欺骗性作为同品之法，而“因为它的自性不是那样”这句话的意思是，所立的理由不是不成立的，海市蜃楼的部分是后随的周遍确定的例子，而“凡是真实的，就不是欺骗性的”这句话是显示了反周遍，而“例如，涅槃一样”这句话是显示了反周遍的基础。又
English
Therefore, in order to establish the four valid cognitions1 as the basis for refutation and establishment, and to extensively explain them in treatises such as the Root Wisdom, the Entering the Middle Way, and the Four-Three, thereby subduing all internal and external heretics, especially, although it is not accepted that things in the two truths are established by the power of things themselves, when engaging in refutation and establishment, just as all things in the world and in treatises are said to engage in the function of things by their own power, following the views accepted by others, extensive refutations are made to others through the means of the power of things themselves. For example, for the Samkhya school, if there is (primordial matter), then production from the self (Atman) would also become meaningless, because the innate wisdom of worldly people considers things to function by their own power, and in order to show this, it is stated so clearly in the Commentary and refuted production from the self. Like this, in order to harm others, the reasonings of the power of things themselves, which are spoken by others, are expressed through endless consequentialist arguments. (78b) Furthermore, although consequentialists never accept that the probandum and the probans, which are established for the sake of their own desired tenets, exist in reality, in order to tame other disciples, in accordance with the common parlance of others, in their own verbal expressions, the three aspects of the subject, property, and meaning of the autonomous probandum and probans are extensively explained by Master Sangye Gyang and Chandrakirti. For example, in the Clear Words of the thirteenth chapter, it says: "Because its nature is not so, all conditioned things are false, because they are deceptive, like water in a mirage. Whatever is true is not deceptive, for example, Nirvana." Therefore, this is to explain the autonomous syllogism. So, how is the autonomous syllogism explained? It is to take all conditioned things as the subject, to take falsity as the property to be proven, and to take deceptiveness as the property of the homogenous class, and the phrase "because its nature is not so" means that the reason for the probandum is not unestablished, the part of the mirage is an example of the established concomitance of the subsequent, and the phrase "whatever is true is not deceptive" shows the counter-concomitance, and the phrase "for example, Nirvana" shows the basis of the counter-concomitance. Again
Tibetan
ཐལ་འགྱུར་བས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་ཡང་གཞན་ངོར་འགོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་བཀོད་ན་ཐལ་འགྱུར་བས་ཀྱང་གཞན་ངོར་གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་བསྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བཀོད་སྙམ་ན། ཚིག་གསལ་དུ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་རྟགས་(༧༩ན) བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་རྟགས་ཞེས་པས་ཕྱོགས་ཆོས་བསྟན་ལ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ཞེས་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ཁྱབ་པའང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་མ་ཡིན། གཞན་གྲགས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་ཡིན་པས་དེ་འདིར་ཁས་བླངས་ཏེ་བརྗོད་པས་གདུལ་བྱ་ལ་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་བསྐྱེད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། གཞན་གྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གསུམ་ཁས་ལེན་མི་ལེན་ཅི་ཡིན་ཀྱང་བླའི། དེ་འདྲའི་ཚུལ་གསུམ་དེ་རྒོལ་བ་རང་གིས་དེར་བརྗོད་ནས་རྒོལ་བ་གཞན་ལ་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན་ཚུལ་གསུམ་དེ་རྒོལ་བ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དེར་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་རྒྱུད་ཀྱིས་དེར་དེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ངག་དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ངག་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་གསུམ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དེ་ལས་བླུན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་སུ་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་རང་ལུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཞེན་དོན་ལ་མེད་ཀྱང་གཞན་གྲགས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མར་གྲགས་པ་རང་གིས་བརྗོད་ནས་གཞན་འགོག་པ་ན། དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བཀོད་པའི་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ཙམ་དུ་གཞན་ངོར་བཀོད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ལས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྒོལ་བ་གཞན་ལ་གྲགས་ཟིན་ནམ་གྲགས་པར་མ་གྱུར་ཀྱང་གྲགས་རུང་དབུ་མ་པ་རང་གི་བློ་ལ་སྣང་བའི་གཞན་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་སོགས་ཚིག་ཟིན་རྒོལ་བ་དབུ་མ་རང་གི་ངག་གིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བླངས་ནས་བརྗོད་པའི་རང་ལུགས་དང༌། དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་སོགས་ཀྱི་ཞེན་དོན་དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་(༧༩བ) ཚད་མ་བདེན་པ་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་རེར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་མ་པ་ལ་རང་ལུགས་མི་འཇོག་པ་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ལྟར་བརྗོད་པའི་རང་ལུགས་ཞེས་པ་དེ་རང་ལུགས་ཞེས་བརྗོད་པའི་མིང་ཅན་ཙམ་དུ་སྨོས་ཀྱི། བརྗོད་བྱ་དོན་ལྡན་གྱི་རང་ལུགས་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་དབུ་མ་པ་ལ་རང་ལུགས་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། ཚུལ་གསུམ་སོགས་དབུ་མ་པའི་རྒོལ་བ་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་ལུགས་ཞེས་བརྗོད་པའི་མིང་ཅན་ཙམ་ཞིག་མ་སྨོ
Chinese
应成派也需要在他人面前安立自续的三相，因为不安立这些，应成派也无法在他人面前生起为他人所知的比量。如何安立呢？在《明句论》中说：“对于隐蔽的对境，以不错乱于所立（之法）而生的知识，就是比量。”这里，“相”字表示了宗法，而“不错乱于所立（之法）”表示了随行和背离的周遍，从而承认了比量是量。如果认为这不是自续的三相，而是他称的三相，因此在这里承认并陈述，从而使所化生起比量是量，那么，他人是否承认这样的三相都无关紧要。如果论敌自己在那里陈述了这样的三相，并使其他论敌生起比量是量，那么这个三相是论敌自己相续的陈述，因为其他相续没有在那里陈述它。认为那个语言不是安住在自己相续的语言上的三相，还有谁比这更愚蠢呢？因此，即使在胜义中没有以自宗成立的三相，但为了遮止他人，自己陈述了被称为具有他称三相的量，这仅仅是在他人面前安立了自续的安立的三相而已。如果这样成立了，会有什么变化呢？无论其他论敌已经知道还是尚未知道，或者可以知道，只要显现在中观派自己心中的能损害他人的理智的宗法等词句，中观派论敌自己用语言如实地取用并陈述的自宗，以及这样陈述的宗法等的所诠义，在中观派自宗的（79b） 量，在二谛中的任何一个上都没有成立，因此中观派不成立自宗。在这两种情况中，前一种情况，即被称为陈述的自宗，仅仅是名言上称为自宗而已，而不是有实义的自宗，因为如果是这样，就会有中观派有自宗的过失。三相等是中观派论敌自己所说的被称为宗派的名言而已，而不是真实陈述。
English
The Prasangikas also need to establish the three aspects of Svatantrika before others, because if these are not established, the Prasangikas cannot generate inference known to others before others. How are they established? In the Clear Words, it says: "The knowledge that arises from not being mistaken about what is to be proven with respect to the object that is hidden is inference." Here, the word "mark" indicates the property of the subject, and "not being mistaken about what is to be proven" indicates the pervasion of concomitance and counter-concomitance, thus acknowledging that inference is a valid means of knowledge. If one thinks that these are not the three aspects of Svatantrika, but the three aspects known to others, and therefore they are acknowledged and stated here, thereby causing disciples to generate inference as a valid means of knowledge, then it does not matter whether others acknowledge such three aspects or not. If the opponent himself states such three aspects there and causes other opponents to generate inference as a valid means of knowledge, then these three aspects are stated by the opponent's own continuum, because other continua have not stated them there. Who in this world is more foolish than to think that that speech is not the three aspects that abide in the speech of one's own continuum? Therefore, even if there are no three aspects established by one's own system in reality, but in order to refute others, one states what is known as a valid means of knowledge possessing the three aspects known to others, it only appears to establish before others the three aspects of Svatantrika's establishment. If it is established in this way, what will change? Whether other opponents already know it or have not yet known it, or can know it, as long as the words of the property of the subject, etc., of the reasoning that harms others, which appear in the mind of the Madhyamika himself, are taken and stated verbatim by the Madhyamika opponent himself, and the meaning of what is expressed by the property of the subject, etc., stated in this way, in the Madhyamika's own system (79b) as a valid means of knowledge, it is not established in either of the two truths, therefore the Madhyamika does not establish his own system. In these two cases, the former case, which is called the stated own system, is merely mentioned as a name called own system, but it is not an own system with real meaning, because if it were, there would be the fault that the Madhyamika has his own system. The three aspects, etc., are merely names called systems spoken by the Madhyamika opponent himself, and are not truly stated.